Goederenloods station (5de en laatste)

Een nieuwe fotovraag voor u vandaag.  Een nieuwe plaats in Brugge.  Ik toon het.  U vertelt waar in het centrum dit is.

Als alles doorgaat zoals gepland zou hier volgend jaar in oktober een filiaal van de elektronicaketen Mediamarkt zijn deuren openen.

De goederenloods aan het Brugs station is niet meer.  Kijk eens aan hoe vlug een afbraakfirma er korte metten mee maakt.  Ikzelf heb er een fotoreeksje van gemaakt.

Ook het traditionele oliebollenkraam is opnieuw in de Brugs Kerkhofstraat neergestreken.  Andere jaren stond het kraam aan de overkant maar nu staat het in de schaduw van het etablissement dat tegenwoordig luistert naar de naam 'Le jaja de Jo' maar door iedereen gekend is als het vroegere café "Beter hier dan verder".
Als u tijdens de komende maand oliebollen lust dan komt u best naar hier want verder vindt u er geen.  Het is toch een vreemde Brugse traditie hé, die hier in ere gehouden wordt: eerst naar 't kerkhof gaan en daarna oliebollen smullen.

Rond alle ingangen naar het Brugs kerkhof staan sinds deze week opnieuw de bloemenverkopers en -verkoopsters strategisch opgesteld.  Binnenkort  breken voor hen opnieuw gouden dagen aan.  Alleen op dinsdag 31 oktober zult u hen hier waarschijnlijk niet aantreffen want traditiegetrouw is die dag het kerkhof gesloten omdat het stadspersoneel dan de grove middelen inzet om het kerkhof  's anderendaags op zijn mooist te kunnen  presenteren.

Die oplossing werd gegeven door Carlos Dejaegher.  Het is een huisje in de Schaarstraat, meer bepaald Schaarstraat 54.  Carlos zou graag iets meer te weten komen over de geschiedenis van dit huis.  Wel, ik moet eerlijk bekennen: ik ook.  Het is niet omdat ik met plezier over Brugge schrijf dat ik alles ken.  Integendeel.  Van sommige huizen in Brugge (zoals hier bijvoorbeeld) kan het kleinste kind zien dat er een hele geschiedenis aan vasthangt.   Voorlopig heb ik  er wel  het raden naar.  Weet iemand van u  hier meer over?  Aarzel dan zeker niet om te reageren.
Kort samengevat wat ik vermoed: Vele middeleeuwse handelspanden in Brugge waren voorzien van kelders met houten zolderingen.  In een bepaalde periode werden die zolderingen meestal vervangen door (bak-)stenen tongewelven.  Voorbeelden daarvan zijn bijvoorbeeld de Genuese loge (Saaihalle) en de Florentijnse loge.  Men vermoedt dat de balk met engelenfiguren die men hier in de Schaarstraat aantrof nog afkomstig is van die Florentijnse loge op de hoek van de Vlamingstraat met de Academiestraat.  De balk werd overgebracht naar het kasteel van Loppem.  Op de site www.beeldbankbrugge.be zijn er verschillende foto's daarvan beschikbaar.  Klikt u op deze link dan komt u er automatisch op terecht.

Gisteren kreeg u maar de helft van de tekst te lezen, dat is echt niet mooi van mezelf.  Vandaag maak ik het voor u goed en u kunt het hele opschrift lezen.  Maar dan moet u mij ook wel gelijk vertellen waar in Brugge dit te lezen valt.

In deze tijd van het jaar is een wandeling langs de vesten een pure aanrader.  Voor de liefhebbers-wandelaars of joggers mag zeker niet het stuk Buiten en Binnen Smedenvest tussen Smedenpoort en Bloedput op het menu ontbreken.  Deze foto is nog maar eens het bewijs hoe prachtig onze Brugse Vesten wel zijn.  Op de achtergrond links ziet u opnieuw die schitterend mooie amberboom en daarvoor enkele zwarte walnootbomen (in 't latijn: juglans nigra).

Pure poëzie straalt hier vanuit.  Geen schilder heeft een schoner kleurenpalet dan wat deze amberboom voor ons vandaag in petto heeft.  Mocht u hem eens in levende lijve willen bekijken: hij staat op de Buiten Smedenvest vlakbij de Bloedput. 

Vandaag toon ik u de mooiste boom van Brugge.  Het is een amberboom en zoals deze is er in heel Brugge geen enkele andere die zich in deze tijd van het jaar meten kan met de kleurenpracht van dit exemplaar.

De morgenstond heeft goud in de mond.  Het is zo een van die uitdrukkingen die me te binnen schiet bij het rondlopen in Brugge op een ochtendlijk uur.  Kijk eens naar die weerspiegeling in de carrosserie van de wagens!

Vandaag heb ik eens veel goesting om u op uw stoel van verbazing te doen achterovervallen.  Ik wil u Brugge in deze periode van 't jaar op zijn mooist tonen.  Speciaal daarvoor ben ik tegen mijn natuur in vanmorgen vroeg op pad geweest.  De lucht kleurde zo mooi rood.

Deze grote tombe is gemaakt uit blauwe natuursteen en heeft een schuine afdekking met een kruis.  Had ik dit niet geschreven dan had u het, de foto bekijkend, echt niet geweten, zo vervallen is dit graf.  Laat me even vertellen dat Edwards vader Jan Jacob Gailiard ook al boekbinder en drukker in Brugge was.  Toen die op jonge leeftijd stierf nam hij als zoon het bedrijf samen met enkele vennoten over.  Deze Edward was onder andere nog leerling bij Guido Gezelle geweest.  Zijn drukkerij zelf ging in 1872, net zoals zoveel andere Westvlaamse bedrijven in die periode trouwens, op de klippen dankzij het faillissement van de Bank Dujardin.

Nog zo een Bruggeling die in de vergeethoek geraakt is.  Edward Gailliard (geb. 04 juli 1841 - gest. 30 juli 1922).  De aanblik van deze man zijn graf zegt op dat gebied voldoende.  Toch is hij het die als drukker heemkundige tijdschriften als 'Rond den Heerd', 'La Plume' en 'De Halletoren' uit de grond gestampt heeft.  Zelf als amateur-geschiedkundige vrij bedrijvig werkte hij aan een 'Glossaire Flamand', namelijk een Middelnederlands verklarend woordenboek.  Hij werd niet voor niets opgenomen in de 'Koninklijke Vlaamse Academie voor Taal- en Letterkunde en bracht het zelfs tot conservator van het Rijksarchief van Antwerpen.

Van quizvraag nummer honderd is het de bedoeling om er iets heel speciaals van te maken.  Maar ondertussen zitten we wel nog maar aan nummer 92.  Twee keer op rij werd de fotovraag van bij de eerste foto opgelost, telkens door iemand anders.  Ik ben benieuwd hoe u het deze keer doet.   En let wel: ik onderschat u nooit.

"Sepulture de la famille Seresia" staat hier op dit grafmonument en de man die erboven in blauwe natuursteen door Gustaaf Pickery vereeuwigd werd, namelijk Raymond Seresia (geb. 3 mei 1851 - gest. 24 mei 1903) heeft zich waarschijnlijk al duizenden keren in zijn graf omgedraaid voor dit franstalige opschrift.  Van 1899 tot 1903 zetelde hij in de gemeenteraad en hij uitte daar zijn vlaamsgezindheid door tijdens de zittingen telkens Nederlands te spreken.  Dat was in die tijd nog hoogst ongewoon.  Hij was ook advocaat en plaatsvervangend rechter en ook in die hoedanigheid probeerde hij altijd in het Nederlands te pleiten.  Samen met Julius Sabbe was deze Raymond Seresia één der voortrekkers van de Vlaamse Beweging te Brugge.  Hij werd meermaals tot Voorzittend Meester van de Brugse vrijmetselaarsloge 'La Flandre' gekozen, was ook bestuurslid van het Willemsfonds en bovendien voorzitter van het 'Van Gheluwe's Genootschap'.  Dankzij dat genootschap is zijn borstbeeld hier gekomen met het opschrift op de sokkel: 'Het Van Gheluwe's Genootschap aan Raymond Seresia haren voorzitter 1877-1903'.