restaurant 't Zonneke

We voegen er een derde foto aan toe.  Graag de naam van de straat.  Het is in de Brugse binnenstad.

   Op de hoek van de Augustijnenrei en Oost-Gistelhof staat hotel Ter Brughe.   Op de eigen site wordt altijd lyrischer gedaan over de geschiedenis van het gebouw dan het in werkelijkheid is.  Maar dat het een pand met geschiedenis is, dat is zeker  .Renovaties in 1890, 1906 en 1983 hebben evenwel gemaakt dat enkel de geveltoppen nog authentiek 16de eeuws zijn, en die kunt u langs deze zijde niet eens zien.  Het is wel interessant om weten dat het huis door de eeuwen heen vele bestemmingen had: het was een opslagplaats, er woonde een bakker, later een kleermaker in; ja zelfs gedurende de Eerste Wereldoorlog werd het gebouw ingericht als casino voor de Duitse officieren.
De interesse van deze twee zwanen ging deze morgen vooral uit naar dit gebouw, meer bepaald naar wat er zich afspeelde achter één welbepaald venster.

Dit is het wat de zwanen aan hotel Ter Brughe interesseert: het ontbijt!  Zij hebben in het verleden via dit venster gegarandeerd al eens kunnen genieten van een deel het ontbijt van de logé's in hotel Ter Brughe en dat zijn ze blijkbaar nog niet vergeten.  Vanmorgen hadden ze wel weinig succes.  Ze waren te laat.  Het ontbijt was al op.

Onlangs toonde ik een voorbeeld van herschilderen van de gevel waarbij het heiligenbeeldje in de nis van de gevel gewoon met dezelfde verf mee overschilderd werd.  Op Sint-Gillis, meer bepaald in de Sterstraat 28 vinden we nog een duidelijker voorbeeld hiervan.  Was het beeldje Maria met kind vroeger al van weinig waarde, nu is het gewoon waardeloos geworden.

Na afloop van de danscreatie brak aan de andere kant van het glas spontaan applaus los.

Achter het glas stond de rest van de school (klas?) te kijken ... en te giechelen.

Alles gebeurde op muziek.  Eén leraar zorgde daarvoor, een andere leraar filmde het hele gebeuren.

Het koetshuis langs Zonnekemeers wordt via erfpachtovereenkomst uitgebaat door de NV Kunst- en Congrescentrum Oud Sint Jan.  Meestal staat dit ding er leeg en verlaten bij, hoogstens gebruikt als doorsteek voor toeristen van het Walplein naar het Oud Sint Jan en vice versa.  Vanmorgen was het bij hoge uitzondering anders.  Er vond een of andere danscreatie van een of andere school in plaats.  Vraag me geen details, ik weet zelf ook niet meer: kijk gewoon.

Hallo, hier ben ik terug.  De eerste foto lokte geen reactie uit, daarom plaats ik er een tweede.  Waar in de binnenstad kunt u dit zien?  Enfin, meestal ziet u het zonder deze schoorsteenman.  Waar is 't?

Door (familiale) omstandigheden kan ik dezer dagen wat minder bloggen.  Maar geen nood: Bruggeblog blijft u op de hoogte houden.  U heeft alleszins nog een hele hap info tegoed over het oude predikherenklooster, maar nu over het gedeelte ervan dat lag aan de kant van de Langestraat.  Het Flanders hotel pronkt in die zin graag met zijn verleden.  Ik zal het met u hebben over het Grand Hotel Verriest of zelfs over het Rode Kruis dat in een recenter verleden hier op nummer 34 te vinden was.

Heeft die aardige postbode bij u vandaag ook die heerlijke oproepingsbrief tot kiezen in uw brievenbus gedeponeerd?  Heeft u ook geprobeerd de keerzijde te lezen zonder vergrootglas?  Is het u gelukt?  Prima, dan u  heeft scherpe ogen.  Mij is het in alle geval niet gelukt .  Als er iets in  vermeld staat dat belangrijk is, laat het mij eens weten.
Wij hebben onze oproepingsbrief op de kast geplaatst.  Een olifantengeheugen hebben wij niet, daarom laten wij de taak van het helpen onthouden aan deze twee schattige olifantjes over.
8 oktober tussen 8 en 14 u.   De stemming is verplicht!  Dat laatste beweer ik niet: het staat op de oproepingsbrief.  En dan staat er ook nog bij: STEM BIJ VOORKEUR TUSSEN 10 EN 11 UUR.  Waarom krijgen we zes uur de kans als men ons allemaal aanraadt alleen tijdens dat ene uur te gaan stemmen?  Willen de Chinese vrijwilligers die de stembureaus bevolken tijdens die andere vijf uur met rust gelaten worden misschien omdat ze dan koffie willen slurpen, broodjes eten en gezellig kletsen?

Een nieuwe plaats in Brugge.  Waar is dit.  De naam van de straat volstaat;

Verkiezingsborden.
Als u beweert dat u er nog geen tegengekomen bent, dan leeft u ofwel in een ander land ofwel constant binnenshuis.  Soms zorgen verkiezingsborden en de omgeving waarin ze hangen voor hilariteit.  Tenminste, voor wie het hilarische ervan wil inzien.  Mercedes Van Volcem bijvoorbeeld.  Haar naam alleen al! 
Welnu: Mercedes is er klaar voor, want ze is vrij.  Pas op jongens!  Soms is ze er niet klaar voor, maar dan wordt u verwittigd.  Dan staat er boven haar hoofd in duidelijk rode letters:  volzet.

Heeft u ook zo gezweet deze namiddag?  Pft, dat was echt weer een zomers dagje.  En zeggen dat het vandaag de eerste dag van de herfst is.  Het kwik klom boven de 25 graden alsof het niets was.  Gelukkig dat het 's morgens nog relatief fris is anders stond de wereld helemaal op z'n kop.

Van naamsverwarring gesproken: predikheren, dominicanen, jacobijnen.  Het is eigenlijk allemaal één pot nat.  De dominicanen noemde men bijvoorbeeld ook jacobijnen, refererend naar het Sint Jacobusklooster te Parijs dat een van hun kloosters was.
Vandaar hier de naam 'Res. Jacobijnen'.  Gebouwd in 1280 of 1284 en voltooid in 1320 zijn van de oude kloosterkerk van de 'Jacobijnen' vandaag nog slechts enkele restanten bewaard.  Dit onderste gedeelte van de westgevel is een van die restanten en het dateert van 1300 en werd opgenomen in deze nieuwbouw.

Drie op een rij.  Drie keer telkens iets anders.  Rechts het gedeelte van het oude predikherenklooster dat op het ogenblik gerestaureerd wordt.  In het midden het gedeelte van het predikherenklooster dat gewoon tegen de vlakte gegooid werd en waar nu een appartementsgebouw op staat.  Links het gebouw dat vroeger de predikherenkerk was en die ook gesloopt werd, maar veel eerder, namelijk in 1801, op een deel van het ingangsportaal en een fragment van de zuidelijke muur na.  In 1995 kwam er een appartementsgebouw voor in de plaats.  Architect van dienst was Jan De Graeve.  Hij heeft gemaakt dat het bouwvolume van de verdwenen kerk grotendeels hernomen werd en dat in de gevel de resten van het ingangsportaal geïntegreerd werden.

Voor de derde dag op rij (bijna schreef ik rei) zal ik het hebben over de Predikherenrei, meer bepaald over de plek waar vroeger de predikheren of dominicanen  van de 13de eeuw tot  1796 verbleven.  "Hier stond tot 1796 de Predikherenkerk" valt er te lezen aan de gevel van het gebouw Predikherenrei 1.  Eigenlijk stond hij er iets langer maar de bedoeling achter deze tekst is duidelijk:  in 1796 hield de predikherenkerk op met predikherenkerk te zijn omdat de Fransen het hier plots voor het zeggen hadden en zij in dat jaar (bijna) alle kloosters en abdijen in Brugge verbeurd verklaarden.  Het grootste deel van het predikherenklooster werd van dan af gebruikt voor de gendarmerie.  De kerk zelf en de rest van de kloostergebouwen werden in 1799 publiekelijk verkocht.  In 1801 stortte een deel van de kerk in en datzelfde jaar werd de kerk quasi volledig afgebroken.  Dus, eigenlijk had hier de volgende tekst moeten staan:  "Hier stond tot 1801 de Predikherenkerk".  Nu kunt u misschien denken "ach, hij is weer spijkers op laagwater aan het zoeken" maar u bent toch ook zo!  Bij het minste foutje (meestal uit verstrooidheid) bent u er als de kippen bij om mij erop te wijzen.  Gelukkig maar, zou ik zo zeggen, want de bedoeling van mijn blog is natuurlijk om  zonder fouten of blunders u te berichten over Brugge.

In tegenstelling tot wat ik gisteren meldde is dit al quizvraag 77.  Vergissen is menselijk en het zit er bij mij duidelijk ingebakken.  Goed, Carlos Dejaegher heeft een hattrick gescoord.  Drie keer op rij wist hij als eerste waar de fotovraag genomen was en, meer nog, hij wist het iedere keer van bij de eerste foto.  Zo ook hier.  Het beeldje van de heilige Jozef met kind en een beetje van de deuromlijsting waren voor hem voldoende om te weten dat dit het huis is in de Zuidzandstraat op nummer 18.  Wedden dat hij ook weet dat dit een trapgevel uit 1703 is en trouwens een der laatst gebouwde barokke trapgevels van Brugge.  Mocht hij het niet weten, dan weet hij het nu en u nu ook.  In de tweede helft van de 19de eeuw ontstond er een ware gevelrenovatiewoede.  Dit huis was een der eersten die er moest aan geloven, meer bepaald in 1871.  Onder andere de cartouches met bloemmotieven werden toen vernieuwd.

Wij Bruggelingen beseffen het nog altijd niet ten volle bovenop wat voor een goudschat wij leven.  Deze middag heb ik nog eens de Sint Salvatorskathedraal binnengewandeld.  Man, man, man, wat voor een juweeltjes we in deze kerk toch aantreffen.  Dit schrijn bijvoorbeeld, het schrijn van Karel de Goede, daar kan ik zonder overdrijven uren naar kijken.  Dit is vakmanschap en kunstenaarschap ten top.  Gemaakt tussen 1883 en 1885 door de Bruggeling Eugène Van Damme en de Gentenaar Armand Bourdon is dit schrijn tot in het fijnste detail perfect uitgewerkt.   Wat u hier ziet  is slechts één van de kortste zijden.  Rondomrond is dit schrijn even subliem als u hier ziet.  Ongelooflijk!   Onvoorstelbaar!
Gaat dit zien, ... gaat dit zien .... en 't is nog gratis bovendien.