Die Keure (19)

Het tweede deel van het artikel dat verscheen in de 'Vrije Burger' in 1929.
Leest u ook eens het artikel links 'Bij den haarkapper'.  Het gaat over politiek en het gaat over opvoeding.  Mocht men tegenwoordig een dergelijk opiniestukje publiceren, ik vermoed dat België te klein zou zijn (voor de reacties hierop). 

In het jaar 1929, meer bepaald op 15 juni van dat jaar, ontstond er in de meubelfabriek 'l'Art Mobilier' een tweede grote brand.  Die brand ontstond deze keer niet door het aanstoken van de Duitsers, maar door een kortsluiting in een elektrisch vernispistool die de toenmalige polierzaal in een mum van tijd in lichterlaaie zette.  Door de wind breidde de brand zich razendsnel uit tot aan de huizen die zich bevonden  juist voor het bedrijf in de Oude Gentweg en later ook naar de huizen langs de Gentpoortvest.
Alles hierover kunt u in geuren en kleuren in het taalgebruik van die tijd lezen in het weekblad van toen 'De Vrije Burger'.

Eerst en vooral dit.  U heeft het misschien ook opgemerkt, maar sinds deze namiddag is het tellertje in de linkerkolom voorbij het getal 100.000 geschoten.  Dat betekent uiteraard niet dat er totnogtoe honderdduizend personen naar Bruggeblog gekeken hebben.  Dat betekent gewoonweg dat er wereldwijd zoveel keer de site aangeklikt werd.  Ik heb het daarstraks eventjes opgezocht.  Het totaal aantal unieke bezoekers is op het ogenblik zo'n kleine 45.000.  Maar ik ben wel bescheiden genoeg om te weten en u te verklappen dat het aantal dagelijks terugkerende bezoekers slechts in de enkele honderden ligt.  Niet dat ik wakker lig van al die cijfers.  Ik doe gewoon mijn Bruggeblogding en voor de rest zien we wel.  Zolang er belangstelling voor is doe ik op mijn eigen manier rustig verder.
Nu de quizvraag.  De oplossing werd deze keer gevonden door Thierry Creyf.  Dit is inderdaad, zoals Thierry schrijft, de Helmstraat.  Voor diegenen die de Helmstraat niet precies kunnen situeren: dat is een straatje tussen de Moerstraat en de Noordzandstraat-Geldmuntstraat in.
Deze waterpomp die men in het midden van het straatje nog aantreft is er een van wat men het gewone type noemt (zowat 1,20 m hoog) en werkt niet meer (is verzegeld).  Ook al zou men deze pomp nog laten werken, het water dat men zou verkrijgen zou onherroepelijk als ondrinkbaar beschouwd worden.  Dat was reeds het geval in 1962 toen deze waterpomp nog in gebruik was.

Deze brief herinnert ons aan de eerste brand die op het einde van de Eerste Wereldoorlog nagenoeg het hele bedrijf van Louis Rodriguez, het meubelbedrijf l'Art Mobilier, vernielde.  Naar het schijnt hadden de Duitsers toen zij de aftocht bliezen er niks beters op gevonden om hier in de Oude Gentweg nog snel brand te stichten en ze verwittigden blijkbaar pas de brandweer toen ze zeker waren dat alles door de brand vernield was.
De aangestoken brand vond plaats op 17 oktober 1918 omstreeks 5 uur in de ochtend.
Kort na de brand werd de fabriek heropgebouwd met vooral materiaal dat de Duitsers achtergelaten hadden en gedurende een tiental jaar fabriceerde de fabriek haar producten opnieuw als nooit tevoren.  l'Art Mobilier was ontegensprekelijk een bedrijf met naam en faam en een brand kon daar niks aan veranderen, het kon de expansie van het bedrijf alleen maar tijdelijk doen stoppen.

Een pagina uit een boek uit 1914.  De volledige pagina is voorbehouden voor reclame voor het meubelbedrijf l'Art Mobilier.

Dit is de zogenaamde Raadzaal.  Hier onthulden afgelopen zondag de open kasten ons iets over het meubelbedrijf  l'Art Mobilier dat in 1907 alhier door Louis Rodriguez (een Fransman met Spaanse roots) opgericht werd.  Wat in den beginne een kleinschalig bedrijfje was, groeide al snel uit tot een erg groot bedrijf dat zijn kwaliteitsproducten het liefst van al aan de gegoede klasse sleet.  Men had weldra een winkel in de Steenstraat, maar ook in de Oude Gentweg had men toen een verkoopzaal.

Dit is al de derde foto in het rijtje, speciaal voor u gemaakt om u naar de oplossing te leiden.  De oplossing van deze vraag: waar in het centrum van Brugge is dit?

Kon men zondagnamiddag in de voormalige bedrijfsruimte, gelegen tussen de Oude Gentweg, de Gentpoortvest en de Boudewijn Ravestraat in, eventueel een scheve (rol-) schaats rijden; als men zich de moeite getroostte om zich nog even verder op het terrein te begeven, dan kon men daar bovenop ook nog deze scheve schouw zien.

Als dit geen industrieel erfgoed is!  Deze schouw en de achterliggende stookplaats is nog van het eerste bedrijf dat hier gevestigd was, namelijk 'L'Art Mobilier', een meubelfabriek die naast meubels o.a. ook nog aardewerk, biscuits, en linoleum maakte.

Langs deze kant werd tot voor kort nog geleverd of afgehaald bij het bedrijf Die Keure, die de vrachtwagenchauffeurs vanaf nu zoeken moeten iets buiten de stadsmuren, namelijk langs de Kleine Pathoekweg.  Hier op deze plaats in de binnenstad is alle bedrijvigheid stilgevallen.  Achter de witte poort bevindt zich de Gentpoortvest.  Langs daar reden vroeger vrachtwagens en bestelwagens het bedrijf in en uit.

Om u een idee te geven van de locatie van deze voormalige bedrijfsruimte.  Dit is het gedeelte tegenaan de Gentpoortvest (in 't Brugs: de Gemperveste).  We herkennen de bomen en de watertoren die staan halverwege deze Gentpoortvest.

De happening 'keurig verborgen' op de plek waar tot voor kort de drukkerij-uitgeverij Die Keure was lokte ook verschillende collega's (amateur-) fotografen.  Op de eerste verdieping, verscholen tussen de lege rekken, trof ik dit exemplaar aan.

De tot enkele maanden geleden voorziene bedrijfsruimte in de binnenstad die voorbehouden was voor de drukkerij 'Die Keure' ging gisteren bijna letterlijk uit zijn dak.  Men speelde hier namelijk urenlang onsterfelijke songs uit de jaren 1930 en onder dit dak door kon men op deze vrolijke wijsjes rolschaatsen tot men waarlijk niet meer bijkwam van het vallen.
Een bordje wees ons erop dat 'de organisatie niet verantwoordelijk was voor gebeurlijke ongevallen'.  Ondanks het feit dat ik sommigen plat achterover op de roodbeschilderde plankenvloer zag vallen vermoed ik dat het menselijk leed gisteren nog best meeviel.  Het plezier was mijns inziens omgekeerd evenredig aan dit menselijke leed na het vallen.

Stadium. Een Charlie Chaplin op rolschaatsen.  Een echt 'niet te schatten' verleden van Brugge in zijn binnenstad.  Gisteren tijdens Erfgoeddag voor enkele uren blootgelegd.

Bij deze en de vorige foto's moet u zich muziek voorstellen uit de jaren '30. 1930 uiteraard, en de deejays anno 2007 van dienst  die daar voor zorgden ziet u hier achter glas.  Ze hadden het duidelijk naar hun zin.

Enkele geoefende jonge skeelers die deze normaal voor nostalgische rolschaatsbaanliefhebbers gisteren onveilig maakten.

Rolschaatsers anno 2007.  Ik vermoed dat niemand die hier gisteren (op deze foto) op de plankenvloer van de voormalige rolschaatsbaan Stadium stond voorheen ooit rolschaatsen onder zijn voeten gehad heeft.  Ik wel, maar ik ben dan ook een jaartje ouder dan de figuren op de foto.  Rolschaatsen zijn dezer dagen volkomen passé.  Skeelers bijvoorbeeld kijken er meewarig op neer.  Daarom is het dat ik des te meer plezier beleefde aan deze dag van gisteren toen men 'de rolschaats' toch tenminste voor één dag zijn status van ultiem sportbeleven hergaf.

Dit is het rek met rolschaatsen zoals ik het gisteren zag in deze voor één dag weer omgetoverde rolschaatsbaan Stadium, een anno 1930-1940 voor Brugge uitverkoren plaats van vertier.

Het meest speciale aan de Erfgoeddag in dit domein was natuurlijk het voor een dag herbeleven van de gloriedagen in de jaren '30 van de vorige eeuw van de rolschaatsbaan Stadium die zich op deze plaats bevond.  Wat kon daar dan beter voor dienen dan een paar versleten rolschaatsen?