quizvraag 263

Niemand zal het mij kwalijk nemen dat ik het antwoord van Willy ("Zwarte hekjes.....langs het zwanenplantsoen van het Wijngaardplein?") als correct beschouw.  Het bewuste B'tje van de foto's staat gewoon enkele meters verderop in de richting van het Sashuis, maar het is eveneens een onderdeel van die zwarte hekjes aldaar.  Met Willy hebben we gelijk onze eerste buitenlandse winnares van het jaar.  Bruggelingen: eat your heart out!
Zo dadelijk krijgt iedereen een nieuwe kans om de prestigieuze, maar prijsloze quizvraag hier op Bruggeblog te winnen.  Ik ben razend benieuwd wie het deze keer zal zijn ...

U heeft de laatste dagen, net zoals ik trouwens, ongetwijfeld met vertedering enkele nieuwjaarsbrieven moeten aanhoren.  Kinderen uit uw familie lazen met een schuchter, fijn en daarom veel te stil stemmetje hun voorgekauwd en uit het hoofd geleerde brief af en bij het aanhoren ervan moesten meter en peter stiekem een traantje wegpinken en de rest van het gezelschap barstte na afloop van wat ze vanop afstand nauwelijks verstaan hebben uit in een spontaan applaus.
Van een totaal andere orde was deze nieuwjaarsbrief die mijn bijna 84-jarige moeder met bevende hand, maar met kordate en luide stem voorlas en waarin ze de hele familie het allerbeste toewenste en ons nogmaals bedankte voor de steun die ze van ons kreeg tijdens het voor haar afgelopen moeilijke jaar 2OO7:
"Lieve jonge mensen,
Ik word oud, mijn benen willen niet goed meer mee en mijn handen beven.
Heb geduld met mij.  Jullie wereld is zo snel.
Mijn oren zijn verzwakt en doof van het lawaai.  Spreek niet té zacht als je met me praat.
Mijn ogen zijn niet meer zo helder, ik zie niet alles meer.
Wees niet boos als ik mors of ergens iets omgooi.
Zelf heb ik nooit veel kans gehad om te studeren en jullie gebruiken
zo'n moeilijke woorden, ik begrijp ze niet altijd.
In mijn geheugen zit de mot en morgen ben ik vergeten wat ik vandaag beloofd heb.
Neem me niet kwalijk dat ik graag over vroeger praat en soms 2 keer hetzelfde vertel.
Het doet deugd als je vriendelijk bent en even tijd voor me maakt,
ik ben daar erg gevoelig voor.  Sluit me niet op en laat me voelen
dat ik je niet tot last ben, ik leef ook nog graag maar soms voel ik me eenzaam.
Ik moet nog leren oud te worden met een jong hart.  Help me een beetje.
Hierbij wil ik jullie nog eens bedanken voor de goede zorgen deze zomer ...
Elke dag een lekker potje eten, dit moest ik jullie nog eens laten weten!
Ik wens jullie een spetterend 2008, een Gelukkig Nieuwjaar!!!!
Oma."

Het jaar is pas begonnen of daar hebben we al de eerste sneeuw, zie!  Maar ik moest vandaag helaas met een vergrootglas op zoek gaan naar een plekje waar die fijne sneeuw effectief ook liggen bleef.

Het was al een tijdje geleden dat het nog gebeurde, maar voor deze fotovraag heeft u blijkbaar een tweede foto nodig.  Herkent u nu de plek in hartje Brugge?

Hier bevinden we ons op het dek aan bakboord.  De wand langs de andere kant werd zodanig verplaatst dat de zaal binnenin groter werd en er bijgevolg meer tafeltjes en stoelen en banken konden staan.  Maar daardoor verdween meteen ook het dek aan stuurboord.

De Mayflower heeft een diepgang van drieëneenhalve meter.  Het schip ligt weliswaar in het slijk langs de boord van het kanaal Brugge-Gent maar zou, mits voortgetrokken, in de staat zoals het is gemakkelijk nog een reisje op het water kunnen maken.
Alles in de Mayflower verwijst uiteraard naar boten, schepen, de zee en de scheepvaart.  Toen Wilfried Van Houtte het schip opkocht bevonden er zich aan boord o.a. nog een roer, een stuurwiel en een kompas.  Dat werd helaas verkocht.  Tapijten hingen er langs de wanden en het plafond was compleet zwart geschilderd.  die tapijten werden verwijderd en de wanden en het plafond werden opgeknapt.

De vroegere bestemming en het uiterlijk van de boot indachtig werd het interieur bovendeks simpel maar stemmig gehouden.  Deze foto kan evenwel bedriegen.  Naast tafeltjes voor twee personen zijn er wel degelijk ook tafeltjes voor vier.

Zoals beloofd.  Hier is het vervolg van het verhaal over de Mayflower.  Vooreerst krijgt u een foto, genomen vanuit een ietwat ongewone hoek, uitkijkend op een uiteraard leeg terras.  Wie wil er in godsnaam bij dergelijke winterse temperaturen buiten zitten bevriezen terwijl het binnenin de boot gezellig warm is!
Die terrasjesdagen, dat zal pas ten vroegste voor de komende lente zijn.

In een sneltreinvaart vliegen de quizvragen de deur uit.  Amper wordt er een foto getoond of er is al iemand die weet waar in Brugge de plek te vinden is.  En toch maak ik het u nooit gemakkelijk!  Hier is er nog maar eens zo'n plekje in Brugge.  Herkent u het meteen, of heeft u nog een bijkomende foto nodig om het te weten te komen? 

Dit onderdeel van de calvariegroep (mèt pleurant), die men in het Oud St.-Jan aantreft, zag er tot voor kort nog zo uit.  De tekst was klaar en duidelijk leesbaar.  Zie ook mijn blogartikels van 28 juli 2007 in dat verband.  Bemerk dat er ook toen al tranen in de ogen stonden van de figuur.
Nu iets anders.  Wat die nummering van de quizvragen betreft, daar zal ik verleden maand nog maar eens verstrooid in geweest zijn  hé.  Het heeft geen zin om dat nu nog te gaan veranderen, tenzij u er met zijn allen op staat, natuurlijk. 
Dat dit echt verstrooidheid was en dat ik wel degelijk lezen en schrijven kan en daarnaast ook een beetje rekenen heb ik in het verleden al eens bewezen door in het eerste jaar dat de televisiezender VTM bestond in hun spelprogramma van toen, "Cijfers en Letters" tot vier keer toe (*) te winnen, ondanks af en toe een foutje dankzij - ook toen al! - verstrooidheid.  Ik heb er nog video-opnames van en vooral die memorabele tweede aflevering durf ik af en toe nog eens bekijken.  Daarin was mijn tegenspeler niemand minder dan Paul Claes, een zeer geletterd man met ondertussen een indrukwekkend oeuvre maar met helaas nog altijd geen greintje humor.  In het inleidende gesprek pochte hij dat hij teksten van Sappho vertaald had.  Wat de man bezielde om zich als gerespecteerd auteur en vertaler voor heel Vlaanderen te kakken te zetten door mee te doen aan zo'n "ordinair quizje", ik begrijp het nog altijd niet, maar wat ik wel weet is dat ik nog altijd veel plezier beleef met het bekijken van zijn grimassen die gaandeweg gedurende die 25 minuten grimmiger werden toen hij meer en meer begon in te zien dat hij daar onder de spots roemloos ten onder ging.  Het moet toen waarschijnlijk zijn zwartste dag geweest zijn en ikke die soms niet eens optellen kan, ikke was zijn boeman.  Met alle respect voor de man en zijn oeuvre hoor, maar ooit zet ik dat filmpje nog eens op youtube want het is er eentje dat voor het nageslacht bewaard moet worden.

(*) Volgens het reglement van het spelprogramma mocht niemand meer dan vier keer meedoen.  Ook na die vierde keer winnen moest ik dus onherroepelijk opstappen.

Ik laat Tom niet langer in het ongewisse: zijn antwoord is ... goed, en zo wordt hij en hij alleen de eerste winnaar van 2008 op Bruggeblog.  Proficiat Tom en welkom in de eregalerij van Bruggekenners.
Die hele vage foto was niet vaag, maar toonde haarscherp een onderdeel van wat nu nog rest van de inscripties in het marmer van een deel van de kruisweg en de grafmonumenten in het Oud St.-Jan.
In dezelfde nacht waarin die kerststal op de Burg zo toegetakeld werd, werd met blauwe verf deze kruisweg besmeurd.  Ondertussen is het beruchte nieuwe grafittibusje hier al gepasseerd, maar ...
primo: dat blauwe drieletterwoord valt van ver nog altijd van het marmer af te lezen
secundo: door de wijze van verwijderen van de grafitti is de oorspronkelijke tekst helemaal onleesbaar geworden.
Men zou voor minder wenen...

Normaal gezien krijgt u de nieuwe quizvraag altijd tussen 20 en 21 uur.  Vandaag is dat iets eerder omdat ik vanavond weg ben.  Ik moet namelijk nog mijn nieuwjaarsbrief gaan voorlezen.
Maar ik wil diegenen die - in tegenstelling tot ikzelf - vanavond wel tijd over hebben de kans niet ontnemen om te zoeken naar deze 261ste plek in hartje Brugge die ik nu weer uit mijn mouw geschud heb.  Herkent u het?
U moet op bloggebied dus vanavond niks meer van mij verwachten.  Maar vanaf morgen ben ik er opnieuw en dan zal ik eindelijk nog wat verder schrijven over het lichtschip de Mayflower.

... tussen wat mag en niet mag in het MP3-tijdperk.  Iedereen kopieert er lustig op los en alles wat op internet staat kan gepikt worden.  Die vorige foto (de Halletoren tussen het vuurwerk) heb ik zelf niet gemaakt maar is een collage van twee andere foto's die ik dankzij 1 minuutje surfen op het internet vond.   Zomaar, zonder te vragen, maakte ik er iets nieuws van.  Maar ook Bruggeblog zelf wordt rijkelijk geplunderd.  Flarden tekst die van mij komen heb ik al her en der aangetroffen en zo ook mijn foto's.  Groot is telkens mijn verbazing want nooit werd mij iets gevraagd.  Het politieke speelkameraadje van Leterme gebruikte in 2007 bijvoorbeeld ongevraagd een van mijn foto's om zijn verkiezingscampagne mee op te smukken.  Powerpointpresentaties met daarin gepikte Bruggeblogfoto's worden regelmatig via e-mail rondgestuurd.  En nu, afgelopen week, presteerde het reclameblad Publishop-Passe-partout het om in zijn Brugse editie zonder mijn medeweten twee van mijn foto's af te drukken.  Onderaan de foto's leest u wel "Copyright Bruggeblog" maar wat heeft dit eigenlijk nog met kopieerrecht te maken?
Voilà, dan kopieer ik ook maar eens ongevraagd hun halve voorpagina!
Het toppunt van al vind ik dat zij het hen wel heel gemakkelijk gemaakt hebben.  Het artikel gaat vooral over bomen die aangeplant zullen worden op Ryckevelde, dan verwacht je eerder een foto van het domein Ryckevelde ipv mijn foto van de Buiten Smedenvest.

... voor 2008!  Moge iedereen, niet alleen met de overgang van oud naar nieuw, maar het gehele jaar 2OO8 al zingend en feestend door het leven gaan.!

Nu, aan het eind van het jaar 2007, kan ik vertellen dat sommigen onder u mij dit jaar speciaal verbaasd hebben door hun bijzondere kennis van Brugge.  Soms bij het tonen van slechts één klein detail al wist iemand van u waar in onze stad dat specifieke fragment te zien was.  Chapeau dus voor u.  En neen, ik noem geen namen, want 't is te delicaat, dat zong decennia geleden ook al Willem Vermandere.  Ik vrees dat ik anders enkele namen van u zou vergeten die eigenlijk niet vergeten mogen worden.  Toch wil ik Marc als de allerlaatste winnaar van dit jaar speciaal vernoemen.  Neen, champagne is er vandaag helaas niet voorzien voor hem, daarvoor is het budget van Bruggeblog immers veel te klein.  Achteraf gezien is de redenering van onze Marc logisch en simpel: een leeuwtje in Brugge, waar zou dat eigenlijk kunnen staan?  Waarom niet onderaan de Leeuwenbrug?  Zo ziet u maar dat u om de Bruggeblogquiz perfect te kunnen oplossen niet alleen hoog boven u uit moet kijken, maar ook al eens diep naar beneden.
Voor alle duidelijkheid: dit leeuwtje staat in een tuin beneden aan de Leeuwenbrug in de Leeuwstraat en dat is een straat die de Oude Zak met de Moerstraat verbindt.
Voor een nieuwe quizvraag moet u nog even wachten.  Ik ga namelijk vanavond laat nog op pad en een van de foto's die ik op mijn avondlijke eindejaarsronde zal schieten zal dienen voor de nieuwe fotovraag.

Dit is nog maar eens een plekje ik het centrum van Brugge waarbij niet ik maar U vertellen moet of mag waar dit te zien is.  De eerste die correct antwoordt is vermoedelijk ofwel de laatste winnaar van 2007 ofwel de eerste winnaar van 2008.

Wie constant met zijn hoofd in de nek doorheen de Brugse straten rondloopt, welnu, die leeft in een compleet andere wereld dan de doorsnee bezoeker aan Brugge die alleen maar oog heeft voor wat zich achter de etalages op het gelijkvloers bevindt.  Hij of zij (de nekloper) ziet totaal andere dingen die nochtans even goed of zelfs nog meer de moeite van het bekijken waard zijn dan al die chocolaatjes of Brugse Zotten of kantwerkjes of parfums of lingerie, of, of ... op een hoopje.   Pas wie met zijn hoofd in de nek rondwandelt ontdekt bijvoorbeeld deze komeet bovenaan dit huis op het Walplein en het opschrift dat er niet om liegt: "huis de" "komeet". 

Chris Weymeis lijkt erg zeker van zijn stuk te zijn.  Volgens hem toonde die eerste foto een onderdeel van het huis 'De Komeet', Walplein 20.  Wie ben ik om dat tegen te spreken!  Grondige verbouwingen in 1910, het jaar waarin de komeet Haley passeerde, leidden tot de naamskeuze van dit huis en tot het plaatsen bovenaan de topgevel van een windvaan in de vorm van een komeet.  Het is dus niet dat men speciaal voor de kerstdagen bovenop het huis een komeet geplaatst heeft.  Ik vond het gewoon leuk om er u in deze tijd van het jaar eens op attent te maken.  Men beweert namelijk dat de drie wijzen, die vanuit het oosten kwamen op zoek naar de nieuwgeboren koning JezusChristus, naar het schijnt diezelfde komeet Haley volgden die zorgde voor de benaming van dit huis aan het Walplein.