Naar de inhoud

avonturen + allerlei

akke.beakke.be
Vrijdag 23 januari 2009

drama in st Gillis in Belgie

Van morgen op de tv werden we opgeschrikt over de steekpartij op een Kinderdagverblijf in st Gillis te Belgie
Twee onschuldige baby`s en een leidster zijn vermoord en wel 10 kleine kinderen en twee  volwassene die ernstig gewond naar het ziekenhuis  zijn gebracht
Je brengt s`morgens je kinderen naar het dagverblijf en denkt dat je kinderen het goed hebben en dat je wel naar je werk kan gaan komt er zo`n idioot die in het wilde weg op kinderen en op de leidsters in gaan steken
Arme lieve kleine baby`s zo onschuldig het zou jou kind zijn of je kleinkind en je vraagt je af waarom .
Ik steek een kaarsje voor deze baby`s aan en voor de leidster en de gewonde kinderen
Wens alle familie`s  heel veel sterkte toe

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Christina om 19:49 Stuur door Reageer op dit bericht

3 reacties op dit bericht

katrien25 januari 2009 om 19:22

hallo Christina

fijnedag8.gif



bloggers voor bloggers

Plaatjes paradijs
christiane24 januari 2009 om 10:57

Dag Christina,

Photobucket

Recht hier geldt het woordje recht
niet meer !
Hoop dat hij zijn verdiende straf krijgt vanuit de hemel ! en zeker ook pijnlijk !
als het rechtsysteem hem moet bestraffen
loopt hij binnekort weer tussen de mensen !
heel de werld is in schock !
arme onschuldige mensen !

Groetjes van Christiane

Patty en Freddy24 januari 2009 om 07:48

dag lieve vriendin

dit is gewoon verschrikkelijk Christina, ik zit constant met de vraag "waarom" en leef enorm mee met de familie van de slachtoffertjes. Waar gaat deze wereld naartoe ???
knoptaibolauracelineyo4.jpg

Samen met onze drie schatjes
komen wij een fijn weekend wensen.
Veel liefs van Freddy en Patty en
een dikke knuffel van onze drie lieve rakkers.

Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Dinsdag 6 januari 2009

Krantenbericht over schaatsrollator

Met vallen en opstaan leerde Josje Nieuwenhuis (72) uit Sint Jansklooster
jaren geleden  de kunst van schaatsen, ze raakte bezeten voltooide twee elfstedentochten en kroop bij de minste vorst op het dunste laagje ijs.
Na een hachelijk avontuur op het bevroren water in het friese Eernewoude, met drie valpartijen en een gebroken pols , hing ze de schaatsen aan de wilgen

"Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan"vertelt Josje Nieuwenhuis
terwijl ze met haar eigen schaatsrollator `achtjes`draait op het ijs bij Sint Jansklooster.
"Mijn buurman hoorde mijn wens, maakte de rollator, en plotseling stond ik weer op de ijzers", zegt Josje"
Als ik op het ijs verschijn worden vaak foto`s van de schaatsrollator gemaakt
het is prachtig als mijn idee verder wordt uitgewerkt, dan kunnen nog meer mensen van het schaatsen genieten

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Christina om 23:22 8 reacties Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 3 januari 2009

Voel jij je ook weleens !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Voel jij je ook weleens machteloos
Als een bewoner verdrietig is of boos
En je komt er maar niet achter waarom
Begrijp ik het niet of ben ik zo nou zo dom

Voel jij je ook wel eens verdrietig
Als een bewoner waar aan je bent gehecht
Steeds verder achteruit gaat
En tenslotte niets meer zegt

Voel jij je ook wel eens opstandig
Als het met steeds minder moet
En er steeds meer blijft liggen
Hoe goed je je best ook doet

Voel jij je ook wel eens boos
Als er weer iemand komt klagen over iets
Wat voor je gevoel zo belangrijk is
Dat het bij al het andere valt in het niets

Voel jij je ook wel een belazerd
Als je weer die dienst niet krijgt waar je om hebt gevraagd
En je toch maar weer "ja" hebt gezegd
Omdat het anders ten koste van de bewoners gaat

Voel jij je ook wel eens heel optimistisch
Als het een dag heel lekker gaat
En je alle aandacht kunt geven
Waar de bewoner steeds om vraagt

Voel jij je ook wel eens pessimistisch
Als je in de kranten leest
Dat de politiek wel alle problemen begrijpt
Maar een verhoging van de ziekenfonds premie vreest

Voel jij je achteraf wel eens gebruikt
Als je iets moet doen wat je nietmag of wil
Maar omdat er niemand anders is
Sta je er maar even niet bij stil

Voel jij je ook wel eens warm
Als een bewoner geniet van jou arm
Die je om haar heen geslagen hebt, bedoeld
Om haar te troosten zodat ze zich veilg voelt

Voel jij je ook wel eens koud
Als iedereen tegen je snauwt
De bewoners,collega`s , terwijl niemand merkt
Dat je al zeven dagen hebt gewerkt

Voel jij je ook wel eens miskend
Als je je benen uit je lijf hebt gerend
Als mede door jou inzet, je kunt zeggen: we hebben het weer gered!
Maar er is niemand die dankjewel tegen je zegt

Voel jij je ook wel eens een tevreden mens
Als je na je dienst naar buiten gaat
Dat lijkt me een fijn gevoel, een wens
Zodat je de volgende dag weer naast de bewoner staat...........

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Christina om 19:10 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door
Woensdag 24 december 2008

petit papa noël

Petit papa NoëL                               
                                      >                                   
    PhotobucketCèst la belle nuit de Noël
La neige étend son manteau blanc
  Et les yeux levés vers le ciel             
  À genoux les petits enfants
PhotobucketAvant de fermer les paupières
   Font une dernière prière
Petit papa Noël,quand tu descendras du ciel
   Avec des jouets par milliers
     N`oublie pas mon petit soulier
Mais avant de partir, il faudra bien te couvrir
    Dehors tu dois avoir si foid
    C`est un peu à cause de moi
Il me tarde tant qeu le jour se lève
    Pour voir ce que tu m`as apporté
Tous les beaux joujoux que je vois en rêve
     Etr que ja t`ai commandés
Petit papa Noël, quand tu descendras du ciel
    Avec des jouets par milliers
    N`oublie pas mon petit soulier
  Le marchand de sable est passé
     Les enfants vont faire dodo
Et tu vas pouvoir commencer
    Avec ta hotte sur le dos
 Au son des cloches des églises
   Ta distribution de surprises
Petit papa Noël, quand tu descendras du ciel
Photobucket     Avec des jouets par milliers
    N`oublie pas mon petit soulier
          Si tu dois t`arrêter
  Sur les toits du monde entier
  Tout ça avant demain matin
  Mets-toi vite, vite en chemin
Et quand du seras sur ton beau nuage
  Viens d`abord sur notre maisonPhotobucket
Je n`ai pas été tous les jours bien sage
      Mais j`en demande pardon
Petit papa Noël, quand tu descendras du ciel
     Avec des jouets par milliers
    N`oublie pas mon petit soulier
              Petit papa Noël

Photobucket
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Christina om 14:51 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 24 november 2008

ode aan de rollator

Vier leuke wielen heeft mijn vrind
waarmee hij mij steeds met de weg verbindt
Ik zelf heb twee benen,veel is het niet maar ja
het is genoeg wanneer ik loop of sta
We hebben elk twee armen, die reiken we elkaar
met een rustig en vertrouwd gebaar
Je bent me dierbaar rollator
zo wendbaar als een alligator
Photobucket


Als ik je nodig heb: Je Staat Er

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Christina om 17:21 16 reacties Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 21 november 2008

fiasco vakantie

vakantie nov 2008 om nooit meer te vergeten
 Ik ga met de nachtbus naar Parijs en kom de volgende ochtend aan op Gallini neem gauw de metro en op Montparnasse neem ik de trein naar Granville. mijn vriendin staat op het station in Villedieu les Poeles te wachten op mij. we doen nog even wat boodschappen en gaan bij Margareth en David op de koffie , Margareth zegt weet Christina al dat ze met de caravans bij Marie weg moet, nee zei mijn vriendin want die vond dat Marie dat zelf moet zeggen, ik schrok mij rot na 8 jaar daar te hebben gestaan moest ik weg, wat blijkt Marie huurt het huis en niet de tuin de man van Marie had geen zin om de appels te rapen voor de cider daar was de eigennaaresse boos over en vond toen ook maar dat ik met mijn caravans daar weg moest.
Ja en wat nu ik was in tranen wij naar andere franse kennissen toe om te vragen of hun niet nog een stukje grond hadden waar ik mocht staan met mijn caravans en ja hij zei ik heb nog wel stukje land waar ook een  bouw vallig huisje op staat, hij gaat met ons mee en zegt christina mag ook het huisje gebruiken, wij vragen nog heb je het land niet verhuurt, hij zegt nee het is van mij het stuk land.
PhotobucketPhotobucket leuk ben dan ook erg blij en bedank hem hartelijk.
Photobucket Nou ik aan het werk mijn vriendin zou dan met de aanhanger rijden moest wel benzine betalen. ik ga mijn planten bakken op laden op de aanhanger , we hebben in totaal 4 keer gereden met spullen, ik was mijn stenen aan het opladen toen Marie Jo en Jean Claude langs kwamen en mij in mijn eentje al die stenen aan het opladen was dus die zeiden wij helpen je morgen wel en dat gaat het met de tractor mee veel sneller
Photobucket De volgende morgen waren ze daar en hielpen mij mee hij zou dan ook mijn caravans met de tractor voor mij daar brengen wat ik erg lief van hun vond , we zijn dan ook de hele dag bezig geweest met alles daar heen te brengen, met de laatste caravan hoefde ik niet mee , en even later kwam hij terug en zei tegen mij dat ik grote problemen had, dat er een boze boer naar hem was gekomen en heeft gezegt dat ik daar niet mocht staan dat het zijn land was.
Wij naar die kennissen toe om te vragen wat er nou aan de hand was en hoe dat nou kon dat het niet van hem was dat stuk land , ze zeiden dat het wel van hun was, maar wat bleek nou dat hij dat stuk land verhuurt had aan andere boer en die wist van niks, nou ik zou ook boos zijn geweest en ik kan het mij heel goed voorstellen dat hij dat niet wil.
Photobucket Ik moest alles opruimen daar maar wat nou ik was helemaal over mijn toeren, ik had mijn kleine caravannetje al naar de schroothoop laten brengen en alle spullen in dat huisje gezet, mijn vriendin heeft aan verschillende mensen gevraagt of ze niet een plaatsje voor mij hadden, ook had ze het aan een Hollands vrouwtje gevraagt die nog al veel grond heeft of ik daar mocht staan en die had er wel oren naar en ik moest maar even langs komen om te kijken wat ik er van vond en dat heb ik gedaan , krijg een leuk plekje nou daar wel 20 km bij mijn kennissen vandaan.
Photobucket Ik heb drie dagen lang in mijn eentje alles op zitten ruimen op Zondag ben ik om 8 uur begonnen met de stenen op te ruimen heb om half 1 even snel een broodje gegeten en ben gauw weer verder gegaan met de stenen om 6 uur waren ze weg en het werd al donker had zere handen en mijn hele lichaam deed zeer kon die nacht er niet van slapen.
volgende dag ben ik weer verder gegaan met de planten bakken op te ruimen en sommige waren zo zwaar heb ik de planten eruit gehaald en weggegeven de aarde weggegooid en de rest heb ik in de nis waar ik de stenen had gegooid er boven op gezet ik kwam die dag niet helemaal klaar en ben de volgende dag weer verder gegaan en om 10 uur kwam Jean Claude en gelukkig was ik klaar er lag niks meer buiten hij heeft samen met mij de caravan daar weggehaald en tijdelijk op de hengstenwei gezet bij mijn vriendin.
De volgende morgen om 4uur  in de ochtend gingen we met de auto naar Nederland en ik was om 5 uur thuis in de middag ik was gebroken.
De volgende morgen moest ik weer naar mijn werk gelukkig maar een halve ochtend ik ben s`middags even gaan slapen en ik heb de hele avond geslapen tot de volgende morgen om half negen werd ik wakker zo kapot was ik.
In april ga ik weer verder met de verhuizing en dan hoop ik daar nog lang mag staan en anders verkoop ik de boel dan is het einde verhaal France
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Christina om 12:38 6 reacties Reageer op dit bericht Stuur door
Donderdag 2 oktober 2008

Oud Huis

Dat Oude Huis

Dat Huis waar ik werd geboren
mijn jeugd in heb door gebracht
Waar ik heb gehuild en gelachen
wachtte op wat de toekomst mij bracht
Dat Huis met zijn verhalen van weleer
heeft een plaatje in mijn hart gevonden
Dat Kleine Huis vergeet ik nimmer meer
daarmee ben ik verbonden


Dat Oude Huis in dat kleine dorp
waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan
Het ruisen van de bomen is te horen
Waar mensen rust vinden in hun bestaan
Zal steeds in mijn hart doorleven
als de plek die mij een thuis kon schenken
En waar mijn levensweg ook brengt
Aan Dat Oude Huis zal ik steeds
even met heimwee aan terug denken

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Christina om 14:56 4 reacties Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 9 september 2008

Hoogbejaard

 

Een plas, de gang op, appelmoes

Het klinkt  als kinderspel

Ik vraag nu hulp onder de douche

Dat wou ik vroeger niet, nu wel

 

Dat is het laatste stukje van de tijd

Die ik beschikbaar heb

En daarna volgt de eeuwigheid

Daarheen is nog een lange weg

 

Of kort, maar dat is niet bekend

Alleen dan dat het moeilijk is

Dat allerlaatste end

Wel dat het soms verfoeilijk is

 

 

Photobucket

 

Maar tegelijk is het een troost

Dat er een eind aan alles komt

Narigheid wordt dan geloosd

En alle leed verstomt

 

Wat volgt kan niemand nog voorzien

Al is dat toch van groot gewicht

Maar we hopen: heel misschien

Komt dan voor ons het Licht

.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Christina om 00:00 6 reacties Reageer op dit bericht Stuur door
Donderdag 17 juli 2008

`De zuster `maakt zich zorgen over De Zorg


Kwaliteit????

De laatste tijd vraag ik me steeds af: zouden ze het wel weten daar in dat torentje in Den - Haag?
Wat het betekend om afhankelijk te zijn van je medemens? Of wanneer je je handen of benen niet meer gebruiken kan ? Wanneer je geest het af laat weken. Hoe vaak heb ik niet boos bedacht: we zetten zo`n minister een maand lang in een rolstoel. Dan komt hij er wel achter wat het is om te wachten wanneer je dorst hebt,of naar het toilet wilt.

Zo mooi als onze zorgorganisatie bezig was met ontwikkeling naar belevingsgerichte zorg, zo worden we nu geconfronteerd met regels, voorschriften en eisen. Dat kwaliteit voorop moet staan is niet verkeerd. Maar al die paperassen die ingevuld moeten worden, maakt dat het zich tegen je keert.
Als dan die `Zuster` die altijd je hand vast houdt en je meod inpraat ineens weggaat. Je minuten van verzorging zijn verstreken, kijk maar hoe je verder met je gaat, het zweet staat op je voorhoofd, je rilt van angst, totdat zij terugkomt en je hand vast houdt,haar rustige stem als rots in de branding.
Zouden ze er in Den-Haag nooit bij stil staan dat het hen ooit ook zal vergaan? Want er komt een tijd voor os allen dat een ander de billen bij je afveegt en de knoopjes van je overhemd of blouse vastmaakt.
Wanneer je s`nachts door de gangen van het verpleeghuis loopt te dwalen op zoek naar een luisterend gehoor, kun je het tegenwoordig treffen dat je niet meer wordt gehoord. Dat mens die `Zuster` wordt genoemd, kan niet naar je luisteren omdat haar administratie moeten worden gedaan om te zorgen dat de centjes binnen komen.
Het CIS de ZZP de RAI en de voorbereiding van een MTO of ZTO met zijn zorgplannen wel te verstaan.
Kwaliteit, daar zijn we voor.
Maar wat is nu kwaliteit? Dat papieren in orde zijn en jij met je kont in de stront.Is dat Kwaliteit?
Wie knuffelt je als je dement wordt, wie zorgt er voor de koekjes bij de thee? Wie zorgt dat je de tijd weet als je dat weer eens vergeet? Het zijn zo vaak die kleine dingen die niet te meten zijn. En al die herinneringen die je parten spelen, niet iedereen heeft het geduld die met je te delen, De bovenkamer werkt niet meer zoals je gewend was, dat voel je keer op keer. Het maakt je vreselijk onrustig en je rijdt op en neer. Botst perongeluk tegen een ander meneer. Jeetje waar was je toch mee bezig en waar is de zuster nu toch heen.Kan iemand je vertellen hoe die chaos komt om je heen.Hebben ze daar in Den-Haag dan niet in de gaten dat het erger wordt daardoor. Door "Geen tijd" worden de zorgen groter. Daardoor zie je onze zusters steeds minder.
Het wordt een strijd tussen de centen en mensen,en ik ben bang dat ze daar in dat torentje vechten voor hun gelijk. Zouden ze in Den-Haag weten wat het is om Dementerend te zijn? Zouden ze wel weten hoeveel geduld en kennis daarvoor nodig is in de zorg. Kennis van ziekten en het gedrag analyseren doen we tussen de bedrijven door.Het wikken en wegen tussen wassen en praten
Geen lijsten met onbenullige vragen om in te vullen, als er iemand roept om te komen voor een plas of een schoon bed. Of moet je liggen rillen van de kou in je bed omdat de Zuster bezig is met het volgende formulier.
Nee , ik vraag steeds meer af of "zij "dat wel weten daar in Den-Haag. Daarom schrijf ik deze aanklacht. Om in Den-Haag te vertellen wat het is om te verblijven in verpleeghuis want mensen erbuiten hebben geen idee.


Dit stukje stond in het Noord- Hollandsdagblad

Dora Acquoy werkt met dementerende ouderen als "Eerst Verantwoordelijke"bij verpleeghuis De Hoge Hop In Hoorn



Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Christina om 15:30 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van avonturen + allerlei

↑ Terug naar de berichten