Rommelmarkt

Duizendmaal excuses aan Marie Delange die na foto 3 al de oplossing gaf: dit bord is te zien halverwege de Speelmansrei.  Verstrooid als ik was heb ik er nog een vierde foto bijgelapt.  Op korte tijd heb ik dat nu al twee keer gepresteerd.  Ik zal in 't vervolg wat beter bij de les moeten zijn. 

Sorry omdat ik u vanavond iets langer liet wachten op de nieuwe foto voor deze quizvraag maar ... u moet weten, ... ik ben een nogal lunatiek persoon en vanavond heb ik met open mond naar mijn beste vriendin de maan zitten staren, zodanig zelfs dat ik de tijd compleet uit het oog verloren was. 
Hier is hij dan toch nog, de vierde foto al van deze fameuze plek in het centrum van Brugge.  Waar is 't?  Uw antwoord graag op een gele briefkaart naar 'Bruggeblog, Maandagrei 99, 8000 Brugge'.  Vindt u niet direct een gele briefkaart, dan kunt u altijd antwoorden door te klikken onderaan rechts van dit artikel op het woord 'reacties'.
En nu ga ik snel weer zitten maanstaren.  De gedeeltelijke maansverduistering die geprogrammeerd staat voor straks wil ik voor geen geld missen.

Laat alstublieft deze quizvraag tevens een klaagzang zijn tegen de ongelooflijke wildgroei van verkeersborden die ons Brugge de afgelopen tien jaren teisteren en blijven teisteren.  Bah, 't is schandalig hoe deze ondingen onze blik op 'Brugge die scone' vertroebelen.
Dit is nog altijd hetzelfde bord.  Ikzelf heb me gewoon een metertje verplaatst en kijk, dit is wat ik zie.
Waar in godsnaam in Brugge is dit?

We zijn bijna aan het einde van ons Latijn in verband met de zalige Idesbald.  Als u zich toch eens op een verloren maar rijkelijk verdiend moment in de kerk van OLV Ter Potterie bevindt, dan moet u zeker eens langslopen in het naastliggende museum.  Dat museum van het voormalige hospitaal Onze-Lieve-Vrouw ter Potterie heeft een zogenaamde 'zilverkamer'.  In die ruimte van het museum treft u achter glas - u raadt het natuurlijk- niks anders dan zilverwerk aan, doorheen de jaren spontaan vanuit de omgeving verzameld en hier achter glas voor ons en ons nageslacht bewaard.  Eén onderdeel van deze rijke verzameling zilverwerk trekt onze aandacht.  Het is een zilverwerk dat de zalige Idesbaldus voorstelt temidden triomfbogen van bladeren.

Het vierde en laatste glasraam (handelend over de zalige Idesbaldus) dat in de kerk van de OLV Ter Potterie te bezichtigen valt, toont hoe de overblijfselen van de man in 1896, opgeborgen in het nieuwe reliekschrijn, plechtig rondgedragen wordt door de straten van Brugge naar aanleiding van zijn zaligverklaring.  De figuur die aan de linkerkant van de bisschop achter de rijve wandelt (rechts in beeld) is als ik mij niet vergis niemand minder dan onze welbekende priester-dichter Guido Gezelle.

Het derde glasraam toont hoe Nicolaas De Roover, de allerlaatste monnik van de Duinenabdij, twee jaar voor zijn eigen overlijden de relieken van Idesbald van der Gracht definitief schenkt aan de zusters van de Potterie.  Dat was in het jaar 1831.

Het tweede glasraam (te zien in de kerk van de OLV Ter Potterie) toont hoe Aartshertogin Isabella van Spanje in 1625 op 13 augustus van dat jaar het lichaam van de later zalig verklaarde Idesbald van der Gracht in hoogst eigen persoon gezien heeft.

De vier glasramen, vervaardigd in het atelier Peene-Delodder, geven een summier overzicht van wat ik in al mijn artikels over de gebeurtenissen omtrent de relieken van Idesbald van der Gracht verteld heb.
Het eerste glasraam gaat over de eerste keer dat men de kist opende waarin het lijk van de voormalige Duinheer in opgeborgen werd.  Men trof het lichaam van de man 60 jaar na zijn overlijden nog vrijwel geheel intact aan.

We zijn aanbeland bij de laatste artikelen in verband met de Zalige Idesbald van der Gracht, de voormalige abt van de Duinenabdij in Koksijde van wie nu al sinds eeuwen de stoffelijke overschotten bewaard gebleven zijn binnen Brugges stadsmuren.  Via deze met marmer bekleedde toegang komen we in een deel van de kerk van de Onze-Lieve-Vrouw ter Potterie in de Pottterierei. (met dank aan Minnebo om mij gisteren terecht te wijzen, deze kerk is uiteraard te vinden langs de Potterierei en niet in de onbestaande Potteriestraat zoals ik gisteren verstrooid neerschreef).
In dat deel van de kerk bevinden zich vier glasramen, opgedragen aan de Zalige Idesbaldus en gemaakt in 1932 in het atelier van de glazeniers Peene - Delodder dat zich indertijd bevond in de Naaldenstraat op het huisnummer 7.  Ja juist, in het Hof van Gistel, waar op het ogenblik een afdeling van het muziekconservatorium in gevestigd is.

Bruggeblog geeft graag een blik op het Brugge van nu.  Wel, wel, dit is een blik op de Zuidzandstraat van vanmorgen.  Het heeft zoals u zien kunt de afgelopen dagen ferm geregend en dat weerspiegelt zich in het Zuidzandstraatbeeld van vandaag.  Visueel komt u hier als liefhebber van Brugge hopelijk ruimschoots aan uw trekken, maar - ik weet het - qua geluid valt mijn blog compleet door de mand.  Gelukkig maar voor u, want bij deze foto moet u zich het oorverdovend geluid van de drilboren voorstellen die de mannen op de achtergrond (verscholen achter dat blauwe ding) hanteren om die koppige kasseien uit de straat op te halen!!!!

Iedereen kent natuurlijk de vuilniswagen die wekelijks onze zakjes rotzooi van voor ons huis komt ophalen en naar de verbrandingsoven stuurt.  Daarnaast heeft Brugge - en dat is minder geweten - ook een vuilnisboot.  Enkele weken geleden zag u hier op Bruggeblog een dergelijke boot langs de Langerei het grofvuil en de metalen komen ophalen (meer specifiek ging het over de metalen, namelijk over het ophalen van de fietsen die de laatste tijd in de reitjes gekieperd werden).  Vanmorgen zag ik de mannen van de vuilnisboot dan weer ter hoogte van het Wijngaardplein het meer gewone restafval uit de reitjes ophalen.  Wat zat daar ondermeer tussen?  Welnu, euh ... enkele ballen, een reddingsboei op drift, een 'per abuis' weggekieperde verkeerskegel en daarnaast ook veel afval dat men, in tegenstelling tot de voorgaande zaken, normaal gezien wèl in het water kan aantreffen, takken van de bomen bijvoorbeeld of slijk.

Deels had Flater in zijn opmerking bij de vorige foto gelijk.  Inderdaad: dit verkeersbord kan OVERAL in Brugge staan.  Toch zou iemand die op een freakerige manier dergelijke borden bestudeert uit de vorige foto meer dan genoeg gehad hebben om tot de oplossing te komen.  Omdat nu eenmaal, hoe ouder een dergelijk bord in weer en wind staat, hoe meer het persoonlijke trekjes van ouderdom begint te vertonen.  En dit (bovenste) verkeersbord is er geen uitzondering op en is er eentje dat klaarblijkelijk in deze straat in hartje Brugge al menig stormpje en regenvlaagje heeft moeten doorstaan.
Het is nu aan u om uit te vissen waar precies in Brugge dit bord staat.

Nog een laatste foto van de rijve in de kerk van OLV Ter Potterie waarin sinds 1896 de relieken van de zalige Idesbald van der Gracht bewaard worden.

Vlak voor het reliekschrijn van de zalige Idesbaldus bevindt er zich een houten tafeltje met daarin achter glas een stukje van de overblijfelen van de man. dat u kunt kussen.   Hij is o.a. patroon van de zeelieden en  wordt aanroepen tegen koorts en reuma.

Een zijkant van de rijve van de zalige Idesbald, te bewonderen in de kerk van de Potterie in de Potteriestraat.  Het bevat een uitbeelding van de man en gunt ons een ietwat oneerbiedige blik op zijn kale kruin.

Om aan de nodige centen te geraken om in 1896 een reliekschrijn (een 'rijve') te hebben waarin de relieken van de zalige Idesbald konden in overgeplaatst worden en waarmee men door de straten van Brugge kon wandelen om hem op die manier te eren, daarvoor waren er natuurlijk weldoeners nodig.  De namen van die weldoeners staan in dit boek met als titel 'Inschrijvingslijst ....'.

In tegenstelling tot wat men denken zou bevindt het stoffelijk overschot van de zalige Idesbald zich thans niet in deze getrouwe kopie van de oorspronkelijke marmeren tombe waarin het vroeger lag, maar wel in dit nieuw reliekschrijn dat men ter ere van hem en zijn zaligverklaring in 1896 gemaakt heeft.

Pas in 1896, meer dan zevenhonderd jaar na zijn overlijden, werd Idesbald van der Gracht door de toenmalige paus zalig verklaard.  Datzelfde jaar nog gingen ter ere van de man twee stoeten uit, namelijk op 13 en 19 juli.  Speciaal daarvoor werd er ook een programma-album in elkaar gestoken waarvan de illustraties van Florimond Van Acker waren.

We rakelen Idesbald van der Gracht nog eens op.  Ik bedoel: de bewogen geschiedenis over de relikwieën van de man.  Want de restanten van deze vroegere abt van de Duinenabdij die stierf in 1167 zijn in die 840 tussenliggende jaren met nu, het jaar 2007, al zoveel keer opgerakeld, pardon opgraven en verplaatst geweest dat het nu stilaan welletjes geweest is.   Laat ons hopen dat 's mans lichaam (of tenminste wat daarvan nog rest) definitief zijn plek gevonden heeft in deze kerk van de OLV Ter Potterie waar nog een keer per week een mis gelezen wordt maar die meer beschouwd wordt als onderdeel van het Potteriemuseum, nu opgenomen in het geheel dat Hospitaalmuseum noemt.