Villadangos del Páramo

Maandag 24 april 2006

ASTORGA

18 mei 2005.
Astroga
Op mijn gewone uur vertrokken voor de tocht naar Astorga, zo'n 26 km verder.
Zonnig weer, blauwe lucht, mooie route ...wat kan een pelgrim meer wensen?

Aanvankelijk deed mijn scheenbeen nog pijn maar het beterde stapsgewijs.
Voor het eerst had ik ook last van zweetvoeten !!! Op aanraden van een dermatoloog, heb ik er een papieren zakdoekje tussengestoken en inderdaad, het hielp.

Foto = De brug naar Hospital de Orbigo.

Geschreven door Theo om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 23 april 2006

HOSPITAL DE ORBIGO

Hospital de Órbigo

Aan de lange brug, die in het midden een knik heeft, is een waar gebeurd verhaal verbonden.

De Castiliaanse ridder, Suero de Quiñones, had ter ere van een dame, de gelofte afgelegd om iedere donderdag een KETEN om zijn hals te dragen !
Om van deze onpraktische gelofte af te geraken, organiseerde hij bij de brug een groot toernooi.
Samen met negen medestanders, streed hij twee weken vóór en twee weken na de naamdag van de apostel Jacobus, 25 juli, tegen alle ridders die hier langskwamen.

Het toernooi ontsloeg hem inderdaad van zijn gelofte en als dank schonk hij de keten aan de kathedraal van Santiago waar ze nog altijd het borstbeeld van Jacobus de Mindere siert !

Sinds 2000 wordt in Hospital de Órbigo de PASO HONROSO ( het toernooi) nagespeeld. Het is nu een grote toeristische attractie waaraan de meeste inwoners deelnemen, gehuld in middeleeuwse kledij.

Geschreven door Theo om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 22 april 2006

ASTORGA

18 mei 2005.
Reeds om 13u15 kwam ik aan in Astorga.
Het is een gezellig stadje met weer een prachtige kathedraal die echt een bezoek waard is!
Hier heb ik ook een liturgisch museum bezocht : bidprentjes, kazuifels, heiligenbeelden, mijters, wijnbekers...
Te veel om op te noemen en ik ben blij dat ik er tijd voor gemaakt heb.

Hier heb ik ook Eric, uit Brugge, terug gezien en bij een paar cerveza's hebben we wat bijgepraat. Waarover ? Dat kun je wel raden !!

Geschreven door Theo om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 21 april 2006

MIJMERINGEN

Mijmeringen
De zon schijnt, je wandelt meestal heel alleen maar toch ook niet want ... je schaduw stapt met je mee en ik begon dat beeld te ontleden.

Bij de punt van mijn paraplu dacht ik aan een gepunte Duitse helm.
De schaduw aan de linkerzijde is van de klep van mijn pet want vermits ge steeds westwaarts stapt,zit de zon ook altijd aan de linkerkant en zo kreeg ik wat schaduw.

Bruinen doe je dus maar aan één kant of je zou een tijdje achteruit moeten stappen...

Maar de pelgrim ... hij stapt gewoon voort !!!

Geschreven door Theo om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 20 april 2006

FONCEBADON

19 mei 2005.

Alhoewel het nog donker was, vertrok ik om 6u15 vanuit Astorga naar Foncebadon zo'n 25 km verder. Ik had dan ongeveer 521 km afgelegd.

Het was zonnig, een prachtige natuur maar toch ook een zware tocht want het was klimmen van 800m naar 1400m.Mijn linkervoet speelde mij wat parten en het scheenbeen was gezwollen door het lastige klimwerk.

Hier kwam ik Wolfgang, een Oostenrijker van 67 jaar, weer tegen. We hadden reeds drie keer in de zelfde refugio geslapen. Hij stapte iets vlugger als ik en dan reserveerde hij mijn bed door er zijn slaapzak op te leggen.

Geschreven door Theo om 00:00 Reageer op dit bericht

Woensdag 19 april 2006

FONCEBADON

De refugio in Foncebadon ging maar om 16u open, ik moest dus 4 uur wachten. De rugzakken worden in volgorde van aankomst op een rij geplaatst. Het is dus : Wie eerst komt, eerst maalt !
Ik had nummer 10.
Er waren maar 25 slaapplaatsen en Erik, uit Brugge, kwam als 29é , dus te laat... completo ! Hij moest ergens anders onderdak zoeken en heeft in de bar overnacht.
Anderen mochten in de kerk slapen maar daar was het echt donker, kil en vuil !!!

Foncebadon is een piepklein, vervallen bergdorp, zonder telefoon of internet. Hier is de tijd blijven stilstaan.
Toch is men stilaan bezig met de heropbouw. Gevolg was dat het een hele stoffige bedoening was, ook de refugio.

Omdat ik toch moest wachten ben ik in de bar een pelgrimsmaaltijd gaan eten.

Vis met aardappelen en aubergines
Grote karaf wijn
Café con léche

Heel lekker en dat voor 9 euro.

Geschreven door Theo om 00:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 18 april 2006

Een stukje geschiedenis

Foncebadón

Dit was vroeger een belangrijke pleisterplaats voor pelgrims. Hier vond je een herberg, een klooster en een kerk.
Meer dan duizend jaar geleden werd hier een Spaans Concilie gehouden !

Tegenwoordig is dit stadje bijna verlaten en is praktisch geheel vervallen. Er is wel sprake geweest van heropbouw maar het zal een werk zijn van lange duur en er zit weing schot in de zaak. Het geheel biedt een troosteloze indruk. Enkele krakers kun je hier wel treffen.

Alleen de refugio en twee bars waren mooi ingericht.

Geschreven door Theo om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 17 april 2006

PONFERRADA

20 mei 2005
Op weg naar Ponferrada

De morgenstond...... en ik was weer op weg. Weer 26,5 km dichter bij mijn einddoel !

Het werd prachtig weer, blauwe lucht en volop zon en ik voelde mij prima !
het was een tocht om "U" tegen te zeggen maar met een sterke afdaling nl van 1500 m naar 550 m. Maar mooi, mooi, mooi !!!!

Reeds van in de verte kon ik het " CRUZ de FERRO " zien.
Gelukkig ben ik er 's morgens gepasseerd want het is een ware toeristische attractie geworden en zo is de eigenlijke betekenis verloren gegaan !

Hier heb ik even halt gehouden en de stenen , die ik van thuis meegenomen had, heb ik aan de voet van het kruis gelegd.

Cruz de Hierro

Kathedraal van losse keien...
Ruwhouten stam van roestijzeren kruis...
Mijn ziel hevig bewogen...
Bij jou kom ik eindelijk thuis.

Geschreven door Theo om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 16 april 2006

CRUZ de FERRO

Cruz de Ferro
Op een reusachtige hoop stenen staat een boomstan van ongeveer 5 m hoog, met daarop een ijzeren kruis.

Het CRUZ de FERRO !

Sinds lang vervlogen tijden gooien pelgrims hier een steen, die ze van thuis hebben meegebracht, neer als symbool van de last die ze met zich meedragen en waarvan ze zich kunnen bevrijden door hun pelgrimstocht naar Santiago de Compostela.

Cruz de Ferro
Het hout van het kruis...
In een wankele hoop stenen
raakt het de aarde !

Geschreven door Theo om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 15 april 2006

Ponferrada

Na het "Cruz de Ferro " ging de prachtige tocht verder tot Ponferrada.
Daar heb ik een tijdje naar de refugio moeten zoeken maar na enig speurwerk en gevraag kwam ik toch terecht. De refugio was gesloten tot 15 uur maar dat was geen probleem. Gauw mijn dagelijks verslagje geschreven en dan een bezoek gebracht aan de toch wel zeer mooie stad.

De volgende morgen was ik weer vroeg uit de veren want om 6u15 heb ik een foto genomen van een kilometerpaal met daarop, voor het eerst, de resterende afstand naar Santiago.
Nog 202,5 km !!! Ik had dus al 577,5 km gestapt !!!

Geschreven door Theo om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 14 april 2006

PEREJE

21 mei 2005.
Vroeg begonnen....Dus om 6u30 de rugzak gepakt en weg.

Eerst een lange, rechte weg en daarna ging de tocht tussen bergen naar Pereje, zo'n 33 km verder.
Het was bewolkt, maar bleef droog. De fysiek was terug in orde en het moreel goed. IK ZAG HET ZITTEN !

Om 13 uur zat mijn dagtrip er op.

Pereje is een bergdorpje met maar een paar huizen en 1 bar. Daar heb ik gegeten samen met François,nog een paar Fransen, Duitsers en 1 Spanjaard. Het was een getater van jewelste !!

Het was een zeer mooie refugio met prima sanitair en voor de verandering eens geen stapelbedden maar lage, houten bedjes. Alles voor de prijs van 6 euro.

François, uit Lyon, heeft bij de hospitalera sterk aangedrongen om de kerk te openen. Een zware discussie, zij in het Spaans, hij in het Frans. Uiteindelijk kwamen ze akkoord en samen met enkele pelgrims zijn we naar het oude kerkje geweest. Zoals voorheen zong François een lied in het Latijn en wij hebben het Onze Vader opgezegd, ieder in zijn eigen taal.
Een emotioneel moment !!

Zeer recent kreeg ik van François foto's toegestuurd met een brief waarin hij beschrijft dat hij nog dikwijls terugdenkt aan die momenten van saamhorigheid.

Vanaf hier heb ik Wolfgang, Gerhard en Eric niet meer gezien.

Geschreven door Theo om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 13 april 2006

Hospital de Condesa

22 mei 2005.
Het is een automatisme geworden. Om 6 uur wakker, een kattenwasje en op stap !

Dit gedeelte van de camino wordt de CAMINO DURO genoemd, de zware weg !

Voordat je in Galicië komt wachten er nog twee zware beklimmingen. Bovendien doorkruisen enkele drukke autobanen het tracé van de camino. De meeste pelgrims nemen hier een omweg om al die drukte te vermijden.

Het weer was ook niet te best en mijn paraplu heeft dienst gedaan. Gelukkig regende het niet tijdens de beklimming , het was al modderig en glibberig genoeg !!

Foto : Dit standbeeld (1350 m), van een pelgrim, is de perfecte weergave van het weer op dat moment !!
Het deed mij denken aan het lied van Boudewijn de Groot nl. Hoe sterk is de eenzame... pelgrim in dit geval.

Bemerk wel de rode paraplu, het kenmerk van de Belgische pelgrim !

Geschreven door Theo om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 12 april 2006

Hospital de Condesa

Vandaag was ik even de weg kwijt en daardoor heb ik, spijtig genoeg, O Cebreiro gemist.

O Cebreiro is al eeuwen lang een belangrijke bedevaartsplaats op de weg naar Santiago. Zolang de Camino bestaat, hebben vele pelgrims hier overnacht.

Door het gure weer,(regen, sneeuw en mist tot in mei ) was er behoefte aan de nodige voorzieningen om de uitgeputte pelgrims op te vangen. Het "hospitium" naast de kerk dateert reeds van in de vroege Middeleeuwen.

Ik ben dan terecht gekomen in Hospital de Condesa. Het was nog redelijk vroeg maar omdat het weer zo slecht was, ben ik niet verder gestapt.
Velen zullen de zelfde mening gehad hebben want toen François rond 13 u arriveerde was er geen plaats meer.

Foto : De weg liep langs bergdorpen die voornamelijk uit kleine, armoedige boerderijen bestonden. Vuil, modder en uitwerpselen !!!
Dit was het modderigste deel van de Camino. Gezien de rotsachtige bodem is hier weinig landbouw en dat er geen weelde is, kon je zien aan de vervallen, rommelige en slordige boerenhoven.

Geschreven door Theo om 00:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 11 april 2006

SARRIA

23 mei 2005.

Ik verlaat het bergland van Galicië want de weg naar Sarria is een etappe over groene heuvels, door glooiende landschappen. Bovenop de pas Alto de Riocabo krijg je een prachtig uitzicht.

Het is schitterend weer. Een paar nijdige beklimmingen en sterke afdalingen in het begin, maar de moreel is goed evenals de fysiek.
Mijn benen worden wel moe van de dagelijkse inspanningen maar ik probeer toch een 30-tal km per dag te stappen.

In SARRIA aangekomen om 14u15 na een tocht van 30,5 km. Hier heb ik voor een private refugio gekozen (8 euro) omdat de municipal een armtierige bedoening was.
Deze refugio is zeer luxueus, 8 personen per kamer en na het nuttigen van een pelgrimsmaaltijd à 7,5 euro, even verpozen op het zonnig terras om mijn dagelijks verslagje te schrijven.

NOG 112,5 KM !!!!

Geschreven door Theo om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 10 april 2006

Laatste gedeelte

De groene route

Wie aan Spanje denkt, ziet niet meteen groene landschappen, sappige weiden en vruchtbare akkers voor zich ! Toch zijn die er wel in Galicië, het laatste gedeelte van de St-Jacobsroute, van Triacastela naar Sarria.

De belangrijkste bron van inkomsten is de veeteelt. De gronden en weiden worden rijkelijk bemest waardoor het er soms behoorlijk stinkt !

Mei is een perfecte maand om de camino te lopen. De dagen zijn lang, de temperatuur aangenaam en de natuur is fris en jong.

Foto : In de verte 3 pelgrims :

1 uit Nieuw-Zeeland
1 uit Australië
1 uit Denemarken

Geschreven door Theo om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 9 april 2006

PORTOMARIN

24 mei 2005.

Weer vroeg uit de veren voor mijn tocht naar PORTOMARIN.

Het werd een mooie tocht over heuvels, langs kleine dorpjes.
Dikwijls moest ik een waterweg oversteken hetzij op doorwaadbare plaatsen of over stapstenen.
Regelmatig was er toch een "kuitenbijter" bij en de zon schitterde aan de hemel. Warm !!

De boerderijen en dorpen waren wel properder en de weg was niet zo modderig meer.

De boerenhoven werden bewaakt door honden die vrij rond liepen.Hierover doen de wildste verhalen de ronde. Ikzelf heb er geen last van gehad.
Het zijn meestal schepers, ze liggen in de zon te genieten en kijken naar de voorbijtrekkende pelgrims.

Eénmaal was er toch één van de drie die omzichtig om me heen liep en begon te grommen. Ik stapte gewoon verder en hij droop af.

Geschreven door Theo om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 8 april 2006

PORTOMARIN

Een beetje geschiedenis
Toen, in 1962, de stuwdam in de Miño klaar was en het water in de rivier Belesar afgedamd werd, verdween PORTOMARIN.
Het oude stadje aan de brug over de rivier verdween in de golven. Ook andere dorpen, boerderijen, bossen enz. zonken weg in het water!
Toch heeft men Portomarin gedeeltelijk behouden al staat het nu op een andere plaats. Met de grootste zorg heeft men de belangrijkste gebouwen van het stadje eerst steen voor steen afgebroken en zeer nauwkeurig weer opgebouwd.

De brug was het belangrijkste bouwwerk en dateert al van de 12é eeuw. Het was namelijk de verbinding tussen de beide oevers en de pelgrims konden zo gemakkelijk de rivier oversteken.
Tegenwoordig is Portomarin een tamelijk rustig stadje . In de zomer is er watertoerisme aan het stuwmeer maar gans het jaar door passeren er pelgrims.

Foto = Brug over de Miño.

Geschreven door Theo om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 7 april 2006

EUCALYPTUSBOSSEN

Vanaf Portomarin is bosbouw belangrijk. Hier zijn voornamelijk eucalyptusbomen aangeplant. Die geven een pittige geur af.
De afgevallen bladeren zijn evenwel giftig voor insekten en doden ook alle beplanting rondom de bomen.
Er leeft niks, geen varens, geen bloemen, geen vogels of muizen!!!
Alleen in de bergen, en dan nog op enkele stukjes kalkhoudende grond is er wat natuurlijke vegetatie gebleven.

Geschreven door Theo om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 6 april 2006

GONZAR

Gonzar
Het was dus mijn bedoeling om in Portomarin te stoppen maar het was nog té vroeg. Daarom heb ik er nog een kleine 8 km bijgedaan.
Dat was dan 30 km voor die dag maar het was genoeg want mijn scheenbeen liet zich weer voelen!

Hier in Gonzar was het een mooie refugio en nog gratis ook. De bar stelde niet veel voor maar ik ben er toch aan boterhammen met hesp geraakt.

Foto : Refugio in Gonzar. Bemerk de prachtige zoldering met authentieke boomstammen, krom en ongelijk!

Geschreven door Theo om 00:00 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van De weg naar Santiago