valse driekoningen

Als tussendoortje krijgt u een nieuwe fotovraag.  Waar in het hartje van Brugge valt dit dezer dagen te bekijken?

De sterrenstoet heeft niet de armslag van bijvoorbeeld de Heilig Bloedprocessie waarin altijd twee echte kamelen mogen opdraven.  De Sterrenstoet moet het dan maar doen met een meer menselijke variant.

Ook de Drie Koningen, hoog gezeten op hun boerenpaarden, hadden er vandaag blijkbaar niet veel zin in.  Hun blijde intrede in Brugge bleek voor hen meer een saaie bedoening te zijn waar ze graag zo snel mogelijk van af wilden.

Dit zou makkelijk een fragment kunnen zijn uit de dertiendelige televisiereeks "De vorstinnen van Brugge", ware het niet dat dit in kleur is en dat er auto's op de achtergrond staan die fel contrasteren met de figuranten van de Sterrenstoet.

Dit is er eentje van helemaal aan het begin van de Sterrenstoet.  Toen had Maria nog niet helemaal door hoe erbarmelijk die 'Brugse kolsiejen' er tegenwoordig bijliggen.  Anderhalf uur later, eenmaal het eindpunt bereikt, moest Jozef haar als een kreupele van haar ezel af helpen.  Gelukkig kon Maria mij hier aan het startpunt nog een raadselachtige blik toewerpen.  Jammer genoeg verdween die glimlach heel snel.

De sterrenstoet is een  volks traditioneel gebeuren en zo wil men het ook houden.  Het kerstverhaal wordt erin op een simpele manier uitgebeeld.  Daarin mogen uiteraard Jozef en Maria niet in ontbreken.  Jozef liep er wat afwezig bij en Maria had kennelijk schrik van de vele oneffenheden in de Katelijnestraat.  De enige die met dit alles in zijn schik was, dat was blijkbaar de ezel.

Niet dat Bruggeblog er ook maar iets mee te maken heeft, hoor, maar het is toch eigenaardig dat pas enkele dagen na het publiceren hier op Bruggeblog van een waarschuwing met bijbehorende tip ivm de kerststal op de Burg afgelopen nacht die welbepaalde kerststal flink toegetakeld werd en dat er zelfs een schaap uit ontvreemd werd.  Het organiserende Comité voor Initiatief zit in zak en as.  Vandaag lieten ze echter niets aan het toeval over.  Voor de derde keer op rij dit jaar ging namelijk de Sterrenstoet uit en de schapen die mee opstapten kregen deze keer extra politiebegeleiding mee.

Na een onderbreking van enkele dagen stormt Bruggeblog opnieuw doorheen het recente en minder recente Bruggenieuws.  Maar eerst en vooral is er nog die quizvraag 258 die door een zekere Jos (01 of 976?) correct opgelost werd.  We bevinden ons met dit konijntje helemaal in het centrum van Brugge, namelijk op de Markt.  Het konijntje is onderdeel van de grafitti rondom de ijspiste aldaar.
Proficiat Jos!

Omdat ik onmiddellijk weg moet naar een familiaal kerstfeestje krijgt u tegen de gewoonte in nu al de nieuwe foto voor de quizvraag gepresenteerd.  Herkent u de plek in het hartje van Brugge nu?

De kerststal die op de Burg staat, in het hoekje nabij de H. Bloedkapel, is mooi te noemen, maar lelijk door al de beveiliging eromheen.  Een tip misschien voor volgend jaar: doe net zoals in Miami en zoek een rijke jood die de beelden op zijn kosten laat voorzien van een gps-systeem.  Dat voorkomt in alle geval het probleem van diefstal.  Nu nog een middeltje vinden om vandalisme tegen te gaan.  Hm, ... misschien tegelijkertijd met het GPS-systeem een alarm inbouwen?  Dat het kindje Jezus al begint te krijsen dat horen en zien vergaat als men er nog maar één vinger naar uitsteekt.

We hebben vandaag waarschijnlijk allemaal een stukje meegepikt van de traditionele kerstboodschap van onze koning.  Eindelijk kan die fel geteisterde man er een maandje tussenuit en zichzelf en zijn heup de rust gunnen die hij en het eindelijk verdienen.  Dat zei onze koning Albert de tweede niet, maar dat konden we tussen de regels in wel gemakkelijk van zijn gezicht aflezen. (van beeldspraak gesproken!!!)
Bruggeblog heeft ook voor u een kerstboodschap.  Wie u ook bent, gelovig of andersgelovig, vrijzinnig of niet-bij-zinnig: werkelijk iedereen van u wens ik een zalig, gezellig en gelukkig eindejaar toe.

Jaah, ik mag de Brugse Ijsberen watjes noemen.  Als de langeafstandskampioene Paula Radcliffe na elke doorgedreven loopwedstrijd tien minuten lang liggen kan (en zonder alcohol of doping in haar lijf!) in een hotelkamerbad boordevol gevuld met ijsklompjes, dan mag ik zonder blozen onze Brugse Ijsberen watjes noemen.  Zelf ben ik ook een watje, maar ik verkoop - in tegenstelling tot onze Brugse Ijsberen - geen show van een half uur om te proberen het tegendeel te bewijzen.

Persoonlijk vind ik dit een makkelijke.  Maar kom, het is nu eenmaal kerstavond en dan mag ik de quizvraag al eens gemakkelijker maken, hé!  Weet u waar in het centrum van Brugge dit te zien is?

Chris Weymeis moet onlangs voorbij dit huis in de Kleine Heilige-Geesttraat gestapt hebben en die noodkreet 'wij willen sneeuw' gelezen hebben, maar hij kon het helaas niet exact situeren.  Dat stelde Freak Adel in de gelegenheid om eindelijk nog eens te scoren.  Onmiddellijk hierop volgt een nieuwe fotovraag.  Op deze kalkoenvretende avond wens ik nog een dikke proficiat aan 'den Freak'.

Tijdens de februarimaand van het jaar 1980 verbleef ik gedurende een week in winters Rusland, dat toen nog USSR was.  Het was een soort van dubbel bezoek.  Enerzijds werd ik rondgegidst in Moskou, anderzijds verbleef ik enkele dagen in Sint-Petersburg (dat toen, we spreken immers van voor de tijd van de glasnost, nog Leningrad heette).   Dat Sint-Petersburg ligt langsheen de brede rivier de Neva en die Neva was op dat ogenblik compleet toegevroren.  De dagtemperatuur was toen voor die streek nog aannemelijk: - 5 graden Celcius.  Dat was voor wat men daar gewoon was nog redelijk warm.  In het midden van de Neva ligt voor Sint-Petersburg een eiland en daar zag ik - in vergelijking met de Brugse IJsberen - een echte menselijke ijsbeer aan het werk.  Die man had eerst in het ijs een diep gat moeten kappen, een gat met een diameter van 1 meter.  Eenmaal daarmee gedaan ontdeed hij zich met uitzondering van een zwembroek van alle kleren en trippelde wat rond op het ijs.  Daarna rolde hij zich letterlijk in de sneeuw die zich bovenop het ijs bevond.  Pas daarna sprong hij in het wak en zwom er minutenlang in in het rond.  Tegenover déze ijsbeer zijn die van Brugge watjes.  Deze Brugse jeugd bijvoorbeeld sprong van het ponton en was enkele seconden later al onmiddellijk bij het laddertje om zich uit het koude water te hijsen.  Kinderspel dus!
Als ik ooit eens veel tijd heb, dan rommel ik op zolder tussen mijn USSR-dia's en pik er die dia's tussenuit van mijn Leningradse periode en dan toon ik u zeker en vast eens die beelden van die échte Russische ijsbeer.

In tegenstelling tot vooral verleden jaar was het menens bij de Brugse IJsberen.  De reitjes lagen er deze keer toegevroren bij en pas dankzij lopend water aan het reitje in de hoek van de Rozenhoedkaai met het Huidenvettersplein toe te voegen was het enigszins mogelijk om op die traditionele plek waar de Brugse IJsberen hun kerstduik plegen effectief van een kerstduik te kunnen spreken.  U kunt begrijpen dat de temperatuur van het reiewater ook daar vandaag aan de lage kant was.  Daarom zag ik ook niemand van die zogenaamde ijsberen langer dan 1 minuut in het koude water rondspartelen.  Ach heel dit spectakel is natuurlijk vooral show, en leuk voor de toeristen.

Elk jaar rond deze tijd laten ze van zich horen, en bijna altijd halen ze zowel het regionale als het Vlaamse nieuws met hun eigenlijk niet echt spectaculaire optreden.  Ik heb het over de Brugse ijsberen.   We hebben het hier natuurlijk niet over echte ijsberen, want die échte ijsberen, wel die ijsberen waar ijsberen voorlopig nog ijsberen kunnen: ofwel op het snel afbrokkelende Noordpoolijs ofwel ergens eenzaam opgesloten in een of andere kunstmatig aangelegde dierentuin waar ook ter wereld.
Onlangs haalden die valse Brugse ijsberen dus het nieuws omdat zij zich gedurende enkele minuten gewillig in zwemkostuum lieten fotograferen of filmen in het eveneens kunstmatig aangelegde 'Snow & Ice'-complex aan het station waar de temperatuur bewust op min 5 tot min 10 graden Celcius gehouden wordt.  Energieverslindend zal dat complex de laatste dagen niet echt geweest zijn aangezien de buitentemperatuur deze week daar niet erg veel van verschilde.
Maar vandaag was het opnieuw de enige echte hoogdag voor de Brugse IJsberen, namelijk hun traditionele kerstduik in de Brugse reitjes de zondag vlak voor Kerstmis.

We herkennen dezelfde eis als die van gisteren, maar vandaag zien we aan hetzelfde venster ook nog enkele andere boodschappen die de bewoners van dit huis de wereld willen insturen.  Herkent u de plek in de binnenstad van Brugge?  Neen, Martine, het is niet te zien aan het venster van Marc, en ook al zou dat wél het geval zijn dan nog zou ik het antwoord moeten afkeuren want Marc woont in Brugge, maar niet in de binnenstad.  Aangezien ik mij zeker in verband met de quizvraag poog te beperken tot het centrum hoeft u dan ook nooit buiten dat centrum te gaan zoeken.
Weet iemand al waar dit tegenwoordig te zien is?

Gisteren lag er op ons koertje ten huize binnenstad Brugge dit dode vogeltje morsdood te wezen.  Veertjes lagen er volop in het rond.  Zelf heb ik het fatale moment niet gezien, maar het moet helaas een kortstondig en ongelijk gevecht geweest zijn.  Onze kater Filou versus dit arme roodborstje.  Vanavond lag Filou opnieuw ronkend, languit en zich van geen kwaad bewust naast mij terwijl mijn laptop op mijn schoot eveneens ronkend enkele van mijn Bruggeblogjes de wereld instuurde.  Ach, wat moest ik doen?  Filou levenslang straffen en opsluiten voor zijn moord op iemand anders uit het dierenrijk?  Hem een enkelband omdoen?  Hem een week lang op water en brood zetten?  Hem castreren?  Zijn klauwen en tanden een voor een uittrekken?
Ach neen, niks van dit alles deed ik: terwijl ik dit aan het schrijven ben, ben ik Filou opnieuw aan het strelen.  Wat kunnen katten zich toch zo verraderlijk lief voordoen tegenover ons mensen en wij, wij onnozelaars, wij trappen daar keer voor keer in en bedekken alles met de mantel der liefde!