vandalisme

Volgens het boek \"Brugge, de Tempel en de Graal\" is dit de heilige Elisabeth van Thüringen, waarover je op www.heiligen.net onder de naam Elisabeth van Hongarije meer info vindt.  Een van de redenen waarom zij als patroonheilige van het domein De Wijngaard (zoals het begijnhof noemt en waar in de vroege jaren 1200 ooit een wijngaard was) gekozen werd is omdat haar man in de kruistochten gestorven is en zij na zijn dood haar bezittingen weggaf aan de armen en gebrekkigen.  De kroon die we al van bij het betreden van het begijnhof gezien hebben is de prinselijke kroon van Thüringen.
Sorry voor de mindere kwaliteit van deze foto, maar ze is zonder flits genomen van aan het andere eind van de kapel en binnenin de kapel is het, net zoals vele kerken en kapellen,  vrij duister.

Buiten aan de ingang van het Begijnhof staat de heilige Elisabeth afgebeeld met een gesloten boek en daarop een dubbele kroon.  Boven de ingang van de kapel staat ze met het boek open en zonder kroon.  We nemen nu eens een kijkje binnen en wat zien we?  Achter het hoofdaltaar staat ze opnieuw maar nu is ze in het boek aan het lezen waarop de kroon ligt.

De jachthaven aan het Kanaaleiland met aan de overkant de Vaartdijkstraat.
Wat vindt u van mijn bootje?  Een beetje klein hé!  Mijn ander schip ligt in Monte-Carlo en dat is een stuk groter.  Ik heb aan Justine Henin-Hardenne haar man, Pierre-Yves, gevraagd om daar een oogje in 't zeil te houden (haha, die woordspelingen!).  Hij is daar toch hele dagen en zo kan hij zich nog eens nuttig maken.

Het Sasplein, officieel: \'Buiten de Dampoort\'

Achteraf roemde Balkenende onze Belgische keuken.  Prompt noemde hij ons allemaal Bourgondiërs.

De Nederlandse minister-president Jan Peter Balkenende is in Brugge gesignaleerd.

Nu trekken we naar de kapel.  Boven de ingang bevindt zich opnieuw een beeld van de heilige Elisabeth.  En wat zien we in haar linkerhand?  Juist: een GEOPEND boek en geen kronen meer.

Nog iets dichterbij, zodat we het duidelijk kunnen zien: een gesloten boek en daarop twee kronen, ondanks het feit dat zij al een kroontje op het hoofd heeft.  Naast haar staat een kreupele.  Op de drempel van de ingang naar het begijnhof wacht die als het ware vergeefs op een aalmoes.

Kijk eens aandachtig naar het beeld van de helige Elisabeth die ons begroet.  Op haar linkerhand ligt een gesloten boek en daarop een kroon.

Er is de laatste tijd enorm veel te doen rond de "Da Vinci Code", het boek en heel binnenkort de film.  Daarin worden een aantal mysteries op een hoopje gegooid.  Er is gebleken dat de schrijver Dan Brown voor vele ideeën de mosterd gaan halen is bij de schrijvers van "Het heilige bloed en de heilige graal".  Nu hebben wij in Brugge toevallig ook een "heilig bloed" relikwie die Diederiek van den Elzas vanuit het heilig land, meer nog, vanuit het Heilig Graf meegebracht zou hebben.
Thuis heb ik het kleine boekje "Brugge, de tempel en de graal", geschreven door Paul de Saint-Hilaire en dat boekje met slechts honderd kleine blaadjes staat boordevol verrassingen.  Zo nu en dan geef ik u enkele van die verrassingen mee.
Het eerste wat me frappeerde was bijvoorbeeld de verwijzing naar het begijnhof.  Iedereen heeft de ingang van het begijnhof al eens gezien, is het niet in levende lijve dan toch zeker van foto's.

Jazeker, want meneer hier heeft duidelijk geen erectieprobleem.

gezien vanuit de Pottenmakersstraat.
Met de groeten aan Poke.

op een steenworp van de vier Apocalyptische ruiters trof ik dit staaltje van spontane kunst aan op het eind van het straatje Groeninge.

Verleden jaar was een van de vier Apocalyptische ruiters (die opgesteld staan in het Arentsparkje) vernield door een omvallende boom vernield.  Ondertussen heeft de kunstenaar Rik Poot het beeld hersteld en de drie musketiers zijn opnieuw voltallig aanwezig en in volle glorie te bewonderen.

... en dan stop ik ermee.  Het wordt stilaan tijd om ons naar de lente te richten.

In Brugge is de ophokplicht van 1 maart goed opgevolgd.  Het college van burgemeester en schepenen gaf meteen het goede voorbeeld.  Deze middag heb ik het nog eens gecontroleerd en, jawel, ze zitten er nog altijd.  Eindelijk, na vier jaar van nutteloosheid,  heeft het kunstwerk van Toyo Ito voor het eerst zijn praktisch nut bewezen. 

Ha!  Sinds gisteren is men begonnen met de terrasjes te plaatsen.  Altijd wordt gestart aan de Markt, dikwijls tot ergernis van de andere horeca-uitbaters die soms nog dagen wachten moeten tot ze bij hen arriveren.  Het zal dit jaar niet anders zijn want de zon zit uit en de eerste zonnekloppers zijn al gesignaleerd.