Week van de Smaak

Dankzij Marie-Rose Van Acker krijgt u vanavond al een nieuwe quizvraag.  Groen! heeft in Brugge misschien weinig in de pap te brokken, toch is een der hoofdkleuren van Brugge ... groen.  En dan heb ik het niet alleen over de kleur van het vele gras hier aanwezig, ook niet over de kleur van de bladeren aan de bomen die stilaan allemaal verkleurd of afgevallen zijn.  Neen, ik heb het over de gemeentelijke infrastructuur die vooral groen kleurt.  Groene poorten van gemeentelijke depots, groene zitbanken overal, ja zelfs tot groen beschilderde metalen dinges zoals dit stomme maar o zo praktische ding hier.   Als u mij nu  eens vertellen kunt waar dit groene afvalmonster staat, dan is mijn, maar vooral uw dag goed want dan bent u het onbezoldigde prijsbeest bij Bruggeblog dat met de eer weglopen mag die dingen haarfijn van mekaar te kunnen onderscheiden.

Tot mijn grote afgrijzen heb ik vandaag voor het eerst opnieuw zo een potsierlijk opgehangen kerstman ontdekt en ik vrees dat ik binnen de kortste keren weer geen enkele straat in Brugge passeren kan zonder die kitscherige klonen onverbiddelijk op mijn netvlies gebrand te krijgen.  Want ik weet echt niet goed hoe het komt maar die dingen hebben de vreemde eigenschap zich naar het jaareinde toe sneller te kunnen voortplanten dan de konijnen.  Vandaag zie ik er een, morgen tien, overmorgen al honderd ...

Michaël is vooral de patroonheilige van de wapendragers en verder van de ambulanciers, de artiesten, de bankiers, de stervenden, de kruideniers, de paramedici, de zieken, de armen, de zwaardsmeden, de ruiters, de soldaten, de politiemannen, de hoedenmakers, de blik- en tingieters, de wagenmakers, de radiomechanici, de snijders, de glazenmakers en de schilders.  Hij wordt aanroepen voor een goede dood en tegen bliksem en donder.  (bron: Wikipedia; foto's: Marc Willems)

Vermoedelijk een grapje van de werklui.  Als wij hele dagen op het werk een helm moeten dragen, wel dan maken we daar geen uitzondering op, moeten zij gedacht hebben en sindsdien staat ook de aartsengel Michaël met zo een gele helm te pronken.  Een zonnesteek kan hij al niet opdoen en, wie weet welke baarlijke duivels er nog uit de lucht komen vallen, dat is allemaal geen probleem meer: hij is erop voorzien.

De werken aan het Prinsenhof vorderen goed.  Dat moet ook wil men hier binnen een half jaar een luxueus en majestueus hotel openen.  Hoog boven alles uit waakt Sint Michiel, ook gekend onder de naam Michaël.  Sint Michiel is een der drie bij naam gekende aartsengelen, de oppersten onder de engelen.  En hoewel Sint Michiel meestal geharnast afgebeeld wordt staat hij hier met een gedrapeerd kleed.  Zijn attribuut, de door hem gevelde duivel (Lucifer) ontbreekt hier echter niet maar die is op het ogenblik aan het gezicht onttrokken door de stellingen.

Veel huizen in het centrum hebben huisnamen die eeuwen geleden gebruikt werden om het huis aan te duiden.  Dit huis in de Noordzandstraat 53 heeft als naam 'In den Grooten Ankere' en dat staat nog heel vaag bovenaan te lezen.  Wat wel duidelijker te zien is is het volgende: in de boogvelden van de vensters van de winkelpui zien we de vier zinnebeelden van de vier evangelisten in reliëf aangebracht.
Dat zijn, van links naar rechts:
Mattheüs: de waterman
Marcus: de leeuw
Johannes: de adelaar
Lucas: de stier

Marie-Rose Van Acker heeft het bij het rechte eind.  Dit huis staat in de Noordzandstraat (53).  Nu is er een apotheek in gevestigd.  Dat beertje bekroont het topstuk van deze trapgevel uit 1656 die weliswaar in 1907 volledig vernieuwd werd.

Feit nummer 1:
Brugge telt enkele sjieke winkelstraten.  In die winkelstraten kunnen de vele tea-rooms en patisserieën uiteraard niet ontbreken.
Feit nummer 2:
Brugge telt sinds kort een nieuwe (gratis) stadskrant en die is gebaseerd op het procédé van de Zwinkrant die langs de Oostkust al sinds lang een begrip is.  De naam van de nieuwe Brugse boreling: de Commeere.
Het krantje 'de Commeere' heeft de bedoeling om om de twee maanden te verschijnen.
De echte commeeren, wel, die verschijnen dagelijks en die kunt u vooral aantreffen in tea-rooms zoals deze.

Marc van Weathercam heeft me ondertussen wel verteld waar in Brugge dit te zien is maar, kijk, ik ben vandaag nogal 'tegentjok' en vertel het lekker niet.  U moet het doen.

Aansluitend op mijn vorige artikel.
Op het ogenblik dat men op de Markt de terrassen aan het verwijderen was want "Het stadsbestuur houdt eraan de terrassen alleen tijdens vastgestelde perioden op te stellen omdat het monumentale aspect van dit plein en de pracht van de gebouwen toch zeker gedurende enkele maanden zou zichtbaar zijn", welnu, op dat eigenste ogenblik was men bezig op datzelfde plein dat Markt heet een grote constructie te plaatsen dat binnenkort een ijspiste zal worden met daarrond verschillende hokjes. 
Hallo?  Dat zijn nu echt van die dingen in Brugge die ik nooit begrijpen zal.  Kijk eens naar het 'monumentale aspect' van het standbeeld van Jan Breydel en Pieter De Koninck.  Waar zijn die ahum gebleven?   Ach, maar geen probleem hoor!  Op het ogenblik dat deze constructie opnieuw opgeborgen wordt wordt het volgend jaar stilaan weer tijd om de terrasjes boven te halen.

In mijn leven rangschik ik alles in drie categorieën.
Eerst en vooral zijn er de dingen die ik begrijp.
Dan zijn er de dingen die ik niet begrijp.
En dan zijn er nog die dingen die ik nooit zal begrijpen.
Tot de eerste categorie behoort bijvoorbeeld de optelsom 1 plus 1.  Da's simpel, dat weet ik, dat is 2.
Tot de tweede categorie behoren veel ingewikkelde dingen die mits een beetje moeite van mijn kant uiteindelijk tot de eerste categorie gaan behoren: het werken met een GSM, hoe je moet SMS'en, hoeveel planeten er nu exact in ons zonnestelsel zijn, hoe men een hemd moet strijken, enz....
Tot de derde categorie behoort het volgende:
Er zijn voor de stad Brugge twee soorten zelfstandigen.  Tot de eerste soort van zelfstandigen behoren de uitbaters van een horecazaak met een terras.  Zij moeten er altijd voor zorgen dat ten laatste op 15 november hun terras afgebroken is en ze mogen die pas enkele weken voor Pasen opnieuw opzetten.  Reden: de historische waarde van de omgeving moet toch minstens enkele maanden per jaar tot zijn volle recht kunnen komen.  De tweede soort zelfstandigen zijn diegenen die schuilgaan achter het zandsculptuurfestival en straks opnieuw het ijssculptuurfestival.  Twee maanden lang was er niks te doen want het zandsculptuurfestival was afgelopen en nu pas is men bezig met de voorbereidingen tot het ijssculptuurfestival.  Al die tijd daartussen mochten hun constructies het zicht op het station, het stationsplein en de eveneens historisch waardevolle Vesten blijven verpesten. 
Laat dit nu uitgerekend een van die dingen zijn die ik met mijn kleine, maar nochtans kerngezonde verstand nooit begrijpen zal!

En wat dan hiervan gezegd?  Deze zandklomp ligt hier nu nog altijd in de nabijheid van het station zandklomp te zijn.  Had men slechts aan één kleuterklasje uit het Brugse gevraagd om met zijn allen met schopje en emmer dit  koperen ding  te verwijderen, ze hadden met veel plezier in één week de klus geklaard.  Deze firma heeft er, ondanks de aanwezigheid van grove middelen, màànden voor nodig!

   Deze roffelaars rechts op de foto ziet u overal in het Brugse bij individuele sportevenementen van het uithoudingstype.  Dwars door Brugge, de Brugse (kwart-)triatlon, deze 'Run 4 Fun', noem maar op: zij zijn altijd present om er bij de sporters en sportsters de moed in te houden.

Op Bruggeblog zult u regelmatig wel eens foto's aantreffen van uw lopende medemens.  Dat komt omdat lopers en loopsters mij nauw aan het hart liggen.  Beperk ik de laatste jaren mijn eigen loopuitspattingen tot een tiental keren per jaar rondstrompelen op de Vesten waarbij ik niet eens meer dat zalige rondje rond de Brugse binnenstad rond krijg, dan was ik als ik zo vrij mag zijn in vroeger jaren een meer dan doodgewone loper.  Twee uur zesenveertig minuten en vijftig seconden.  2u 46'50".  Dat is mijn marathonrecord dat ik op achtentwintigjarige leeftijd indertijd neerzette en ik zal die tijd tot in de eeuwigheid blijven koesteren.  Ter vergelijking: met deze tijd zou ik me dit jaar gemakkelijk bij de 50 beste marathonlopers van België van dit jaar scharen.
Maar kom, toen was toen en nu is nu en deze foto is van gisteren.

Deze dame die gisteren deelnam aan de 'Run 4 Fun', georganiseerd door de scoutsgroep FOS de Menapiërs, was een zwartloopster want zij liep zonder borstnummer.  Het schamele inschrijvingsgeld niet betaald, mevrouw?  Of heeft u als uitzondering op de regel er een rugnummer van gemaakt i.p.v. een borstnummer?

Een loopfestijn voor de lollige loper, werd deze loopwedstrijd ook aangekondigd.  Deze man denkt als lopende kerstmuts deze keer niet alleen de lolligste thuis maar zelfs ook de lolligste buitenshuis te zijn.

Hoe de ene dag de andere niet is.  Gisteren was het een zonnige dag.  Vandaag moeten we er niet op rekenen om ook maar een streepje zon te zien.  Daarom krijgt u het hier bij Bruggeblog met mijn verslag van de 'Run 4 Fun' loophappening van gisteren.  Dat het gisteren vooral een gezellige bedoening werd mag duidelijk wezen.  Mensen van allerlei slag en soorten loopcapaciteit deden mee.   De tekst op het zwarte T-shirt (Rust Roest Brugge) verklapt ons bijvoorbeeld dat de draagster ervan waarschijnlijk een turnster is.

Deze namiddag was er, startend om 15 uur, een loopwedstrijd die ingericht werd door de scoutsgroep FOS de Menapiërs.  De loopwedstrijd zelf, voor het derde jaar op rij georganiseerd door die oude Belgen, noemt eigenaardig genoeg 'Run 4 Fun'.  De loopwedstrijd is vooral bedoeld voor, in de eerste plaats alle leden van de beweging, maar ook voor hun ouders en sympathisanten van het eerder lopende type.  De ondertitel van deze loopwedstrijd vind ik veel, veel leuker dan die - bwah, ik moet overgeven -  'runfufun'.  Die ondertitel is:  'een loopfestijn voor de lollige loper'.  De loopwedstrijd startte aan het clublokaal maar ging van daaruit naar de Bloedput om de in deze tijd kleurrijke Vestingen tot aan het station aan te doen en daarna aan de andere kant van het water terug te keren tot aan het lokaal.  Van de deelnemers werd verwacht dit rondje minstens een keer te volbrengen en, als het even kon, liefst twee keer.  Morgen toon ik u enkele schitterende actiefoto's van deze loop maar vandaag tracteer ik u al op een voorsmaakje.  Ik heb zo'n sterk vermoeden dat deze drie dames geen leden van de scoutsgroep zelf zijn en ook geen sympathisanten maar wel degelijk drie kloekmoedige moeders van drie van de dapperste leden van de stam der Menapiërs.

Hallo, Bruggeliefhebbers.  'k Heb een vraagje voor u.  Mijn vriend Marc heeft deze prachtige foto aan mij gegeven om te plaatsen op mijn blog maar hij vergat me te vertellen waar precies in Brugge dat stenen ding staat.  Kunt u mij soms helpen?