Windstil

Met de Sint-Salvatorskathedraal op de achtergrond was het niet zo moeilijk meer om vinden.  Leo De Raedt gaf het als eerste aan, maar Flater kon het meer specifiek situeren.  Deze 'gaper' is te zien in de Steenstraat (huisnummer 5) vlakbij de Markt.  Het speciale eraan is dat het de enige gaper is die nog in Brugge aan een gevel hangt.  Wil je er nog zien, dan kan je terecht in het Volkskundig Museum.  Een gaper is geen afbeelding van een bestaand persoon, maar werd gewoon gebruikt als merkteken in een tijd waarin nog geen huisnummers bestonden.  Je vond ze vooral boven apotheken.  De naam van dit huis is trouwens "De Gapaert".
Zo zie je dat in zo een beeld veel geschiedenis schuil kan gaan en dat bijna niemand dat weet, het zelfs niet ziet.  En dat op (dixit Leo De Raedt) de 'Meir' van Brugge.

De koers is gedaan.  We spreken er al niet meer over.
Laat ons het liever eens hebben over een wijk die we tot nu toe wat uit het oog verloren waren.  De Verloren Hoek.  Daarom noemt het ook zo.  Nog geen 1 op de 10 toeristen geraakt hier verzeild en dan is het meestal nog via de stadsrondrit met het gele busje.  De Verloren Hoek is nog een van die echt \'volkse\' (niet negatief bedoeld) wijken.

Ik zeg niks meer.
Nu is het aan u.

... want ik ben televisie aan het kijken.
Neen, voor één keer geen Tom Boonen.  Dit is Leif Hoste.  Er bestaan nog andere Vlamingen die kunnen koersen.

Dit waren de laatste renners die de Dijver insloegen.  De laatsten zullen misschien de eersten zijn, wie weet. 
Het is hier op Bruggeblog geen schoonheidswedstrijd.  Het zijn niet altijd de mooiste plaatjes die ik breng (al zou ik dat kunnen).  Ik probeer alleen maar een totaalbeeld van ons Brugge van nu te schetsen.  Niets meer.  Niets minder.  En af en toe eens een pittig commentaartje erbij, dan is mijn dag goed.  Voor een afgelikte Bruggesite bent u hier aan het verkeerde adres.

En daar zijn ze dan.  Vertrokken vanop de Markt.  Vooraf had ik me niet geïnformeerd.  Ik dacht dat de onofficiële start net zoals de voorgaande jaren om tien uur was.  Verkeerd dus.  Het was om tien voor tien.  Zo heb ik de passage van Eddy Merckx die de groep op de fiets mocht vooruitrijden gemist.  Eigenlijk heb ik het niet gemist, maar u omdat ik mijn camera nog niet in de aanslag had.  Mijn excuses daarvoor.  Eddy zag er wel minder scherp uit dan de coureurs die na hem kwamen, maar 'k zou hem toch niet uit het wiel kunnen rijden, denk ik.

De renners mogen al eens platte band hebben of andere materiaalpech.  Hun entourage is er tot in de puntjes op voorbereid.  Maar iedereen hoopt natuurlijk stilletjes dat hun renners geen pech meer krijgen tijdens de laatste 20 kilometer want dan is alle moeite voor niks geweest.

Jawel, ook vrouwen waren talrijk aanwezig deze morgen.

Alles trotseren om ook maar een glimp van Tommeke te kunnen opvangen.

Flandrienweer dus toch.  Een strakke wind en bijna constant regen.  Hopelijk wint er ook een echte Flandrien.  Het weer weerhield weinigen om een kijkje te gaan nemen.
Op \'t Zand droeg natuurlijk de Quick-Stepbus de meeste belangstelling weg.

Minder heroïsch dan zijn illustere voorganger, als u het mij vraagt.

Vroeger was het de \'Tuf-tuf\',  een dancing-café
Nu is het \'Tuf\', een brasserie
Uit onbetrouwbare bron vernomen wordt het binnenkort
\'T(e)\', en ernaast \'etablissement\'