Hippodrome Brugeois (4de en laatste)

Hier ziet u waarom deze artikelenreeks "Hippodrome Brugeois" heet.  Deze twee woorden kan men nu nog altijd van de gevel aflezen.
We schrijven 1892-1893.  Een Brugse zakenman en toenmalig eigenaar van het pand, Georges van Speybrouck had grootse plannen.  Hij gaf de architect Etienne Timmery de opdracht om op de binnenplaats van dit gebouw dat toen doorliep tot aan de Coupure een circusgebouw op te richten.  Wat hij wou geschiedde.  Tijdens de Meifoor van 1893 werd de 'Hippodrome Brugeois' oftewel de Brugse Renbaan feestelijk geopend.  Het moet een serieuze 'doeninge' geweest zijn.  Achter deze gevel school plots een circus met een ronde piste met een diameter van 13 meter inclusief loges voor de artiesten, stallen voor de paarden en tribunes voor het publiek.  Daarnaast was er ook nog een cafetaria en ook nog dienstgebouwen.
Het circusprogramma zelf werd gepresenteerd - uitsluitend in het Frans - door 'Monsieur Loyal' en gebracht door het Nederlands circus Sosman.  Er waren paardennummers, er waren clowns, dasnummers en nog wat acrobaten.  Kortom: circus dus, zoals we het nu nog altijd kennen maar dan in een tent.
Wanneer er geen circusopvoeringen waren kon men er leren paardrijden.  En om uit de kosten te geraken organiseerde men er ook bokswedstrijden en politieke bijeenkomsten.  Hoogst opmerkelijk: in 1900 voerde men er het oratorium 'De Schelde' van Peter Benoit op in een samenwerking van het Willemsfonds (liberaal!) en het Davidsfonds (katholiek!).

Anno 2006 bestaan er prachtige technieken om een voorgevel overeind te houden terwijl al de rest, zelfs tot de ramen toe verdwijnt.  In de Witteleertouwersstraat is er dezer dagen dit sterk staaltje van een dergelijke methode te zien.

Brugge wordt wel eens smalend afgedaan als een stadje waar louter aan geveltoerisme gedaan wordt.  In de Witteleertouwersstraat staat een huis dat dit vooroordeel nog maar eens bevestigt Bijna alles mag men in Brugge platgooien zolang men de gevel maar intact houdt.  Dat is wat hier exact aan het gebeuren is.  De Witteleertouwersstraat 29 heeft een gevel dat door muurankers in 1564 gedateerd wordt.  Dat klopt.  Maar daar moeten we voorzichtigheidshalve aan toevoegen dat de rechter-traveeën in 1886 aan de gevel toegevoegd werden en dat ook op de begane grond er door de eeuwen heen aanpassingen gebeurd zijn waardoor de muurdammen niet meer doorlopen tot op de natuurstenen plint.  Tijdens de 19de eeuw was hier een spinnerij gevestigd.  Nu rest er alleen nog de voorgevel.  Erachter gaapt voorlopig een diep gat.

Een nieuwe fotovraag.  Zoals alle 93 voorgaande plaatsen die ik voor de quiz in beeld bracht is ook dit hier in het centrum van Brugge te zien.  Af en toe moet men ook in onze stad stoom kunnen aflaten en dat is bij dezen gebeurd.  Het is aan u om uit te vissen waar men dit doet.

Onder de amberboom in het Minnewaterpark lagen tal van bladeren die van deze speciale boom gevallen waren.  Ikzelf heb er eentje mee naar huis genomen om het op mijn gemak eens te fotograferen.  Prachtig hé hoe doorleefd, doorgroefd en rood als een kreeft één zo een blaadje er na een zwaar en zwoel zomerseizoen uitziet?!  En dankzij mij heeft de groendienst straks al iets minder werk: er is één amberboomblaadje minder om op te ruimen.

Een paar dagen geleden heb ik u gezegd dat de mooiste boom van Brugge volgens mij die amberboom aan de Bloedput is.  Daar blijf ik nog altijd bij.  Maar u moogt nu niet gaan denken dat in heel Brugge er maar één dergelijke boom staat.  Het is hoe dan ook lang zoeken vooraleer u er nog een aantreft.  Hier in het Minnewaterpark bijvoorbeeld, aan het grachtje dat het park met het domein van het hotel Egmond afscheidt.  Geef toe, 't is ook mooi maar zeker niet zo prachtig als dat schitterende exemplaar aan de Bloedput.

Sorry hoor.  Vandaag had ik een baaldag.  't Zal met dat verplichte winteruur te maken hebben zeker?  Waarom krijgen wij een uur extra 's morgens maar pakken ze 't ons 's avonds weeral af.  Zeg nu zelf: het is vandaag nog maar 18u30 en de duisternis is al ingevallen.  Gisteren was dat pas een uur later. 't Is een regelrechte schande.
Serieus nu.  Een mens begint met veel goeie moed aan een blog maar merkt al snel op dat al dat bloggen een sleur met zich meebrengt.  Volgens onderzoeken bestaan blogs gemiddeld twee en een halve maand en dan geeft de blogger er de brui aan en blijft er alleen nog een slapende blog over.  Dan doe ik er met mijn acht maanden  blogervaring  toch al  heel wat langer over.  Pas op:  ik ben helemaal niet van plan om te stoppen.   U bent zeker nog niet van me af.  Dit commentaar is er alleen maar om te zeggen dat het tempo dat ik er totnogtoe op Bruggeblog op nahield soms erg hoog was en dat op een dag als vandaag ik ook eens andere dingen wilde doen.  Luieren bijvoorbeeld.  Of teevee kijken.  Of naar de kleinkinderen gaan.
De quizvraag nu.  Die werd gewonnen door Carlos Dejaegher.  Met zijn eerste antwoord Kazernevest zat hij al aardig in de buurt.  Al die huizen daar in de omtrek zijn volgens eenzelfde concept gebouwd.  Het huis evenwel dat ik fotografeerde staat in de St.-Brunostraat en recht voor u uit ziet u de Kazernevest en nog verderop het verkeer dat over de ringweg raast.  In tegenstelling tot zijn zoon die momenteel bij onze tegenvoeters woont kan Carlos, als hij een klein vermoeden heeft waar het huis zich bevindt ter plekke eens gaan kijken waar het nu precies is en dan het juiste antwoord geven.  Maar hoe dan ook Carlos, proficiat hoor.

Om in te kaderen, ...  of eigenlijk toch weer niet want ik heb het u gemakkelijk gemaakt en die klus al voor u geklaard.  Dit is uiteraard het Minnewater zoals het in deze tijd van het jaar te zien is.  Nu nog een stichtend fragment uit een gedicht van Guido Gezelle en onze avond kan alweer niet meer stuk.

"' T er viel 'ne keer een bladtjen op het water
't er lag 'ne keer een bladtjen op het water
en vloeien op het bladtje dei dat water
en vloeien dei het bladtjen op het water
en wente-winkelwentelen in 't water
want 't bladtjen was geworden lijk het water
zoo plooibaar en zoo vloeibaar als het water
zoo lijzig en zo leutig als het water
zoo rap was't en gezwindig als het water
zoo rompelen en zoo rimpelend als water
zoo lag't gevallen bladtjen op het water ..."

... en zo wente-winkelwentelt dat gedichtje uit 1859 nog uren verder maar ik vermoed dat ik u nu zo ongeveer al in slaap gewiegd heb, dus verder dichten is niet meer nodig.

Huizen gelijken dikwijls op elkaar.  Vooral als die huizen door een bouwmaatschappij in massa geproduceerd werden.  Zelfs de binnenstad van Brugge ontsnapt niet aan een dergelijk fenomeen.  Het is aan u om te weten, zoeken, gokken waar exact dit huis zich bevindt dat om zich heen verschillende identieke kopieën heeft.

Allemaal te zien op één en dezelfde foto:
- het stationsgebouw (weerspiegeld in de ruit rechts)
- deze zijvleugel van het station die nu leeg staat
- de goederenloods die gretig afgebroken wordt (te zien door de deur en het venster achteraan)
- een deel van het stationsplein (weerspiegeld in alle ruiten)

Dit is dan weer de zijkant van het stationsgebouw waar tot voor kort nog onder andere de videotheek Video Palace in ondergebracht was.  Bekijk het nog eens nu u nog kunt want begin volgend jaar breken ze dit ook af en in de plaats ervan zou een winkel van GB Partner komen.

Terwijl hier achter mij veel stof opwaaide omdat de voormalige goederenloods afgebroken werd is hier aan de zijkant van 't station iemand doodleuk de ruiten aan het wassen.

Hildegarde gaf gisteren de opmerking dat die kranen iets weg hebben van dinosauriërs die naar alles happen wat in hun weg komt.  Toevallig dacht ik daar ook aan en aan al die vreemde creaturen met vervaarlijke kaken die in Science Fictionfilms te pas en te onpas opduiken om de mens te belagen.  Een ding is zeker: een gebouw zoals deze voormalige goederenloods afbreken is voor dingen zoals dit niet moeilijk en ik ben er van overtuigd dat de bestuurders ervan er veel plezier aan beleven.

Een nieuwe fotovraag voor u vandaag.  Een nieuwe plaats in Brugge.  Ik toon het.  U vertelt waar in het centrum dit is.

Als alles doorgaat zoals gepland zou hier volgend jaar in oktober een filiaal van de elektronicaketen Mediamarkt zijn deuren openen.

De goederenloods aan het Brugs station is niet meer.  Kijk eens aan hoe vlug een afbraakfirma er korte metten mee maakt.  Ikzelf heb er een fotoreeksje van gemaakt.

Ook het traditionele oliebollenkraam is opnieuw in de Brugs Kerkhofstraat neergestreken.  Andere jaren stond het kraam aan de overkant maar nu staat het in de schaduw van het etablissement dat tegenwoordig luistert naar de naam 'Le jaja de Jo' maar door iedereen gekend is als het vroegere café "Beter hier dan verder".
Als u tijdens de komende maand oliebollen lust dan komt u best naar hier want verder vindt u er geen.  Het is toch een vreemde Brugse traditie hé, die hier in ere gehouden wordt: eerst naar 't kerkhof gaan en daarna oliebollen smullen.