De morgenstond

De morgenstond
RELIEGOS
Zondag, 15 mei 2005.
LEON
16 mei 2005
Villadangos del Páramo
17 mei 2005.
ASTORGA
18 mei 2005.
HOSPITAL DE ORBIGO
Hospital de Órbigo
ASTORGA
18 mei 2005.
MIJMERINGEN
Mijmeringen
FONCEBADON

19 mei 2005.
Alhoewel het nog donker was, vertrok ik om 6u15 vanuit Astorga naar Foncebadon zo'n 25 km verder. Ik had dan ongeveer 521 km afgelegd.
Het was zonnig, een prachtige natuur maar toch ook een zware tocht want het was klimmen van 800m naar 1400m.Mijn linkervoet speelde mij wat parten en het scheenbeen was gezwollen door het lastige klimwerk.
Hier kwam ik Wolfgang, een Oostenrijker van 67 jaar, weer tegen. We hadden reeds drie keer in de zelfde refugio geslapen. Hij stapte iets vlugger als ik en dan reserveerde hij mijn bed door er zijn slaapzak op te leggen.
FONCEBADON

De refugio in Foncebadon ging maar om 16u open, ik moest dus 4 uur wachten. De rugzakken worden in volgorde van aankomst op een rij geplaatst. Het is dus : Wie eerst komt, eerst maalt !
Ik had nummer 10.
Er waren maar 25 slaapplaatsen en Erik, uit Brugge, kwam als 29é , dus te laat... completo ! Hij moest ergens anders onderdak zoeken en heeft in de bar overnacht.
Anderen mochten in de kerk slapen maar daar was het echt donker, kil en vuil !!!
Foncebadon is een piepklein, vervallen bergdorp, zonder telefoon of internet. Hier is de tijd blijven stilstaan.
Toch is men stilaan bezig met de heropbouw. Gevolg was dat het een hele stoffige bedoening was, ook de refugio.
Omdat ik toch moest wachten ben ik in de bar een pelgrimsmaaltijd gaan eten.
Vis met aardappelen en aubergines
Grote karaf wijn
Café con léche
Heel lekker en dat voor 9 euro.
Een stukje geschiedenis
Foncebadón
PONFERRADA

20 mei 2005
Op weg naar Ponferrada
De morgenstond...... en ik was weer op weg. Weer 26,5 km dichter bij mijn einddoel !
Het werd prachtig weer, blauwe lucht en volop zon en ik voelde mij prima !
het was een tocht om "U" tegen te zeggen maar met een sterke afdaling nl van 1500 m naar 550 m. Maar mooi, mooi, mooi !!!!
Reeds van in de verte kon ik het " CRUZ de FERRO " zien.
Gelukkig ben ik er 's morgens gepasseerd want het is een ware toeristische attractie geworden en zo is de eigenlijke betekenis verloren gegaan !
Hier heb ik even halt gehouden en de stenen , die ik van thuis meegenomen had, heb ik aan de voet van het kruis gelegd.
Cruz de Hierro
Kathedraal van losse keien...
Ruwhouten stam van roestijzeren kruis...
Mijn ziel hevig bewogen...
Bij jou kom ik eindelijk thuis.
CRUZ de FERRO

Cruz de Ferro
Op een reusachtige hoop stenen staat een boomstan van ongeveer 5 m hoog, met daarop een ijzeren kruis.
Het CRUZ de FERRO !
Sinds lang vervlogen tijden gooien pelgrims hier een steen, die ze van thuis hebben meegebracht, neer als symbool van de last die ze met zich meedragen en waarvan ze zich kunnen bevrijden door hun pelgrimstocht naar Santiago de Compostela.
Cruz de Ferro
Het hout van het kruis...
In een wankele hoop stenen
raakt het de aarde !
Ponferrada
Na het "Cruz de Ferro " ging de prachtige tocht verder tot Ponferrada.
PEREJE
21 mei 2005.
Hospital de Condesa
22 mei 2005.
Hospital de Condesa
Vandaag was ik even de weg kwijt en daardoor heb ik, spijtig genoeg, O Cebreiro gemist.
SARRIA
23 mei 2005.
Laatste gedeelte

De groene route
Wie aan Spanje denkt, ziet niet meteen groene landschappen, sappige weiden en vruchtbare akkers voor zich ! Toch zijn die er wel in Galicië, het laatste gedeelte van de St-Jacobsroute, van Triacastela naar Sarria.
De belangrijkste bron van inkomsten is de veeteelt. De gronden en weiden worden rijkelijk bemest waardoor het er soms behoorlijk stinkt !
Mei is een perfecte maand om de camino te lopen. De dagen zijn lang, de temperatuur aangenaam en de natuur is fris en jong.
Foto : In de verte 3 pelgrims :
1 uit Nieuw-Zeeland
1 uit Australië
1 uit Denemarken
PORTOMARIN
24 mei 2005.