Pablo Atchugarry

De oplossing werd nog niet gevonden.  Daarom voeg ik aan de foto een extra, cruciaal element toe.  Waar in het centrum van Brugge is dit?

Op deze gevelsteen zien we uiteraard een vis met daarboven volgende tekst: "Dit es in den stuer.  1518".  In den stuer is de naam van het huis (ook het Genthof kende nog zo een huisnaam) en met stuer bedoelt men uiteraard steur.  En 1518 is de vermoedelijke bouwdatum van dit huis.
De foto's bij dit en de vorige twee artikels zijn van Marc Willems van Weathercam.

Dit is een laatgotische bakstenen trapgevel uit de zestiende eeuw die nog tamelijk autenthiek gebleven is.  Alleen het oorspronkelijke maaswerk in de boogvelden van de nissen werden in 1856 vervangen.

In dit huis is een diamantzaak gevestigd, het Brugs diamanthuis.  Op de karige website vind ik in verband met deze zaak de volgende grappige tekst: "Ons vennootschap [...] combineert de lage prijzen van Antwerpen met de cultuur en het toerisme van Brugge (parking voor de deur)."  Wat is daar nu grappig aan zult u zich afvragen.  Wel, dat laatste dat tussen haakjes staat.  Jazeker, er is parking voor de deur maar er je wagen geparkeerd krijgen, dat is een andere zaak, dat is meer een kwestie van geluk hebben.  't Mag naast de deur zijn ook natuurlijk maar wat als die parkeerplaats ook al bezet is en die daarnaast ook en daarnaast ...?
Alle gekheid op een stokje.  Het schijnt de moeite te zijn om hier eens binnen te gaan kijken zelfs ook als u de inhoud van uw portefeuille of portemonnee of bankrekening daar wilt houden waar het is.

Ziezo, dat was het dan: hotel Jan Brito.  Ik eindig met deze foto van een gedeelte van het hotel dat men op het eerste gezicht niet meteen als onderdeel van een modern hotel met alle comfort zou verwachten.  Maar het weerspiegelt de aandacht die men bij de renovatie had voor het behouden van heel wat oorspronkelijke elementen.  Hopelijk vond u het leuk hier eens samen met mij binnen te kijken.  En ik wil afsluiten met een welgemeende dank aan Tijl Waelput en Maïté Arjona.

Dit is misschien niet de mooiste kamer van het hotel maar het toont duidelijk aan dat er met een visie aan gewerkt werd.  Elke kamer van het hotel ademt iets aparts uit.  Hier heeft men de periode van aan het begin van de 19de eeuw proberen op te roepen.  Uiteraard kan in zo een kamer dan het lampet niet ontbreken: de kan en kom, het zeepbakje.  Als ze willen kunnen de toeristen die hier verblijven zich op deze manier wassen en zo helemaal in de sfeer blijven, maar het hoeft helemaal niet want aan deze kamer is ook een ultramoderne badkamer met alles erop en eraan verbonden.

Vandaag sluit ik het hoofdstuk hotel Jan Brito af door u het gedeelte van het hotel te tonen dat men pas recent aangeworven heeft, gerenoveerd en de beschikbare kamers omgevormd tot extra hotelkamers.  Het betreft het huis dat aan het hotel aansluit en ligt in de Predikherenstraat (nummer 8).  Lang geleden was trouwens heel het huizenblok tussen wat nu heet de Freren Fonteinstraat, de Predikherenstraat, de Peerdenstraat en de Waalsestraat eigendom van één en dezelfde eigenaar en één domein.  Door de poort links kwamen de paarden binnen.  De paardenstal zelf heeft u onlangs al gezien.  Er rest me alleen nog eens een van die gerenoveerde kamers te tonen.

Zaterdag marktdag.  Tenminste als we het hebben over de markt op 't Zand, een der grootste markten van de streek.  U ziet het, het wordt al wat kouder 's morgens en de mutsen verschijnen stilaan in het straatbeeld.

Het zal iedereen duidelijk zijn dat die 'de Jonghe' de familienaam was van de zaakvoerders die hier ooit hun 'commerce' hadden.  Van Thierry Creyf kreeg ik een leuke aanvulling die een extra licht werpt op de geschiedenis die met deze plaats verbonden is:
"Jan de Jonghe heeft hier in de jaren zestig van de vorige eeuw ook nog een kippenslachterij gehad.  Dat was waarschijnlijk de eerste industriële kippenslachterij van Brugge en omstreken.  Zoals iedereen misschien zal weten kon de werkmens zich in die tijd (40-50 jaar geleden) enkel op zondag kip op het menu permitteren, dus op zondag trok men met een potje naar het winkeltje van Lucienne (Jans echtgenote) om een vers geslachte kip.  Dat winkeltje was het kleinste huisje hier rechts op de foto."
Met veel dank aan Thierry voor deze interessante informatie.

4 antwoorden zijn er ondertussen binnengekomen nadat ik die eerste foto gisterenavond op Bruggeblog plaatste maar jammer genoeg is geen enkel antwoord juist.  Er staan nu eenmaal nogal wat van die dingen verspreid over Brugge.  Maar geen nood, misschien weet u met deze tweede foto ineens wel waar ik stond.  Antwoord dan vliegensvlug en wie weet bent u de winnaar van vandaag.

Beseft u eigenlijk wel wat u als burger zou moeten weten wat u mag of niet mag doen als u een domein zoals dit Hof de Jonghe betreedt?  Dat u de schapen niet moogt voederen, ja dat kunt u hier aan de afrastering lezen.  Maar wat nog?  Ik raad u eens aan het politiereglement in verband met dit buurtparkje eventjes door te nemen.  Eerst en vooral omdat u dan pas volledig op de hoogte bent van wat u moet doen en laten.  Maar vooral om ook eens mee te genieten van die ambtelijke verordeningen die meer dan eens op mijn lachspieren werkten.  Het is opgesteld in 1984 en ondertekend door toenmalige burgemeester Frank Van Acker maar aangezien dit politiereglement te vinden is op de website van onze stad Brugge vermoed ik dat ze nog altijd geldig is.  Om u curieus te maken haal ik er 'maar' twee grappige punten uit:
1. Voertuigen, dienstig voor werken of bevoorrading hebben toegang tot het domein op voorwaarde dat zij niet sneller dan stapvoets rijden.
2.  De bezoekers mogen niet buiten de aangeduide wandelpaden gaan.  Kleine kinderen kunnen rustig op het gras spelen.
Wat bijvoorbeeld als een van uw kleine pagadders op het gras speelt en er niet meer weg wil en u het moet komen halen?  Dat is heel simpel dan: u  bent in overtreding!

U vraagt zich misschien af waarom dit 'Hof de Jonghe' noemt.  Dat komt omdat op deze plaats een leerlooierij-wolwasserij was die luisterde naar de naam De Jonghe.  Op de vorige foto zag u nog de woonhuizen 79 en 81 die nog onderdeel waren van de bedrijfsgebouwen.  En deze meers werd gebruikt als blekerijgrond.  In 1980 dan werd dit allemaal als buurtpark ingericht en opengesteld.

Een weinig gekend hoekje in het hartje van Brugge, dat is het minste wat van dit  Hof de Jonghe gezegd kan worden.  Men kan het bereiken via de Langerei (ongeveer ter hoogte van de Duinenbrug) maar ook via de Julius en Maurits Sabbestraat of zelfs nog via 's Gravenhof.  Auto's en bromfietsen mogen hier 'in principe' niet komen.  Het feit dat u hier schapen aantreft is te danken aan het initiatief van Alfons Anthonissen, een bewoner, die de weide en boomgaard afhuurt om er wat schapen te laten rondlopen.

Een nieuwe fotovraag voor u vanavond die een andere plaats in Brugge toont die u, ja u, natuurlijk het liefst van al als eerste aanwijzen wilt als dé plek waar ik deze foto genomen heb.  De foto toont groen geschilderde zitbanken.  U heeft dergelijke dingen ongetwijfeld al gezien.  Maar let op, u wist het misschien nog niet, maar in een recent artikel heb ik er u al voor verwittigd: het zijn tegenwoordig intelligente banken geworden.  Wat u hierop vanaf nu ook doet of niet doet, de stad Brugge registreert al uw manoeuvres op haar hoogtechnologische zitbanken.  U bent bij dezen nog maar eens gewaarschuwd.   (wat de manoeuvres voor de komende zes jaar op de zetels van de gemeenteraad betreft, op die zetels zouden ze best eens een computersysteem plaatsen want het zal de komende jaren ongetwijfeld leuk worden om te zien wie de plaatsen warm zal houden voor een ander en wie niet, als u begrijpt wat ik bedoel).  Maar ik wijk af.  De vraag is simpel.  Waar in de binnenstad van Brugge stond ik toen ik deze foto nam?

De achtergevel van het hotel langs de Freren Fonteinstraat, gezien vanuit de binnentuin.

Een laatste keer toon ik de binnentuin zoals ze er deze periode van het jaar uitziet.  Toen barones de Giey hier nog woonde stond er ook al een dergelijk beeldje.

Op deze foto kunt u heel goed merken dat dit vroeger een paardenstal moet geweest zijn.  De vloer, het tussenschot, de stenen voeder- en drinkbakken, alles verwijst ernaar.  Het enige waar men niet aan gedacht heeft is het plaatsen van een muziekinstallatie waar door de boxen niks anders dan gehinnik en andere paardengeluiden die men in een stal verwachten kan laat weerklinken.  't Is misschien een tip.  De foto is genomen vanop de trap die leidt naar de slaapkamer.

Het lijkt hier wel een paardenstal!  Ik vermoed dat deze uitdrukking niet meteen in uw gedachten schiet als u hier in deze hotelkamer van Jan Brito alles er zo piekfijn en netjes ziet bijliggen.  Toch is dit een paardenstal of, beter gezegd, was.  Vroeger, in een tijd toen van een auto nog geen sprake was, hadden de rijkere heren allemaal paarden en eventueel een koets.  Het was toen absoluut normaal dat aan het herenhuis, zelfs middenin de stad gelegen, er een paardenstal verbonden was.  Zo ook hier dus in wat nu de Freren Fonteinstraat 1 is.  Via de Predikherenstraat kon men deze paardenstal bereiken.

Marnix Knockaert mag terecht een superwinnaar genoemd worden.  Niet alleen vond hij de aartsmoeilijke fotovraag 100 na drie foto's, ook deze fotovraag blijkt voor hem kinderspel te zijn.  Dit is zoals hij correct reageerde het huis Kartuizerinnenstraat 5.   Prachtig hé, die versiering met die uiltjes, maar er zijn maar weinigen die hier voorbijlopen die het merken.  Nu moet ik zelf ook eerlijk zijn en vermelden dat Marc Willems van Weathercam mij deze plaats aangaf als tip voor een fotovraag, juist op een ogenblik dat ik zelf niet goed meer wist wat uit mijn hoed te toveren.  Maar vanavond is er alweer een nieuwe vraag hoor!