bevroren Groenerei

Onze huidige koning wordt soms eens smalend Bertje Bibber genoemd.  Onze vorige koning Albert, wel, Albert de eerste, die kunnen we zo te zien de afgelopen dagen ook wel Bertje Bibber noemen.  Dit is het standbeeld gemaakt door de Brugse beeldhouwer Octave Rotsaert (ook gekend van o.a. de bizons langs weerszijden van de Canadabrug én van het Paxbeeld op het domein van het Oud Sint-Jan).  Het blijkt nu dat de stad Brugge onlangs twee andere werken van Octave Rotsaert aangekocht heeft.  Ik ben benieuwd waar men die zal plaatsen.

Effenaf prachtig vind ik deze schakering van het rood van het concertgebouw op de achtergrond met het nog rodere rood van de bessen op de voorgrond en met het wit van de aangevroren mist.  Neem daar bovenop nog die zweem van blauw van de vrieskou en het geheel levert een foto op dat is als een ijsje: om van te snoepen.  En net zoals een ijsje nooit voor de eeuwigheid is maar puur voor kortstondig genot, is ook deze situatie (die we hier weliswaar digitaal vereeuwigd zien) ondertussen al lang geconsumeerd.

... maar daar alweer verdwenen omdat het principe van de site is om een weersite te zijn en daarnaast de zes meest actuele foto's van Brugge en omgeving te tonen waarop men zien kan hoe het weer hier is.  Maar omdat Brugge er de afgelopen dagen zo fantastisch mooi bij lag, wil ik u dat met enkele foto's van de hand Marc Willems van Weathercam bewijzen.  Het zou zonde zijn als u ze niet gezien heeft.

Wist u trouwens dat de straatnaam Eiland totaal niks te maken heeft met wat we nu verstaan onder het woord eiland?  De straat is een van die Brugse straten waarvan de benaming door de eeuwen heen bij vergissing veranderd werd omdat men de oorspronkelijke betekenis ervan niet meer wist.  Van oorsprong was de benaming "Het Heylant".  In onze streektaal werd dat waarschijnlijk gauw als 't eylant uitgesproken.  De naamsverandering naar Eiland is dan ook vlug gemaakt.  Al van tijdens de Franse overheersing sprak men van "rue de l'Ilot'.  Misschien dat toen de naamsverandering gebeurd is?  Ik vermoed dat vooral Chris Weymeis ons hierover meer klaarheid kan geven.  Hallo Chris?!?

Eindelijk de oplossing!  En de oplossing van deze aartsmoeilijke fotovraag werd nog maar eens door Willy uit Tilburg weggesnoept van voor de neus van verschillende Bruggelingen, waarvan ik weet dat sommigen de laatste dagen in die omgeving rondjes draaiden om toch maar als eerste de oplossing te vinden.  Het bewijst eens te meer wat voor een sterk visueel geheugen van Brugge de toeriste Willy met zich meedraagt.  Verbluffend noem ik dit.
Hoe dan ook vermoedden verschillenden onder u al van bij de eerste foto dat gezocht moest worden in de omgeving van Oost- en Westmeers waar veel zinken versieringen te zien zijn.  Het huis waar die drie tulpen te zien zijn bevindt zich niet, zoals SPQB achteraf beweerde in Oostmeers 2.  Oostmeers 2 bestaat tegenwoordig niet.  De nummering in de straat begint pas vanaf 16 en dat is helemaal de andere kant op.  Nummeringen van huizen starten quasi altijd aan de kant van de straat die het dichtst bij het gemeentehuis of stadhuis gelegen is en Oostmeers maakt daar dus geen uitzondering op.  Neen, het hoekhuis links is het huis Eiland nummer 2 en staat als ik me niet vergis momenteel leeg.  Hoe dan ook zien we dat die zinken versiering tamelijk recent moet aangebracht zijn.  Recent volgens Brugse normen uiteraard.
Het gebouw links ernaast met die blauw geschilderde raamkozijnen, daar heb ik het op Bruggeblog al eens over gehad want dat was de vroegere mouterij Cauwe.  En het reitje er tussenin waarover Willy het had, dat is het Kapucijnenreitje.

Hier was ik even van mijn melk (voor de Nederlanders onder u: de kluts kwijt).  Want ik kreeg daarstraks het heuglijke nieuws binnen dat hedenavond ons zevende kleinkind, jammer genoeg met de keizersnede en helaas twee weken te vroeg dan voorzien, toch gezond en wel geboren werd en luistert naar de naam Arben. De kleinzoon weegt 2,650 kg en wilde blijkbaar geboren worden op dezelfde dag als zijn grootmoeder.
Het valt me moeilijk om na dit nieuws nog verder te doen met mijn Bruggeblog, maar ik doe toch nog een poging.
Dit is een statistiek van de temperaturen van de voorbije 14 dagen in Brugge, opgemaakt door Weathercam.  Van een eerste winterprik gesproken!
De volgende foto's zullen helaas voor morgen zijn, want ik ben nog altijd onder de indruk van het recente familiale nieuws.

Een watertoren in de winter, dat kan er dus uitzien zoals hier.  Men zou kunnen denken dat het vandaag in Brugge gesneeuwd heeft maar niks is minder waar.  Twee dagen vol mist met daarna een winters zonnetje dat met alle kracht die het in zich heeft de omgeving wil beschijnen levert dit fantastische plaatje op.  Er is niks, helemaal geen sneeuw!

Een doorkijkje tussen twee bomen in van de Gentpoortvest.  Meestal is het Sentillenhof weinig fotogeniek, maar dankzij een wit laagje erop en daarop ook nog een zachtrose zonnetje valt alles heel goed mee.

Een bevroren bankje en twee al even verkleumde bomen langsheen de Katelijnevest.  Aan de overkant zien we vaag het Vestibuleplein met daarop enkele autocars.

Zelfs het Minnewater is compleet dichtgevroren!

Goed ingepakt wagen sommige toeristen zich bij dit koude weer toch nog altijd aan een ritje per koets doorheen ons Brugge.  Koetsier en paard (het linkse exemplaar, welteverstaan) hebben er duidelijk minder zin in.

Heeft u vandaag naar Weathercam gekeken?  Zo neen, dan moet u dit zo snel mogelijk doen want daar zijn zoals gebruikelijk de 6 meest recente foto's te zien van vooral Brugge en soms ook van de omgeving.  Dat zijn op het ogenblik stuk voor stuk pareltjes.  Morgen krijgt u er alweer zes nieuwe en die die u er nu zien kunt zijn dan verdwenen.  Maar buiten die 6 schitterende winterfoto's zijn er nog verschillende andere die helaas Weathercam niet haalden.  Ik krijg de eer om u die te presenteren.
Maar laat ik eerst beginnen met enkele eigen foto's van tijdens de late namiddag.  Ik hoef u waarschijnlijk niet te vertellen dat deze hoge, door de westenwind gekromde bomen zich op het binnenplein van het begijnhof bevinden.

Hallo Brugge! Iedereen OK?  Kunt u zich nog een beetje verwarmen?  Verwacht u zich op deze eerste officiële dag van de winter vooral aan massa's foto's van ons Brugge, wit van aanvriezende mist.  Maar eerst en vooral is er nog de quizvraag waarop velen ongeduldig wachtten.  Bij aanvang van deze quizvraag had ik voorspeld dat dit een der moeilijkste was die ik ooit geplaatst heb en die voorspelling is uitgekomen.  Nog nooit heeft deze quiz 5 foto's nodig gehad.  Maar vandaag is eindelijk het record gebroken, en dat ondanks het feit dat heel wat Bruggekenners er de laatste dagen op gebrand waren om als eerste deze plek in het centrum van Brugge te herkennen.  De vraag naar u allen is klaar en duidelijk: kunt u me exact vertellen waar het huis op de voorgrond (dat ook al het onderwerp was van de vier vorige foto's) zich bevindt?  Het liefst van al krijg ik van u de naam van de straat en het huisnummer, maar een omschrijving van de plek die niet misbegrepen kan worden is ook al goed.
Ik ben uiterst benieuwd wie uiteindelijk deze plek als eerste herkennen zal. 

Krijgen binnenkort de ijspiste op de Markt en de Boudewijn ijspiste serieuze concurrentie?  Als het nog enkele dagen vriest dat het kraakt, ja dan zeker, want dan kan heel Brugge op het ijs van de reitjes schaatsen of wandelen en dan bovendien helemaal gratis!

Wegens het ongezonde weer en het daaraan gekoppelde smogalarm mocht er vandaag op bepaalde wegen in België niet sneller gereden worden dan 90 kilometer per uur.  Wie sneller reed werd beboet.  Ik krijg dikwijls de indruk dat er sinds jaar en dag in de binnenstad van Brugge ook zo'n limiet geldt en dat men pas als men boven die snelheidsgrens van 90 per uur gaat beboet wordt, fijn stof of geen fijn stof.

Gelukkig voor u is dit een fotootje van gisteren.  Was het er eentje van vandaag, dan had u hoogst waarschijnlijk de achtergrond niet gezien, en ik heb zo'n klein vermoeden dat vooral die achtergrond van cruciaal belang is om deze plek in het hartje van Brugge te herkennen.  Laat u vooral niet misleiden door de antwoorden van stoorzender Marc, want die weet blijkbaar ook nog altijd niet waar dit is.

Het was vanavond een koude avond, de vooravond trouwens van een nog veel koudere nacht.  Warm werd ik niet echt van die zevenvoudig klaterheldere stemmen, maar wel van een teugje van het brouwsel in deze dampende pot.
Hoe dan ook: het is lovenswaardig dat men in deze periode van het jaar het nog aandurft om in Brugge gratis optredens in open lucht te organiseren.  Die optredens trekken meestal maar een erg beperkt publiek aan en ze zijn ook heel afhankelijk van het weer van die dag en ook van het niveau van het aanbod, maar het is nog altijd beter dan niks.

Om de kracht van hun zevenkoppige stemmen wat te smeren werd er vooraf wat gedronken.  Bemerk de zeven ledige fluitglazen die weinig piëteitsvol op de sokkel van Rik Poots meesterwerk neergepoot werden.  Straks nog zeven stoeltjes op het podium, daarna zeven bedjes, ... en ik waan me een tweede sneeuwwitje.

Op Moon Art Gallery verschenen er de laatste tijd al verslagjes over.  Pas na enkele weken zag ik het zelf ook eens zitten om te zien en te horen hoe die winterse avondjes in het Arentshof op maandagen en woensdagen verliepen.  Ik heb het over die "feeërieke sfeeravonden" na afloop van een avondbezoekje Groeningemuseum.  Enkele weken geleden wilde ik eigenlijk al eens gaan maar toen raasde er plots een onweer over Brugge en ik ben wijselijk binnengebleven.
Wat stond er vanavond op het menu?  Septem Viri! Dat is een zevenkoppig mannelijke a capellagroep uit Torhout.  Moon Art Gallery vergelijkt hen zowaar met The Flying Pickets maar dat is helaas veel te hoog gegrepen.  Ik zou hen veeleer een kloon van dat Gentse a capellagroepje noemen, ach, hoe heetten die nu ook alweer?  Enkele jaren geleden slaagden ze er bijna in om deel te nemen aan het Eurosongfestival.  Voice Male!  Dat is het.  Septem Viri is een Westvlaams equivalent van Voice Male.  Als men hen het eerste nummer van 'Ding a Dong' van Teach In zag inzetten, dan wist men het meteen.  Dit was een ingeduffelde close harmony jukebox vol populaire popsongs.  Mooi, heel mooi, maar helaas iets te veel gepolijst om plaats te nemen tussen al het prachtige biscuit in mijn porcelijnen pronkkast.