nationale feestdag

Het uithangbord van de antiek- en brocanteriezaak "Dag & Zonne", gelegen in de Langestraat, vlakbij de brug tussen de Langestraat en Hoogstraat in.

Die oplossing kwam er van Martine.  Zij schreef:
"... misschien de rand van het St.Annakwartier ? Op het balkon van de brocantewinkel aan de brug tussen Langestraat en Hoogstraat. Dit balkon is trouwens ELK jaar zo mooi bebloemd , en een streling voor het oog."
Deze antiekzaak waar Martine het over heeft en die we inderdaad zochten situeert zich Langestraat 3 en heeft als naam "Dag & Zonne" meegekregen.  Een zaak met een dergelijk opschrift verdient het om eens eventjes in het zonnetje gezet te worden.  ... ook omwille van zijn versiering.

We zullen het eens hebben over een kruisweg.
Geen gewone kruisweg, maar een heel speciale.  Ik heb het namelijk over de kruisweg die momenteel nog terug te vinden is tegen de oude kerkhofmuur van het vroegere Sint-Janshospitaal.  Dat vroegere hospitaal ligt langs de Katelijnestraat, maar de kruisweg is nog makkelijker te bereiken via een smalle steeg vanuit de Goezenputstraat.  Waarom deze kruisweg zo speciaal is leest u verder.

Laat ons duidelijk zijn: in voorgaand artikel had ik het natuurlijk over 'wilde' plantengroei.  Plantengroei zoals hier op deze foto mag beschouwd worden als door de mens gecultiveerd en wordt in voorgaand geval uiteraard buiten beschouwing genomen.  Voor deze quiz kan het daarentegen voor u een belangrijke hint zijn om te weten waar de plek in het centrum van Brugge is die we op het ogenblik zoeken.
Awel, waar is dit te zien?

Brugge leeft.  Zeker weten!  Nu heb ik het voor een keer niet over de 20.000 bewoners van de binnenstad.  Ik heb het ook niet over de vele andere duizenden die hier dagelijks vanuit de omtrek komen werken en ik heb het nog minder over die nog eens vele duizenden die hier komen shoppen of simpelweg de toerist uithangen.
Neen, deze keer heb ik het over de planten en plantjes die we her en der in onze binnenstad aantreffen en die onze stad ook doen leven.   We vinden ze op kaaimuren, op bruggen, tussen de kasseien, op de stoep, in greppels, ja zelfs bovenop metershoge muren.  Nagenoeg iedereen loopt die dingen achteloos voorbij.  Jammer eigenlijk, want men beseft op die manier niet wat voor een rijkdom aan plantkunde onze stad heeft.  Twee mensen zijn sinds korte tijd een inventaris aan het opmaken van die dingen die in Brugge groeien en bloeien zonder dat we 't dus goed en wel beseffen.  Dat zijn Martine Verhaeghe en Marc Willems.  Het voorlopige resultaat van hun werk kunt u hier vinden.
Nu is het zo dat er in Vlaanderen een vereniging is die zich op plantkunde in de natuur en in de steden toespitst.  Die vereniging heet FON en dat letterwoord staat voor Floristisch Onderzoek voor Natuurbehoud.  Op zaterdag 1 september, om 09u15 precies, spreken zij af aan de hoofdingang van het station van Brugge om van daar uit die dag een inventaris op te maken van de planten die zich in een welbepaald deel van de Brugse binnenstad bevinden.
Mocht u interesse hebben om die zaterdag bij die wandeling aan te sluiten, gelieve dit aub te melden aan Erik Molenaar.  Wandelt u mee, dan zult u o.a. ook eens kennis kunnen maken met de personen achter Weathercam en deze Bruggeblog.
O ja, om u uit de losse pols een voorbeeld te geven van wat ik bedoel: deze plantjes zijn te zien bovenop een steunbeer die leunt tegenaan een oude muur halverwege de Vuldersstraat.

Bruggeblog is in vakantie! 
Grapje, grapje.
Ik bedoel hier gewoonweg mee dat ik dankzij het mooie weer en die schone Brugse omgeving dezer dagen in een prima vakantiestemming ben.  Met andere woorden: Bruggeblog is in vakantie.  Heb ik niet gelogen, dus.  Ik hoef helemaal geen honderden of duizenden kilometers ver te reizen.  Ook in Brugge valt nog altijd zo veel te ontdekken dat ik liever ter plekke blijf en over mijn verblijf alhier dagelijks blijf rapporteren.
... tenminste als u het goedvindt.

Quizvraag 200 komt gevaarlijk dichterbij.  Maar voorlopig zijn we nog maar toe aan nummer 197.
De vraag is zoals bijna altijd: waar in Brugge centrum is dit te zien?

Weinigen weten het, maar vandaag is er een tsunami waargenomen in onze Brugse stede!  Gelukkig voor ons was het 'maar' een yacht met die naam die aangemeerd ligt langs de Coupure.  Als we het hebben over foute naamkeuzes, dan mag dit yacht in het rijtje zeker niet ontbreken.  Hoe haalt men het ooit in zijn hoofd om zijn boot om te dopen tot tsunami?  Zoiets is volgens mij van dezelfde orde als iemand die zijn kind van bij zijn geboorte de belachelijke naam Peter Celis meegeeft, of iemand die zijn buitenverblijf, een prachtig villaatje ergens in de schaduw van de Etna, plots 'Villa Lava' zou noemen.  ...
Oostende (waar dit vaartuig blijkbaar vandaan komt) is relatief tsunamiveilig, maar is uw boot zo'n naam meegeven, afgezien van het feit dat het van wansmaak getuigt, niet opzettelijk de Goden uitdagen?

Tony schreef als antwoord bij de tweede foto van deze quizvraag:
"Ik gok op het begin van de Pottenmakersstraat, kant Vlamingbrug, met op de achtergrond het oudste stuk overgebleven stadsmuur van Brugge."  Beste Tony, gelijk heeft u.  Dit is het begin van de Pottenmakersstraat, in de onmiddellijke nabijheid van de Vlamingbrug.  Maar met een ding moet ik het oneens zijn met u.  Op de achtergrond stond niet het oudste stuk overgebleven stadsmuur.  Dat is pas een klein stukje verderop in de straat aan de overkant van het reitje te zien.  Maar dat is vitten natuurlijk.  Want het is duidelijk dat een nieuwe naam van een Bruggekenner in het gulden boek van Bruggeblog bijgeschreven mag worden: die van Tony.
Voor alle duidelijkheid tot slot nog dit: het paaltje van de quiz was het meest linkse van de drie.

Die eerste foto gisteren was uiteraard maar een opwarmertje.  Verschillenden onder u hadden al meteen door wat het is, maar om dan al te weten waar het staat, dat is gokwerk natuurlijk, aangezien er in de binnenstad van Brugge een ontelbaar aantal van dergelijke dingen aangetroffen kunnen worden.
Dan geef ik u maar deze tweede foto die al iets meer van dit voorwerp, deze monoliet, en van zijn omgeving toont.
Waar precies in Brugge staat het?

De mensen achter deze Brugse roeiclub wijzen mij op het normale oefenterrein van de roeiers van de club, het Boudewijnkanaal, en op de bijna dagelijkse aanwezigheid aldaar van wind die pal vanuit zee, vanuit Zeebrugge het kanaal opwaait.  Die frisse zeelucht is erg jodiumrijk en is volgens hen ongetwijfeld een der ingrediënten die leiden tot betere sportieve prestaties.
Maar tijdens de winter is buiten roeien niet altijd ideaal.  Daarom staat voor iedereen deze trimruimte altijd klaar.  Roeitoestellen mogen hier natuurlijk niet ontbreken, maar ook andere apparaten die de algemene sportconditie kunnen verbeteren staan hier opgesteld. 
Onze aandacht wordt vooral getrokken naar het fitnesstoestel met gewichten op het einde van de zaal.  Waarom?  Wel, omdat dit een tweedehands maar nog altijd prima toestel is en dat de eerste eigenaar ervan helemaal niet de eerste de beste is: Jean-Claude Van Damme.  Vele, werkelijk vele uren moet deze 'muscles from Brussels' met nog altijd familiale banden in Knokke aan dit toestel gesleten hebben, maar toen Amerika en Hollywood voor hem lonkten deed hij het van de hand.  Nu staat dit toestel nog altijd bruikbaar te wezen in deze trimzaal in Dudzele.  Een tip voor de Jean-Claude Van Dammefans: allen daarheen!

Vroeger waren roeiboten uitsluitend van hout gemaakt en ze waren zwaar en uiteraard moeilijker dan nu om ze met man- of vrouwkracht over het water te verplaatsen.  Doorheen de jaren experimenteerde men met steeds dunner hout waardoor de boten lichter werden.  Toen de ontdekking van kunststoffen in de botenwereld kwam heeft slecht één bedrijf, het bedrijf Empacher uit Duitsland, zich voor de volle 100 % op deze materie gestort.  Het heeft het bedrijf zeker geen windeieren opgelegd.  Want wedstrijdroeiers kunnen sindsdien niet meer zonder een Empacher en als u beseft dat die wedstrijdroeiers op wereldniveau meestal al na twee à drie jaar hun boot vervangen door een nieuwe, dan beseft u dat dit niet goedkoop is.   Maar alles is relatief natuurlijk.  Toprenners bijvoorbeeld zijn constant in het bezit van meerdere racefietsen die alles samen ook een fortuintje waard zijn. 
Terugkerend naar deze Empacher: dit moderne model is onderaan voorzien met een apparaatje dat verschillende gegevens, waaronder de snelheid en de afgelegde afstand, doorsturen kan naar een minicomputertje dat men in de boot (tussen de twee schoenen in) plaatst.  De gegevens daarvan worden nadien overgezet naar de PC en eventueel verwerkt in specifiek voor de roeisport gemaakte trainingsprogramma's.

  Dit is een skiff of een boot voor één persoon waarin altijd geroeid wordt met twee riemen.  Bedenk dat een dergelijk bootje zo'n negen meter lang meet en ongeveer een kwart miljoen oude Belgische franken kost (ruim 6.000 euro).

 In die hangar van de Brugse Trim- en Roeiclub hangen de bootjes omgekeerd rij op rij aan rekken die, dankzij een ingenieus systeem uitgedokterd door iemand van Wingene, in een mum van tijd omhoog kan of desgewenst naar beneden.  Als alle boten bovenaan hangen (en dat is in principe toch in de meeste gevallen zo) dan kan deze hangar gebruikt worden voor de meest diverse gelegenheden.  Een muziekgroep die hier even repeteren wil?  Geen probleem!
Voor de leek in de roeisport doet het vreemd aan om te zien dat de schoenen standaard in de roeiboten beschikbaar zijn.  We kunnen het misschien een klein beetje vergelijken met triatleten die na het zwemmen ook zomaar in hun fiets springen waarop hun schoenen al van voordien bevestigd zijn.

  Er wordt wel eens gezegd: 'Men moet roeien met de riemen die men heeft'.  Welnu, in de roeiclub van Brugge aan de Herdersbrug heeft men gelukkig roeiriemen genoeg!  Bemerk ook de koperen toeters die de stuurmannen of stuurvrouwen hanteren om de ploeg (zoals dat heet bij boten met meerdere roeiers) te commanderen.

  We gaan stilaan een kijkje nemen in het heiligdom der heiligdommen.  Ik heb het over de hangar van de Brugse Trim- en Roeiclub, gelegen vlak naast de jeugdherberg Herdersbrug te Dudzele.

Gisteren had ik het over de magnifieke roeiers van de Brugse Roei- en Trimclub die zo'n 20-25 jaar geleden medailles behaalden op Olympische spelen en op Wereldkampioenschappen.  Dat er in deze club tegenwoordig misschien ook nog jong en aanstormend talent aanwezig is, dat bewijst alleszins deze foto waarop fier de jonge meisjes dubbelvier pronken met de medaille van Belgisch kampioen 2005.  En laat nu die Julie Deloof (links op de foto) wel niet de dochter zijn van Pierre-Marie Deloof (zilver medaillewinnaar OS 1984) én de kleindochter van Paul Deloof (voorzitter van de club en van de jeugherberg)?

Tenzij u mij vandaag dit heeft zien fotograferen (en ik moet eerlijk bekennen, dat zijn er toch wel een paar) zult u deze quizvraag eens lekker niet na 1 foto kunnen oplossen.  Maar er is altijd een kansje dat u gokt en meteen raak gokt.  Waar in godsnaam in het centrum van Brugge stond ik bij het nemen van deze foto van dit vreemdsoortig ding?

De aanwezigheid in een stad van levende standbeelden die zo veel mogelijk proberen er niet levend uit te zien: we geraken er stilaan aan gewoon.  Meestal loop ik tegenwoordig dergelijke dingen straal voorbij vanwege dat déja-vu effect.  Maar voor dit koppel dat zich deze namiddag aan het Simon Stevinplein vast verankerd had maakte ik evenwel een uitzondering.  't Waren precies twee schipbreukelingen in Brugge op weg naar nergens.  Onbewust deden ze me denken aan de Britse TV-reeks Hornblower, en dat is een groot compliment want die reeks werd alom gewaardeerd (ook door mij).