De aanvraag voor een scoot is gedaan bij de Intergemeentlijke Sociale Dienst (ISD ) en normaal is het zo binnen 8 weken geregeld. Dan krijg je wel of niet een scoot, maar dan weet je wat.
Bij mij gaat het langer duren want ik moet uitbehandeld zijn en dat ben ik niet. Waarschijnlijk nooit want mijn voeten kunnen zomaar weer ontsteken. Daarom kan de ISD niets voor me doen. Zij geven het verzoek in handen van een extern bedrijf, die bekijken of ik in aanmerking kom. Als ik toestemming geef halen zij info van de specialisten. Dat kan nog een tijd duren want daarna moet het nog eens beoordeeld worden enzovoort.
In de tussentijd hebben we bij de thuiszorg winkel een scootmobiel gehuurd. Dat is niet te betalen zeg, 72 euro per week, dat hebben we niet al te vaak gedaan. Wel een tijdelijke andere oplossing gezocht en gevonden, zie foto. Zo kon ik toch naar buiten. Want ik mistte wel mijn sociale leven, de contacten met vrienden en collega's. Ik was gewend de hele dag te praten, zitten, lopen, regelen, voorbereiden en nakijken van werk. Kortom de werkzaamheden die je kan doen op een productieafdeling.
De ISD heeft een uitzondering gemaakt voor mij en na de zomer had ik een scootmobiel. De gemeente huurt hem en ik mag hem gebruiken. In januari 2010 wordt opnieuw gekeken hoe het verder moet.
Datzelfde geldt ook voor de aanvraag van een rolstoel. De rolstoel kreeg ik wel in bruikleen van de thuiszorg winkel. Eerst drie maanden en dan nog eens drie maanden. Daarna moest ik hem nog een tijdje huren. Ook hier wordt in januari 2010 weer gekeken of de rolstoel nog nodig is.