CHEERY , met een gedicht van Jan Hendrik de Groot. De strijd.

Wijndorpjes net over de grens



.

Het mooiste stuk van de Ahrvallei, Mittel-Ahrtal, bevindt zich tussen Altenahr en Bad Neuenahr. De steile hellingen van de vallei zijn volledig beplant met wijngaarden. Het is een landschap dat je veeleer in Frankrijk of Italië verwacht. Begin je verkenning in Altenahr, een gezellig stadje vlak bij de snelweg. Het telt maar een paar straatjes, maar je vindt er tal van fraaie vakwerkhuizen, hotels, souvenirwinkels, cafés, restaurants en snackbars.

Erheen : Brussel - Altenahr (Duitsland) 240 km

          Venlo - Altenahr 1uur met de wagen.

Altenahr aan de  rivier  de Arh.

Winzergenossenschaft Mayschoss-Altenahr

De grootste en oudste wijncoöperatie in het Ahrtal is het Winzergenossenschaft Mayschoss Ahrtal. De coöperatie werd in 1868 opgericht, bestaat dus inmiddels meer dan 150 jaar, verwerkt de druivenproductie van 121 hectare en heeft 320 leden. Een groot assortiment aan witte, rode en rosé wijnen wordt in diverse kwaliteiten geproduceerd, van wijn voor het dagelijkse glas wijn tot heel goede, die minimaal vergezeld moet gaan van een mooie maaltijd. Een coöperatie die ook veel promotionele activiteiten initieert voor het promoten van de Ahr wijnen. Altijd de moeite waard om te bezoeken. Haar eiswein is uniek in het Ahrdal. Door het uitblijven van de vorst wordt deze niet elk jaar geproduceerd. Voor een warme zomeravond produceert men een heerlijke rosé, een Spätburgunder Weissherbst. Deze heeft een typische frisse smaak met duidelijk aanwezige  zuren.
 Altijd weer een genoegen om er een glas van te drinken. De witte wijnen zijn meestal gebaseerd op riesling of weissburgunder, lekkere wijnen doch halen niet de kwaliteit van een broertje of zusje uit de Pfalz of Elzas.  De Ahr-Spätburgunder Klassiker trocken  is een lekker glas wijn bij rood vlees of zomaar. De 2007er Edition Ponsart Nr. 17 -Goldkapsel biedt meer kwaliteit. Meerdere jaargangen van deze wijn zijn bekroond met de Goldener Preis der Landwirtschaftskammer.  Prijs kwaliteit voor beide Spätburgunder wijnen is goed.

Een wijn van uitzonderlijke klasse is de zogenaamde Selektion XII. Deze Spätburgunder wordt gemaakt van druiven waarbij aan de druivenstokken de productie teruggesnoeid is naar 12 druiven. Dit komt overeen met een beperkte productie van ongeveer 0,5 liter wijn per stok. De wijn heeft een dieprode kleur, een volle smaak, is fruitig, versterken elkaar in harmonie voor neus, smaakpapillen en oog.

Arh wijnen, hier nog niet direct te vinden want
 de wijn is zo lekker
dat het echt een aanrader is deze wijn ter plaatse
gaan te proeven en dan kan men daar zijn
 voorraad  inkopen.
Maar de Ahr wijnen zijn duur omdat de
productie arbeidsintensief is.

Heb je nu echt teveel gedronken dan gaan we iets verder naar het kuuroord.

Kuuroord
Van een heel ander kaliber is Bad Neuen - ahr, een prestigieus kuuroord dat met Ahrweiler één gemeente vormt, maar er in niets op lijkt. Het dankt zijn faam aan de wereldberoemde Apollinarisbronnen, die in 1852 werden ontdekt in het gehucht Wadenheim. Bad Neuenahr heeft prachtige parken en plantsoenen langs de Ahr, een theater, een concertzaal en een Kurhaus met casino, dat het middelpunt vormt van het kuurleven.


.

Zicht op het dorpje Altenahr.

Apollinaris bron

In de Apollinaris-bron in Bad Neuenahr ontspringt een bijzonder tafelwater. Als ambassadeur vertegenwoordigt het een kuuroord dat bijna 150 jaar badplaatstraditie heeft. Op een veiling in 1852 kocht de wijnbouwer Georg Kreuzberg voor 15 daalders een wijnberg in de buurt van Bad Neuenahr. Maar vanwege de zure bodem mislukte de aanplant van wijnstokken. Toen hij de zaak wilde onderzoeken en opdracht gaf opgravingen te verrichten, ontdekte hij dat op een diepte van 50 voet koolzuurhoudend mineraalwater uit de rots borrelde. Een onderaardse bron met mineraalwater van topkwaliteit. Kreuzberg liet toen een broninstallatie aanleggen en sloot zo de kring – hij vernoemde de bron naar de Heilige Apollinaris, eigenlijk een schutspatroon van de wijn.

.

Zie, in het zand


Zie, in het zand
kan ik een vis tekenen
zo sprekend echt
dat hij in mijn ogen
kan zwemmen
naar de overkant.

Stil nog even zegt de vis
in zijn golfjes van zand
tegen de wind.
Stil, niet spreken nu.
ik wil nog even
blijven leven.

.

Winterslaap

Zo'n egeltje, dat in november slapen gaat
en dromend alles mist: de Sint als kreupelrijmer,
de kerstcommercie en het oudejaarsgemijmer,
de nieuwjaarsborrels en de nieuwjaarsleuterpraat,

fantastisch toch? En wat hem verder blijft bespaard:
sneeuw, ijs en hagelbuien, biberen en rillen
en carnaval... Zoiets zou u toch ook wel willen?
Pas als de lente terugkomt in de loop van maart

ontwaakt hij fit en fris na bijna twintig weken.
En daarna gaat hij een verkeersweg oversteken.

.

De drie vliegen

Er zaten eens drie vliegen
Om het hardst te liegen,

Buiten op een balkon,
Luierend in de zomerzon.

De eerste zei: ‘Met deze poot
Sloeg ik vijf olifanten dood.’

De tweede zei: ‘Ik vlieg zo vlug,
In ’n uurtje naar Afrika en terug.’

De derde zei: ‘Ik vlieg zo hoog,
Nog hoger dan de regenboog.’

Toen werd ’t wat kil en ’t waaide wat
De vliegen riepen: ‘Voel je dat!’

En vlogen gauw het huis weer binnen
Om daar nóg meer leugens te verzinnen.

.

SPOEDDEBAT

Je zou je regelrecht in Artis wanen:
een kleine kikker kwaakt en blaast zich op,
luid toegejuicht door kippen zonder kop,
de ezels huilen krokodilletranen.

Een zevenslaper zit discreet te snurken,
een zwartekousenkraai krast ach en wee,
de ratelslang heeft weer eens geen idee,
maar wijt in stilte alles aan de Turken.

Ziedaar een blik in 's lands vergaderzaal,
het onderwerp is de cultuur ditmaal.


uit: 'Veel werk', 2000.

.

Zwanen.

Zwanen zien er altijd zo nieuw uit
zo zondags, zo pas in bad geweest;
Maar spelen of spetteren in het water,
dat doen ze niet. Zwanen zijn niet vrolijk.

Zij willen ook altijd weg. Daarom wiegen zij
met hun lange hals als met een witte zakdoek
en zo droevig dat ze kijken.
Zwanen kunnen geen tranen laten.

Maar zwemmen, dat kunnen zij, statig drijven
altijd recht vooruit als witte bootjes
met onzichtbare roeispanen.

En opeens verandert alles van kleur
als zij hun vleugels openslaan
en zich languit rekken in de spiegel
van de vijver. Dan kraait het water
van plezier en klapt in zijn handen. 


uit' De zee is een orkest'.
1978 Altiora -Averbode

.

De otters

Acht otters, bot- en graatvrij, draaien dol
en hoepelen en tollen door het water.
Wat de een doet, kan de ander acrobater
met maar één oogmerk: louter voor de lol.

Doen nooit iets rustig, altijd kwiek kwiek kwiek,
voelen aan alles met hun drukke handjes,
krabben hun jeuk, gapen met spitse tandjes
en steeds met een verhoogde motoriek.

Een otter bijt of proeft een ander beestje
als uitdaging of test - spelen of eten -
waarna ze buitelend het hol in gaan.

Hun leven is een altijd durend feestje.
Hun kommer heet komkommer en ze weten:
Depressies komen van de oceaan.

.

Joris

Ik heb vanavond, met de poes op schoot,
de onrust uit het beestje weggestreken,
waarbij de goedzak mij heeft aangekeken
met ogen zo onpeilbaar diep en groot,
dat het mij één moment heeft toegeleken
als was hij eeuwen lang al deelgenoot
van het geheim van leven en van dood
en nu dan op het punt stond om te spreken.

Een aandrang, waar hij niet voor is bezweken,
omdat hij langzaamaan de ogen sloot
en nog een lome haal gaf met zijn poot
als halve aai en onzachtzinnig teken
dat men hem ooit nadrukkelijk verbood
het zwijgen rond die zaken te verbreken.


uit: 'De volle mep', 1987. 

.

.

Mol

Er woont een minnaar in mijn tuin,
een kompel met fluwelen handen.

Hij klopt, betast en streelt de rulle
wanden, breekt met zachte vingers

de vochtige aarde aan. Zij laat begaan.
Zoals hij stijgt en daalt, hardnekkig al

haar gangen gaat, lichtvoetig kruipdier
van genot dat in haar bekken sluipt,

kleine doodgraver van verlangen,
blindganger van geluk die in haar huid

zijn tekens weeft, dan huiverig naar
adem snakt en wegvlucht uit haar schoot.

Zij meet de schade, wist zijn sporen,
sluit zich onbewogen, als hij boven haar

de handen strekt, het nekvel spant
en stil het hoofd buigt voor de spade.

.

Jagerslied

Ik ging een dag uit jagen
al met mijn schietgeweer.
Ik ging een dag uit jagen
met mijn hoedje en een veer.

Aldus zou ik gaan jagen,
gaan jagen op het land.
Maar toen kwamen er twee haasjes aan
die beten in mijn hand.

Toen kwam er nog een eekhoorn
die trok me aan mijn haar.
Van overal, van overal
loerde het gevaar.

Het leven van een jagersman
is beslist geen grap.
Vanuit het dichte struikgewas
gaf een hertje me een trap.

Ik zit vol met blauwe plekken
en hier en daar een bult.
Met wilde woeste dieren
is de natuur gevuld.

Ik ging een dag uit jagen,
maar ik doe het nooit weer.
In een stil en donker hoekje
hangt het hoedje met de veer.




Hans Dorrestijn
uit: ik moest een schaap een tongzoen geven.