Het jaar van de Kerst (4)

 Dat kosten nog moeite gespaard worden om te maken dat de film 'In Bruges' netjes zal opgenomen worden valt dezer dagen duidelijk te zien in het centrum van onze stad.  Dit is de straat Groeninge en deze liftkraan staat daar normaal gezien nooit.  Maar in naam van Hollywood mag momenteel alles.

 Naar het schijnt brengen de handelaars van de Brugse Markt dezer dagen de kerstversiering volledig op eigen kosten opnieuw aan.   Zij hopen natuurlijk dat de aanwezigheid van hun zaak in een film die volgend jaar internationaal gedistribueerd zal worden hun zaak alleen maar ten goede zal komen.  Tenminste ALS hun gevel uiteindelijk in de film terechtkomen zal, want niets is zeker natuurlijk.
Ik heb trouwens opgevangen ('t kan ook een roddel zijn hoor!) dat de twee bekende frituren die voor de Halletoren staan voor vijf volle dagen daar moeten verdwijnen omdat ze 'niet passen' in het kader van de verfilming van 'In Bruges'.

Les nouveaux arbres de Noël sont arrivés!  Echt waar!  Op de vooravond van Sint Valentijn laadt met op de Markt van Brugge de nieuwe kerstbomen uit.  Dat men in China nieuwjaar viert, tot daar aan toe, maar hier in Brugge wil men blijkbaar opnieuw Kerstmis vieren.  Alles heeft natuurlijk te maken met de filmopnames voor 'In Bruges' die vanaf morgen hier onze Markt in volle glorie en in volle kerststemming willen vastleggen.  Best dat we op voorhand goed ingelicht werden, anders zouden we gedacht hebben dat men hier definitief een vijs loszitten heeft.  Ik kan me de gezichten van de schaarse nietsvermoedende toeristen voorstellen die dit hier plots aanschouwen.  Ik vermoed dat dezer dagen menig horecauitbater hen uitleggen moet dat alles nep is en dienen zal als achtergrond voor een Hollywoodfilm.  En dat ons Brugge, die de façadestad bij uitstek is, gewoon nog een stapje verder wil zetten en dat nepimago eindelijk eens in een grootschalig filmproject vereeuwigd wil zien.  Die laatste gedachte zullen ze wijselijk voor zichzelf houden.

Het stationsplein.  Vooraan een hoopje stenen.  Het restant van wat ooit onderdeel van het station was.  Tot voor kort waren hierin nog een videoteek en een reisbureau ondergebracht.  Nu schiet daar weinig of niks meer van over maar naar het schijnt verrijst hier op het eind van dit jaar 2007 een winkel van GB- partner.  Ik ben nu al razend benieuwd of die nieuwe winkel zal harmoniëren met ons station en het plein ervoor.  Ik vrees voor het ergste.  Alhoewel, erger dan de huidige situatie kan moeilijk.

Hier toon ik u een nieuwe en (in vergelijking met de voorgaande) stukken mooiere plaats in hartje Brugge om u zoet mee te houden.   Want deze keer vertel ik niet waar dit te zien is, o neen, u moet dat doen jawel, U moet het doen. 

Het lijken net paarse witlofscheuten, opschietend in onze malse Brugse grond, deze krokussen, hangend vol regendruppels.

De laatste dagen heb ik vooral Brugge van zijn kleinste kant getoond.  Het wordt stilaan tijd dat ik opnieuw die andere kant van Brugge toon die de enige kant van Brugge is die zichtbaar is voor diegenen die met oogkleppen op rondlopen (en deze keer heb ik het helemaal niet over de paarden die de koetsen voorttrekken). 
Met deze foto staan we aan het standbeeld van Josué Dupon naast de Unesco-rotonde.  Voor dit standbeeld staan momenteel de wilde krokussen al klaar om open te bloeien.

Dit is een deel van de 'evenementenzone' die de stad Brugge voorzien heeft op het gedeelte van de Buiten Begijnenvest, te situeren tussen het station en de Boeveriepoort.  Het is zoals het er vandaag uitziet.  Het wordt steeds meer duidelijk dat men van stadswege dit stukje Brugse Vesten niet meer als sluitstuk van de binnenste groene gordel rondom onze stad wil beschouwen.  Blijkbaar primeren op deze plek andere zaken.  En dat is jammer.  Meer zelfs: dat is ronduit verschrikkelijk.

Vroeger, in een vorig leven, heb ik meerdere langeafstandswandelpaden bewandeld en sommige daarvan zelfs belopen.  De mooiste die ik ooit bewandeld heb was die tussen Norrköping (min of meer uit te spreken als norsjuppieng) en Stockholm.  Dat was, jawel, in Zweden.  Internationaal worden langeafstandswandelpaden gemarkeerd door deze roodwitte strepen zoals hier aangeduid op deze boom langs de Buiten Begijnenvest in Brugge.  Zelden heb ik een stuk langeafstandswandelpad er zo verwaarloosd bij zien liggen als hier in ons 'Brugge die Scone'.

Af en toe steek ik tussen de quizvragen eens een fotootje om te zien of Bruggeblog werkelijk gelezen wordt.  En, jawel hoor!  Een maandje geleden schreef ik over de abominabele toestand van dit stukje Brugse Vesten in de onmiddellijke nabijheid van het station en - het is echt niet te geloven - zowat een maand nadat het ijssculpturenfestival hier zijn matten opgerold heeft ligt hier nog altijd van dat ijs te smelten tussen alle andere rotzooi die die ijssculptuurfestivalisten hier gedumpt hebben.  Toppunt van al: eenmaal alles gesmolten is komt er hier een bodemonderzoek en daarna een sanering van deze plaats.  U moogt twee keer raden wie dat allemaal zal betalen.
De eerste die deze verschrikkelijke plek in Brugge herkende was Frederik Cloetens.

Sorry hoor jongens en meisjes, maar Brugge anno 2007 is Brugge anno 2007 en onze stad is in deze 21ste eeuw jammer genoeg iets meer dan een Brugge die Scone van de schone prentjes.  Want ook iets als dit wat ik u nu presenteer is er vandaag de dag te zien.  Weet u soms waar in Brugge city dit wansmakelijke blubbergedrocht te zien is?

Voilà zie, omdat ik graag gelijk heb (mijn sterrenbeeld is niet voor niets 'leeuw'!), een fotootje van tien meter voorbij die diepvrieskist.  Hier hangt geen lint van de politie aan, en ook niet aan alle weggeworpen drankblikjes rondomrond. 

Even een rechtzetting.  Bij mijn vorige artikel over de netheid van ons Bruggelingen reageerde Frederik Cloetens met volgende tekst: "Hangt er geen lint van de politie aan dat handvat, misschien heeft het iets te maken met een brandje op ne schip of lozing int kanaal en dat dan de politie ne pv opmaakt , wie weet, misschien ist gewoon simpelweg zwerfvuil gelijk da je zegt."  Welnu, ik ben daarstraks nog eens speciaal naar dat pad gefietst om dat hoopje "zwerfvuil" nog eens beter te bekijken en, jawel, aan het handvat van deze diepvrieskoffer hangt een lint van de politie.  Dat was me gisteren niet opgevallen.  Toch blijf ik erbij dat de omgeving vol ligt met zwerfvuil.  De weggeworpen blikjes zijn er gewoonweg niet te tellen, het zijn er zeker honderden.

Ik kon het niet laten om 'ons Evaatje' eens op een artistieke manier te presenteren.  Neen, jammer genoeg is het niet mijn jacht en ik ken ook geen Evaatje tenzij die Eva uit de TV-soapserie Thuis.  Laatstgenoemde verdwijnt (tenminste als we de roddelbladen mogen geloven) binnenkort van het scherm.  Dit eventjes terloops... 

De eigenaars van een 'bootje' in de jachthaven Flandria die dezer dagen hun schip willen bereiken worden aangeraden om een paar laarzen aan te trekken om eerst veilig door deze blubber heen te waden vooraleer zij hun jacht kunnen bereiken.  Men is hier namelijk bezig met het aanleggen van een kampeerautoterrein.  De tekst op dit bord zal dus binnen afzienbare tijd aangepast moeten worden, want dat 'no mobilhomes' zal worden: 'mobilhomes allowed'.  Toegestaan ja, tenminste als men zal betalen!

Het is misschien niet helemaal correct geformuleerd, maar het is toch Claudine van Peteghem die wist (of erop gokte) dat het een van die bootjes was die ligt in de jachthaven van de club Flandria, gelegen aan het kanaaleiland, dus aan het begin van het kanaal Gent-Brugge.

Totnogtoe is er geen juist antwoord binnengekomen op deze quizvraag.  Daarom zoomen we uit op de plaats in Brugge waar dit te zien is.  De vraag is simpel: waar?

Maart wordt de maand van de netheid.  Dat verkondig ik niet, dat verkondigt 't stad.  Kijk hier maar.  Wijkcomité's in Groot-Brugge kunnen geldprijzen verdienen als ze volgende maand al het gesluikstorte netjes uit hun buurt verwijderen.  De buurt van Assebroek, meer bepaald de wijk tussen de Baron Ruzettelaan en het kanaal Brugge-Gent, wel als die het volgende maand in hun hoofd zouden halen om mee te dingen naar de hoofdprijs van 150 euro, dan zullen ze flink de handen uit de mouwen moeten steken.   Het tart eenieders verbeelding wat er allemaal voor rommel te vinden is in de bosjes langs het kanaal.  En de vermetelheid van sommige sluikstorters grenst aan het ongelooflijke.   Ik toon één voorbeeld.  Sinds kort treffen we deze stapel (dat moeten we toegeven: het staat netjes geklasseerd) op en naast het fiets- en wandelpad aan.

Wat het woordenboek Van Dale zegt over het woord exclusief:
1. Iets of iemand anders uitsluitend.
2. Niet inbegrepen.
3. (pregnant) zonder bedieningsgeld, btw en dergelijke.
4. mensen van een andere (met name lagere) klasse uitsluitend.
5. zeer chic, niet overal verkrijgbaar.

Waarom ik het woord exclusief in reclameboodschappen verafschuw:
1. Niemand mag uitgesloten worden, ook daklozen niet, die zijn hier evengoed welkom.  Het voelt op het ogenblik misschien wat tochtig aan, maar iedereen die hier komt heeft tenminste een (gekleurd) dak boven zijn hoofd.
2. Exclusief wil altijd zeggen dat het kostenplaatje hoger zal oplopen dan eerst beraamd.
3. Zie punt 2.
4. Dat woord is een goedkoop maar beproefd middel om dikke nekken te lijmen voor een project dat hen het gevoel geeft dat zij boven het plebs verheven staan, tenminste als zij zo vrij zijn om een flink stuk van de inhoud van hun portefeuille aan het project af te staan.
5. Niet van toepassing, aangezien het woord overal te pas en te onpas opduikt.

Dit 'exclusief' woonproject (waarvan de werken ondertussen alweer een maandje of twee stilliggen) situeert zich tussen het Minnewaterpark en de Sulferbergstraat.