TERNAT - 'Deze zaak achtervolgt mij. Elke dag opnieuw. Telkens weer zie ik mensen denken: dat is die Clottemans, van de parachutemoord.' Voor de allereerste keer na haar vrijlating uit voorlopige hechtenis spreekt Els Clottemans (24) over een van de meest ophefmakende moordzaken ooit in ons land. 'Ja, ik houd mijn onschuld staande.' De zogenaamde parachutemoord krijgt stilaan de proporties van een modern Agatha Christieverhaal, maar dan wel in een pijnlijk realistische versie. Twee jaar lang al zijn de speurders ervan overtuigd dat maar één iemand de moord op Els Van Doren op haar geweten kan hebben: liefdesrivale Els Clottemans. Maar er zijn twee problemen. Eén er is geen enkel ultiem, ontegensprekelijk bewijs. En twee: Els Clottemans houdt haar onschuld staande. Staalhard zelfs. Ook in haar allereerste interview na haar vrijlating uit de Hasseltse gevangenis begin dit jaar, na zowat een jaar voorlopige hechtenis. 'Of ik nog altijd volhoud dat mij niets aan te wrijven valt? Natuurlijk wel. Daar bestaat geen twijfel over. Ik houd mijn onschuld staande, voor de volle honderd procent.' Toch is die onschuld lang niet zo evident, want er zijn heel wat signalen die in de richting van Clottemans wijzen. Even alles op een rijtje. Op 18 november 2006, vorige dinsdag precies twee jaar geleden dus, stort ervaren parachutiste Els Van Doren tegen tweehonderd kilometer per uur te pletter in een tuintje in Opglabbeek. Ze is op slag dood. Al snel is duidelijk dat er kwaad opzet in het spel is, want de parachute blijkt gesaboteerd. Maar wie brengt deze 37-jarige, goedlachse vrouw uit Ranst, moeder van twee kinderen, om het leven? Voor de speurders is er maar één iemand met het geknipte motief: Els Clottemans, Babs voor de vrienden, een 24-jarige studente uit Ternat. Zij en het slachtoffer hadden immers dezelfde minnaar: Marcel S., een Nederlandse valschermspringer. Een driehoeksverhouding dus waarbij Clottemans pas op de tweede plaats kwam, na Van Doren. 'Clottemans had dus een reden om Van Doren om het leven te brengen', zegt een gerechtsbron. 'Bovendien is ze de enige die de tijd, de kennis én de mogelijkheid had om haar om het leven te brengen. Wat meer is: een paar weken na de fatale dag probeerde Clottemans zelfmoord te plegen, wat haar nóg verdachter maakt. En kort voor de feiten stalkte ze Van Doren met anonieme telefoontjes én stuurde ze een anonieme brief naar de man van het slachtoffer. Dat bevestigt alleen maar onze vermoedens.' Een waslijst verhoren volgden, maar nooit ging Clottemans door de knieën. 'En dat zal ook niet gebeuren', aldus Clottemans. Ze blijft herhalen dat de speurders een tunnelvisie volgen: dat ze meteen alleen háár hebben geviseerd en daardoor andere opties hebben uitgesloten. 'Zal ik je 's vertellen wat ik écht vervelend vind? Dat heel dit gedoe, dit hele onderzoek, nu al zo lang aansleept. Ik kan je verzekeren: dat is niet goed voor je moraal. Het wordt tijd dat deze hele zaak wordt afgesloten. Dat maakt het makkelijker om dit drama te verwerken. Niet alleen voor mij maar ook voor de nabestaanden van het slachtoffer. Zoals het nu verloopt, is het voor iedereen een erg zware last om dragen.' De speurders uit Tongeren sparen kosten noch moeite om hun dossier rond te krijgen. In totaal waren er liefst drie reconstructies. De laatste was die van vorige dinsdag. Daarbij moest Clottemans tonen hoe ze de pilot-chute van Van Doren - dat is de kleine parachute die de grote opentrekt - op weg naar Opglabbeek vond. 'Clottemans verklaarde dat ze die per toeval zag, ergens hoog in een boom', zegt een gerechtelijke bron. 'Maar dat geloven wij niet. We geloven dat ze die pilot-chute heeft kunnen volgen op de fatale dag en dat ze die achteraf is gaan zoeken.' Clottemans ontkent. 'Op zulke dagen heb ik het extra moeilijk', zegt ze. 'Omdat je dan nog maar eens die hele heisa moet meemaken. Weet je, vandaag ( woensdag, nvdr. ) zat ik in de trein. Telkens als iemand me passeerde, had ik het gevoel dat die mij herkende. Dan zie ik ze denken: dat is die Clottemans, van de parachutemoord. Misschien is het niet zo. Misschien stel ik het me alleen maar voor, maar het overkomt je wel!' Clottemans studeert voor leerkracht. Ze is op dit moment volop bezig met haar stageperiode. 'Ik wil zo snel mogelijk mijn gewone leventje weer oppikken. Al wordt dat wellicht héél moeilijk. Op sommige dagen, zoals dinsdag bij de reconstructie, kan ik de televisie niet opzetten of ik zie mezelf. Ja, dat is confronterend.'

Clottemans kreeg een uitgaansvergunning van drie uur om de nodige therapeutische begeleiding te zoeken, een eerste stap in haar reclasseringsplan. Ze heeft haar onschuld altijd staande gehouden. Opmerkelijk aan het gemediatiseerde proces was dat er geen materieel bewijs was tegen haar. 

Ten vroegste in september volgend jaar zou Clottemans vervroegd kunnen vrijkomen. De strafuitvoeringsrechtbank moet die beslissing nemen. Nabestaanden van de vermoorde parachutiste betreuren dat Clottemans nooit enige spijt betuigd heeft.

Vrouw achter ‘parachutemoord’ zet eerste stappen richting vrijlating: 3 uur uit de gevangenis

24/10/2018 om 03:00 door phu