waterpomp Oude Gentweg (2)

Tegenwoordig beschikt iedereen doorheen heel het huis over aanvoer van drinkbaar leidingwater dat gebruikt wordt voor de meest uiteenlopende dingen.  Om er ons mee te wassen bijvoorbeeld, of om er koffie mee te zetten, of om er het toilet mee door te spoelen, enz ....  Dat vinden we allemaal heel normaal.  Toch is het nog zo gek lang niet geleden dat mensen in Brugge al die zaken niet konden doen zonder het huis te verlaten voor de dagelijkse zoektocht naar al dan niet drinkbaar water.  Dat was zeker in de 19de eeuw en zelfs in het begin van de 20ste eeuw nog het geval.  Zo komt het dat er tot in 1960 in de Oude Gentweg nog drie waterpompen aanwezig waren.   Twee ervan werden in dat jaar 1960 definitief weggehaald.  De derde staat er nu nog altijd en hij werd onlangs zelfs nog herschilderd.   Hij staat er louter nog als herinnering aan die tijd van vroeger.

We zoeken zoals altijd een plaats in het centrum van Brugge.  De eerste die juist antwoordt mag zeker zijn dat hij of zij niet met oogkleppen op doorheen onze stad loopt.  In feite zijn het alleen maar de paarden die de koetsen voorttrekken die oogkleppen op hebben, maar in werkelijkheid mag u het grootste deel van de toeristen in de categorie van oogklepbezitter onderbrengen.  U moet weten: ik amuseer me dagelijks rot door hen te observeren.  Het is altijd grappig om te zien hoe zij als een tamme kudde achter hun gids en camera aandraven en op die manier zelden zien wat er te zien valt.  Dit bord bijvoorbeeld, een toonbeeld van 21ste eeuwe artisticiteit.
Wel, waar is 't?

De sacramentsommegang van gisteren viel jammer genoeg samen met de federale verkiezingen.  De nonnetjes haastten zich gisterenmorgen in alle vroegte snel snel naar het stembushokje in de Academie in de Arsenaalstraat om daar hun kiesplicht te vervullen om daarna snel snel aanwezig te zijn bij hun al even verplichte sacramentsommegang.

Bloemstukjes aan iedere poortingang in het begijnhof.  Hier had men blijkbaar iets te vieren.  Sacramentsdag!

Gisterenmorgen was er in het begijnhof van Brugge de jaarlijkse processie op sacramentsdag.  Ter ere daarvan wordt rondomrond de binnentuin alles prachtig bebloemd.  De processie zelf was ik vergeten (die duivelse verkiezingen ook hé!) maar ook één dag na de feiten kan ik gelukkig nog (na-)genieten van een prachtig bebloemde begijnhof.

Bij het lezen of horen van het woord minnehof spookt er mij van alles door het hoofd.  Ik denk dan bijvoorbeeld aan hartstochtelijke minnelust in een idyllisch binnenhof.  Of aan minzaam minnekozen en aan iemand hoffelijk het hof maken.  Niks daarvan hier in het Brugse begijnhof.  Minnehof staat louter en alleen voor verstilling, contemplatie.  Oei, oei,  .. da's echt niet min.

Ons landje maakt de laatste tijd opnieuw zijn reputatie waar als een landje van mist en regen.  Ik zal hier niet gaan beweren dat het veel regent en ook niet dat de mist zo fel is, maar al wie makkelijk last heeft van reuma (waaronder mijn vrouw) zal het u onomwonden kunnen vertellen:  zij hebben ondertussen alweer enkele pijnlijke weken achter de rug en - afgaande op de weersvoorspellingen - is er blijkbaar nog niet veel hoop op beterschap.

Voilà, nog maar eens een plekje in Brugge, speciaal voor u uitgekozen.  Waar kunnen we dit zien?

Twijnstraat 6 tot 8  (het poortgebouw links en dat ernaast dat zich bevindt op de hoek met de Kelkstraat zijn beschermde gebouwen.  Het is namelijk een herenhuis met een oude kern (kelder en dakgebinte) uit de 17de eeuw) én met een interessant interieur.  Twijnstraat 6 was dus het onderwerp van de vorige fotovraag.

Deze keer mag ik een nieuwe naam bijschrijven in het boek van Bruggekenners hier op Bruggeblog.  Die naam is Geert Cleppe.  Geert wist gisterenavond al heel snel te vertellen dat op de vorige twee foto's een poortgebouw in de Twijnstraat stond.  Het is het huis Twijnstraat 6 en achter deze poort gaat normaal gezien het atelier schuil van de kunstschilder Gilbert Retsin.  Ernaast, op nummer 8, kunt u op een zaterdag eens binnenwippen in het Retsin's Lucifernum, een der meest bizarre zaken in het Brugse uitgaansmilieu, uitgebaat door Gilberts broer Willy Retsin.  Tenminste als dat Lucifernum nog bestaat, want zo goed ben ik niet op de hoogte.  Afgaande hierop zou het te koop staan.

Pol Van Den Driessche.  De man heeft al boeken geschreven maar ook over hem kunnen we stilaan een boek schrijven.  Ooit lid van de Brugse gemeenteraad geweest, later zich vooral ontpoppend als een politiek journalist en in zijn laatste functie was hij op die manier hoofdredacteur van de VTM-nieuwsdienst.  Op politiek gebied bekende hij onlangs opnieuw kleur en die kleur kleurde deze keer CD&V-NVA.  Hij zit als we het goed voorhebben in het kamp van de overwinnaars.  De publiciteitsfolder die hij voor de verkiezing in mijn brievenbus liet droppen deed me toch wel even slikken, want onder de woorden durven en doen vond ik ongevraagd een lichtjes bijgewerkte foto van Bruggeblog die zijn campagne moest ondersteunen.  Da's inderdaad durven en doen, des temeer daar mijn toestemming in deze nooit gevraagd werd.  Beste Pol, ruikt dit niet naar schending van auteursrechten?  Langs de andere kant kan ik niet ontkennen dat ik me geflatteerd voel dat mijn foto belandde naast foto's van 'den Pol' met Koningin Paola of van 'den Pol' met Kardinaal Danneels of van 'den Pol' naast 'den Yves', die misschien wel onze volgende premier zal worden. 

De verkiezingen zijn achter de rug.  Nu pas toon ik u enkele bekende Brugse politieke koppen die aan de verkiezingen hebben deelgenomen.  Renaat Landuyt is daar natuurlijk een van.  Volgens de laatste uitslagen bevindt hij zich in het kamp van diegenen die inleveren moeten, maar dat betekent zeker nog niet dat hij vanaf nu niks meer in de pap te brokken heeft.  Alles zal voornamelijk afhangen van wat de komende dagen of weken de CD&V-NVA, de echte overwinnaars van deze stembusslag, bekokstoven zullen. 

foto: Marc Willems

Dit plekje Brugge draagt blijkbaar veel geschiedenis met zich mee.  Maar weet u waar het te vinden is?

Dit kunstwerk is te zien langs de Komvest.  Wie het gemaakt heeft, hoe het noemt of was het voorstelt, kijk, ik moet eerlijk bekennen dat ik het niet weet!  Mocht iemand het wel weten, gelieve dan te reageren.  De bedoeling van dit blog is namelijk dat we er allemaal iets van opsteken, ook ik dus.

De lofts bevinden zich recht tegenover het bedrijf Genencor, dat vroeger de Gist- en Spiritusfabriek was waarvan het gebouwencomplex een onderdeel was.

De ingang tot de lofts, maar nu langs de kant van de Komvest.  Met een klein beetje verbeelding zien we er nog de oude bedrijfsgebouwen in.

Dit is nog maar eens een plekje in het centrum van Brugge, speciaal voor u uitgezocht.  Als u bij het zien van deze foto ons vertellen kunt exact waar in Brugge dit te zien is, dan belandt u gegarandeerd in de 'hall of fame' van Bruggeblogs Bruggekenners.
O ja: vergeet morgen niet te gaan stemmen.  Op de goeie.  Maar of uw kiesgedrag de coalitieafspraken vooraf nog zal kunnen beïnvloeden, daar vrees ik een beetje voor.  Het is zoals hier in Brugge verleden jaar met de gemeenteraadsverkiezingen gebeurde.  Toen was vooraf ook al beslist dat de socialisten zouden moeten inleveren en dat de liberalen een duwtje in de rug zouden krijgen.  En wat bleek?  Ondanks het feit dat de socialisten meer stemmen achter zich kregen dan tevoren en dat de liberalen flink achteruitboerden kwamen de 'sossen' er bij de samenstelling van de gemeenteraad bekaaid vanaf, vooral ten koste van de 'blauwe' jaknikkers.   Waarom moeten wij dan nog gaan kiezen, als vooraf toch alles al in kannen en kruiken is?
Ook op federaal niveau is momenteel al het een en het ander afgesproken.  Voor wie u morgen ook stemmen zult, open-VLD wordt sowieso uit de meerderheid gewipt. 

Voor het venster van een der lofts vinden we deze poëzie.  Nu ja, poëzie?  Ik vind het eerder een luguber stukje.  In alle geval is het een doordenkertje van formaat.  Aan wie zou dit eigenlijk gericht zijn?  Aan de eerbiedwaardige chirurgijnen van onze eeuw?  ... aan de zogezegd 'zinloze' geweldplegers van deze tijd?  ... aan de fabrikanten van het Zwitsers zakmes, het ultieme hulpmiddel in nood? .. aan de ....?

Mocht u het dankzij de vorige artikels nog niet begrepen hebben: het voormalige bedrijfsgebouw van de Gistfabriek tussen de Komvest en de 's Gravenstraat in werd vroeger gebruikt als magazijn.  Dit bord met opgeprikte letters dat er nu nog altijd hangt herinnert daaraan.  Het is leuk om eens alles te lezen.  Als u beweert alles te begrijpen, dan kan het niet anders zijn dan dat u hier gewerkt heeft.  Verschillende magazijnrubrieken kan ik thuiswijzen.  Drukwerken Walleyn, dat zullen uiteraard de drukwerken geweest zijn die in de Brugse drukkerij Walleyn gedrukt werden.  Kantoorbehoeften zullen zaken geweest zijn die het kantoorpersoneel in staat stelde om aan hun dagelijkse 'behoeften' te voldoen.  Oliën en vetten, gassen en brandstoffen: ik vermoed dat datzelfde kantoorpersoneel zich daar liefst de handen niet aan vuil maakte.  Maar wat dan gedacht van 'pannevis'?  Volgens Van Dale is dat vis dat in de pan gebakken of gebraden wordt.  Dat zal het in dit geval waarschijnlijk niet geweest zijn.  En wat dan te denken van een schriekzeef, een storkketel, een schulepers, een prillrad, een dekooter of een nautamenger.  Dit gaat echt allemaal mijn petje te boven.  Mocht ik die dingen voor me zien, ik zou ze in de eerste plaats nooit herkennen, laat staan dat ik ze op de juiste plek zou kunnen stockeren.