Vuurwerkmakers

Die oude zigeunerwagen die ik u enkele dagen terug al toonde behoort dus toe aan Madame Manda, waarzegster van beroep.  Meneer Manda staat buiten te leunen op haar bord met persknipsels.

Mmm, .... lekkere oliebollen.

Voor Mady, ziehier een recept om zelf oliebollen klaar te maken:

Ingredienten

Voor 8 Personen:

- 600 gram bloem
- 50 gram gist
- 25 cl water
- 25 cl melk (lauw)
- 2 pakjes vanillesuiker
- 1 eetlepel suiker
- 4 eieren
- snuifje zout

Bereidingswijze

Doe de bloem in een kom en klop er de melk onder. Los de gist samen met de suiker op in een weinig melk en voeg dit toe. Klop het eiwit stijf met de vanillesuiker en voeg het met de eierdooiers toe aan het mengsel. Meng het geheel tot een glad deeg. Laat het deeg 30 minuutjes rijzen op een warme plaats. Verwarm de frituurolie (180 graden). Schep met een eetlepel telkens wat deeg en laat het in de frituurolie glijden. Keer de bollen tijdens het bakken voortdurend om zodat ze een mooie ronde vorm krijgen. Laat ze bakken totdat ze goudgeel zijn. Laat ze uitlekken en bestrooi voor het serveren met wat poedersuiker.

TIP: Dompel de lepel in warm water om aankleven te voorkomen.

De allereerste beelden van de Meifoor zijn al binnen.  En het is dit jaar een echte 'MEI'--foor.  Veel volk zult u nog niet zien, het moet eigenlijk nog beginnen hé.  Het was half zes toen ik dit zag.  Mocht u van plan zijn om dit ding uit te proberen: besef wel dat het 48 meter hoog gaat én kopje over.  Ik sta liever op de begane grond.

Vanavond kan ik iets later op post zijn.  Het is de openingsavond van de Meifoor en ik zal er zijn.  In afwachting geef ik er nog eentje van het Minnewater.  Toeristen die ongevraagd mee op de foto komen poseren is hier bijna onvermijdelijk.  Tot later ....

Nu eens een doodgewone straat van Brugge tonen.  Misschien woont u er wel en vindt u het fijn dat ook uw straatje eens aan bod komt.  Het moet niet altijd Minnewater, 't Zand, de Dijver en andere kleurrijke plaatsen zijn waar de toeristen ons voor de voeten lopen.  Neen, een rustig straatje dus.  Hoogstuk.  Als u er niet moet zijn voor iets of iemand komt u er hoogstwaarschijnlijk nooit.  Gelegen nochtans dicht bij de Coupure.

Nog twee dagen en 'en masse' worden de Brugse Vesten bestormd.  Dat er op die manier al eens iemand struikelt en onzacht op de keitjes terechtkomt is normaal.  Gelukkig zijn er helpende handen.  Na van zijn schrik bekomen te zijn heeft de jongen zijn loopwedstrijd kunnen voortzetten, weliswaar met een geschaafde knie en een vuile broek.

Samen met de foto van gisteren is dit onderdeel van het tafereel 'Jozef wordt verkocht'.  Jozef was de jongste van de zonen van Jakob, stamvader van de Joden en hij was vaders lieveling.  Daarom verkochten zijn broers hem aan de karavaanreizigers op weg naar Egypte.

Dit is het Mariabeeldje dat hangt in het kastje langs de Predikherenrei, meer bepaald terug te vinden in de gevel van het hoekhuis met de Kazernevest.
Zoals u ziet is de waarde van het beeldje gering, maar het doet niks af aan de charme ervan.  Het is een voorbeeld van volkse Mariaverering tijdens de vorige eeuw.   Als u slentert doorheen Brugge en effectief rondkijkt zult u merken dat ook de lagere klassen van de bevolking Maria wilden vereren en er blijk van gaven door het plaatsen van dergelijke beeldjes.

Dit is er eentje op aanvraag.  Poke vroeg me onlangs iets over dat Mariabeeldje op de hoek van de Coupure.  Iedereen noemt het hier Coupure omdat het water, de binnenrei zo noemt, maar in feite is dit het hoekhuis van de Predikherenrei met de Kazernevest.

Met temperaturen deze namiddag die de 20 graden Celsius ruim overschreden hadden we een prachtweertje vandaag.  Iedereen was licht gekleed.  Het was ook heerlijk fietsweer.  Brugge, voor wie het soms niet zou weten, is een fietsstad bij uitstek.  De straten liggen niet altijd effen en koning auto durft zich ook hier wel eens opdringen, maar toch is Brugge een fietsstad.  En dat sommigen creatief zijn met de omschrijving 'fiets' bewijst deze foto.

Oef, op de valreep vandaag nog gevonden door Flater.  Eigenlijk was het een gok en hij gokte juist.  Alle foto's, ook deze, werden genomen van op het brugje dat toegang verschaft tot het Begijnhof, één van Brugge's grootste toeristische attracties.  En zoals u merkt, voortdurend wordt deze plek gefilmd of gefotografeerd.  Ook de steen in het hofje van het huis naast de brug.  Achteraf begrijpt zo'n toerist natuurlijk niks van de inscriptie op de tegel, want opgesteld in het Nederlands.
"De mens denkt omdat hij handen heeft"
Val niet achterover, maar dat is een uitspraak van de filosoof Anaxagoras.
Anaxa.. wie?   Jawel, Anaxagoras!
Anaxagoras bedoelt ermee: de mens lijkt superieur aan de dieren omdat hij handen heeft en de schijnbare verschillen in intelligentie zijn het gevolg van lichamelijke verschillen.
Zware kost dus, een doordenkertje van formaat.
O ja, die nieuwbouw op de achtergrond van de vorige foto zijn de nieuwe appartementen op het domein van het vroegere 'meubelen Claeys' in Zonnekemeers.  Ze zijn pas afgewerkt.
Staat u mij toe pas morgenavond een nieuwe fotovraag op mijn blog te plaatsen.

Dit valt te lezen aan de Gentpoort.  Het is nogal logisch dat aan het eind van WO II de Duitsers via deze poort de aftocht bliezen.  De kortste weg terug naar Duitsland is langs hier naar Gent, en verder.  Het zou me ten zeerste verwonderen moest ik horen dat ze pakweg via de Smedenpoort of Ezelpoort weggevlucht waren.

In de plaats van het mariabeeldje in de nis van de Kruispoort werd - om terug aan te sluiten bij de traditie - omstreeks 1957 een ander beeld geplaatst, namelijk dat van Sint Adriaan (H. Hadrianus).  In zijn linkerhand heeft hij een aambeeld.  Het is het symbool van zijn martelaarschap; op een aambeeld zouden zijn armen afgehakt zijn en zijn benen verbrijzeld.   Reeds in 1448 plaatste beeldsnijder Jan van Cutdeghem in die nis een gelijkaardig beeld van de heilige Adriaan.   Dit beeld staat hier nu weer omdat in de nabije parochie de Brugse patijnmakers (d.i. houten schoenmakers) hem als patroon vereerden. 

... tijdens de eerste wereldoorlog (1914-1918).  De fotograaf is onbekend.  Let op de tramsporen.  Die waren er in 1912, voor de oorlog nog niet.  Maar let u vooral op de nis.  Daarin staat een Mariabeeldje dat gemaakt werd in 1904 door de Bruggeling Michiel D'Hondt.  De Duitsers lieten de poort inclusief het beeldje intact.  Dat beeldje werd later geplaatst op het pleintje voor de h. Magdalenakerk.  En wat gebeurde in deze 'gecultiveerde' 21ste eeuw?  Het beeldje werd een kopje (en armpje) kleiner gemaakt.

Wij mensen bouwen reusachtige kunstwerken maar staan nog veel te weinig stil bij de kathedralen van bomen om ons heen.  Hoe nietig lijken Gentpoort en mens in de schaduw van deze machtige kunstwerken van de natuur.

Voor 'Dwars door Brugge' moeten we nog drie dagen wachten.

Nog 21 dagen wachten tot de volgende editie van de Heilig Bloedprocessie.