Stil-leven

Een tweede foto voor u van de plaats in Brugge die we zoeken.  Waar is het?

Dit opschrift in de voormalige kapel verwijst naar een regel uit een oud Gregoriaans lied, namelijk:
"Cor Jesu Salus In Te Sperantium
Cor Jesu salus in te sperantium miserere nobis
Cor Jesu spes in te morientum miserere nobis
Cor Jesu deliciae sanctorum omnium
Miserere miserere nobis."
De vertaling moet ik u schuldig blijven.  Ik heb jammer genoeg nooit latijn gestudeerd.  Als u het vertalen kunt, gaat u gerust uw gang en reageer.

Iets anders nu: het tweede deel van de quizvraag komt er pas vanavond laat aan.  Tenzij iemand in de tussentijd de oplossing al gevonden heeft, natuurlijk.

In dit hotel slapen is een aparte belevenis.  Dat geldt vooral als u een der vier kamers van het 'Hertogin' type kiest want dan komt u ofwel terecht in een voormalige paardenstal, of in het vroegere theehuisje, of in het wagenhuis of zoals u hier op de foto zien kunt in de vroegere huiskapel.  De vorm van het dak en de beschilderingen liegen er niet om: dit was vroeger een kapelletje, verbonden aan het huis.  Rechts in de muur zitten zelfs nog de originele krammen waaraan de kruisweg opgehangen was.

Nog eens diezelfde binnentuin maar nu bekeken vanaf een kamer onder het dak.  In de lente en zomer moet het voor de toeristen die hier verblijven aangenaam vertoeven zijn.

De binnentuin van het gedeelte van het hotel langs de Freren Fonteinestraat.  Rechts staat een hoge honderdjarige beuk.

Moderne kunst buitenshuis, er is altijd iets mee.  Dikwijls zijn de werken niet bestand tegen de weersomstandigheden.  Daarnaast zijn ze ook nogal dikwijls een gemakkelijke prooi voor vandalen.  Vraag het maar eens aan de organisatoren van kunsthappenings die deze zomer aan de kust plaatsvonden!
Dit ventje hier in zijn glazen kooitje naast de Coupure zag er in maart van dit jaar nog zo uit.  Problemen met zijn ophanging.  Later werd dat hersteld maar kijk, nu duikt er een nieuw probleem op want het glas is gebroken.

's Avonds is het al heel vroeg donker.  Een beetje extra verlichting op straat kan in deze dagen nooit kwaad.  Maar om nu al de kerstverlichting aan te steken, is dat niet een beetje vroeg? 

De kaap van de 100 quizvragen is na 8 maanden Bruggeblog al overschreden.  Dat is in één woord: fantastisch!   Vooral omdat deze snelheid van oplossen niks met Bruggeblog zelf te maken heeft maar alles met u als lezer/kijker, met uw uitmuntende kennis van Brugge.  Want u heeft het ondertussen al begrepen dat ik het u zeker nooit gemakkelijk wil maken.  Daarom ook deze mededeling aan Carlos, meervoudig winnaar van deze quiz: Carlos, jongen, die vlinderstruik stond binnen in het domein van de Rijksnormaalschool, vandaar dat ik sterk vermoed dat de hoe dan ook terechte winnaar van quizvraag 100, namelijk Marnix Knockaert, dat die min of meer een insider is. 
Wat er ook van waar is, dankzij Marnix zijn we toe aan quizvraag 101 en iedereen kan hier gerust eventjes zijn of haar tanden  op stukbijten.  Waar, o waar in de binnenstad van Brugge bevindt zich dit?

Het familiegraf van de familie de Giey dat zich bevindt op de Centrale Begraafplaats te Assebroek.  Eerst overleed de zoon Jehan in 1963.  Daarna, in 1965, haar man en, uiteindelijk in 1991 barones Suzanne de Giey zelf.

De voormalige bibliotheek van barones de Giey, thans eetzaal van hotel Jan Brito.

Suzanne de Giey was een fervent liefhebster van boeken en schreef er zelf ook een 15-tal in het Frans.  Haar 'Images de Bruges' bijvoorbeeld bevat verhalen met scherpe commentaar, in een literaire vorm gegoten, op toestanden in het toenmalige Brugge.
Na haar dood werd haar hele boekencollectie geschonken aan de Brugse openbare bibliotheek die in het kader van erfgoeddag 2004 er een tentoonstelling rond maakte.  Haar boekencollectie weerspiegelde een adellijke en artistieke interessesfeer waarbij werken over literatuur, geschiedenis, kunstgeschiedenis, heraldiek en genealogie zeker niet ontbraken.

Dit is de huidige eetzaal van het hotel met uitzicht op de binnentuin.  Als het ware hangt hier in het hotel nog de adem van Suzanne Parmentier die hier in de vorige eeuw zowat 30 jaar lang alleen gewoond heeft.  Zij was een dochter van de in Knokke bekende Paul Parmentier.  De man was afkomstig uit het Brusselse, was burgerlijk ingenieur, maar drukte in Knokke zijn stempel als kunstschilder-vriend van Alfred Verwee en als gemeenteraadslid.  Nu nog is er in Knokke-Heist een laan naar hem genoemd.
Suzanne Parmentier zelf trouwde in 1915 met baron Paul de Giey.  Zij kregen één zoon, Jehan en woonden op diverse plaatsen.  Pas aan het einde van het leven van baron de Giey en diens zoon Jehan, die beiden halverwege de jaren '60 stierven vestigden zij zich in Brugge en uiteindelijk in dit pand langs de Freren Fonteinestraat.
Weduwe Suzanne de Giey-Parmentier zou er verder blijven wonen tot enkele maanden voor haar dood in 1991.  Zij werd uiteindelijk 97 jaar!

Ik had nog heel veel leuke details van de Rijksnormaalschool voor u in petto, zoals deze foto hier bijvoorbeeld, maar Marnix Knockaert heeft daar min of meer een stokje voor gestoken.  Hij vermoedde al bij de eerste foto van quizvraag nummer 100 dat ik het over deze school langs de Sint-Jorisstraat had.  Straffe kost is dat!  Aldus krijgt u vanavond een nieuwe fotovraag.

Jawel, we hebben nu al een winnaar en die is: Marnix Knockaert.
Iedereen die deze fotovraag van nabij gevolgd heeft zal toegeven dat ik met recht en reden voor deze quizvraag nummer 100 Marnix tot superwinnaar uitroepen mag.  Leg die drie foto's naast elkaar en echt, was ik het zelf niet die het allemaal gefotografeerd had, ik zou  in de verste verte niet geweten hebben dat dit alledrie details van de Rijksnormaalschool  in de Sint-Jorisstraat waren.  De eerste foto is zelfs genomen vanbinnen vanop het pleintje tussen de turnzaal en de gebouwen in de Klaverstraat.
Ik heb zo een klein vermoeden dat Marnix ofwel hier lang schoolgelopen heeft ofwel hier leraar is (of was), want hij kent het veel te goed.  Al moet ik er bij vermelden dat die typisch rode baksteen waarin het gebouw eind de 19de eeuw opgetrokken werd ook wel een en ander doet vermoeden.

Morgen zal ik het in verband met hotel Jan Brito vooral hebben over deze Suzanne de Giey die door de koninklijke gidsenbond van Brugge belangrijk genoeg geacht werd om, aangezien zij hier in dit huis bijna dertig jaar gewoond heeft,  een gedenkplaat  aan te brengen.

Voorlopig werd nog niet geraden waar in het centrum van Brugge dit is.  Dan ga ik lekker verder met het tonen van details van dit gebouw.

Voor wie veel te weten wil komen over deze Bruggeling Samuel Coucke, glazenier van beroep kan terecht op deze pagina van Andries Van den Abeele.  Bij deze laatste kunt u trouwens ook terecht voor meer info over drukkers in Brugge en meer specifiek over Jan Brito.
Samuel Coucke
geboren op 1 oktober 1833 in Brugge en er overleden op 7 november 1899.

Boven de schouw in wat nu de zithoek is treffen we een tegelbeschildering met religieus motief aan die in 1871 door Bruggeling Samuel Coucke vervaardigd werd.

Waar vroeger de keuken was en nu een gezellige zithoek is staat een zwart marmeren schouw uit de zestiende eeuw.  De tegeltjes aan de muur (wit met een roodachtige schijn) zijn vermoedelijk even oud want identiek dezelfde tegeltjes (waarvan men toch beweert dat ze zestiende eeuws zijn) treft men aan in het oude zusterklooster van St.-Jan waar nu bureau's van stadsdiensten in gevestigd zijn.