Guldensporenmarathon 2007 (2)

Na 25 jaar organiseren werd afgelopen weekend voor het eerst de Guldensporenmarathon (met bijbehorende 10 miles) niét in goede banen geleid door Pol Van Den Driessche en zijn kompanen.  Zij vonden het afgelopen jaar welletjes.  Maar ziet: de Guldensporenmarathon blijft ook zonder hen 'alive and kicking'.  En net zoals de voorgaande jaren zorgt Vrouwe Justitia er voor dat alles vlot en eerlijk verloopt...

Kort na de start van de Brugge 10 miles loopwedstrijd.  De start was zondag om 17 uur op de Markt en nog geen minuut later lagen deze man- en vrouwschappen al hopeloos achterop.  Toch liepen ze allemaal stuk voor stuk tot het bittere einde op de Burg door, perfect wetend waar hun eigen sportieve grenzen zijn.  Stratenlopen zijn iets unieks op sportgebied, want het is een der enige sporten ter wereld waar zowel de toppers als de gewone recreanten samen kunnen starten in een en dezelfde wedstrijd.  Zo heb ik zelf jarenlang het voorrecht gehad om te kunnen zeggen dat ik samen met Belayneh Densamo de Rotterdam Marathon gelopen heb, dat jaar toen Belayneh het marathonrecord verbrak en op 2u06'50'' bracht (17 april 1988).  Dat ikzelf verschillende kwartiertjes na hem over de meet kwam kon mij helemaal niet deren.  Hij had het gepresteerd, maar ikzelf ook, op mijn manier en dan nog wel in een en dezelfde marathon!

... is 't al gelegen.  Dit is een opschrift, aangebracht in 1906 in een tweetal gevelstenen aan de gevel van het huis Kapelstraat 22, het huis van de quizvraag 192.  Sorry, maar voor vandaag heb ik nog geen nieuwe fotovraag, maar morgenavond kom ik er zeker weer mee op de proppen.

Het was al een tijdje geleden, maar Chris Weymeis steek weer eens zijn neus aan het venster.  En als Chris 'een gokje waagt', dan mag je er bijna zeker van zijn dat het raak is.  Het beeldje dat we zagen op de eerste foto is inderdaad een madonna met kind dat terug te vinden is boven de ingang van het huis Kapelstraat 22.  Da's ergens op Sint-Gillis, maar vlakbij de Rijksnormaalschool in de Sint-Jorisstraat (die school is trouwens te zien op de achtergrond van deze foto).  Of het origineel waarvan dit een kopie is gemaakt werd door Michel D'Hondt weet ik niet, maar wat ik wel weet is dat het origineel de O.L.V. van de Metsershuizen noemt en hier niet ver vandaan staat in een nis in het Noord Gistelhof 1 en gemaakt is van rode gebakken aarde.

Gek eigenlijk dat vlak na de start van een loopwedstrijd soms al onmiddellijk geweten is wie die wedstrijd zal winnen.  Na exact honderd meter wist mijn kleinste teen al dat Stefan Van Den Broeck, de man hier meteen op kop, deze wedstrijd met sprekend gemak zou winnen, en zo geschiedde ....!!

Eerst en vooral sorry aan Marnix Knockaert, de enige en echte winnaar van de laatste Bruggeblogquiz.  Om hem te verwarren met bestaande zijn naamgenoot Carlos moet toegerekend worden aan een simpel foutje mijnentwege.  Sorry Marnix, 't zal nooit meer gebeuren!
Hier zijn we toe aan de start van de 10 miles startend vanop de Brugse markt en zo'n kleine 17 kilometer later eindigend een honderd meter verder op de Burg.  Eigenlijk zouden al deze honderden loper zich zich die inspanning niet hoeven te getroosten.  Ze hadden gewoonweg honderd meter verder naar de aankomststreep moeten wandelen en daar hun trofee in ontvangst moeten nemen.  Zo simpel was dat.  Gek eigenlijk dat niemand op dat simpel idee kwam!!!

Een trouwe Bruggebloglezer weet het ondertussen al: de lopende medemens krijgt hier op Bruggeblog altijd een voetje voor.  En daarom is dit beeld vanuit de Wollestraat even na 17u gisterenavond prominent op Bruggeblog aanwezig.  Lang leve de lopende mens!  Lopend zal hij mens zijn en mens zijnd zal hij of zij lopen tot hij of zij erbij valt!

Voor quizvraag 192 zijn we nog maar eens aanbeland bij een Mariabeeld.  Aangezien Brugge en vooral zijn binnenstad er vol van staat vermoed ik dat het niet zo eenvoudig is om dit beeld onmiddellijk thuis te wijzen.  Maar u kunt uiteraard mij, en samen met mij, alle anderen compleet verrassen door meteen het juiste antwoord te geven op deze simpele vraag: waar in de binnenstad van Brugge is dit te zien?

Het was ondertussen al een tijdje geleden, maar opnieuw duikt de naam van Carlos Knockaert op.  Hij wist als eeste dat de plek die we zochten een huis is in de Klaverstraat, rechttegenover de Rijksnormaalschool, thans een afdeling van de Hogeschool West-Vlaanderen (Howest).
Let bij deze foto niet alleen op het huis vooraan rechts (waar het onderwerp van de quizvraag zich bevindt), maar vooral ook op de weerspiegeling van een deel van de Rijksnormaalschool in de auto. Prachtig, hé!

We sluiten aan op de laatste blogs over de haat-liefde relatie tussen het Cactusfestival en het Hotel Egmond.  Dat is een hotel dat vlakbij het Minnewaterpark gelegen is.  Het  is een feit dat dit hotel het afgelopen weekend opnieuw daverde op zijn grondvesten door het zoveelste Cactusfestival dat de onvermoede gasten van Hotel Egmond vergastte op een gratis popconcert waarbij de bedden van die gasten danig daverden op hun poten.  Slapen voor 01 uur 's morgens zal voor die Egmondgasten in die dagen onmogelijk gebleken zijn.
Hoe dan ook, tussen de Bruggebloglezers zitten - mocht u het niet weten - onvermoede kunstenaars.  Een daarvan is Martine Verhaeghe en zij heeft in een ietwat stillere periode van het Minnewater en het aansluitende park dit pittoreske hotel Egmond puur in aquarel gevat.  Dit werd het uiteindelijke resultaat en we krijgen er zelfs ook nog een kantwerkje bij!

Ik ben er deze avond iets later mee dan gewoonlijk, maar dat komt omdat ik daarstraks nog aan de aankomst van de Guldensporenmarathon stond.  Meer daarover morgen, maar nu deel twee van de fotoquiz.  Waar in het centrum van Brugge is dit te zien?

Belangstelling was er in alle geval vanwege de VRT-radio.

Dit is dan het fameuze 'Hotel Egmond' (met een d!).  Toegegeven: dit hotel staat gevaarlijk dicht bij het grote podium van het Cactusfestival.  Dat is dat blauwe ding tussen de bomen in.

  Men volhardt in de boosheid.  Hallo Cactussers?  Het is 'Hotel Egmond', met een letter d achteraan.  Voor hotel Egmont moet u helaas in Mechelen zijn.

Het Cactusfestival bezorgt hinder.  Niet alleen voor de toeristen, maar ook voor uitbaters van hotels en restaurants in de onmiddellijke nabijheid.  Dat is in het verleden al gebleken.  Blijkbaar mag desondanks het festival in het Minnewater blijven.  Om die uitbaters van Hotel Egmond en het Kasteel Minnewater enigszins ter wille te zijn wordt de volumeknop op het festival niet helemaal opengedraaid.  En ook een bordje als dit moet aanduiden dat de twee zaken nog altijd uitstekend bereikbaar zijn.  Dat men daarbij de benaming van Hotel Egmond misspelt, moet afgedaan worden als een klein schoonheidsfoutje.  De juiste schrijfwijze staat er toch maar lekker boven te lezen ...

Het ei van Brugge zat en zit vandaag tjokvol want er was/is van alles te doen.  Er is het Cactusfestival dat zijn laatste dag ingaat...  Er zijn de Zandfeesten, die rommelmarkt die ook altijd vele duizenden bezoekers lokt ... Er is de 10 miles en Guldensporenmarathon waar ook een paar duizenden lopers warm voor lopen.  En dan heb je natuurlijk nog de toeristen.  't Is me het bont allegaartje dus.  Popfestivalgangers, toeristen, loopfreaks, kijklustigen, ... alles wriemelt en wurmt zich door elkaar heen in dat kleine binnenstadje dat Brugge eigenlijk is.
De meeste 'compassie' heb ik met de toeristen die hun plattegronden van Brugge in alle richtingen houden en echt niet meer snapppen waar ze met al die omleidingen nog heen moeten.

De fietsrekken staan vlak voor de ingang tot het Cactusfestival, maar die blijken echt niet te volstaan voor de toevloed aan bezoekers die per fiets naar het festival afgezakt komen.

In tegenstelling tot het 'Feest in 't Park' van afgelopen week zorgt men er dit jaar wèl opnieuw voor dat er voor het Cactusfestival extra fietsstallingen voorzien zijn.  Dat blijkt geen onnodige luxe te zijn als u dit bekijkt.

Tot zo'n 9 jaar geleden begreep ik totaal niet hoe iemand onvoorwaardelijk een fan kon zijn, hetzij van een artiest, hetzij van een muzikant, een sporter of zelfs van een volledige sportploeg.  Dat laatste begrijp ik trouwens nog altijd niet.  Of Club of Cercle Brugge nu winnen of niet, dat laat me simpelweg koud.  Zo'n ploeg bestaat vooral uit centen en vooral die centen bepalen wie in de ploeg zit en wie niet.  Dat Cercle het talent nog altijd vooral in de eigen regio zoekt strekt hen tot eer want wat valt bijvoorbeeld te denken van een ploeg zoals Beveren die tot voor kort niks anders dan Ivorianen in de ploeg had.  Ik stel me daar dan altijd zo'n fervente Beverenaar bij voor die compleet uit de bol gaat als 'zijn Ivorianen' een match winnen, en die volledig in zak en as zit wanneer diezelfde mannen een nederlaag van formaat incasseren.  Vreemd, heel vreemd!
Maar zo'n 8, 9 jaar geleden dook bij mij vanuit het complete niets (namelijk vanuit het Waalse Rochefort) een schuchter en freel meisje op dat in het tennis gezegend en geprezen en gevreesd werd voor haar fantastische backhand.  Meteen ging ik voor de bijl en ik werd van de ene dag op de andere een onvoorwaardelijke fan.  Met als gevolg dat ik gisteren compleet van de kaart was na Justine Henins nederlaag in de halve finale van Wimbledon tegen de Française Marion Bartoli.  Volgens mij was er maar één iemand die dit jaar aanspraak maken mocht op de titel in Wimbledon en dat was Justine.  Groot was dus mijn teleurstelling gisteren, zo groot zelfs dat ik gisterenavond (ondanks het feit dat ik een kaart had voor het Cactusfestival) gewoonweg thuis gebleven ben.  De rest van het festival moet ik dan maar van buitenaf zien.  Niet dat ik dat nu zo jammer vind.  In het verleden traden er op het Cactusfestival verschillende van mijn idolen op (John Cale, Richard Thompson, Patti Smith, Suzanne Vega, enz ..) maar dit jaar is er helaas niemand voor wie ik echt val.  Gek eigenlijk.  Ik ben vooral popmuziek minnend maar geen enkele van mijn favorieten in dat genre maakt dat ik compleet aan de grond zit als zij eens een minder goed concert uit de mouw schudden.  Justine Henin brengt mij in tegenstelling daarmee juist wel de ene dag in zevenste hemel en de andere dag in de diepste hel.  't Is, vermoed ik, het jammere lot van een onvoorwaardelijke fan...
A propos: dit is de ingang tot het Cactusfestival.