trouwen op 7/7/7

Sorry hoor dat ik enkele dagen weinig van me liet horen, maar eerst was er hier in onze straat een defect aan de elektriciteit waardoor ik een halve dag lang met mijn neus op de feiten gedrukt werd dat alles hier in huis werkt op - jawel - 'den elektriek'.  Zelfs simpelweg water warmen lukt niet meer zonder.  Muziek beluisteren, een beetje computeren, een GSM opladen?  Totaal onmogelijk!  En dan kreeg ik daar bovenop gisterenavond, toen alles weer normaal werkte,  als Justine Heninfan van het eerste uur de fatale klap toegediend.  In mijn dromen zag ik haar vandaag al in Wimbledon met de grootste schaal staan zwaaien, maar niks daarvan!  Mijn dromen spatten gisteren brutaal uiteen door de schuld van een vinnig Corsicaans meisje, een zekere Marion Bartoli die mijn favoriete tennisspeelster op het einde van set twee en zelfs de volledige set drie gewoonweg van de baan blies.  En zoiets komt zowel bij 'ons Justine' als bij een vurige fan hard, heel hard aan.  Maar het leven gaat verder en bestaat uit meer dan tennis alleen.  Uit popmuziek bijvoorbeeld.  In Brugge moet alles dezer dagen wijken voor het Cactusfestival. In de eerste plaats moeten die arme toeristen die Brugge bezoeken wijken. Op gewone dagen moeten die al genoeg ommetjes lopen in ons doolhof van een stadje, welnu, drie dagen lang worden zij nog meer bij de neus genomen.   Niet alleen kunnen zij nergens in of bij het Minnewaterpark (de kortste weg tussen de autobusparking en het centrum), ook worden zij in de omtrek daarvan geconfronteerd met borden die voor de meesten onder hen  totaal onbegrijpelijk zijn.   'Vesten tijdelijk gesloten'!  Wat zou dat in 's hemelsnaam te betekenen hebben?  Doorwandelen dan maar!

We zijn toe aan een primeur.  Voor het eerst sinds het begin van Bruggeblog, en gelijk ook sinds het begin van de quizvragen hier, is het een Nederlander die de fotovraag 190 als eerste juist oploste.  Willy zorgde voor deze stunt.  Hij wist sinds gisterenavond dat we zoeken moesten langs de Dijver, meer bepaald in de onmiddelijke nabijheid van de brug en het Gruuthusemuseum.  Daar kunt u dit fraaie appelboompje zien groeien op de kaaimuur.

Het afsluitende concert van het Brugse, enkel over een dag gespreide 'Feest in 't Park' kwam van de negenkoppige Vlaams-Chileense reggaeband Savana Station. 

Van sfeer gesproken: deze twee gezworen kameraden verkeerden afgelopen zaterdagavond in ons Brugse Minnewaterpark in de opperste stemming.

Na die fikse regenbui viel het op dat een deel van de toeschouwers, vooral diegenen zonder regenkledij of paraplu, het Minnewaterpark verlaten hadden om meestal niet meer terug te keren.  Daardoor kwam het dat de twee afsluitende concerten op het grote podium iets minder publiek trokken dan verwacht.  De sfeer was er daarom niet minder om.

Omstreeks 22u begon het tijdens het feest in 't park voor de eerste en laatste keer te regenen.  Geen nood, hoor: het fantastische feest ging gewoon in de grote tent verder door!

Sfeer was er afgelopen zaterdagavond bij het jaarlijkse feest in 't Minnewaterpark.  Dat er komend weekend opnieuw feest is, dat was van geen tel: dit was het enige echte feest dat bovendien (op drank en eten na) opnieuw volledig gratis was voor jong en oud, blank of zwart, geel of rood...

Deze plek in Brugge werd nog altijd niet geraden.  Daarom snijd ik de foto die de oplossing toont eens verticaal uit.  Van een weggevertje gesproken ...  Welke plek in Brugge is dit?

O ja, op dat Feest waren er ook optredens van artiesten voorzien.  Zoals dat van deze Brahim bijvoorbeeld.

Eigenlijk heb ik nog van alles in verband met het Feest in 't Park van afgelopen zaterdag.  Zoals deze foto (tenminste een detail van een foto) die komt van Flater.  Feest in 't Park wil ons meestal meerdere boodschappen meegeven.  Dat die boodschappen over het algemeen tamelijk hol en stereotiep, ja zelfs verwerpelijk klinken bewijst bijvoorbeeld deze 'Aids kills'?  Net alsof alles simpelweg te reduceren valt als de grote schuld van de tippelaarsters!  Foei, foei, foei!  Aids is uiteraard een veel complexer probleem dan dat.

Gelukkig voorspelt men vanaf morgen droger weer en worden hier op deze plek vanaf morgennammidag ook planken vloeren aangerukt om te maken dat het Cactusfestival niet ontaardt in een modderfestival.

Dit is het Cactusfestival, tenminste het terrein en het podium zoals het er vanavond, woensdag 4 juli, uit ziet.  Alles moet op deze plek komend weekend nog gebeuren, maar er moet duidelijk nog heel wat gebeuren vooraleer hier duizenden festivalgangers op een treffelijke manier van de concerten en de randanimatie zullen kunnen genieten.  Vooral de aanwezigheid van genoeg volk tijdens het 'Feest in 't Park' van afgelopen zaterdag én de overvloedige regenval sindsdien én het zwaar materiaal dat hier af- en aangevoerd werd hebben gemaakt dat sommige stukken van het Minnewaterpark er momenteel erg slecht bij liggen.  Vooral deze slijkmassa juist voor het podium doet de wenkbrauwen fronsen.

Het feest in 't park anno 2007 is nog maar nauwelijks begraven en kijk, daar kondigt zich al opnieuw een ander feest aan in dat piepkleine parkje dat het Minnewaterpark eigenlijk is.  Koortsachtig wordt dezer dagen alles opgesteld om te maken dat vanaf vrijdagavond tot en met zondagavond opnieuw duizenden rock- en popmuziekliefhebbers flink aan hun trekken zullen komen.  Dat onder die liefhebbers soms ook mindervaliden zijn, daar heeft het Cactusfestival (want daar heb ik het natuurlijk over) sinds enkele jaren speciaal aan gedacht.  Zij mogen met hun begeleiders door dit doolhof van hekken tussen de tere plantjes in hun podium op van waaruit zij alles prachtig zullen kunnen overzien en ook prima zullen horen.

De foto is niet helemaal scherp omdat ze genomen is uit een andere, een grotere, namelijk uit de foto die de oplossing geven moet.  Wel, waar in het centrum van Brugge is dit te zien?

We komen stilaan in de komkommertijd.  Dat is die  welbepaalde tijd van 't jaar waarin alles komkommert en verkommert als we echt even niet opletten.  Die pure komkommertijd strekt zich uit van laat ons zeggen halfweg juli tot diep in augustus en het is jaar na jaar de ideale tijd om verdwijningen van slangen uit uw terrarium of van miraculeuze uitstapjes van uw tuinkabouters naar de media toe te melden.  Respons en hilariteit is altijd gegarandeerd!  In het laatste geval, dat van die tuinkabouters, kunt u vooral de organisatie "Front de libération des nains de jardin" verantwoordelijk stellen, die duiken namelijk elk jaar rond deze tijd op om ongegeneerd uw tuinkabouters uit uw tuin te bevrijden.  Want volgens hen horen die daar niet thuis maar wel in een bos.
Wat er ook van zij: deze tuinkabouters staan voorlopig nog altijd dolgelukkig tuinkabouters te wezen in dit verscholen hofje in het Brugse Sentillehof.

Lap!  We gooien er meteen weer een nieuwe fotovraag tegenaan.  Waar in het hartje van Brugge kunnen we dit hier zien?  Wie het eerst de juiste oplossing geeft, diens naam wordt bijgeschreven op Bruggeblogs erelijst van Bruggekenners.  Wie weet komt binnenkort uw naam daarbij!

Nog even betreffende quizvraag 189.  Eigenlijk hoort die tuin niet toe aan het Sentillehof, maar wel aan dit huis met de wit geschilderde gevel in de Visspaanstraat, en die straat is dan weer een verbindingsweg tussen de Katelijnestraat en de Oude Gentweg in.

Niemand minder dan Jan Peere mag zich tot kampioen van quizvraag 189 decoreren.  Deze aparte tuin is te zien vanuit het Sentillehof, dat is zo'n wijkje tussen de Visspaanstraat en de Gentpoortvest in.  En dat is exact wat Jan Peere schreef.

Liep u gisterenavond rond in het Minnewaterpark, dan kon u net zoals ik nog dit infobord lezen met daarop nog altijd duidelijk de millenniumontwikkelingsdoelstellingen omschreven.  Vreemd eigenlijk die doelstellingen want het millennium begon exact in 2000 (of volgens de puristen in 2001).  De doelstellingen waarover sprake gaan meer bepaald over een situatie die men bereiken wil in 2015.  Wat dàt met millennium te maken heeft, dat moet men mij eens haarfijn proberen uit te leggen.  't Kan dus evengoed in het jaar 2999 zijn dat die doelstellingen bewerkstelligd worden, want dan zitten we echt nog in hetzelfde millennium.
Bedoel ik maar: ach jongens en meisjes toch, wat worden we zonder dat we het goed en wel beseffen met modieuze modewoorden om de oren geslingerd!  Millennium!  Site!  Multimediaal! ...  Goh, wat haat ik dergelijke holle maar - toegegeven - mooi klinkende woorden!
Dit alles neemt niet weg dat ik het initiatief van die milleniumontwikkelingsdoelstellingen genegen ben.  Maar om nu eens heel eerlijk te zijn:  wie van de duizenden die hier dit paneel passeerden heeft deze tekst daadwerkelijk gelezen?  Ik zou zelfs geneigd zijn om te zeggen: niemand!