gedicht : EEN ASIELHOND IS..................

ons Axelleke is toch zo'n lieve schat dat wij er eigenlijk pupjes van willen. Ik zou er zelf wel eentje van willen houden, maar ze moet uiteraard nog eerst gedekt worden. Wij gaan vrijdag naar de dierenarts om bloed te laten trekken, zodat ik weet wanneer het de juiste tijd is. We houden jullie wel op de hoogte.

waren wij op weekend in Virton, in de Gaume streek. Wij hadden daar een chalet gehuurd, echt in het midden van de bossen, zodat onze 2 hartediefjes daar goed konden rondlopen, dit vooral voor onze Axelle die nu nog het zotteke mag uithangen, want begin december wordt ze hopelijk gedekt en dan wordt het daarna rustig aan he! Tussen de takken en zoden snuffelen,was iets voor onze Syrah, die altijd op zoek is naar beestjes. Aan haar zien we werkelijk wel dat ze van jachthonden afstammen. Prachtige wandelingen hebben we daar gemaakten de kleurenpracht is echt overweldigend nu! De herfst is toch een heel mooi jaargetijde, al zijn er niet veel bloemen meer.  Dit chaletpark waar we verbleven was echt een aanrader en heel hondvriendelijk en dat is wat we moeten hebben natuurlijk!

"....mensen die honden hebben leven gemiddeld langer dan mensen die ze niet hebben. Dit is geen pro-honden-campagne-fantasie. Het is gewoon een medish gegeven dat de kalmerende invloed van een vriendelijk huisdier de bloeddruk verlaagt en daarmee het risico op een hartaanval."
                                                 sic. Desmond Morris

We hadden vandaag een clubwandeling gepland om 14.00 uur, maar met het oh zo warme weer was die verzet naar 10.30. Soijtig genoeg waren er te weinig clubleden  verwittigd en waren we met een kleine bezetting. Maar dit was ook geweldig leuk. Hingene ligt in een prachtige streek en de hondjes konden los rondlopen, geen gevaar van auto's of fietsen, en lekker veel slijk om door te stappen. Genoten dat zij hebben en wij natuurlijk ook. Eventjes was het wel wat moeilijk toen wij naar boven naar een wei moesten klimmen, vol met koeienplaveien. De hondepootjes waren direct stinkend vuil, maar dat deerde hun natuurlijk niet. Wij hebben daarna lekker een stukje notentaart verorberd en onze mannen een zalig verfrissend pintje gedronken. Wat is het leven toch heerlijk !!!

" De deuren gaan open en haar gezicht licht op in een ongelooflijke vreugde.; "Ach rare hond! ben je geen rare hond?Ik zei dat ik niet lang weg zou zijn" . Dit tegen een kronkelende rug, een flits van poten, een zwiepende staart, een slingerende romp, een sprong, gedraai en een likkende tong. De wereld is weer goed"
                           PAM BROWN