Archief

Zoals ik het begrepen heb zijn die bulten weefsel van het botcapsel. De voeten zijn onrustig en de bulten een beetje ontstoken. Er zit toch wat vocht in.

Dr. N. haar voorstel is een MRI  maken om te zien hoever het weefsel naar binnen groeit.
Omdat je een contrastvloeistof krijgt via een infuus moet er ook gekeken worden of mijn nieren het aankunnen. Tot vorig jaar was er met de nieren niks aan de hand maar die check vond ze te lang geleden dus bloed controle, Kalium, Ureum, natrium en kreatinine. 

De afspraak voor de MRI is gemaakt op 10 februari (ja, je leest het goed) 2010   
Met een beetje geluk kunnen we dan een afspraak maken voor de uitslag, meteen na de MRI

Dr. N. heeft het ook over een laars met luchtkussentjes gehad, ik zal eens vragen aan de huisarts of er aktie op moet komen.

11 november 2009 Griepprikken 
Het 1-ste deel van de mexicaanse griepprik halen, de gewone had ik al. 
Het was een regenachtige dag maar ik heb al mijn moed en energie verzameld om in de scootmobiel naar de huisarts te gaan. Aangekomen doet de stoeltjeslift het niet -sterker nog hij is verdwenen en met twee krukken twee trappen op te klimmen leek mij iets teveel van het goede.

Wat moet ik nou? terug naar huis dan maar, onverricht terwijl het me enorme moeite had gekost, opeens kreeg ik een goed idee en vroeg een aardige man die ook naar binnen ging of hij wilde melden dat ik wel op de afspraak ben maar niet naar boven kan. Een paar tellen later was de assistente er en ik heb mijn prik beneden in de gang gehad. Ik was blij dat het zo mocht. Geen last gehad van bijverschijnselen enzo.

Bloed geprikt en uitslag op 19 november,belafspraak dr.B van de MaagLeverDarm afdeling.

3 december 2009 Griepprik 2
Ook gehad, lift deed het nog niet. In januari wordt er verhuisd naar een nieuwe lokatie hier in Lisse.

26 oktober 2009
belafspraak MDL  verpleegkundige dr. L M.
Hoe ik me voel? moe - onrustig van binnen - weinig lucht - zweten als ik eet - mag wat meer Lactulosesiroop nemen - ben moe en kom één kilo in de twee weken bij. Zal wel vocht zijn, hoop ik.  Bloedbeeld stabiel hb 6.1 (is wel eens 3.0 geweest)

29 oktober 2009
Door de thuiszorg is een tijd geleden gezorgd voor een kapster aan huis. Zij komt vandaag knippen en kleuren. Het doet je toch wel als je er verzorgd uitziet.

4 november 2009
Mondhygieniste, al twee jaar is de behandeling uitgesteld omdat ik een bloedverdunner moest gebruiken. Door de behandeling van het schoonkrabben konden er bacterien via de wondjes in mijn bloed komen. Omdat ik de verdunners niet meer gebruik ben ik nu wel weer behandeld.
Door de Diabetes heb ik een droge mond. Toevallig was de mondhyg. naar een beurs geweest waar ze een middel intoroduceren tegen droge mond. Dat mag ik van haar uitproberen.

6 november 2009
Papieren van UWV ontvangen, ik ben afgekeurd om te werken.

9 november 2009
Na 6 weken wachten de schoenmaker gebeld of hij al een datum wist waarop de schoenen klaar zijn. "Doe er nog maar anderhalve week bij", zegt hij. Dus dat wordt wachten tot week 48

8 december 2009
Nog maar gebeld met de schoenmaker, hij belooft dat ik zeker voor de Kerst mag komen.  

Ben bijna 2 jaar in de ziektewet, dus wordt bekeken hoe mijn toekomst qua werken er uit ziet, dit in verband met een eventuele WIA uitkering. Gesprek met dr. G. goed verlopen.
Binnen 10 weken na nu moet er een besluit komen.
Afwachten maar.

Vandaag is er een echo gemaakt van mijn voetzolen. Speciaal van de Bulten. Het is geen vet of vocht  maar een sponsachtige structuur. Zacht-verend en goed doorbloed.

Ik duik de boeken in en overleg met andere specialist, zegt hij.
Bericht komt als er een uitslag bekend is. Hoop niet dat het een operatie wordt, dat geneest meestal niet zo goed vanwege de diabetes.

  
Voor de 7de keer rechts en de 4de keer links wordt het gips open gemaakt zodat het voetenteam de behandeling kan bespreken.

Als het gips er zo lang omheen zit wordt de huid dun en schilferig. Die schilvers laten los en kunnen ontzettende jeuk veroorzaken. Ik had nog nooit gips gehad dus... wat een verrassing, ik mocht niet eens met een breipen er in porren. Dat had zo goed kunnen helpen maar tja... het ziet er zo niet uit en bovendien doordat je been niet gewassen kan worden, of nat mag zijn begon het behoorlijk te stinken. Daar heeft de gipsmeester wel een oplossing voor, een speciaal schoonmaakmiddel voor deze klus. Je spuit een frisruikend schuim er op en kan met een droog washandje of papier de huid wat opfrissen. Nat maken met water mag niet omdat de huid niet droog is als het gips er dan weer om moet. Daardoor kan je ontstekingen krijgen.
 

 
De aanvraag voor een scoot is gedaan bij de Intergemeentlijke Sociale Dienst (ISD )  en normaal is het zo binnen 8 weken geregeld. Dan krijg je wel of niet een scoot, maar dan weet je wat.

Bij mij gaat het langer duren want ik moet uitbehandeld zijn en dat ben ik niet. Waarschijnlijk nooit want mijn voeten kunnen zomaar weer ontsteken. Daarom kan de ISD niets voor me doen. Zij geven het verzoek in handen van een extern bedrijf, die bekijken of ik in aanmerking kom. Als ik toestemming geef halen zij info van de specialisten. Dat kan nog een tijd duren want daarna moet het nog eens beoordeeld worden enzovoort.

In de tussentijd hebben we bij de thuiszorg winkel een scootmobiel gehuurd. Dat is niet te betalen zeg, 72 euro per week, dat hebben we niet al te vaak gedaan. Wel een tijdelijke andere oplossing gezocht en gevonden, zie foto. Zo kon ik toch naar buiten. Want ik mistte wel mijn sociale leven, de contacten met vrienden en collega's. Ik was gewend de hele dag te praten, zitten, lopen, regelen, voorbereiden en nakijken van werk. Kortom de werkzaamheden die je kan doen op een productieafdeling.

De ISD heeft een uitzondering gemaakt voor mij en na de zomer had ik een scootmobiel. De gemeente huurt hem en ik mag hem gebruiken. In januari 2010 wordt opnieuw gekeken hoe het verder moet.

Datzelfde geldt ook voor de aanvraag van een rolstoel. De rolstoel kreeg ik wel in bruikleen van de thuiszorg winkel. Eerst drie maanden en dan nog eens drie maanden. Daarna moest ik hem nog  een tijdje huren. Ook hier wordt in januari 2010 weer gekeken of de rolstoel nog nodig is.
 

Voor de 6de keer wordt het gips open gemaakt met een gipszaag, een z.g. oscillerende zaag - hij trilt zich als het ware door het gips heen. Hij kan niet in je huid zagen als het zaagblad door het gips komt. Een heel speciaal kriebelend gevoel. Ik weet nog de 1ste keer, heel spannend maar nu vertrouw ik de mensen met de zaag wel ;-)

Nadat de groep artsen van het voetenteam is geweest moeten mijn voeten weer ingegipst worden.

Omdat het gips al een paar keer bij de tenen gebroken is worden nu ook de tenen ingepakt. Dat is steviger. Ze zien er nu uit als Smurfenvoetjes.