quizvraag 163 (deel 2)

Pas na het weekend vertel ik u meer over het domein van 'de Jozefienen'.  Deze foto geldt slechts als voorproefje.  Ze portretteert de gids Pol Martens, maar portretteert nog veel duidelijker hoe Brugge in bepaalde decennia van de vorige eeuw morsig omsprong met zijn verleden.  Men moet hier al serieus gaan zoeken om nog het smalle 19de eeuwse geveltje in neorenaissancestijl terug te vinden dat men blijkbaar in een goedmoedige bui gespaard heeft tussen al die ander moderne blokken in.  Gids Martens toont ons een oude foto en ter plekke kunnen we gaan vergelijken hoe het vroeger was en hoe het nu is.

Vandaag bevond ik me in deze school, het Sint- Jozefsinstituut, maar bij de Bruggelingen veel beter gekend als 'de Jozefienen'.  Er was voor vandaag een infodag voorzien zoals u op het spanbord dat hangt over de breedte van de Giststraat aflezen kunt.  Die infodag interesseerde mij totaal niet.  Wat mij wèl interesseerde was de 'historische' rondleiding van de gids Pol Martens, verbonden aan deze school.  Het woord historische zet ik tussen aanhalingstekens omdat er van deze plek binnenin Brugge nog weinig terug te vinden is dat ons ook nog maar iets doet herinneren aan de toestand van voor de jaren '60 van de vorige eeuw toen men hier werkelijk met de grove borstel doorging en quasi alles van vroeger tegen de vlakte gooide.  Toch wist onze gids Pol Martens me elke seconde van zijn twee uur durende rondleiding perfect te boeien omtrent het verleden van dit stukje Brugge. 

Dit is, net als de vorige foto, er eentje van Marc Willems die ons door deze twee foto's te tonen met de neus op de feiten drukt.  Wat een lente beleven we nu zeg!   Dit is dezelfde plek, gefotografeerd in dezelfde tijd van het jaar, maar nu.  Alle oeroude weerspreuken waar vroeger veel waarheid in zat kunnen we binnenkort definitief opbergen of toch op zijn minst een nieuwe betekenis meegeven.  Wat bijvoorbeeld te denken van "maartse buien, aprilse grillen"?  Buien?  Grillen?
Ik geef u nog enkele van die oude weerspreuken mee die in deze maand april ronduit belachelijk lijken:
't Mag vroeg of laat zijn, 
april wil kwaad zijn.

In april mag je met permisse,
nog kottekes (kuiltjes) in d'ijsbaan pisse.

Wil april toch niet vertrouwen,
hij is en blijft de ouwe.
Nu lacht hij met zonnegloren,
dan smijt hij hagelstenen om de oren.

De echtelijke staat is als de maand april,
nu zonneschijn, dan storm, dan weer stil.

Kijk en vergelijk.  Deze foto dateert van verleden jaar, meer bepaald van 23 april 2006.

Allez, voor de liefhebbers: een nieuwe quizvraag!  Ik (of een tipgever van mij) heb (heeft) me (zich) genesteld ergens in het centrum van Brugge, u weet wel: in dat eivormige, grotendeels door oude vestingen omsloten pittoreske stadje, en van daar uit is deze foto geboren.  Het is vanaf nu aan u om te raden/gissen/weten waar in Brugge dit te zien is.

Te lezen op de site van onze stad Brugge:
"graffiti is voor sommigen kunst, anderen vinden het vandalisme.  De Stad Brugge voert een positief graffitibeleid: vandalisme voorkomen en kunst stimuleren!"
Ik vraag me eigenlijk af onder welke noemer dit hier, gezien de recente gebeurtenissen, volgens de Brugse beleidsmensen te vatten is: vandalisme of kunst?  Ik ben benieuwd hoe snel de nieuwe graffitibus die de Stad onlangs aangekocht heeft uitrukken zal om deze individueelste expressie van de meest individuele emotie (van een lokale weirdo: naam onbekend), aangebracht op deze al even individueelste expressie van de meest individuele emotie (van iemand met internationale allure, naam wel gekend: Toyo Ito), te verwijderen?
Heeft u ook gemerkt op een der Valencia-foto's dat men ook daar geplaagd (of gezegend; 't is maar hoe u het individueel bekijkt) wordt met graffiti die men er probeert te verwijderen?

Het Nieuwsblad noemt het een Toyo Ito-saga.  Ik vind dat de hele heisa hier eerder een prachtig onderwerp zou kunnen zijn voor een spetterende vaudeville.  Klinkt goed, hé: 'de Toyo Ito-vaudeville'?  Wie had enkele jaren geleden, toen dit paviljoentje gebouwd werd, ooit gedacht dat dit ding zo verschrikkelijk veel reacties zou uitlokken, ja,  dat het zelfs enkele keren het nationale nieuws zou halen vooral door het gehakketak tussen onze burgemeester Moenaert en de huidige minister van 'Ruimtelijke Ordening' Dirk Vanmechelen?  Maar zeker ook de Bruggeling laat dit enkele meters op enkele meters grote kunstwerk in het hartje van de stad niet onberoerd.  Men is ofwel voor, ofwel tegen.  Iemand die hierover geen mening heeft moet ofwel nog geboren worden, ofwel ligt hij of zij nog te huilen in zijn of haar pampers.  Ik ben razend benieuwd hoe deze vaudeville afloopt.  Ik blijf alleszins zitten tot de finale.

Ik vermoedde wel dat deze fotovraag heel snel opgelost ging worden.  Die honingraten van het Toyo Ito paviljoen op de Burg, ook al zijn ze weerspiegeld in het wel erg troebel geworden water nu ook binnenin, dat is tegenwoordig alom bekend hé!  Het verwondert me wel dat het opnieuw Chris Weymeis is die als eerste met de oplossing kwam aandraven.  Maar hij heeft deze keer wel maar met een banddikte van Flater en de rest van het peloton gewonnen.  Straks is er een nieuwe quizvraag.

In Brugge staat Juan Luis Vivès in het parkje achter de Onze-Lieve-Vrouwkerk.  In Valencia staat zijn tweelingbroer op de Plaza Pintor Pinazo, maar die hebben ze een hoger piëdestalletje gegeven.  Als u trouwens de Spaanse taal een beetje machtig bent, dan leest u hier nog meer informatie over het beeld en zijn kunstenaar.

Een identiek beeld van Vivès bevindt zich in de Spaanse stad Valencia.  De beeldhouwer is natuurlijk ook Ramon Mateu.  Hier werd het beeld geplaatst op 25 oktober 1966, dus bijna 10 jaar later dan in Brugge.  In Brugge heeft de humanist Vivès vele jaren geleefd, maar in Valencia was de man geboren en groeide hij op.
Deze voortreffelijke foto (en ook de volgende) komt van Rudy De Nolf.  Wilt u meer mooie foto's van Valencia zien, maar ook van Brugge, dan moet u zeker eens surfen naar Rudy's site.

Achteraan het beeld van Juan Luis Vivès dat staat vlakbij het Bonifaciusbruggetje vinden we de stempel terug van de gieterij A. Gonzales te Madrid alwaar het gegoten werd.  De beeldhouwer zelf is ook een Spanjaard en luistert naar de naam Ramon Mateu.  Het beeld werd in Brugge in 1957 opgericht.

Net toen we op deze meneer zijn vingers keken beging hij een foutje.  Hopelijk heeft hij genoeg 'tintenkiller' bij zich om alle foutjes die hij beging te herstellen.  Wat hij vandaag aan het doen was, was natuurlijk het bijwerken van de tekst op de sokkel van het standbeeld van de humanist Juan Luis Vivès, zodanig dat het opnieuw goed leesbaar wordt voor iedereen die hier passeert en echt geïnteresseerd is in het hoe en het waarom van de aanwezigheid hier van dit beeld in de schaduw van de Brugse Onze-Lieve-Vrouwekerk.

Met speciale dank aan Marc Willems die vandaag verantwoordelijk was voor het grootste deel van de foto's hier op Bruggeblog.

U vraagt zich natuurlijk af wat deze man aan het doen is aan de sokkel van dit standbeeld van de humanist Juan Luis Vivès dat zich bevindt nabij het Bonifaciusbruggetje.  Het antwoord krijgt u in het volgende berichtje.

Een nieuwe fotovraag voor u.  Waar in het hartje van Brugge is dit te zien?

Dat deze heilige Paulus een teenkootje kwijtgeraakt is, dat is niet moeilijk.  Wie staat er nu eenmaal hele dagen blootsvoets met een zwaard te zwaaien?  Dat is om moeilijkheden zoeken.  Maar dat diens buur in dit parkje voor de Sint-Salvatorskathedraal (ik heb het over de heilige Petrus) ook een stukje grote teen kwijt is, dat is hoogst eigenaardig.  Maar misschien heeft die zijn sleutel, of erger nog: zijn zware boek, er laten op vallen?   Sleutel en boek het zijn de attributen waarmee de heilige Petrus meestal afgebeeld wordt.  De heilige Paulus zien we over het algemeen met een zwaard.

Dit had de tweede foto voor de quizvraag moeten zijn, maar aangezien de oplossing al gegeven werd is hij overbodig geworden.  Toch wil ik hem u tonen om u in alle geval te laten genieten van de beeldhouwkunst van Pieter Pepers.  Als dit niet iemand uitbeeldt met een zware, krachtdadige voet, dan weet ik het niet meer.  Eigenaardig genoeg zijn beide beelden die staan voor de Sint-Salvatorskathedraal het uiteinde van hun grote teen kwijtgeraakt.  Bij Petrus is het bij zijn linkervoet, bij Paulus ontbreekt er een stukje aan zijn rechtervoet.

Allusies maken op vingers, de foto op zijn kop zetten, niks hielp om Chris Weymeis om de tuin te leiden.  Die  eerste foto toonde wel degelijk een voet van een der twee kolossale beelden (elk 2,25 m hoog) die zich sinds 1970 in het lager gelegen parkje (ten opzichte van de Steenstraat toch) voor de Sint-Salvatorskathedraal bevinden.  Ze zijn, zoals Chris vermeldde, gemaakt door de beroemde Brugse beeldhouwer Pieter Pepers (1730-1785).  Maar ...  Chris Weymeis verdient geen bonuspunten omdat hij op het verkeerde beeld gokte.  De tenen die u zag behoren toe tot de linkervoet van de heilige Paulus (op deze foto op de voorgrond te zien) en zijn niet van de heilige Petrus.

... 31 km per uur en daarmee bent u in overtreding!  Let wel: het is niet de witte wagen die hier vanmorgen langsheen Zonnekemeers reed die in overtreding was, maar wel de achteropkomende zwarte wagen, en wat dacht u, het was weer maar eens een taxi!
De ludieke verkeersactie op 1 april langs de Potterierei ging op het laatste nippertje jammer genoeg niet door vanwege ziekte van de vrouwelijke deelneemsters.  Daarom viel men dezer dagen maar weer terug op dit andere beproefde middeltje om de automobilisten in de stad er attent op te maken dat men in de gehele binnenstad niet sneller mag rijden dan 30 km per uur.

Hier ben ik rotsvast van overtuigd.  Mits een beetje fingerspitzengefühl zult u deze fotovraag met sprekend gemak kunnen oplossen.  De vraag luidt namelijk als altijd: waar in het centrum van Brugge is dit te zien?  En als u eventueel aast op bonuspunten: wat precies stelt dit voor?