Wilde Ridderspoor

Ha, u dacht dat Bruggeblog niks tonen of vertellen zou over de "Praalstoet van de Gouden Boom", gemeenzaam gekend als de Gouden Boomstoet?  Vergeet het!  Hou u vandaag en morgen maar extra schrap.
Als er tegenwoordig iets prestigieus georganiseerd wordt in Brugge moet het de goedkeurende stempel meedragen van het stadsbestuur of anders gaat het niet meer door.  De Praalstoet van de Gouden Boom kreeg dit jaar dus de quality control van stadswege.  Hoe kan het ook anders want: de Praalstoet is een initiatief van het Stadsbestuur zelf in samenwerking met het Comité voor Initiatief van Brugge vzw.  Meer nog: enkele schepenen draven dit jaar hoogst persoonlijk mee op in deze 'praalstoet'.  Ze kunnen dus moeilijk hun eigen initiatief kelderen, hé?
Dit even terzijde.  Wat is en waarover gaat deze stoet?  Eenmaal ontstaan in 1907 naar aanleiding van de opening van de haven van Zeebrugge, kreeg de stoet pas echt zijn eerste grote impuls in 1958.  Expo '58, you know, en aan elke provincie werd opgedragen iets groots te organiseren.  West-Vlaanderen (en Brugge) kwamen op het idee om de "Praalstoet van de Gouden Boom in te richten".  Sindsdien vond en vindt deze stoet om de vijf jaar plaats.
Wat wordt er nu feitelijk herdacht?  Het jaar 1468 en het feit dat Margareta van York kort tevoren in Sluis aankwam, doorstak naar Damme, daar huwde met onze Karel de Stoute en dat daarna Brugge zelf een week lang in een feestroes ondergedompeld werd.  Karel de Stoute was al vooruitgestuurd (hij had namelijk belangrijke staatszaken af te wikkelen), maar de blijde intrede van Margareta van York in ons Brugge, via deze Kruispoort was naar het schijnt overweldigend.  Brugge (en het Bourgondische rijk) hunkerde op dat ogenblik naar een hechte samenwerking met het Engeland van de wolnijverheid en het huwelijk van Karel de Stoute met die Margareta van Engeland was in dat verband meer dan welkom.

We gaan het eens vijf seconden over sport hebben.  In ons land loopt er momenteel een rittenwedstrijd voor profrenners en die wedstrijd luistert naar de naam 'de Eneco Tour'.  Ik dacht dat dat vroeger anders heette, maar ja: andere (hoofd-)sponsors creeëren vaak andere namen.  Die Eneco tour eindigde de onlangs in Knokke en startte de dag daarop (vandaag) in Heist.  Dat niet alle profteams hun bivak in een hotel van datzelfde luxueuze Knokke-Heist hielden bewijzen deze wagens van de Unibet.com ploeg die opgemerkt werden in Brugge.  Het is diezelfde Unibet.com ploeg die er eind dit seizoen de brui aan geeft vanwege nergens welkom (vanwege reclame maken voor een gokkantoor op internet).  Hier in Vlaanderen is er nochtans nooit een probleem geweest voor de ploeg en de mannen van Unibet.

Foto: Flater

Die juiste oplossing werd gegeven door niemand minder dan SPQB.  Hij (of zij) laat ons uitschijnen dat zijn antwoord, namelijk op de hoek van de Jan Miraelstraat met de Augustijnenrei  (en daar bevindt zich dit  speciale plantje ook!) een pure gok is.  Wij weten beter.  De persoon die zich schuilhoudt achter het pseudoniem van Senatus Populus Que Brugensis heeft het antwoord simpelweg 'geplukt' van een onderdeel van, laat ik maar zeggen, de site waarmee Bruggeblog vooral samenwerkt: Weathercam.  Weathercam legt namelijk sinds een tijdje een indrukwekkende fotodatabase aan en een van die fotogalerieën van Weathercam betreft de verzameling van alle (of bijna alle) wilde planten die men in en rondom Brugge aantreffen kan.  Laat nu het plantje van de quizvraag in Nederland niet meer aangetroffen worden en zelfs in ons land, België, omschreven worden als iets zeer, zeer zeldzaams.  We hebben het over het wilde ridderspoor en foto's daarvan op de hoek van de Jan Miraelstraat met de Augustijnenrei staan sinds enkele dagen op die specifieke galerie van Weathercam.
Hoe dan ook, hoe u ook tot de oplossing van Bruggeblogs quizvraag komt, dat speelt geen rol.  Als u de eerste bent met het juiste antwoord, dan bent u de winnaar en dat is deze keer overduidelijk SPQB.
Laat ik u vooral nog wijzen op de dagwandeling van de vereniging FON .  Op zaterdag 1 september, om om 09u15 precies, spreken zij af aan de hoofdingang van het station van Brugge om van daar uit die dag een inventaris op te maken van de planten die zich in een welbepaald deel van de Brugse binnenstad bevinden.
Mocht u interesse hebben om u die zaterdag bij die heel speciale wandeling aan te sluiten, gelieve dit aub te melden aan Erik Molenaar.

Vandaag was het in het Boudewijn Seapark 'fandag dolfijnenkind' en die dag werd niet overal met open armen of flippers onthaald.  Lees maar eens hier.  Gaia - en op hun site kunt u er meer over lezen - had graag vandaag willen betogen voor de ingang van het Boudewijn Seapark, maar kreeg daarvoor geen toestemming van de plaatselijke politie.  Alles zou gaan over de volgens hen onheuse behandeling van dolfijnen in dolfinaria en over het feit dat het recentste jeugdboek van Patrick Lagrou (waarvoor vandaag speciaal reclame gemaakt werd) nergens daarover een kritische opmerking geeft.  Eerst en vooral vind ik dat Gaia er totnogtoe nog altijd niet in geslaagd is de gedachten van die dieren te lezen en dat ze daarom in hun ogen objectieve criteria handhaven om te beslissen wat diervriendelijk en wat dieronvriendelijk is.  Daarbij richten ze graag hun pijlen op plaatsen die aandacht trekken voor hun actie.  In dit geval op dolfinaria.   Ik had ze veel liever zien betogen voor elk huis waar een goudvis eenzaam in een krappe visbokaal opgesloten zit, want dat vind ik honderd keer erger.  Momenteel zit er in mijn huis zo'n goudvis opgesloten en ik vind het doodjammer voor het dier, maar kan niet anders.  De dochter is met haar familie op reis en zij lieten het visje over aan onze goede zorgen.  Wat moet ik doen?  Het arme, eenzame diertje ergens brengen waar het beter is en bij soortgenoten?  Hoe zal ik dat dan uitleggen aan mijn kleinkinderen eind komende week als ze terug zijn uit vakantie?  Dat opa plots krankzinnig geworden is en zich in één week tijd plots ontpopt heeft tot een GAIA-activist?

Het tweehonderdentwaalfde plekje in hartje Brugge.  Het onderwerp van deze fotovraag is teerder en brozer dan alle voorgaande dingetjes die ik al getoond heb want met één simpele ruk kan men iets dat zeer zeldzaam is in België en dat in ons Brugge hier op deze plek te zien is zomaar verwijderen.  't Zou zonde zijn mocht iemand het in zijn hoofd halen om dat ooit te doen.  Herkent u de plek?

Enkele dagen voor haar vertrek naar ons Brugge is Willy uit Tilburg alle Bruggelingen toch maar weer eens iets te slim (en te snel) af geweest.  Zij kon als eerste vertellen dat de borden die op de voorgaande foto's getoond werden te zien zijn aan de hotels Ibis en Novotel, meer bepaald aan de ingang, kant Nieuwe Gentweg.  En daarbij vermeldde ze dat het een grijze muur heeft.  Of die muur nog veel langer grijs zal blijven, dat betwijfel ik, want sinds eergisteren werden langs de gevel langs die kant van de Nieuwe Gentweg hoge stellingen geplaatst.
Dat van die spoken waarover Roland Rotsaert het had, daarmee doelt hij op het bovenste bord.
Zo dat wat deze quizvraag betreft.  Zo dadelijk krijgt u een nieuwe en daarna bloggen we nog wat verder over Brugge.

Dezer dagen keren we nog een paar keer terug naar het Boudewijn Seapark in Sint-Michiels Brugge.  We hadden er namelijk onlangs een verhelderend gesprek met Dirk Blieck (de man links op de foto met de blauwe stofjas).  Dirk Bliecks visitekaartje leert ons dat hij 'Maintenance Manager' van het Boudewijn Seapark is.  In normaal Vlaams betekent dat dat hij verantwoordelijk is voor alle technische aspecten in het Boudewijn Seapark.  Hij is er om er preventief voor te zorgen dat geen enkele attractie in het park ook maar één mankement vertoont, maar hij is er ook altijd als de kippen bij om, mocht er toch iets mislopen, alles vliegensvlug te herstellen of te laten herstellen.  Meestal beperkt zich dat tot het indraaien van een nieuwe lamp.  Soms moet hij wel eens bij een elektriciteitspanne maken dat alles opnieuw draait.
Het Boudewijn Seapark kunnen we niet vergelijken met andere parken in België of over onze grenzen.  Geen enkele attractie gaat bijvoorbeeld over de kop.  Dat hoeft ook niet want de voornaamste doelgroep van het Boudewijn Seapark, namelijk de kinderen tot 12 jaar, die hebben geen spectaculaire attracties nodig.  Daarnaast bestaat dit park al van in de jaren '70 en sommige van die attracties die we er nu aantreffen stonden hier toen al en - meer nog - ze werden overgekocht vanuit een pretpark in Spanje en naar de werkelijke ouderdom ervan blijft het dus raden.  Dit wetende hoeven we ons geenszins zorgen te maken.  De paardjesmolen bijvoorbeeld (maar ook alle andere attracties) word(t)(en)  heel regelmatig preventief op metaalmoeheid gecontroleerd en dan is er ook nog altijd de strenge controle van het gespecialiseerde bedrijf Vinçotte.

Omdat men naar aanleiding van de komende "Gouden Boomstoet" op de Markt sinds gisteren al voorzichtig begonnen was met het ineenknutselen van tribunes verhuisde de Woensdagmarkt tijdelijk naar de Burg.  Dat leverde onder andere deze foto op.

foto: Martine Verhaeghe

De borden op deze plek in hartje Brugge worden nog gekker.  Wat gedacht van een hond die ei zo na aan zijn leiband opgehangen wordt?  Natuurlijk mag dat niet, maar blijkbaar mag dat hier wel, want het bord is blauw van kleur.  Een hond heeft op zijn minst toch een soepele leiband nodig?.  Moet ik dringend UBFAR inschakelen?  Wat er ook van is: waar in Brugge is deze vreemde combinatie van borden te zien?

In de Gouden-Handstraat staat een huis.  Ja, natuurlijk staat er in de Gouden-Handstraat een huis.  Er staan er zelfs enkele tientallen, netjes naast elkaar en bovendien aan weerszijden van de straat.  Maar dit specifieke huis met huisnummer 9 bevat een gevel waar vrij recent iets aan veranderd is wat menigeen niet begrijpt.  Ook mensen van het Stadsarchief niet want op hun site www.huizenonderzoekbrugge.be komen ze ook niet veel verder dan het vermelden van: "Gevelsteen met bouwdatum in Arabische cijfers en gevelsteen waarop bouwdatum oorspronkelijke in Romeinse cijfers was vermeld maar recent herschilderd met onleesbare tekens."  Het bouwjaar van het huis moet 1568 zijn, maar wat dat opschrift betreft, daarover tasten we voorlopig in het duister.  We kunnen altijd eens aanbellen en het de huidige bewoners vragen, maar ik heb daartoe voorlopig nog geen tijd gehad.  Weet u soms wat dit opschrift betekent?

Foto: Martine Verhaeghe

En dan maar komen vertellen dat onze huidige maatschappij hoe langer hoe meer verzuurt!  Da's anders niet moeilijk te verklaren als we te pas en te onpas dergelijke borden beginnen op te hangen.  Alles moet en niks mag, dat is blijkbaar het 21ste eeuwse motto!  Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik ook vind dat een combinatie van iets op wieltjes bovenop iets anders op wieltjes om moeilijkheden vraagt, maar dat zal de bedoeling van dit bord niet zijn, zeker?  Wat bedoelt men dan wel, en, in verband met deze nieuwe fotovraag, waar precies in Brugge bevindt zich dit?

En die oplossing werd gevonden door Carlos Dejaegher.  Het huis dat we zoeken valt te bekijken in de Driekroezenstraat.  Carlos gaf toe dat het tonen van een venster van een huis iets verderop in diezelfde straat hem op het juiste spoor zette: "Elvis heeft me gered!".  Maar niet alleen Elvis was een knipoogje naar de oplossing, ook op de site van Weathercam waarmee Bruggeblog regelmatig samenwerkt was de oplossing sinds gisterenavond al af te lezen in de sectie "windows and doors" van het fotoarchief.  Wij houden dus blijkbaar af en toe van een inside joke.

De bewoner van dit huis langs de Driekroezenstraat is iemand naar mijn hart, want het is een der weinigen in Brugge die tenminste constant achter het venster van zijn voorgevel toont waar hij mee bezig is.  Op het ogenblik is dat het showen van zijn voorliefde voor de oude Elvis, dit ongetwijfeld naar aanleiding van het 30-jarige overlijden van de man.  Maar één ding is zeker: wie kan zomaar een, twee, drie een dergelijke oude collectie uit zijn mouw schudden?  Dit moet dus wel een écht oude fan zijn.

Vandaag proberen we opnieuw een ander plekje in hartje Brugge uit en kijken we of u dit plekje snel herkent.  De meesten onder u weten ondertussen al dat ik het u meestal niet gemakkelijk maak.  Daarom is de eer om als eerste de plek toch te herkennen des te groter  (vermoed ik toch).
Awel, waar bevond ik mij toen ik dit zag?

Het zal bij sommige Bruggelingen moeilijk te verteren zijn, maar bij de vorige quizvraag zat Willee uit het Nederlandse Tilburg al na twee foto's als eerste heel dicht bij de oplossing en nu, bij quizvraag 209, is het haar toch maar weer eens gelukt om de mysterieuze plaats in Brugge als eerste te herkennen.  (haar eerste keer was bij het herkennen van het appelboompje op de kaaimuur langs de Dijver) Bij dezen wordt zij niet alleen opnieuw in de eregalerij van Bruggekenners bijgezet, maar ze wordt tevens cum laude uitgeroepen tot beste buitenlandse Bruggekenner.
O ja, de oplossing nog.  Het betreft een stuk van de voorgevel van het zorgcentrum aan de Prof.  Sebrechtsstraat, beter gekend als de Minnewaterkliniek.  Martine reageerde op het juiste antwoord van Willy dat het verluchtingsroosters zijn waarvan sommigen open zijn en anderen beschermd.  Dat klopt niet helemaal.  Laat ik eerst en vooral stellen dat deze Minnewaterkliniek het gebouw in Brugge is met de langste gevel en dat het onderwerp van deze quizvraag geen verluchtingsrooster is maar gewoon een neobarok ornament.  Het gebouw zelf werd gebouwd in de jaren 1884-1892 en de architect die dit op zijn geweten heeft (Louis Delacenserie) is de man die in Brugge in die periode door zijn renovaties en zijn nieuwe 'neobarokke' creaties (denk maar aan het Provinciaal Hof op de Markt) gemaakt heeft dat iedereen die sindsdien Brugge bezoekt niet naast de stempel die hij indertijd op Brugge gedrukt heeft kijken kan.  Typisch voor Delacenserie en zijn neobarokke stijl zijn precies dergelijke ornamenten.    Aangezien dit een heel lange gevel is zijn er enkele tientallen van dergelijke ornamenten te zien.  Martine heeft gelijk dat er sommige open zijn, en die steken vol rotzooi (vuil, afval, blikjes, papier, enz....)  Die ornamenten waarachter zich een raster bevindt werden gelukkig gevrijwaard van dat vuil.
Ik wil ook nog meegeven dat dit gebouw onder de imposante zolder die het heeft sinds enkele jaren het archief van het OCMW herbergt.  Dat archief omvat niet alleen alles wat men verzameld heeft bij wat nu het Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Welzijn heeft, maar bevat ook verschillende andere archieven.  Daartussen zitten o.a. documenten die honderden jaren oud zijn en die nu in verschillende opzichten van onschatbare waarde zijn, maar het archief bevat ook tal van kunstwerken.  Het archief is op aanvraag te bezoeken, maar het kan soms ook op speciale dagen  (op Open Monumentendag bijvoorbeeld) bezocht worden.   Dit is een absolute aanrader van Bruggeblog!

Decadent, aflevering 2.  Hoe verzint men het om in ons land zijn schip te noemen naar een ras van poolhonden en om dan ook nog zo'n dier naar hier te halen en op dat luxejacht neer te poten?  Zelfs bij uiterst zachte zomertemperaturen zoals we ze nu kennen van om en bij de twintig graden zien dergelijke beesten scheel van de warmte.  Het is een pure schande!

Coupurefeesten zonder bootjes is quasi ondenkbaar.  Maar precies door die 'bootjes' vind ik het naast het volkse dat uitgaat van de bewoners en de woonwijk ook iets decadents hebben.  De feesten worden namelijk makkelijk aangegrepen om eens extra te komen showen met het luxueuze motorjacht of zeiljacht dat men in zijn bezit heeft.

Om sommigen die minder met Brugge vertrouwd zijn duidelijk te maken wat de Brugse Coupure is: dat is vooral dit kanaal dat gegraven werd als doorsteek om indertijd het scheepvaartverkeer vlotter te laten verlopen van bijvoorbeeld Gent naar Oostende aan zee.  Nu wordt het nog uitsluitend gebruikt als klein en pittoresk jachthaventje.  Coupure is ook de benaming van de straat aan deze kant van het kanaal.  De overkant wordt genoemd: Predikherenrei.

Afgelopen weekend waren er opnieuw de Coupurefeesten.  En afgaande op deze foto zou u kunnen denken dat dat uitsluitend een feest voor derdeleeftijders is, want alleen de 'serveuse' en ons aller Marieke stralen nog enigszins jeugd uit.  Toch was er traditiegewijs op de Coupurefeesten ook een kinderrommelmarkt en daar kwam dit publiek dan weer nauwelijks op af, tenzij ze goedkoop een cadeau voor hun eigen kleinkinderen zochten.