quizvraag 260

Wie constant met zijn hoofd in de nek doorheen de Brugse straten rondloopt, welnu, die leeft in een compleet andere wereld dan de doorsnee bezoeker aan Brugge die alleen maar oog heeft voor wat zich achter de etalages op het gelijkvloers bevindt.  Hij of zij (de nekloper) ziet totaal andere dingen die nochtans even goed of zelfs nog meer de moeite van het bekijken waard zijn dan al die chocolaatjes of Brugse Zotten of kantwerkjes of parfums of lingerie, of, of ... op een hoopje.   Pas wie met zijn hoofd in de nek rondwandelt ontdekt bijvoorbeeld deze komeet bovenaan dit huis op het Walplein en het opschrift dat er niet om liegt: "huis de" "komeet". 

Chris Weymeis lijkt erg zeker van zijn stuk te zijn.  Volgens hem toonde die eerste foto een onderdeel van het huis 'De Komeet', Walplein 20.  Wie ben ik om dat tegen te spreken!  Grondige verbouwingen in 1910, het jaar waarin de komeet Haley passeerde, leidden tot de naamskeuze van dit huis en tot het plaatsen bovenaan de topgevel van een windvaan in de vorm van een komeet.  Het is dus niet dat men speciaal voor de kerstdagen bovenop het huis een komeet geplaatst heeft.  Ik vond het gewoon leuk om er u in deze tijd van het jaar eens op attent te maken.  Men beweert namelijk dat de drie wijzen, die vanuit het oosten kwamen op zoek naar de nieuwgeboren koning JezusChristus, naar het schijnt diezelfde komeet Haley volgden die zorgde voor de benaming van dit huis aan het Walplein.

We zouden deze groep die onderdeel was van de Sterrenstoet gemakshalve de "Bende van de Lange Mouwen" kunnen noemen, bij gebrek aan een of andere spreekwoordelijke lange arm in het gezelschap.  Herken nochtans tussen deze figuranten de imposante figuren van Jean-Pierre Drubbel en - taterend als geen ander en net als altijd lopend op kop - die van Nico Blontrock.

Op de Markt werden er vandaag, naast die Drie Koningen van de Sterrenstoet, ook nog deze valse driekoningen opgemerkt.  Wat die 45 + op de ster van die ene links betekende, ik zou het eigenlijk niet weten.  Misschien het vetgehalte van zijn tenenkaas?

foto: Marc Willems

Als tussendoortje krijgt u een nieuwe fotovraag.  Waar in het hartje van Brugge valt dit dezer dagen te bekijken?

De sterrenstoet heeft niet de armslag van bijvoorbeeld de Heilig Bloedprocessie waarin altijd twee echte kamelen mogen opdraven.  De Sterrenstoet moet het dan maar doen met een meer menselijke variant.

Ook de Drie Koningen, hoog gezeten op hun boerenpaarden, hadden er vandaag blijkbaar niet veel zin in.  Hun blijde intrede in Brugge bleek voor hen meer een saaie bedoening te zijn waar ze graag zo snel mogelijk van af wilden.

Dit zou makkelijk een fragment kunnen zijn uit de dertiendelige televisiereeks "De vorstinnen van Brugge", ware het niet dat dit in kleur is en dat er auto's op de achtergrond staan die fel contrasteren met de figuranten van de Sterrenstoet.

Dit is er eentje van helemaal aan het begin van de Sterrenstoet.  Toen had Maria nog niet helemaal door hoe erbarmelijk die 'Brugse kolsiejen' er tegenwoordig bijliggen.  Anderhalf uur later, eenmaal het eindpunt bereikt, moest Jozef haar als een kreupele van haar ezel af helpen.  Gelukkig kon Maria mij hier aan het startpunt nog een raadselachtige blik toewerpen.  Jammer genoeg verdween die glimlach heel snel.

De sterrenstoet is een  volks traditioneel gebeuren en zo wil men het ook houden.  Het kerstverhaal wordt erin op een simpele manier uitgebeeld.  Daarin mogen uiteraard Jozef en Maria niet in ontbreken.  Jozef liep er wat afwezig bij en Maria had kennelijk schrik van de vele oneffenheden in de Katelijnestraat.  De enige die met dit alles in zijn schik was, dat was blijkbaar de ezel.

Niet dat Bruggeblog er ook maar iets mee te maken heeft, hoor, maar het is toch eigenaardig dat pas enkele dagen na het publiceren hier op Bruggeblog van een waarschuwing met bijbehorende tip ivm de kerststal op de Burg afgelopen nacht die welbepaalde kerststal flink toegetakeld werd en dat er zelfs een schaap uit ontvreemd werd.  Het organiserende Comité voor Initiatief zit in zak en as.  Vandaag lieten ze echter niets aan het toeval over.  Voor de derde keer op rij dit jaar ging namelijk de Sterrenstoet uit en de schapen die mee opstapten kregen deze keer extra politiebegeleiding mee.

Na een onderbreking van enkele dagen stormt Bruggeblog opnieuw doorheen het recente en minder recente Bruggenieuws.  Maar eerst en vooral is er nog die quizvraag 258 die door een zekere Jos (01 of 976?) correct opgelost werd.  We bevinden ons met dit konijntje helemaal in het centrum van Brugge, namelijk op de Markt.  Het konijntje is onderdeel van de grafitti rondom de ijspiste aldaar.
Proficiat Jos!

Omdat ik onmiddellijk weg moet naar een familiaal kerstfeestje krijgt u tegen de gewoonte in nu al de nieuwe foto voor de quizvraag gepresenteerd.  Herkent u de plek in het hartje van Brugge nu?

De kerststal die op de Burg staat, in het hoekje nabij de H. Bloedkapel, is mooi te noemen, maar lelijk door al de beveiliging eromheen.  Een tip misschien voor volgend jaar: doe net zoals in Miami en zoek een rijke jood die de beelden op zijn kosten laat voorzien van een gps-systeem.  Dat voorkomt in alle geval het probleem van diefstal.  Nu nog een middeltje vinden om vandalisme tegen te gaan.  Hm, ... misschien tegelijkertijd met het GPS-systeem een alarm inbouwen?  Dat het kindje Jezus al begint te krijsen dat horen en zien vergaat als men er nog maar één vinger naar uitsteekt.

We hebben vandaag waarschijnlijk allemaal een stukje meegepikt van de traditionele kerstboodschap van onze koning.  Eindelijk kan die fel geteisterde man er een maandje tussenuit en zichzelf en zijn heup de rust gunnen die hij en het eindelijk verdienen.  Dat zei onze koning Albert de tweede niet, maar dat konden we tussen de regels in wel gemakkelijk van zijn gezicht aflezen. (van beeldspraak gesproken!!!)
Bruggeblog heeft ook voor u een kerstboodschap.  Wie u ook bent, gelovig of andersgelovig, vrijzinnig of niet-bij-zinnig: werkelijk iedereen van u wens ik een zalig, gezellig en gelukkig eindejaar toe.

Jaah, ik mag de Brugse Ijsberen watjes noemen.  Als de langeafstandskampioene Paula Radcliffe na elke doorgedreven loopwedstrijd tien minuten lang liggen kan (en zonder alcohol of doping in haar lijf!) in een hotelkamerbad boordevol gevuld met ijsklompjes, dan mag ik zonder blozen onze Brugse Ijsberen watjes noemen.  Zelf ben ik ook een watje, maar ik verkoop - in tegenstelling tot onze Brugse Ijsberen - geen show van een half uur om te proberen het tegendeel te bewijzen.

Persoonlijk vind ik dit een makkelijke.  Maar kom, het is nu eenmaal kerstavond en dan mag ik de quizvraag al eens gemakkelijker maken, hé!  Weet u waar in het centrum van Brugge dit te zien is?

Chris Weymeis moet onlangs voorbij dit huis in de Kleine Heilige-Geesttraat gestapt hebben en die noodkreet 'wij willen sneeuw' gelezen hebben, maar hij kon het helaas niet exact situeren.  Dat stelde Freak Adel in de gelegenheid om eindelijk nog eens te scoren.  Onmiddellijk hierop volgt een nieuwe fotovraag.  Op deze kalkoenvretende avond wens ik nog een dikke proficiat aan 'den Freak'.

Tijdens de februarimaand van het jaar 1980 verbleef ik gedurende een week in winters Rusland, dat toen nog USSR was.  Het was een soort van dubbel bezoek.  Enerzijds werd ik rondgegidst in Moskou, anderzijds verbleef ik enkele dagen in Sint-Petersburg (dat toen, we spreken immers van voor de tijd van de glasnost, nog Leningrad heette).   Dat Sint-Petersburg ligt langsheen de brede rivier de Neva en die Neva was op dat ogenblik compleet toegevroren.  De dagtemperatuur was toen voor die streek nog aannemelijk: - 5 graden Celcius.  Dat was voor wat men daar gewoon was nog redelijk warm.  In het midden van de Neva ligt voor Sint-Petersburg een eiland en daar zag ik - in vergelijking met de Brugse IJsberen - een echte menselijke ijsbeer aan het werk.  Die man had eerst in het ijs een diep gat moeten kappen, een gat met een diameter van 1 meter.  Eenmaal daarmee gedaan ontdeed hij zich met uitzondering van een zwembroek van alle kleren en trippelde wat rond op het ijs.  Daarna rolde hij zich letterlijk in de sneeuw die zich bovenop het ijs bevond.  Pas daarna sprong hij in het wak en zwom er minutenlang in in het rond.  Tegenover déze ijsbeer zijn die van Brugge watjes.  Deze Brugse jeugd bijvoorbeeld sprong van het ponton en was enkele seconden later al onmiddellijk bij het laddertje om zich uit het koude water te hijsen.  Kinderspel dus!
Als ik ooit eens veel tijd heb, dan rommel ik op zolder tussen mijn USSR-dia's en pik er die dia's tussenuit van mijn Leningradse periode en dan toon ik u zeker en vast eens die beelden van die échte Russische ijsbeer.