CHEERY met een gedicht van Diet Huber. De Banaan..

.

Voor een dag van morgen

Wanneer ik morgen doodga,
vertel dan aan de bomen
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan de wind,
die in de bomen klimt
of uit de takken valt,
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan een kind,
dat jong genoeg is om het te begrijpen.
Vertel het aan een dier,
misschien alleen door het aan te kijken.
Vertel het aan de huizen van steen,
vertel het aan de stad,
hoe lief ik je had.

Maar zeg het aan geen mens.
Ze zouden je niet geloven.
Ze zouden niet willen geloven dat
alleen maar een man alleen maar een vrouw
dat een mens een mens zo liefhad
als ik jou.

.

De rouwmoedige geit

Een koe stal op een goede morgen
Een groot vat bier uit een café.
Daarop schreef zij met grote letters:
'Le jour de gloire est arrivé?'

Tezamen met twee oude vrienden,
Een kikker en een witte geit,
Ging zich de koe aan bier te buiten,
Een toonbeeld van onmatigheid

Daar dronken koe en geit en kikker,
Daar dronken zij den gansen dag,
Eerst toen het grote biervat leeg was,
Kwam er een eind aan 't drinkgelag.

De koe kon boe noch ba meer zeggen.
De dronken kikker gaf geen kik.
Alleen de geit zei tussenbeide
Verdrietig en berouwvol: 'Hik!'

.

Ode aan de groente

Al vorm ik met mijn vrouw een lekker paar
Toch blijken onze smaken te verschillen,
Want zij snapt niet wat alle mannen willen
En maakt dus elke dag weer groente klaar.
Maar ik als man ben er de man niet naar
Mijn honger met konijnenvoer te stillen,
Daarvoor heb ik gewoon geen smaakpapillen.
Maar desondanks zijn vaak de rapen gaar.
Mijn vrouw is immers net als alle vrouwen
Die groente als gezonde kost beschouwen
Waar ik naar haar idee niet buiten kan.
Daarom licht ik de deksel van de pan
En al moet ik met lange tanden kauwen
Mijn groente zal ik eten als een man.

.

Op school stonden ze...

Op school stonden ze op het bord geschreven,
het werkwoord hebben en het werkwoord zijn;
hiermee was tijd, was eeuwigheid gegeven,
de ene werklijkheid, de andre schijn.

Hebben is niets. Is oorlog. Is niet leven.
Is van de wereld en haar goden zijn.
Zijn is, boven die dingen uitgeheven,
vervuld worden van goddelijke pijn.

Hebben is hard. Is lichaam. Is twee borsten.
Is naar de aarde hongeren en dorsten.
Is enkel zinnen, enkel botte plicht.

Zijn is de ziel, is luisteren, is wijken,
is kind worden en naar de sterren kijken
en daarheen langzaam worden opgelicht.

.

In afwachting

Een nachtwacht zat des nachts te wachten.
Nooit had een nachtwacht zo'n verdriet.
Want, schoon hij wist dat hij moest wachten,
Waarop hij wachtte wist hij niet.

En als niet Rembrandt was gekomen,
Getooid met een fluwelen hoed,
Dan had die nachtwacht nooit geweten
Waarop een nachtwacht wachten moet.

.

Twee honden

De dood is me schrikken. Ik raak er
niet aan gewend. Nu is de dochter van
onze hond die dood is, dood: het bloeden

wou niet stoppen. In haar plaats loopt
onverschillig de poes achter mam aan
die door moet. Nee ze leert niet hoe

te blaffen. Stil streelt haar staart
langs moeders benen, een soort van trotse
troost. Triomferen is katten niet vreemd.

.

Bloedworst en kaas

Er was 's 'n bloedworst van Duitse makelij,
Een wonder van hogere worststopperij,
Zo rond en zo krachtig,
Zo fris en zo prachtig,
Die trots op zichzelf in de winkelkast lei.

Ook lag er een kaasje van Franse komaf
Met korsten en hoeken en brokken eraf,
Vol viezige kleuren,
Vol putten en scheuren
En dat ’n vreselijke lucht van zich gaf.

Jij stinkende kaas, had de bloedworst gezucht,
Ik heb me al ziek van benauwdheid gekucht.
Hou op met dat muffen,
Ik lig hier te puffen,
Zeg, schaam jij je niet voor je ak’lige lucht?

Welnee, zei het kaasje, ik schaam me geen zier,
Wanneer ik geen lucht gaf, dan lag ik niet hier.
Zo ben ik geboren,
Ik riek naar behoren,
Dat puffen en muffen is juist m’n plezier.

Toen kwam er een magere heer uit den Haag,
Die z’ allebei kocht voor z’n maal van vandaag.
De worst lag te brommen:
Zo ver moest ’t kommen,
Nu ga ik met hem in dezelfde maag.

De heer ging naar huis en dineerde gezond.
Daarna stak ie smullend de kaas in z’n mond.
De lucht vond ie kittig,
De smaak vond ie pittig.
De bloedworst die was voor de maag van zijn hond.

.

De strijd

Onder d'uitgeholde oever
van een trage moddersloot,
zat een waterrat te kluiven
aan een stukje tarwebrood.

Maar daarboven, in de weelde
van een groene netelvracht,
lag een oude, bonte kater
op zijn eerste ochtendwacht.

D'een nog onbewust van d'ander
knabbelde aan zijn stukje brood.
D'ander spiedde, bukte, en likte
even aan zijn achterpoot.

Na een poosje klom de rat toen
langzaam tegen d'oever op.
Plots... daar stond ie, plompverloeren
voor de wrede katerkop.

's Wilde vlucht - een sprong - 'n haartje
scheelde 't maar - een plons - de rat
dook in 't water of de duvel
'm achter aan zijn hielen zat.

Aan de groengezoomde oever
van een trage moddersloot
peinsde een kater over 't leven
en een rat over de dood.

Wijndorpjes net over de grens



.

Het mooiste stuk van de Ahrvallei, Mittel-Ahrtal, bevindt zich tussen Altenahr en Bad Neuenahr. De steile hellingen van de vallei zijn volledig beplant met wijngaarden. Het is een landschap dat je veeleer in Frankrijk of Italië verwacht. Begin je verkenning in Altenahr, een gezellig stadje vlak bij de snelweg. Het telt maar een paar straatjes, maar je vindt er tal van fraaie vakwerkhuizen, hotels, souvenirwinkels, cafés, restaurants en snackbars.

Erheen : Brussel - Altenahr (Duitsland) 240 km

          Venlo - Altenahr 1uur met de wagen.

Altenahr aan de  rivier  de Arh.

Winzergenossenschaft Mayschoss-Altenahr

De grootste en oudste wijncoöperatie in het Ahrtal is het Winzergenossenschaft Mayschoss Ahrtal. De coöperatie werd in 1868 opgericht, bestaat dus inmiddels meer dan 150 jaar, verwerkt de druivenproductie van 121 hectare en heeft 320 leden. Een groot assortiment aan witte, rode en rosé wijnen wordt in diverse kwaliteiten geproduceerd, van wijn voor het dagelijkse glas wijn tot heel goede, die minimaal vergezeld moet gaan van een mooie maaltijd. Een coöperatie die ook veel promotionele activiteiten initieert voor het promoten van de Ahr wijnen. Altijd de moeite waard om te bezoeken. Haar eiswein is uniek in het Ahrdal. Door het uitblijven van de vorst wordt deze niet elk jaar geproduceerd. Voor een warme zomeravond produceert men een heerlijke rosé, een Spätburgunder Weissherbst. Deze heeft een typische frisse smaak met duidelijk aanwezige  zuren.
 Altijd weer een genoegen om er een glas van te drinken. De witte wijnen zijn meestal gebaseerd op riesling of weissburgunder, lekkere wijnen doch halen niet de kwaliteit van een broertje of zusje uit de Pfalz of Elzas.  De Ahr-Spätburgunder Klassiker trocken  is een lekker glas wijn bij rood vlees of zomaar. De 2007er Edition Ponsart Nr. 17 -Goldkapsel biedt meer kwaliteit. Meerdere jaargangen van deze wijn zijn bekroond met de Goldener Preis der Landwirtschaftskammer.  Prijs kwaliteit voor beide Spätburgunder wijnen is goed.

Een wijn van uitzonderlijke klasse is de zogenaamde Selektion XII. Deze Spätburgunder wordt gemaakt van druiven waarbij aan de druivenstokken de productie teruggesnoeid is naar 12 druiven. Dit komt overeen met een beperkte productie van ongeveer 0,5 liter wijn per stok. De wijn heeft een dieprode kleur, een volle smaak, is fruitig, versterken elkaar in harmonie voor neus, smaakpapillen en oog.

Arh wijnen, hier nog niet direct te vinden want
 de wijn is zo lekker
dat het echt een aanrader is deze wijn ter plaatse
gaan te proeven en dan kan men daar zijn
 voorraad  inkopen.
Maar de Ahr wijnen zijn duur omdat de
productie arbeidsintensief is.

Heb je nu echt teveel gedronken dan gaan we iets verder naar het kuuroord.

Kuuroord
Van een heel ander kaliber is Bad Neuen - ahr, een prestigieus kuuroord dat met Ahrweiler één gemeente vormt, maar er in niets op lijkt. Het dankt zijn faam aan de wereldberoemde Apollinarisbronnen, die in 1852 werden ontdekt in het gehucht Wadenheim. Bad Neuenahr heeft prachtige parken en plantsoenen langs de Ahr, een theater, een concertzaal en een Kurhaus met casino, dat het middelpunt vormt van het kuurleven.


.

Zicht op het dorpje Altenahr.

Apollinaris bron

In de Apollinaris-bron in Bad Neuenahr ontspringt een bijzonder tafelwater. Als ambassadeur vertegenwoordigt het een kuuroord dat bijna 150 jaar badplaatstraditie heeft. Op een veiling in 1852 kocht de wijnbouwer Georg Kreuzberg voor 15 daalders een wijnberg in de buurt van Bad Neuenahr. Maar vanwege de zure bodem mislukte de aanplant van wijnstokken. Toen hij de zaak wilde onderzoeken en opdracht gaf opgravingen te verrichten, ontdekte hij dat op een diepte van 50 voet koolzuurhoudend mineraalwater uit de rots borrelde. Een onderaardse bron met mineraalwater van topkwaliteit. Kreuzberg liet toen een broninstallatie aanleggen en sloot zo de kring – hij vernoemde de bron naar de Heilige Apollinaris, eigenlijk een schutspatroon van de wijn.

.

Zie, in het zand


Zie, in het zand
kan ik een vis tekenen
zo sprekend echt
dat hij in mijn ogen
kan zwemmen
naar de overkant.

Stil nog even zegt de vis
in zijn golfjes van zand
tegen de wind.
Stil, niet spreken nu.
ik wil nog even
blijven leven.