Jong geleerd ...

Gruuthuze dient als decor voor een Hollywoodfilm.  Die mist of rook die u ziet werd veroorzaakt door een kanon dat namaaksneeuw produceerde.  Tot ver in de omtrek dwarrelde deze warme namaaksneeuw neer. 

In Brugge wordt momenteel een Hollywoodprent gedraaid en dat zullen we geweten hebben!   Wie dezer dagen in het centrum rondloopt kan er niet meer naast kijken.  Naar het schijnt zullen er ook veel nachtopnames in voorkomen.  Gisterenavond laat was men alleszins aan het filmen in Gruuthuse.  Blijkbaar doen er ook deelnemers van de Heiligbloedprocessie in mee.

Van Vuile Mong stappen we over naar dit mannetje, goed ingepakt, voorzien van een ferme grijze baard en met waarschijnlijk heel zijn hebben en houden gestopt in dat koffertje achter op zijn fiets.  Komt u regelmatig op de Vesten, dan heeft u hem ongetwijfeld al gezien.

Ook Vuile Mong (in de jaren '70 in Vlaanderen wereldberoemd geworden met het maatschappijkritische liedje 'Ape(n)kot') was eergisteren in Brugge van de partij, deze keer niet om te zingen.

Dit is er nog eentje van eergisteren.  De mensen van de Vlaamse Noord-Zuidbeweging hielden actie op het Zand.  Zij willen dat van nu af aan maar zeker tegen 2015 de armoede en het onrecht in de wereld drastisch aangepakt wordt.  U zult ongetwijfeld in het nieuws al gehoord hebben van de millenniumdoelstellingen.  Daar draait het 'm allemaal om.

Foto: Marc Willems

De juiste oplossing werd voor de verandering nog eens gegeven door Marnix Knockaert.  Dit is namelijk wat we zochten: godshuisjes in de Boeveriestraat.  Alleen vermeldde Marnix er bij: 'gerestaureerde godshuisjes'.  Die pas gerestaureerde godshuisjes die hij bedoelt liggen aan de overkant van de straat.  Maar met Boeveriestraat zat hij wel op het juiste spoor.
Vanavond is er uitzonderlijk geen nieuwe quizvraag.  't Zal voor morgen zijn.

... haar paraplu er nog eens bij nemen als zij fotograferen wil.

Mijn lief, mijn lief, mijn lief; soo sprack mijn lief mij toe,
Dewijl mijn lippen op haer lieve lipjes weiden.
- P.C. Hooft

Sint Valentijn.
Twintig, dertig jaar geleden kocht ik voor mijn lief (die nu allang mijn vrouw is) een rode roos.  Exact honderd frank telde ik voor die roos neer.  Ik heb dat altijd onthouden want dat was toen flink wat geld.  Daarmee kon je toen vijf grote broden kopen (of zes pilsjes).  De commercie heeft sindsdien nooit meer stilgestaan.  Bloemenwinkels doen vandaag 14 februari gouden zaken, maar ook andere 'commercanten' kunnen vandaag munt slaan uit de valentijntjeshype: chocolade in hartvorm verkopen, netjes in een rode doos verpakt, afrodisische valentijnmenus serveren in de restaurants, enz....
Ik hou Valentijn vandaag hier op Bruggeblog simpel.  Een hartvormig venstertje in de Ezelstraat, punt uit. O ja: ik kreeg vandaag van mijn vrouw een nieuwe broodrooster, zij een nieuw horloge.  Het verdere verloop van vandaag verklap ik lekker niet.

Foto: Martine Verhaeghe

Om het u niet te gemakkelijk te maken heb ik wijselijk het huisnummer gewist.  Waar in dat binnenste ei van Brugge is dit te zien?  De naam van de straat volstaat.  Maar als u zo zeker van uw stuk bent moogt u natuurlijk ook het huisnummer opgeven.  Dan wordt uw naam met gouden pen in het boek van Bruggeblog op de pagina van de Bruggekenners ingeschreven.

... en de man of vrouw, verantwoordelijk voor deze borden, volhardde in de boosheid.  Blijkbaar is hij of zij ofwel een Antwerpenaar ofwel vertoefde hij/zij toch op zijn minst met zijn gedachten op die Antwerpse leien toen hij/zij de tekst voor deze oranje borden opstelde.

Op het ogenblik heeft bijna elke wijk van de Brugse binnenstad te kampen met werken aan een of andere belangrijke straat en de daarmee gepaard gaande omleidingen zijn uiteraard legio.  In de omgeving van de Langestraat en de Coupure hebben ze ook prijs.  Het grappige daar is dat de verantwoordelijke aldaar voor de oranje bewegwijzeringsborden die ons er attent op moeten maken dat er een omleiding is dat woord om-lei-ding nogal vrij letterlijk opgevat heeft.  Iedere Bruggeling kent de Predikherenrei en ook de Predikherenstraat zullen de meesten weten te situeren, maar waar in godsnaam bevindt er zich op Brugs grondgebied een Predikherenlei?

'In Bruges', de film die dezer dagen in Brugge ingeblikt wordt, telt naar het schijnt veel avond- of nachtscènes.  Om alles daarvoor in optimale omstandigheden te kunnen verfilmen heeft men meerdere grote lichtarmaturen, werkend dankzij gigantische generatoren, in deze camions laten aanrukken.  Kabels worden hier trouwens zo maar (weliswaar beschermd) over straat gelegd.  Fietsers langs de Dijver voelen zich zowaar een tweede Sven Nijs en wippen gezwind over de obstakels.

 Dat kosten nog moeite gespaard worden om te maken dat de film 'In Bruges' netjes zal opgenomen worden valt dezer dagen duidelijk te zien in het centrum van onze stad.  Dit is de straat Groeninge en deze liftkraan staat daar normaal gezien nooit.  Maar in naam van Hollywood mag momenteel alles.

 Naar het schijnt brengen de handelaars van de Brugse Markt dezer dagen de kerstversiering volledig op eigen kosten opnieuw aan.   Zij hopen natuurlijk dat de aanwezigheid van hun zaak in een film die volgend jaar internationaal gedistribueerd zal worden hun zaak alleen maar ten goede zal komen.  Tenminste ALS hun gevel uiteindelijk in de film terechtkomen zal, want niets is zeker natuurlijk.
Ik heb trouwens opgevangen ('t kan ook een roddel zijn hoor!) dat de twee bekende frituren die voor de Halletoren staan voor vijf volle dagen daar moeten verdwijnen omdat ze 'niet passen' in het kader van de verfilming van 'In Bruges'.

Les nouveaux arbres de Noël sont arrivés!  Echt waar!  Op de vooravond van Sint Valentijn laadt met op de Markt van Brugge de nieuwe kerstbomen uit.  Dat men in China nieuwjaar viert, tot daar aan toe, maar hier in Brugge wil men blijkbaar opnieuw Kerstmis vieren.  Alles heeft natuurlijk te maken met de filmopnames voor 'In Bruges' die vanaf morgen hier onze Markt in volle glorie en in volle kerststemming willen vastleggen.  Best dat we op voorhand goed ingelicht werden, anders zouden we gedacht hebben dat men hier definitief een vijs loszitten heeft.  Ik kan me de gezichten van de schaarse nietsvermoedende toeristen voorstellen die dit hier plots aanschouwen.  Ik vermoed dat dezer dagen menig horecauitbater hen uitleggen moet dat alles nep is en dienen zal als achtergrond voor een Hollywoodfilm.  En dat ons Brugge, die de façadestad bij uitstek is, gewoon nog een stapje verder wil zetten en dat nepimago eindelijk eens in een grootschalig filmproject vereeuwigd wil zien.  Die laatste gedachte zullen ze wijselijk voor zichzelf houden.

Het stationsplein.  Vooraan een hoopje stenen.  Het restant van wat ooit onderdeel van het station was.  Tot voor kort waren hierin nog een videoteek en een reisbureau ondergebracht.  Nu schiet daar weinig of niks meer van over maar naar het schijnt verrijst hier op het eind van dit jaar 2007 een winkel van GB- partner.  Ik ben nu al razend benieuwd of die nieuwe winkel zal harmoniëren met ons station en het plein ervoor.  Ik vrees voor het ergste.  Alhoewel, erger dan de huidige situatie kan moeilijk.

Hier toon ik u een nieuwe en (in vergelijking met de voorgaande) stukken mooiere plaats in hartje Brugge om u zoet mee te houden.   Want deze keer vertel ik niet waar dit te zien is, o neen, u moet dat doen jawel, U moet het doen. 

Het lijken net paarse witlofscheuten, opschietend in onze malse Brugse grond, deze krokussen, hangend vol regendruppels.

De laatste dagen heb ik vooral Brugge van zijn kleinste kant getoond.  Het wordt stilaan tijd dat ik opnieuw die andere kant van Brugge toon die de enige kant van Brugge is die zichtbaar is voor diegenen die met oogkleppen op rondlopen (en deze keer heb ik het helemaal niet over de paarden die de koetsen voorttrekken). 
Met deze foto staan we aan het standbeeld van Josué Dupon naast de Unesco-rotonde.  Voor dit standbeeld staan momenteel de wilde krokussen al klaar om open te bloeien.