trouwen

Zo, ... tussen al die regenbuien van de laatste tijd in ben ik er in geslaagd deze foto te nemen.  Waar in het centrum van Brugge is dit te zien?  Let wel: voor de quizvraag toon ik nooit hoekjes of kantjes die normaal gezien voor iedereen verborgen zijn.  Alles is altijd klaar en duidelijk zichtbaar vanaf de straatkant.

Om heel eerlijk te zijn.  Quizvraag 176 heb ik heel speciaal gelanceerd om twee redenen.  Eerst en vooral omdat het leuk, grappig of dramatisch is om een heiligenbeeld in ons Brugge op die manier toegetakeld te zien.  In de tweede plaats wilde ik deze foto plaatsen om vooral te zien of sommige vaste klanten van Bruggeblog nog altijd niet afgehaakt hadden.  Chris Weymeis bijvoorbeeld, want ik vermoedde dat deze quizvraag een kolfje naar zijn hand was.  Neen hoor, ook Chris heeft niet afgehaakt en dus moet ik tot spijt van wie het benijdt melden dat Chris Weymeis als eerste de juiste oplossing van quizvraag 176 gaf.  Dit is inderdaad het gehavende beeld van Sint-Anna, te zien in de gevel van de Potterierei 51-53.  De twee huizen worden momenteel gerenoveerd en - laat ons hopen - ook het beeld en de overige gevelstenen.
Vanavond is er nog geen nieuwe quizvraag.  Ik bestempel mezelf misschien graag als een 'Brugschen stroatendwil', maar alsjeblieft, laat me alstjeblieft niet na enkele uurtjes stratendweilen in dit strontweer mezelf met alle macht moeten uitwringen om me eventueel nog droog en presentabel voor de mensen te kunnen vertonen.  't Zal dus voor morgen zijn, die nieuwe quizvraag, na een hopelijk droger weer.

Mieltje Pauwels horen vertellen is altijd een plezier.  Hij vertelt van zijn jonge jaren toen hij opgroeide in een der armste wijken van Brugge, hij vertelt van wedstrijden tijdens de oorlog waar bijvoorbeeld voor iedere deelnemer achteraf een brood weggelegd was, iets wat toen heel erg geapprecieerd werd, hij vertelt van wedstrijden waarin doping nog niet als doping bekend was maar waarin sommigen blijkbaar toch altijd dat tikkeltje meer konden dan anderen dankzij de inhoud van mysterieuze flesjes.  Mieltje vertelt graag dat hij zo lang fit gebleven is op basis van een dieet van pure chocolade en heilbot.  Zijn uitspraken moeten we altijd met een tikkeltje scepcis beschouwen, maar feit is en blijft dat de man een voorbeeld is voor wie een lang en gezond en sportief leven voorstaat, zonder hoogtepunten, zonder dieptepunten, zonder ooit maar eens diep in het rood te gaan, ... om gewoon een lekker lang leven te leiden à la Mieltje.
Dit is een foto uit de oude doos.  Emiel Pauwels, lopend langs de Zeedijk tijdens de halve marathon van toenmalig Heist-aan-Zee, anno 1961.

Mieltje Pauwels is een fenomeen.  Tien jaar geleden interviewde ik de man al eens voor een artikel in 'Runner's World', de Vlaamse editie.  Toen was hij 79 jaar oud en hij was al 65 jaar lang aangesloten bij een en dezelfde atletiekvereniging: OB (Olympic Brugge, niet te verwarren dus met het bekende merk van tampons).  Toen al wist ik dat men van hem zei: "twee dingen staan bij hem nooit stil, dat zijn zijn tong en zijn benen".  Tien jaar later, 89 jaar oud zijnde is Emiel, een geboren en getogen Bruggeling, nog geen haar veranderd.  Allez, zijn haren misschien wel, want die zijn grijzer en witter geworden, maar voor de rest is Mieltje nog altijd datzelfde Mieltje van toen hij begon met lopen: volhardend, sportief, maar vooral iemand met een groot hart.  Deze foto dateert van 1997, van kort nadat de man in dat jaar medailles bij de vleet behaald had bij de wereldkampioenschappen masters.  Recent staat de man opnieuw in het brandpunt van de belangstelling, want opnieuw kwam hij terug van de wereldkampioenschappen met maar liefst vijf medailles.  Vier gouden en één zilveren.  Uitgerekend om die zilveren medaille maakt Mieltje zich druk.  Volgend jaar, als hij 90 jaar oud is, wil hij daar een gouden medaille van maken want het hoogspringen is de enige atletiekdiscipline waarin hij op wereldvlak nog nooit goud behaald heeft.
Gisteren nog verscheen Mieltje in 'Man bijt hond', het televisieprogramma op Een, vandaag in het Brugsch Handelsblad en de afgelopen dagen in nagenoeg elke andere Vlaamse krant.  Voor enkele recente foto's verwijs ik u graag even naar de site van de Croky Boys.

Quizvraag 175 werd correct opgelost, welaan dan: we gooien er meteen een nieuwe fotovraag tegenaan!  Prijzen zijn er met deze quiz helemaal niet te winnen, of eigenlijk toch ... de mooiste prijs die u zich indenken kunt.  U kunt de eer verwerven om als eerste deze meestal aartsmoeilijke fotoquiz opgelost te hebben en op die manier met gouden letters bijgeschreven te worden in de eregalerij van Bruggekenners.  Waag uw kans!  Waar in het centrum van Brugge is dit te zien? 

Ik vermoed dat SPQB dit niet graag zal horen, maar het is Marnix Knockaert die deze keer opnieuw met de bloemen gaat lopen.  De erker van de eerste foto's is namelijk zoals Marnix schrijft te zien aan de zijgevel van de zaak Speelmanshuis en die is gelegen op 't Zand nummer 3, precies op de hoek met de Speelmansrei.  Het gebouw heeft een frontongevel uit de 18de eeuw.

... bedrogen willen worden.  Eigenlijk doen we niks anders en willen we trouwens niks anders hebben.  Bedriegen, bedrogen worden en bedrogen willen worden, da's onze leuze.  Lopen we simpelweg in de supermarkt rond, dan worden we heen en weer geslingerd tussen producten met daarop slogans als "nieuw recept", "15 % extra", "ultra light", "verbeterde samenstelling",  enzovoort, enzovoort.  Wij willen maar al te graag al die slogans geloven want wij willen ons goedkoper, gezonder en beter voelen eenmaal we de kassa voorbij zijn.  Als de inhoud van het kassaticket daarna goed en wel tot ons doorgedrongen is, dan pas beseffen we dat we ons opnieuw hebben laten bedriegen.  Naaien of opnaaien zeggen de Nederlanders, maar da's allemaal hetzelfde voor: je hebt je weer maar eens laten bedotten.  En eigenlijk willen wij dat.  Kijk nu eens naar de topsport en topsporters.  Wie van ons gelooft nu nog dat er op zijn minst vijfenzeventig percent van de topsporters clean is?  Neen, en toch willen we tot in den treure blijven geloven dat topsport puur en onbevoordeeld is.
Begin volgende maand is er opnieuw dé hoogdag voor Vlaanderen: de Ronde van Vlaanderen.  De start daarvan ligt in ons Brugge.  Alle wielerhelden van het moment zullen op die dag vanuit de massa het immense podium op de Brugse Markt opgejubeld worden, onbevooroordeeld, en immens geprezen.  De avond ervoor zal datzelfde podium gebruikt worden door de wereldberoemde groep "The Eagles".  Ja, leest u maar op deze affiches, want er staat niet wat er staat.  Wie gratis op de Markt optreden zal zijn helaas niet die Amerikaanse opgefokte belegen buffalo's met dollartekens in hun ogen, maar helaas een bescheiden Hollands troepje dat luistert naar de naam "The Eagles tribute band", en waarbij de woorden 'tribute' en 'band' op de affiches naar mijn mening wel heel, heel klein geschreven staan in vergelijking met de woorden "The Eagles".  Gelukkig had ik mijn juiste bril op toen ik dit las, of anders was ook ik er ingetuind. 
Jongens toch, we worden voortdurend bedrogen en voor de helft van de tijd beseffen we het niet eens.  Voor de andere helft van de tijd beseffen we het wel, maar vinden we het zelfs leuk.  Als u het mij soms vragen zou: het is een vreemde wereld waarin we tegenwoordig leven, da's het enige wat ik hierover kwijt wil.

Mocht u ooit al eens hier dit huis binnengeweest zijn (en de kans is relatief groot) en mocht u deze quiz niet als eerste oplossen kunnen, dan zult u tot in de eeuwen der eeuwen uzelf blijven vervloeken.  In godsnaam, waar in de binnenstad van Brugge valt dit voor iedereen van buitenaf te bekijken?

Diezelfde plek in Brugge, maar dan nu van een beetje verder af bekeken.  Herkent u het nu?

Een politiereglement van de stad Brugge stipuleert klaar en duidelijk dat niemand de vogeltjes voederen mag.  Met niks, ook niet met brood.  Onze gewezen premier Jean-Luc Dehaene werd in dat verband indertijd eens flink op de vingers getikt toen men hem betrapte op het gooien van broodkruimels vanuit zijn Zeebrugs appartement.  Foei, Jean-Luc, dat was tegen het Brugs politiereglement in!  Toch wordt er sinds dat voorval nog altijd dagelijks op diverse plekken in Groot-Brugge brood gegooid naar de aldaar verzamelde vogelpopulatie.  Een van die favoriete plekken waar men dat pleegt te doen is hier in de onmiddellijke nabijheid van de Ezelpoort.  Foei, foei, mijnheer, wat u daar doet is strafbaar!!!

Een schoonheidswedstrijd zal deze foto nooit winnen, het onderwerp zelf ook niet vrees ik, maar dit is toch lekker maar weer een nieuwe quizvraag hier op Bruggeblog.  Quizvraag 175 zelfs!  Herkent u de plek in hartje Brugge?

Op zijn vroegst kan Pasen vallen op 22 maart, maar dat is volgens de nationale zender al sinds een eeuwigheid niet meer gebeurd.  (Is het trouwens al eens gebeurd??!?)  Een paaszondag op een 23ste maart dan, dat is inderdaad ook al heel uitzonderlijk, maar vandaag hebben we het toch maar eens beleefd.  En het was (voor de vroege vogels onder ons althans) zelfs een vroege, witte 23ste maartse paaszondag.  Eentje die we dus in ons later leven normaal gezien nooit meer zullen beleven.

Hoe langer hoe meer is deze plaatselijke uitdrukking hier van toepassing:
  "'t Is schone van verre, mo verre van schone"
Hoe lang duurt het nog tot dit Minnewaterkasteel (en zijn terras) helemaal tot een ruïne verwordt?

...
et pour les Flamands la même chose!

Jantjie zag e kè poaslelies groeien os eieren zoo groot
in 't bagienhof, tusschen de schneè, ollemolle biena dood
è plukken da' Jantjie deejd in die bagientjes 'underen 'of
Jantjies an'n, gloeiend van de koedde, makten 't veel te grof
doarom go papaatje keiven, en mamaatje die go slaan
mor 't bagientjeshof, da got oltiet bluvn bestaan...

De paaslelies hadden het vandaag zwaar te verduren.

Wie er vandaag echt wou van genieten, die moest er een vroege ochtendwandeling voor over hebben, zoals dit heerschap hier.  Prachtig om op die manier je paaszondag te beginnen.  En, zoals we zien kunnen, was niet alleen de Coupure maar ook meneer vandaag op zijn paasbest gekleed.

Voor zover ik me herinneren kan is dit de tweede witte Pasen die ik ooit meegemaakt heb.  Tijdens mijn eerste witte Pasen herinner ik me pakken sneeuw van de tegelpaadjes in de tuin van mijn ouderlijk huis weggeveegd te hebben.  Vandaag moesten u en ik er vrij vroeg bij zijn om de sneeuw te zien want vanmorgen omtrent half elf waren in Brugge al alle witte ornamenten verdwenen als, als, ... euhm ... ja: als sneeuw voor de zon.

Het heeft lang, heel lang geduurd voor deze quizvraag opgelost werd.  Grotendeels was dat mijn eigen schuld omdat ik dagen-, wekenlang geen volgende tip meer gaf.  Maar vandaag hebben we dan toch een nieuwe winnaar.  En die winnaar luistert naar de schuilnaam SPQB.  Proficiat SPQB!  Dat welkombordje is inderdaad te zien aan de deur van een huis in de Pottenmakersstraat.
Nu nog eventjes geduld: morgenavond is er een nieuwe quizvraag.
Ere wie ere toekomt: de eerste foto's en het idee voor deze quizvraag kwamen van Martine Verhaeghe.