Driekoningen

Bij een eerste foto van een nieuwe quizvraag durf ik echt niet meer scherp uit de hoek te komen.  U moet het dus met onscherpe foto's doen.  Waarom?  Omdat u zo goed en zo slim bent om bij het minste dat ik toon te weten waar in Brugge ik me bevond.  Lap, hier hebben we het alweer!  Ik ben er bijna van overtuigd dat, hoe onzuiver deze foto ook is, een van u ons onmiddellijk kan vertellen waar in het centrum van Brugge dit te zien is.

De gerenommeerde auteurs die plagiaat plegen zou ik echt niet graag te eten geven.  Dan heb ik het over 'literatuur', maar wat karamellenverzen betreft wordt er nog veel meer gesteeld als de raven.  Grenzen vervagen, dat schreef ik onlangs al, op alle gebieden.  Ook oma Bruggeblog is in dat verband geen onbesproken blad.  SPQB heeft het bij het rechte eind dat 'haar nieuwjaarsbrief' niet helemaal origineel is.  Maar, mijn beste SPQB, hier en daar heeft zij regels veranderd en zo werd het uiteindelijk wél haar hoogst persoonlijke nieuwjaarsbrief, oprecht en vol emotie voorgelezen.  Moet Sabam haar nu een gepeperde rekening voorleggen omdat zij gelegenheidsverzen naar haar hand gezet heeft en in familiale kring gedebiteerd?  Grenzen vervagen, inderdaad ...  Onlangs was ik aanwezig op een begrafenisplechtigheid.  Daar kreeg ik in mijn handen gestopt iets dat men hier een 'doodsantje' noemt, een samengevouwen kaartje met daar binnenin meestal een stichtend tekstje dat de overledene typeert.  Zijn die tekstjes allemaal origineel?  Ik betwijfel het sterk.  Soms staat er de auteur bij (Guido Gezelle, Toon Hermans, ...), maar in vele gevallen zelfs niet.  Ook hier niet, en toch vind ik deze tekst overal terug.

Hier ziet u in detail de gevelsteen waarover we het bij quizvraag 263 hadden.  Bemerk de twee instrumenten die het beroep van leidekker uitbeelden.  Daartussen zit verweven een lint met knoop dat misschien wel verwijst naar een broederschap, ... de gilde van de leidekkers????  Feit is dat het ambacht van Albert Vandenbussche tot op de dag van vandaag bestaat.  Meer nog: die Vandenbussche heeft mensen opgeleid en die hebben weer anderen opgeleid en zo komen we via via uiteindelijk bij Roland Crombez terecht die momenteel het ambacht voortzet.

Ik wist dat ik me met deze quizvraag begaf op het terrein waarin Chris Weymeis sterk is.  Om het voor hem (en alle anderen ook, natuurlijk!) nog wat extra moeilijk te maken kreeg u alleen die letter V te lezen met slechts weinig errond, maar zelfs dat weinige was voldoende voor Chris om te weten dat we ons hier ter hoogte van het huis Potterierei 103 bevinden.  Lees bij "reacties" a.u.b. ook zijn leerrijke commentaar over de gevelsteen die verwijst naar een vroegere bewoner van het huis en zijn ambacht.  Weinig kan ik daar nog aan toevoegen.  Misschien het feit dat er nog twee andere gevelstenen te zien zijn met daarop de tekst "Elk doe zyn beste, God voorziet de reste".

Onmiddellijk na het bekend maken van de winnaar en van het juiste antwoord op de vorige vraag kom ik alweer met een nieuwe vraag aandraven.  Eigenlijk is die vraag altijd hetzelfde ("waar exact in de binnenstad van Brugge is dit te zien?"), maar het zijn de foto's die telkens anders zijn en iedere keer weer een ander plekje van onze stad belichten.  Herkent u dit plekje?

Niemand zal het mij kwalijk nemen dat ik het antwoord van Willy ("Zwarte hekjes.....langs het zwanenplantsoen van het Wijngaardplein?") als correct beschouw.  Het bewuste B'tje van de foto's staat gewoon enkele meters verderop in de richting van het Sashuis, maar het is eveneens een onderdeel van die zwarte hekjes aldaar.  Met Willy hebben we gelijk onze eerste buitenlandse winnares van het jaar.  Bruggelingen: eat your heart out!
Zo dadelijk krijgt iedereen een nieuwe kans om de prestigieuze, maar prijsloze quizvraag hier op Bruggeblog te winnen.  Ik ben razend benieuwd wie het deze keer zal zijn ...

U heeft de laatste dagen, net zoals ik trouwens, ongetwijfeld met vertedering enkele nieuwjaarsbrieven moeten aanhoren.  Kinderen uit uw familie lazen met een schuchter, fijn en daarom veel te stil stemmetje hun voorgekauwd en uit het hoofd geleerde brief af en bij het aanhoren ervan moesten meter en peter stiekem een traantje wegpinken en de rest van het gezelschap barstte na afloop van wat ze vanop afstand nauwelijks verstaan hebben uit in een spontaan applaus.
Van een totaal andere orde was deze nieuwjaarsbrief die mijn bijna 84-jarige moeder met bevende hand, maar met kordate en luide stem voorlas en waarin ze de hele familie het allerbeste toewenste en ons nogmaals bedankte voor de steun die ze van ons kreeg tijdens het voor haar afgelopen moeilijke jaar 2OO7:
"Lieve jonge mensen,
Ik word oud, mijn benen willen niet goed meer mee en mijn handen beven.
Heb geduld met mij.  Jullie wereld is zo snel.
Mijn oren zijn verzwakt en doof van het lawaai.  Spreek niet té zacht als je met me praat.
Mijn ogen zijn niet meer zo helder, ik zie niet alles meer.
Wees niet boos als ik mors of ergens iets omgooi.
Zelf heb ik nooit veel kans gehad om te studeren en jullie gebruiken
zo'n moeilijke woorden, ik begrijp ze niet altijd.
In mijn geheugen zit de mot en morgen ben ik vergeten wat ik vandaag beloofd heb.
Neem me niet kwalijk dat ik graag over vroeger praat en soms 2 keer hetzelfde vertel.
Het doet deugd als je vriendelijk bent en even tijd voor me maakt,
ik ben daar erg gevoelig voor.  Sluit me niet op en laat me voelen
dat ik je niet tot last ben, ik leef ook nog graag maar soms voel ik me eenzaam.
Ik moet nog leren oud te worden met een jong hart.  Help me een beetje.
Hierbij wil ik jullie nog eens bedanken voor de goede zorgen deze zomer ...
Elke dag een lekker potje eten, dit moest ik jullie nog eens laten weten!
Ik wens jullie een spetterend 2008, een Gelukkig Nieuwjaar!!!!
Oma."

Het jaar is pas begonnen of daar hebben we al de eerste sneeuw, zie!  Maar ik moest vandaag helaas met een vergrootglas op zoek gaan naar een plekje waar die fijne sneeuw effectief ook liggen bleef.

Het was al een tijdje geleden dat het nog gebeurde, maar voor deze fotovraag heeft u blijkbaar een tweede foto nodig.  Herkent u nu de plek in hartje Brugge?

Hier bevinden we ons op het dek aan bakboord.  De wand langs de andere kant werd zodanig verplaatst dat de zaal binnenin groter werd en er bijgevolg meer tafeltjes en stoelen en banken konden staan.  Maar daardoor verdween meteen ook het dek aan stuurboord.

De Mayflower heeft een diepgang van drieëneenhalve meter.  Het schip ligt weliswaar in het slijk langs de boord van het kanaal Brugge-Gent maar zou, mits voortgetrokken, in de staat zoals het is gemakkelijk nog een reisje op het water kunnen maken.
Alles in de Mayflower verwijst uiteraard naar boten, schepen, de zee en de scheepvaart.  Toen Wilfried Van Houtte het schip opkocht bevonden er zich aan boord o.a. nog een roer, een stuurwiel en een kompas.  Dat werd helaas verkocht.  Tapijten hingen er langs de wanden en het plafond was compleet zwart geschilderd.  die tapijten werden verwijderd en de wanden en het plafond werden opgeknapt.

De vroegere bestemming en het uiterlijk van de boot indachtig werd het interieur bovendeks simpel maar stemmig gehouden.  Deze foto kan evenwel bedriegen.  Naast tafeltjes voor twee personen zijn er wel degelijk ook tafeltjes voor vier.

Zoals beloofd.  Hier is het vervolg van het verhaal over de Mayflower.  Vooreerst krijgt u een foto, genomen vanuit een ietwat ongewone hoek, uitkijkend op een uiteraard leeg terras.  Wie wil er in godsnaam bij dergelijke winterse temperaturen buiten zitten bevriezen terwijl het binnenin de boot gezellig warm is!
Die terrasjesdagen, dat zal pas ten vroegste voor de komende lente zijn.

In een sneltreinvaart vliegen de quizvragen de deur uit.  Amper wordt er een foto getoond of er is al iemand die weet waar in Brugge de plek te vinden is.  En toch maak ik het u nooit gemakkelijk!  Hier is er nog maar eens zo'n plekje in Brugge.  Herkent u het meteen, of heeft u nog een bijkomende foto nodig om het te weten te komen? 

Dit onderdeel van de calvariegroep (mèt pleurant), die men in het Oud St.-Jan aantreft, zag er tot voor kort nog zo uit.  De tekst was klaar en duidelijk leesbaar.  Zie ook mijn blogartikels van 28 juli 2007 in dat verband.  Bemerk dat er ook toen al tranen in de ogen stonden van de figuur.
Nu iets anders.  Wat die nummering van de quizvragen betreft, daar zal ik verleden maand nog maar eens verstrooid in geweest zijn  hé.  Het heeft geen zin om dat nu nog te gaan veranderen, tenzij u er met zijn allen op staat, natuurlijk. 
Dat dit echt verstrooidheid was en dat ik wel degelijk lezen en schrijven kan en daarnaast ook een beetje rekenen heb ik in het verleden al eens bewezen door in het eerste jaar dat de televisiezender VTM bestond in hun spelprogramma van toen, "Cijfers en Letters" tot vier keer toe (*) te winnen, ondanks af en toe een foutje dankzij - ook toen al! - verstrooidheid.  Ik heb er nog video-opnames van en vooral die memorabele tweede aflevering durf ik af en toe nog eens bekijken.  Daarin was mijn tegenspeler niemand minder dan Paul Claes, een zeer geletterd man met ondertussen een indrukwekkend oeuvre maar met helaas nog altijd geen greintje humor.  In het inleidende gesprek pochte hij dat hij teksten van Sappho vertaald had.  Wat de man bezielde om zich als gerespecteerd auteur en vertaler voor heel Vlaanderen te kakken te zetten door mee te doen aan zo'n "ordinair quizje", ik begrijp het nog altijd niet, maar wat ik wel weet is dat ik nog altijd veel plezier beleef met het bekijken van zijn grimassen die gaandeweg gedurende die 25 minuten grimmiger werden toen hij meer en meer begon in te zien dat hij daar onder de spots roemloos ten onder ging.  Het moet toen waarschijnlijk zijn zwartste dag geweest zijn en ikke die soms niet eens optellen kan, ikke was zijn boeman.  Met alle respect voor de man en zijn oeuvre hoor, maar ooit zet ik dat filmpje nog eens op youtube want het is er eentje dat voor het nageslacht bewaard moet worden.

(*) Volgens het reglement van het spelprogramma mocht niemand meer dan vier keer meedoen.  Ook na die vierde keer winnen moest ik dus onherroepelijk opstappen.

Ik laat Tom niet langer in het ongewisse: zijn antwoord is ... goed, en zo wordt hij en hij alleen de eerste winnaar van 2008 op Bruggeblog.  Proficiat Tom en welkom in de eregalerij van Bruggekenners.
Die hele vage foto was niet vaag, maar toonde haarscherp een onderdeel van wat nu nog rest van de inscripties in het marmer van een deel van de kruisweg en de grafmonumenten in het Oud St.-Jan.
In dezelfde nacht waarin die kerststal op de Burg zo toegetakeld werd, werd met blauwe verf deze kruisweg besmeurd.  Ondertussen is het beruchte nieuwe grafittibusje hier al gepasseerd, maar ...
primo: dat blauwe drieletterwoord valt van ver nog altijd van het marmer af te lezen
secundo: door de wijze van verwijderen van de grafitti is de oorspronkelijke tekst helemaal onleesbaar geworden.
Men zou voor minder wenen...

Normaal gezien krijgt u de nieuwe quizvraag altijd tussen 20 en 21 uur.  Vandaag is dat iets eerder omdat ik vanavond weg ben.  Ik moet namelijk nog mijn nieuwjaarsbrief gaan voorlezen.
Maar ik wil diegenen die - in tegenstelling tot ikzelf - vanavond wel tijd over hebben de kans niet ontnemen om te zoeken naar deze 261ste plek in hartje Brugge die ik nu weer uit mijn mouw geschud heb.  Herkent u het?
U moet op bloggebied dus vanavond niks meer van mij verwachten.  Maar vanaf morgen ben ik er opnieuw en dan zal ik eindelijk nog wat verder schrijven over het lichtschip de Mayflower.

... tussen wat mag en niet mag in het MP3-tijdperk.  Iedereen kopieert er lustig op los en alles wat op internet staat kan gepikt worden.  Die vorige foto (de Halletoren tussen het vuurwerk) heb ik zelf niet gemaakt maar is een collage van twee andere foto's die ik dankzij 1 minuutje surfen op het internet vond.   Zomaar, zonder te vragen, maakte ik er iets nieuws van.  Maar ook Bruggeblog zelf wordt rijkelijk geplunderd.  Flarden tekst die van mij komen heb ik al her en der aangetroffen en zo ook mijn foto's.  Groot is telkens mijn verbazing want nooit werd mij iets gevraagd.  Het politieke speelkameraadje van Leterme gebruikte in 2007 bijvoorbeeld ongevraagd een van mijn foto's om zijn verkiezingscampagne mee op te smukken.  Powerpointpresentaties met daarin gepikte Bruggeblogfoto's worden regelmatig via e-mail rondgestuurd.  En nu, afgelopen week, presteerde het reclameblad Publishop-Passe-partout het om in zijn Brugse editie zonder mijn medeweten twee van mijn foto's af te drukken.  Onderaan de foto's leest u wel "Copyright Bruggeblog" maar wat heeft dit eigenlijk nog met kopieerrecht te maken?
Voilà, dan kopieer ik ook maar eens ongevraagd hun halve voorpagina!
Het toppunt van al vind ik dat zij het hen wel heel gemakkelijk gemaakt hebben.  Het artikel gaat vooral over bomen die aangeplant zullen worden op Ryckevelde, dan verwacht je eerder een foto van het domein Ryckevelde ipv mijn foto van de Buiten Smedenvest.