Naar de inhoud

* Poëzie *❀*¸¸.❀*compleet *¸¸.•*¨*❀* *❀*¸¸. De lente begint op 21 maart, de zomer begint op 21 juni, de herfst op 21 september en d

¨❀*¸¸.•*¨*❀*creaties design WINTER/LENTE/ZOMER / HERFST/
seniorennet.beseniorennet.be
-

0-1b63ec-269edd20-origa

Poëzie 29

29

Weet je wat verdriet is als je een strakke lus om je nek hebt? 

Wanneer in het hart als een bons in een ton is. 

Wanneer het onmogelijk is noch tranen te laten vloeien noch 

gekreun te  laten horen. Zodat niemand zag, God redde, 

rode ogen, bezoedelde huid, zodat niemand zag hoe moe ik was,

hoe ziek, en oude ik werd. Weet je wat verdriet is? 

Het zwemmen over zee. Het oversteken is als een woestijn,

en over hem spreken loze woorden. En ik ben zonder dat

 als een boot zonder roeispanen, als een vogel zonder vleugels, 

als een plant zonder wortels. Ik heb je nog niet alles verteld,

weet je hoe ik over de stations ga? Hoe studeer ik planningen? 

Hoe ontmoet ik de trein 's nachts? Zoals in elk postkantoor,

bid ik om een wonder. Ook al is het woord 
uit .... 
daar .... en gedaan.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door De Coen om 10:24 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Poëzie 28

28

Ik zie eruit als een vogel, waar een steen raakte. 
Het bleek per ongeluk. Maar raakte de vleugel. 
Ik moest landen, maar anderen visten nog steeds. 
Ik keek naar ze. Maar ik kan nog steeds niet omhoog vliegen.  
De veren van de wind rammelden. Ik vroeg hem om genade. 
Alleen de wind is vrij en hij denkt aan hem! 
Ik sleepte de vleugel. Op de grond. Plotseling 
strekte iemand zijn hand zo vol vertrouwen uit naar mij. 
ik kon het occipitale oog zien. 
Kijk terug naar mij. Alleen ik geloof niet meer in de armen. 
"Wie durfde je zo? Wie kan zo veel beledigen? 
Wacht. Ga niet, ik zal je overal bij helpen." 
Zijn stem kwam van. Ja, gaat het in vergelijking met 
alle andere stemmen die klonken en blijven klinken.
Dit is de stem van de ziel! Ik vertraagd voor een moment,  
aangescherpt vleugel, keek terug zonder vrees geleden. 
Hij hurkte. Ik ging zitten en stil veren raakte op de
 vleugel. Heel zachtjes raakte zijn hand. 
Ik keek in zijn ogen. Hij ogen in reactie, glimlachte hij: 
"Alles, wees niet bang, niet doen, ik ben naast je! " 
Ik leunde in zijn hand, mijn pijn verdween een beetje. 
Hij inspireerde me. Ik vloog weer.
Hij gaf me terug met zijn woorden voor de vlucht. 
Het was, geloof me, niet alleen woorden van beloften, 
en doordrenkt met het hart, doordrenkt met een goede ziel. 
Hij genas mijn pijn en gaf alle straffen met 
deze belangrijke zin: "Wees niet bang! Ik ben naast jou. "

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door De Coen om 00:00 Reageer op dit bericht

CREA PLUS +Poëzie1

+Poëzie.


2225812-02833547583a300b39dee891f0542437.gif

2225812-9f8e27bc56bd4e268e02bdcbbeb8eef8.png

In de zon, in de wind, in de vrije ruimte, neem je de liefde mee. 
Om je vreugdevolle blik niet te zien in elke overkomende rechter. 
Ren het wild in, op de bergen de velden in, dans zachtjes op het gras 
 en drink als dartele kinderen ondeugend, van grote mokken melk. 
Oh, jij, voor het eerst verlegen in liefde. Vertrouw op de grillen van 
dromen. Rennen met haar naar believen, onder de wilgen, onder de
 esdoorn. Onder het jonge groen van berkenbomen. Je voedt je op
 de roze hellingen van de kudde. Luister naar het geluid van de iets.
 En vriend, je bent hier zonder schaamte. In de mooie lippen zoen. 
Wie zal verwijten naar jong geluk fluisteren? Wie zal zeggen:
 "Het is tijd!" Ik ben het vergeten? In de zon, in de wind, in de
 vrije ruimte. Liefde neem je eigen.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door De Coen om 11:39 Reageer op dit bericht

CREA PLUS +Poëzie1

+Poëzie.

2225586-48eb45eb0dfd3ab8a3ac3513016c1fd7.jpg

2225586-ae4b99441ed7dc387a3d1b04bd30bb78.png

 Ik trek verzen als schilder uitvoertekenreeks landschap. 
Net als zeilschepen op de eindeloze zee als een fata morgana
 verschijnt in het zand van de woestijn. Ik palet woorden
 trek clearing. Hoe the golden zwaaien rogge. Net als spinnen 
hoofd van de bosbouw dope en zingt de zomer regen. Ik pen 
afleiden elk detail van deze rijm over mooie en pure liefde.
Zoals in de nacht verdwenen alle onnodige geluiden. En de
 aarde is mooi in die stilte. Ik schilder met gedichten als een
 kunstenaar met een penseel. Mijn stad in de avondlichten. 
En niets, ik verstop me nooit voor mensen. 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door De Coen om 13:33 Reageer op dit bericht

CREA PLUS 206 + Poëzie © 8.

+ Poëzie.2085124-e0c417dc60001d4be0d5ee298de196db.jpg

2085124-31a8de87c2eecbfb1a5ae2b8aad4a37e.png
Wat gelukzaligheid die sneeuw schijnen,
de koude sterker, en in de ochtend motregen,
dat wilde en zachtjes mousserende folie
op elke hoek en in de etalage.
2085124-64c41e327fe7b73514bc81ae41aca54e.gif

2085124-4e48391795ebc8efca14dc2ad3cd3dd7.png

2085124-894ec4fd601f65dce2332696cdc96197.png
Geef me een kans om je te vertellen dat er geen kracht is

om je te verstoppen. Ik wil je heel graag vanaf deze tijd. 

Alleen ikzelf ik wil niets, vergeet wees niet stil en antwoord, voor jou, 

ik ben waanzinnig, ik mis het. Een afspraak, wetende je zult waarschijnlijk

niet komen. Wel, zeg iets, je houdt van, en ik ... dat weet ik. 

Omdat in deze wereld, je het niet zult vinden. je nacht ... kom ...

ik een ander ...niet langer moet scheuren ... mijn verdriet, mysterieus,

gesloten ... cirkel. Ik heb al geleerd over de aarde te vliegen en ...

niet te vallen. Omdat ik de kracht voel van je ... sterke handen ... 

2085124-baffda0e09bcafd5c5ba5d3418bd77bf.jpg

2085124-31fd67e59a5585c95a60f9904d38175f.png
Het kraken van karren is sterker 
naarmate er meer schaduw is, hoe 
sterker, hoe verder ze 
van de stoppels met weerhaken zijn. 
Vanuit een sleur in een sleur 
vechten zij hun keel 
des te harder naarmate de wei verder is, 
des te dikker het gebladerte eromheen.
2085124-0e4e19f4721bef1b885168f6e6c424f8.jpg

2085124-10f2f301498d463d3186f83ab5b8f9bc.png

In de verte knipperde het vuur in de avond,  daar gingen de

wolken uiteen. En nogmaals, zoals eerder, tussen doornen is 

mijn weg niet gemakkelijk. We hebben beide voorgevoelens van

gelukzaligheid en de aarde geproefd. Zo vluchtig voor ons  

flitste mijn leven en het is jammer, alles fantasies het

ochtendgloren van de avondvlammen. 

De laatste keer in de vert van het vuur.


2085124-0a3cc0b1a0a833613ea40b5b6ba638d7.jpg

2085124-cbebc4d7c6e96a5475cf459071091186.png

Ik heb lang gewacht, je kwam laat weg, maar de geest kwam 

verwachtingsvol tot leven, de schemering ging liggen, maar het was mild. 

Ik spande beide ogen en oren.Toen de eerste vlam uitbrak en het

woord naar de hemel vloog, brak het ijs, viel de laatste steen 

en begon mijn hart te werken. Je bent in een witte sneeuwstorm,

in een besneeuwde kreun. 

Een tovenares kwam tevoorschijn, in het eeuwige licht, in het eeuwig

luiden van de kerken, mengden de wolkenkrabbers zich.


2085124-b1e023b17ca16ea4b6668104c34b8982.jpg

2085124-624233dff6fc34922163baae2b531d62.png

Ik vang trillende, gekoelde handen. Verbleken in de duisternis

van de bekende functies. Vóór de scheiding van morgen, kan me

niet schelen, met mij tot de ochtend. De laatste woorden, uitgeput, 

fluister je zonder einde, in een onuitsprekelijke droom. 

En een flauwe kaars, afgebrand, verzwakt. We worden

ondergedompeld in duisternis. Jaren zijn verstreken, ik weet het,  

ik vang een gelukzalig moment kijk in je mogelijkheden, en warme

woorden onduidelijk herhaal je morgen, met mij tot de ochtend. 

2085124-e03542079d36775ecef7ba49cc5853e2.jpg

2085124-59b2900aa03cb2182a51cdb520b535b6.png

De vogel cirkelde in de ochtend bij het raam, alsof ze me wilde zeggen 
dat ze zag hoe de lente naar de stad kwam. De lente droeg een boeket van sneeuwklokjes, en mensen schreeuwden tegen haar: "Hallo, 
we hebben je gemist!" Ze was gefascineerd door haar frisheid en 
gaf luchtige hoop aan voorbijgangers. En het werd warmer in de lucht, 
En de winterkleren werden verwijderd. Ik geloofde de vogel aanvankelijk niet.  
De sneeuw smelt immers niet achter het raam, de winter heeft een koud seizoen achter de rug , maar de lente geeft het niet toe. 
Mijn hart wil zo warm zijn, dat ik op een koude maart een beetje mopperig ben, 
maar de vogel bracht goed nieuws,En ik kijk met hoop voor de weg. 


2085124-409a2c349141b311dccdb5e98ec324d5.jpg

2085124-66290eb24efaabdbb82dcc0cacb14958.png

Vriendschap is een

"nauwe relatie gebaseerd op wederzijds vertrouwen,

affectie, gemeenschap van belangen".

Vriendschap is een diepe verbinding tussen mensen,

wat veronderstelt "niet alleen loyaliteit en wederzijdse hulp,

maar ook innerlijke affiniteit, openhartigheid, ... liefde".

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door De Coen om 00:00 Reageer op dit bericht

CREA PLUS +Poëzie1

+Poëzie..

3xw6unfh7.gif





2224911-048ae14e470c9d15cf4b277e1595d094.png

Goed doen bij besluit betekent niet goed doen. Als je houdt van
 bestellen, betekent het niet dat je warmte ziet. Als je make-believe
 doet, kun je echt ziek worden. Als je gelogen hebt, in ieder 
geval een klein beetje, zul je op grote schaal liegen. Als je loopt 
als een kat, kun je het leven alleen doorgeven. Als je het raam
 niet hebt gewassen, zie je de zon niet. Als hij langzaam wegging, 
vertrok hij voor altijd. Spuug in de put, licht alles zal modderig
 water worden. En je probeert het, het is niet moeilijk.
 Doe het goede van het hart. Denk je dat dit niet mogelijk is?
 Probeer het, neem een ​​kans, haast je niet. Liefde vanuit het hart.
 Pijn, zijn tanden knarsen, vasthouden. Kitten kloppen, als een baby.
 Als je wilt liegen, zwijg dan. Als je weggaat, kom dan terug.
 Fout, los het zelf op. Als je verwent, beken. Eenmaal beloofd, volg! 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door De Coen om 10:59 Reageer op dit bericht

CREA PLUS +Poëzie

+Poëzie.


2224165-5f0641e877614d3d4c93769611f623f6.jpg

2224165-7310d11e025f51ceeb213976a054cd17.png

2224165-67833fad7dee43a1a37df5fcd6aaac00.png

Leven, soms bochten zijn steil, en soms is het onmogelijk om 
 helemaal te leven. Ik zal mijn geheim aan jou openbaren, 
mijn vrienden. Alle verdriet moet worden overwonnen. 
Het is noodzakelijk vaker te glimlachen dan het leven! 
Om vreedzaam, vreugdevol, gemakkelijk te leven. 
En dan voor ons allemaal, vrienden, het zal ver
 verwijderd zijn van de schat. Optimisten, misschien 
een beetje in deze wereld van eeuwige ophef. 
Omzeil de tiende weg En liever verstoppen in 
de struiken. Degenen die in heldere dromen geloven. 
Die vanuit het hart anderen helpt. Wie niet het leven in 
de leegte kent. Het leven wordt soms steil, maar met het 
verstrijken van verschillende jaren en dagen, onthoud het,
 met elke minuutHet leven is meer en meer dierbaar.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door De Coen om 13:59 Reageer op dit bericht

CREA PLUS 205 + Poëzie.9.

+ Poëzie.

2085122-e9a319599f85abfa759eacfa47bd303e.gif


2085122-44b1384c16048253d05cacc5c59a62f8.png
Ik zal tot God bidden voor onze ontmoeting. Ik heb je nodig

als lucht en water. Ik leef niet ... ik besta gewoon. Tot ik bij jou ben, ben

jij niet. Ik kijk naar de foto ... mentaal zoek ik ... Rustig maar.

 Slechts af en toe, wanneer zal ik me bedekken met verveling.

Ik snik als een vervloekte ik. Niemand kan me kalmeren. 

En toch dank ik de hemel voor het feit dat je op een enorme planeet bent.

Voor waar ik van hou. Omdat je het meest waardevolle ding van de wereld bent. 

2085122-a8ec7537abd9f3bc1373dd3c5215d893.jpg

2085122-6ca3e19f1e5cf0408a13d5339249c294.png

 lente je hebt de vrolijke ramen geopend. 

De dag lachte. Je zag een wolk van roze vezels.

Het gelach ging over zijn gezicht, maar hij viel stil en verdween. 

Wat ging er voorbij en schaamde zic? Ik ga weg in het rozige bos, 

je zult me ​​vergeten, zoals je me hebt vergeven.


2085122-138d9c7653b6f0174deea032b3b8ca09.jpg

2085122-798424381b2006ba491871e0b75be68f.png

Ik hoor de bel. In de veldlente. 

Je hebt de vrolijke ramen geopend. 

De dag lachte. Je zag een 

wolk van roze vezels.

Het gelach ging over zijn gezicht, maar hij viel stil en verdween. 

Wat ging er voorbij en schaamde zich? 

Ik ga weg in het rozige bos, 

je zult me ​​vergeten, zoals je me hebt vergeven.


2085122-d4aa3ed46baa1e76500f480b7954fe0b.jpg

2085122-f70a4dde4f0b15b3175c7fcd31050870.png

Het belangrijkste is om te kunnen bedanken. De zon is voor zijn aandacht,

de sterren voor een schemerig licht in de nacht, de vriend voor de schouder

en begrip, oma voor het warme brood in de oven. Water voor de golf en voor

de doop. Liefde en vergeving, en het vuur voor de warmte van het vuur.

Je kunt getalenteerd zijn, middelmatig.Het belangrijkste is om het leven

dankbaar te zijn. Het belangrijkste is dat je kunt bedanken. 



2085122-5b5bc989b6a778b85fc93dec8585b443.jpg

2085122-16465f458485d90c050fc763f8a3fc78.png

I love you ...

Ik hou van je. Ik ken iedereen dichterbij, des te beter. 

Allemaal dieper. Niemand heeft ooit gezien, nooit. Ik zie in het

verleden en de toekomst, door afscheid, ruzie, al die jaren. 

Ik alleen ken je zoals je werkelijk bent. Ik alleen bezit jouw hart, 

 ik bezit het. Je hebt het tenslotte als een beëdigde schat geen

nadering, monsters, afgronden,demonen. 

Ik sloot mijn ogen. Ik ging willekeurig. 

In zwarte struikgewas zwierf ik, klom op steile hellingen,  

hoe vaak ik kon breken tegen de rotsen. Ik hou van je. 

Ik kan het niet helpen, maar liefde.Ik kan niet toegeven.

Ik heb je gevonden zoals je was.

I love you ...

2085122-071bd94a4dc538fc2475aa305a9d72c3.jpg

2085122-351f521458d26cadbbdd49e3c5b29c8c.png

Laat in een stille Kerstnacht. 
Alle mensen zullen tot verlichting komen. 
Laat het kwaad van de ziel verdrijven 
Vriendelijkheid in ons hart zal naar ons toe komen. 
Laten we leven, zoals Christus zei: 
Houd van elkaar, wees niet sluw in liegen en bedriegen. 
Om geen tranen te vergieten, 
en genade uit het geloof te ontvangen.

2085122-9f2f2aefbeea5740810b377af4aece41.jpg



2085122-60f650f86488cced34a00981a2f30747.pngEr zijn woorden die strelen het hart: Mijn beste, liefste, mijn ... 
Er zijn woorden die naar buiten gedraaid: 
Leugens, bedrog, illusie, je kunt niet ... 
Er zijn woorden die stilletjes verdwijnen: 
Chance, een tweede, een moment, een podium ... 
Er zijn woorden, maar ze hebben geen vertrouwen : 
Misschien, misschien, maskerade ... 
Er zijn woorden die het hart verwarmen: 
Geloof, God, Liefde, en alleen van jou ... 
Er zijn woorden dichtslaan van de deur: 
Death muur, het einde, ging naar de andere ... 
kortom beat, strelen of te vernietigen, 
zei dat het was en ging voorbij. Ze 
heersen, martelen en houden van, 
geloof dat alles goed komt. 


2085122-94b9fe3097e98b78a1d3c1da1803314f.jpg

2085122-d503866d80c155ab27bc74c01d30f043.pngDe winter lucht als een wonder van de aarde, genieten, zullen ze geloven

in het goede, zelfs niet aarzelen. Boos en harteloze mensen zweren bij

slecht weer, en de zon is het niet, en de regen, niet verloren jaren. 

En de kinderen zijn luidruchtig, omringd door enkele idioten.

En goede mensen lezen een gebed in de vroege ochtend en zeggen:

"Dank u voor het hebben van gezonde kinderen, dat zijn moeder nog 

leeft en de familie is niet gebroken in de loop der jaren, voor het feit

dat magie in de hemel vandaag over ons ..." 

2085122-d4e056da6352c9f0d56cc1b31a7f5adb.jpg

2085122-44365548e5bd6beb830a89fc57e53867.png

In elk woord, in elk bedrijf is vriendschap waar.

Met vriendschap worden doelen duidelijker,

alle dromen dichterbij.Oude vriendschap,

zoals een lied, kun je niet vergeten.

En samen door het leven gaan.

Als echte vrienden.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door De Coen om 00:00 Reageer op dit bericht

CREA PLUS +Poëzie1

+Poëzie

2223007-4a36b7474fc69b2ca5ccf0ba03f9cf9b.jpg

2223007-3f07c6195fe3b1e954b5ce4f130c5734.png

Jaren gaan voor altijd weg, ze verdwijnen als stromen.
Zoals regenval en het jaar zijn niet hetzelfde. 
Jaren zijn als regenbuien: soms hevig, soms gierig. 
Jaren zijn als regens er zijn goed en kwaad. 
Maar in het jaar wanneer de winter sneeuwstorm. Neem 
als een voorbeeld de gevallen tuin, waar de witte stammen
 van de kou vandaan komen. Maar alle tevergeefse woede
 zondigt niet. Benader alleen diegene die zich niet overgeeft.
 Die geen storm of problemenstoort. Degene die  een man
 blijft in onmenselijke tijden. Laat het verdriet voor
  je hetlicht niet aansteken, laat het leven ons altijd
  vragen stellen, laat ze moeilijk zijn, maar toch.
 Terwijl we ze horen, ritselen de bladeren voor ons, leven 
is een verandering van vreugden en tegenspoed. En regen,
 en zon, en vorst, en hagel. Alles was, zal zijn, en zal 
honderdmaal voorbijgaan. Zonsopgang brandt voor  
ons, en het maanlicht beeft trillend over de daken.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door De Coen om 11:45 Reageer op dit bericht

CREA PLUS +Poëzie 1

+Poëzie.


2222698-a9c908768a07c7d0a27fb43e6c5f188f.jpg

2222698-f018b39ce5983d3807b064c220f1e5ec.png

Niet het genieten van het leven is een doel, niet comfort 
is ons leven. Oh! laat je niet misleiden, hart. 
Oh! geesten, niet wegvoeren. Wij zijn een 
keten van norse berichten. Het verstrengelt ons 
onlosmakelijk. Toen het licht van geluk een
 ogenblik de hoek binnendrong , hoe onverwacht, hoe 
geweldig.

Wij zijn jong en geloven in het paradijs. En we streven 
zowel na als na de afstand achter een zwak kijkend
 visioen. Wacht eens even, en nee, vervaagd. Bedrogen, 
moe. En sindsdien? "We zijn wijs geworden, we hebben 
vijf voet gemeten met onze voeten, we hebben een donkere 
kist gemaakt en daarin hebben we de levenden geleefd."

Wijsheid! Hier is haar les: Er is geen juk van andermans
 wetten, vrijheid om te begraven in het graf, en geloof
 in onze eigen kracht, in moed, vriendschap, eer, liefde. Laten 
we een realiteit ouder worden, hoe mensen vrolijk ten strijde 
 trokken, wanneer ze hen met zichzelf in hun ban raakten. 
Wat is er zo bedrieglijk en glorieus?

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door De Coen om 11:33 Reageer op dit bericht

CREA PLUS 204 + Poëzie.8.

+ Poëzie.

2085120-23412c296207944bf77651086a40e373.jpg


2085120-9084077c3cd6896497914b76e09d9f86.png
Recall, vrienden en vriendin,vertel ons zonder enige versiering,

wat woeste sneeuwstorm op het dak om ons te ontmoeten.

Net als in de oude onverwarmde school,

woonden we met een dode rivier, als het hart gebalde pijn.

Recall, vrienden en vriendinnen, Net als de nachten en dagen weg.

Door die onbekende wijk. We zochten naar jou.

Op de hellingen, langs de lengte van de weg.

.De hele wereld bedekt de pas gevallen sneeuw.

Je gaat en laat geen sporen na.

Waar zijn mijn vrienden en vriendinnen.

2085120-164a00404f3bb06893e3cf7fef3bf02f.jpg

2085120-a7855fc3f6a17ec976644e6d99ad49c6.pngDoor de eeuwigheid zal ik overgaan om je te ontmoeten, om alleen

mijn lippen aan te raken ... Ik begrijp nog steeds niet

waarom,liefhebbend, voorgoed, mensen plotseling deel. En dan, van

elkaar blijven houden, gevoelens op de bodem van het hart verbergen.

Waarom willen zij niet dat hun trots zich vernedert, en de deur naar

het verleden opnieuw openen. Door de eeuwigheid zal voorbij gaan

om je te ontmoeten ... Ik weet het, we hadden moeten vertrekken, 

om te begrijpen, eindelijk kan iemand niet zonder elkaar zijn, 

om voor altijd bij je te blijven! 

2085120-934bdf8dd1ed53d1a27213bf91d0fd7e.jpg

2085120-11763e838d60b0ce8cfcb4e073a76600.pngVriendelijkheid:

De tijd gaat verloren aan de tijdswaarde, schoonheid verandert haar prijs.  

Het kan een eeuw of een moment leven, naar eeuwige vriendelijkheid. 

Ze redt, helpt om te overleven. Het hart  laat niet toe oud te worden, 

ze zoekt geen beloningen of voordelen, maar bestaat gewoon. 

Het is ongenaakbaar en zwaar, ondersteuning van het leven,

geloof en dromen. Gescheurd van de familie en van een t'huis.

Op een dag zul je in vriendelijkheid geloven. We geven schoonheid

aan de rol van idool. Ze verdient eer, onderscheidingen. En vriendelijkheid

is de grote dokter van de wereld en verwarmt de harten. 

Vriendelijkheid is talent. 

2085120-489ea4a58c128710c586dbabc854058e.jpg

2085120-cf8ecfc5cabf7263ce20c65f66fce532.png
Ah, wie houdt niet van de eerste sneeuw.
In de bevroren rivierbeddingen van stille rivieren.
In de velden, in de dorpen en in het bos.
Enigszins zoemend in de wind!
2085120-7f052a7618a3ad8b7ff2022d085697fb.jpg

2085120-bb85a239bb016564babc241eb3297c19.png

Sneeuw in de nacht. Een roze, zachte 

ochtend wekt het licht op.De rode dageraad steeg 

en verlichtte de sneeuw helder en gepassioneerd.

De sneeuwvlokken volgen. 

Op de middag kom ik naar buiten en zag een meisje in een

besneeuwde vorst. Een ontmoeting in het echte leven.


2085120-e66421867f7592ccd5ccdb319a02952f.jpg

2085120-27d1081161de5481f5ddb0affc404daf.png

Zing niet voor mij en lieflijk en zacht. De zeeën van het hart zijn

ruim en grenzeloos, het lied zal vergaan en onbegrensd vluchten.

Sommige woorden zonder liedjes zijn duidelijk. Alleen hun waarheid over

hun hart zal bloeien. Een liedgeluid, vervelend en gepassioneerd,  

op zichzelf een onzichtbare leugen. Mijn jonge enthousiasme wordt

belachelijk gemaakt door jou. Het volume van dromen, hoe ik wordt

aangewakkerd, begrijp wat je te wachten staat.


2085120-f9a81b3792e1e716e21d034e969b91bb.jpg

2085120-8b61daa59e3402d82cd16f4f702da875.pngHoe lang heb ik gewacht voor u. 
Hoe lang ben ik op zoek naar jou. 
Ik was in een roes voor een lange tijd. 
Onder andere uitgestorven ogen, 
je ogen warm proberen te vinden. 
Ik gaf het bijna op. 
Ik glimlachte tenslotte niet langer. 
Hoe lang heb ik op je gewacht. 
En je kwam uit het niets. 
En mijn hart smelt van de hitte. 
En ik geloof zoals eerder in een wonder. 
We zullen niet per ongeluk verdwalen. 
Nu altijd, voor altijd samen. 
En vuurvliegjes schitteren in onze ogen. 

2085120-30e62fddc14c05988b44e7c02788e187.jpg

2085120-3fc61dde46eca19c1ca467a1859d2b15.png

Wat een zware, donkere onzin!

Hoe zijn deze slaperig maanachtige!

Hoe de viool te raken met zoveel snaren.

En niet het licht van de muziek herkennen!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door De Coen om 00:00 Reageer op dit bericht

CREA PLUS +Poëzie1

+Poëzie.

2220939-e5ad37558e338cd77601fb1cf35486c8.jpg

vk0fkiq.png

De dag was voorbij, de duivel nam af, ik ben opnieuw 
gaan zorgen. Met een snelle beweging van de witte
 vinger van het mysterie der jaren snijd ik het water.

In de blauwe stroom van mijn bestemming, klopt schuimkraag
 schuim, en zet het zegel van stille gevangenschap. 
Een nieuwe vouw op de gerimpelde lippen.

Elke dag word ik een vreemdeling. En ikzelf, en het leven 
 aan wie ik heb besteld. Ergens op een schoon veld, vlakbij
 de grens, scheurde ik mijn schaduw van het lichaam.

Ze ging naakt weg en pakte mijn gebogen schouders. Ergens is 
ze nu ver weg en nog een zacht geknuffeld. Misschien, 
leunend op hem, vergat ze me helemaal.

Ze keek in spookachtige duisternis en veranderde de plooien van haar
  lippen en mond. Maar leeft op het geluid van voorgaande jaren. Wat dwaalt als een echo door de bergen. Ik kus met blauwe lippen. Zwart schaduw in reliëf gemaakt portret.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door De Coen om 12:16 Reageer op dit bericht

CREA PLUS +Poëzie

+Poëzie.

2220687-4ceeaf456c305d337e05f9380dea66a8.jpg

2220687-11237a522b60e9616c22d95fdea8b90c.png


Herfstavond. De lucht is helder, en het bos is helemaal
 naakt. Ik zoek tevergeefs naar mijn ogen. Nergens 
vergeten blad. Nee op het zand van de brede steegjes. 
Iedereen kalmeerde en stilletjes te slapen. Net als in 
het hart van de trieste dagen van de verre 
stilte slaapt de bedroefde rij.
2220687-4bd4e647278a806e09c9d410d10b7404.jpg

2220687-38d868f1ee7e34cfdeb720f84137a851.png


Op de rode avond dacht de weg, Struiken van lijsterbes

 mistige diepte. Hut van de oude vrouw kraak op 
de drempel kauwt geurige kruimel stilte.

De herfst koud zacht en gedwee. Sneaks waas 
naar de haverwerf. Door het blauw van het glas glinstert 
de geelharige jongen zijn blik op de truc van het spel.

Nadat de pijp is omarmd, sprankelt de as van groen 
uit de roze oven. Iemand is het niet, en wind met dunne 
 lippen. Over iemand die fluistert, in de nacht omkomt.

Iemand's hakken verpletteren niet langer
 de bosjes. Bladgoud en grasgoud. 
Zuchten, duiken mager rinkelen. 
Kussende snavel van een kakelende uil.

Het slot is dikker, in de schuur van vrede en slaperigheid. De  
witte weg zal een glibberige sloot in beeld brengen. En zachtjes 
gerst strooien, bungelend aan de lippen van knikkende koeien.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door De Coen om 10:56 Reageer op dit bericht

CREA PLUS +Poëzie2

+Poëzie.


2220414-b599a20b616bcd5de9cb96ebd2d94dd6.jpg

2220414-736a5a61af130eaa04d77c8574c1c973.png

Sta op, sta op achter de waas van blauwe Green Hills. 
In het gras, zoals eerder, madeliefjes. En iemands 
ogen aan de poort. Maar dit sprookje van 
de heldin van april zijn wij niet.

Je glimlachte naar ons. Je gezicht, 
meer transparante anemonen. We herinneren ons 
de vlammen van de kroon. Maar deze extravagante.
 April-show is niet voor ons.


2220414-168e59ba643939ed867aa71a674ac45b.jpg

2220414-c8c4d7f57af8ad30ac37d5676083520a.png

Ogen, als een vervaagde klis, in de handen 
van geperste munten. Ooit een glorieuze herder, 
nu zingt over vele jaren. En de oude vrouw uit de hoek, 
met tranen stroomden voor het pictogram, ze was
 zijn liefde en het dronken sap in de border groen. 
Op de rollen van jaren droog stof. De eerste is niet
 in de ochtend van de slaaf. En alleen een
 knabbelde kruk in zijn handen rinkelt, zoals eerder. 
Ze is hem nu vreemd, ik vergat het gejank. 
En als het gaat, langzaam, door de deur, geef een 
cent in zijn hand. Hij zal niet in haar ogen kijken. 
Als je een oog ontmoet, zal het meer pijn doen. 
Maar als je je op het plaatje laat dopen, 
herinner je je de slaaf bij naam.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door De Coen om 09:52 Reageer op dit bericht

CREA PLUS +Poëzie

+Poëzie.

2220140-9124c3d7ddf473f14f2f9d1d65670029.jpg

2220140-9d0684352bf1519aae551ab00fd4ce75.png

In de vuurrode gloed van glinsterende zonsondergangen
 en schuimen branden witte berken in hun kronen. 
Verwelkomt mijn vers voor de jonge prinsessen en
 de zachtheid van de jongeren in hun tedere harten.

Waar de schaduwen bleke en treurige kwellingen zijn, 
zijn zij degene die voor ons gingen lijden, hun 
koninklijke handen stralend, hen zegenend
 voor het komende leven van het uur.

Op het bed van wit, in de felle schittering van 
het licht, huilt degene die zijn leven wil terugkrijgen 
en de muren van de ziekenboeg trillen 
van jammer dat hij in zijn borst knijpt.

Allen naderen hun hand overweldigend daar,
 waar verdriet een stempel op zijn voorhoofd  
drukt. Oh bid, Heilige Magdalena, 
voor hun lot.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door De Coen om 09:54 Reageer op dit bericht

CREA PLUS 202+ Poëzie.8 .

+ Poëzie.

2085117-9b755c84d945a474197c93e03565dfc5.jpg


2085117-f4494df79e4ca431796ef9c5baa7c7ba.png

Mijn vriend, begrijp je me wat anderen niet begrijpen.

 In de uren van verdriet staan ​​in de uitstraling van de liefde,

en dus onzorgvuldig, dus per ongeluk naar beneden valt

uit het voorhoofd haar op je borst, trillen in het geheim een

​​voorgevoel van de droom van goed en kwaad

En de liefde indiscrete vraag beschaamd bevriest op de lippen.


2085117-3c3f725f7dc7638e2ffe59838d3a0bb2.jpg

2085117-3520a3cc5716555d40a98cb8af2be825.png

2085117-e6026cef75e5166f393b834b58dae27f.png
Laat je niet bemoeien met de ziel, geniet niet van wie? Met wie? Wanneer?

 En waarom ?? Het leven is tenslotte vreemd - het bos is dicht, 

je kunt jezelf struikelen. En oordeel niet over mensen, u bent geen God.

En wees niet jaloers, want jaloezie is zo zwart ... Iedereen heeft zijn

eigen weg. En iedereen heeft één leven.
2085117-80322bb2d1ff435fdca3191893676a0c.jpg

2085117-26ef34320e5b4c85beac06752dd5ce52.png

Vertel me ...

Vertel me, heb je ooit lief gehad? Vertel me, was de dageraad in

je huis aan het zweven? En duiven cirkelden om hun hoofd om

's werelds meest witte menuet? Vertel me, had je een sneeuwstorm

in je slaapkamer? Heb je je gedichten voor haar gelezen? 

En in elke blik je op zoek naar een vriend en broer, als een remedie

voor melancholie? Heb je ooit  het inademen van de geur van een

complex trein genoten. En jij dacht dat je in de troonzaal bijna verstikt

door parfum.Vertel me, heb je ooit gehuild na het geluk van bitter

in de ochtend? En het hart op servetten werd gegeven aan de 

redactie, de aanhangers van de pen?En je hoopte op Gods wil? 

En in het najaar met bladeren in het licht gevlogen? 

En je zegende je deel, wanneer liefde verraadt. En er geen hoop

meer is?En u vernedert strikte trots, probeert u uw wegen te

overwinnen? En je vond het geweldig, zodat zelfs de naam je 

pijn deed om hardop te zeggen?En als je op zijn minst een beetje

bekend bent. Fout in de rimpelingen van mijn gekke hand. 

Dat betekent dat het voor jou is, en niet voor een ander, 

schreef ik al mijn gedichten.


2085117-1b61f57b5ed5d8b19acc071136832c31.jpg

2085117-87ed3b442ab95fba38d3698a3d7ac85c.png
Ik wil graag de eerste sneeuwvlokken zien.Delicaat,
om mensen dingen vergeten.
Top sneeuw gezocht naar een geschenk.
Om hardop te zeggen:"De winter is gekomen!"
2085117-040e03f12373cf3f3cafe6fa8dfe3bf1.jpg

2085117-2bcc749e0c7eec75a5d319b332ab0cdd.png

In de ledigheid van een jonge man, in een diepere luiheid, 

zweefde het hart naar de hemel en daar vond ze de ster. 

De avond was mistig, de schaduwen lagen zacht. 

Avondster, stil, wachtte. Onverstoord, op de donkere treden

die je binnenging, en, stil, opgedoken. Op de geweldige manier

waarop ze zichzelf heeft overgedragen .En de nacht verstreek door

een mist van dromen. En jeugd verlegen met dromen zonder nummer. 

En de dageraad nadert. En de schaduwen vluchten. 

En, helder, Je vloeide je gelijk met de zon.



2085117-8363c2ed88aa920f14d89b35c818ff9d.png

2085117-8648a9ab7a959ffa5695a2ab8bdffbaf.png
Met elke druppel van mijn hart streef ik naar jou. 
Elke druppel ziel nodigt veel geluk uit. 
En de gedichten die leven als hoop in mij, 
ik draag ze op aan jou. 
Zodat in je leven alleen de zon scheen. Oh, zodat 
de traan niet van verdriet van geluk 
tot de pijn van verlies ze nooit wist. 
Je bent mooi, teder, met een pure hart. 
Met de wind in het veld een keer getrouwd. 
ik wil dat je iemands droom zal worden. 
Kostbaare, schattige, vrouw ... 

2085117-393c96ffecee9d193f6f0a7e09a1ce49.jpg

2085117-acbaf5ab1a0fb187bb216919cbbb0b3b.png

2085117-6a1a735f4a269075827a70ddeee4c597.png

Weer draaide de lente en de nachtegalen zongen in de tuinen, ik geloof je , 

ik ben niet vergeten,  de kussen en liefkozingen van jou.En ik ontmoette je

niet beter in de stille winterstilte. En de lente ging, begroette en raakte

zachtjes de ziel. Waarom hebben we afscheid van je genomen, dan was

het lot een koppige bevlieging, hier hingen de tranen tegen de wangen, 

en met wanhoop rolt het naar beneden. Voor jou hoor ik, ik mis, en ik kan

niet vergeten, en ik droom over ontmoeting met hoop, voor een visie, alsof, 

ik ren. En de ziel, zij weet alles, niet om ons ooit te zien, in de wereld

gebeurt zo vaak, hartstochtelijke liefde, maar voor altijd uit elkaar. Ik teken

je afbeelding ver weg,. En als een bliksem, een roodachtige blik, 

ben ik nog steeds erg jaloers op je, maar ik kan je niet teruggeven.

Ik ontmoet de lenteglimlach. Laat ik blij zijn, ook al is mijn verdriet bij mij.


2085117-23b4409c48b0e489a1604b04ad6004cc.jpg

2085117-cd0de46c11aeaf4da57591ab926e13a8.png

Hopen en terugdeinsde naar een klein punt liefde.

De controle verliezen?

Alleen vriendschap zal vers zijn in de lente.

Trouwe vriend om alleen een lijn schrijven

in een brief, en zal een bericht sturen.

Over klokken wolken in hetzelfde moment,

zal zijn hart warmte geven.

Wakker het slapende geloof in geluk aan en geloof in liefde!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door De Coen om 00:00 Reageer op dit bericht

CREA PLUS +Poëzie2

+Poëzie.

2219944-8dd8a1de9ab626b760c95a08f9de5d67.jpg

2219944-5ef735d8a4b2da5ebdb6ae7053e18e7c.png


Herfst, roodharige meid, ben je hard aan het lachen? 
Afgebrokkeld van rinkelende bladeren zijn geel met esdoorn. 
Ik weet dat je je ergens schuilhoudt en de kleuren van de 
zomer uitwist. Wandel overal onzichtbaar, bos wikkelt
 zich in een waas. Gemberkameel op een heuvel. 
Isoleer de dierenmink. Het rode blad onder de espen. 
Alle verstrengelde spinnenwebben, en berkentakken. 
Neer gooien me munten. Ik bewonder de schoonheid. 
Regenregen goud! En het gebladerte vliegt in achtervolging, 
de roodharige meid volgend. 
2219944-81764fff3b820ec1d14e01c0d68e39b7.jpg

2219944-abe9ccc3adf614b5b7e834c5182ebbba.png

Houd geen beledigingen onder je hart. Laat me los vergeef.  Er is  een oud middel tegen bitterheid je wilt geluk voorde overtreders.

Alles komt terug in dit leven. Woede, haat,  tranen, verdriet. Maar betaal met een speciale munt. Blijf geenwrok achter je schouders.

Woede zal afkoelen. Ruzie zal vergeten worden. Vernietig vriendelijkheid  niet met cynisme. Je bent geen wilde bende, zorg voor het goed een sluit!

Zet kaarsen voor de gezondheid in de kerk, bid voor iedereen tot ziens. Zodat je leven in pijn niet vervaagt je wenst je vijanden geluk.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door De Coen om 10:40 Reageer op dit bericht

Poëzie 27

27

Lente, lente! Hoe de lucht puur is. 
Hoe duidelijk zacht de lucht.  
Lente, lente! Hoe hoog, op de vleugels van de wind, 
strelend naar de zonnestralen, vliegen de wolken. 
 Stromen schijnen! Brullend, de rivier draagt 
op de triomfantelijke bergkam. Het ijs dat
 ermee wordt opgewekt. Maar de boom is kaal, 
in het oude bosblad, zoals eerder onder mijn voet
 en het zoemende en geurige.
 Onder de zon, de eerste bloemen bloeien. 
En onder de heldere hemel. Onzichtbare
vogels zingen, een gelukkig lied in de lente. 
Wat is er mis met haar? Wat is er mis met mijn hart? 
Met een stroom is het een stroom en een vogel
 met een vogel. Ze komen elk jaar terug. 
Vliegt met hen mee in de lucht. En zing hoe vrolijk de lente is.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door De Coen om 00:00 Reageer op dit bericht

CREA PLUS +Poëzie2

+Poëzie

2219207-f838e1764783a37b450e75673898af10.jpg

2219207-3f2393ce0ac8b744024447190e51f058.png

Ik zeg je gedag op de laatste regel. 
Met echte liefde, misschien ontmoet je elkaar. 
Laat de ander, mijn lief, degene waarmee 
het paradijs, nog steeds smeken: 
onthoud, herinneren. Onthoud me als het 
ochtendijs kraakt, als een 
vliegtuig plotseling in de lucht dondert. 
Als een wervelwind in warme wolken opkrult, 
als de hond zich verveelt , raakt hij de maan.
Als de rode kuddes de bladeren opslokken, als na 
middernacht de luiken willekeurig beginnen te kloppen. 
Als in de ochtend de hanen witachtig schreeuwen. 
Onthoud dan mijn tranen, lippen, handen, gedichten. 
Probeer het niet te vergeten, laat het hart eruit, 
probeer het niet, wrijf niet, te veel van mij.


2219207-ee7f50d15dc06e183f8ae565ad5c403d.jpg

2219207-96450ed58dd0cab474459f21dcdff618.png

De jaren lopen snel, we willen ze houden, 
maar wat in onze jeugd was, is weg en keert
 niet terug. Maar zo zijn we geregeld, alles 
wordt betaald door de natuur en elk moment
 heeft zijn eigen bestemming. We hebben veel 
bereikt in het leven, maar niet alles is uitgeput. 
Laat het tot het einde toe worden vervuld, 
dat lot is aan jou geschreven.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door De Coen om 09:09 Reageer op dit bericht

CREA PLUS 201 Poëzie.© 8.

+ Poëzie.

2085116-9d54f7f00e75cc6fc71e0da5d676074b.jpg


2085116-a915bdc45aca26bdb242c08770b15d7b.png

Vrienden zeggen:"Alle middelen zijn goed, om te redden

van woede en ongeluk zelfs een deel van de tragedie,

zelfs een deel van de ziel."

En wie zei dat ik in delen verdeeld ben?

En hoe kan ik de passie verbergen

zodat het niet ophoudt een passie te zijn?

Hoe kan ik een deel van de roep van de mensen

geven als er te weinig is om te leven?

Nee, als de pijn, dan doet de hele ziel pijn en vreugde.

 Ik wil het dus, geloof ik, ik hou zo veel van geluk niet te verliezen.


2085116-59d6dace9cb317eea6b2a0e4078f7bb7.jpg

2085116-4f0bec4c07eaa5882d91856f9c49d719.png

Vertel jezelf 's morgens: 
"Geluk, we moeten opstaan!" 
Dus met Geluk en opstaan, 
laat jezelf niet los. 
Geef hem een ​​bredere glimlach, 
en met geluk zul je in vrede zijn. 
Geluk houdt van glimlachen voor 
diegenen die willen toegeven 
dat ze verliefd zijn op het aardse leven, 
iedereen is bedwelmd, 
en wil geen kwaad zien, 
zaait de zaden van het goede.


2085116-a7c5659b7b32805bab75d5ff28f6af38.jpg

2085116-21bf6a480eff870ea1121aeb54c75cbf.png

2085116-42ac53019949aebd134a4f5017312899.png

Wij allemaal,we zijn allemaal vergankelijk in deze wereld.

Rustig stromend uit de esdoornsvan koperblaadjes ...

Wees altijd gezegend,

dat er een groei is,en een die sterft.


2085116-e41ca15a1a1e6d467d79f613424f09a3.jpg

2085116-06f9ae7a77fa7a8930429a4856d407e4.png
Het is heet, verschrikkelijk heet ... Maar het bos is niet groen. 
Vanaf stoffige, waterloze velden komen we er in vriendelijkheid naartoe om daar naartoe te gaan. We komen 
binnen ... de koele geur stroomt in de vermoeide borst. 
De bijtende vochtigheid van arbeid zal op het hete gezicht smelten. 
 We werden liefdevol ontvangen door smaragdgroene schaduwen. 
Rustig rondspringen, rustig op het zachte gras. 
Gefluisterde welkomstwoorden transparant, licht laten ... 
Ze schreeuwt luid, alsof ze de gasten verbaast. 
Wat is het fijn in het bos! En de zon is een ontspannen kracht. 
Hier brandt het niet met vuur, het speelt levend met schittering. 
Fluweel wenkt ons met mos, afgerond met dryades ... 
Ik ben geroepen om in ons te weerstaan, er is geen verlangen noch kracht. 
Allen zijn leden; de hete golven van 
bloed verminderen; een donkere slaap op ons zwaaien.
 Van onder zware wimpers kijken lange horloges.
Kleine insecten en vliegen, hun drukke leven. 
Hier is het gesloten ... De buurman was al in slaap ... zucht met vertrouwen 
zichzelf in slaap vallen ... en, de eeuwige moeder, de aarde, 
zachtjes wiegt je koestert de vermoeide zoon ... 
Nieuwe prestaties van de force, zal hij je borst verlaten.
2085116-2eaec44ff0d932f28e98afdeb5b9e555.jpg

2085116-b1f2cac70cabc27a1f95488a65adadc9.png
Er zijn duizend redenen om lief te hebben. Het is een brandende kaars. 

We zijn motten van een spookachtige nacht. Ze zag het licht van de

duisternis. En toch in het felle licht verwarmt het hart. 

En in de ochtend, waardoor de bedrieglijk aard van de nacht, 

lachen en huilen, genieten en lijden,verdwenen zijn.

Geloven in liefde, om teweten, zijn er duizend redenen ... 

2085116-265b5585a465105c37d284dc4fd9be92.jpg

2085116-7395544f877d18ed741e36ca39f1a841.png
Lopen met je onder een grote paraplu in een jas die lang uit de mode is. 

Zit bij het vuur in de brede stoelen en wikkel haar voeten met een

warme deken. Op zondagen in het midden van de dag. 

Kijk naar schattige ansichtkaarten uit de doos. Samen met u over kleine

dingen praten, gedichten lezen en ruzie maken over een dichter.

En om te weten dat onze eigen kinderen zich toch wel het oude

herinneren. Ik wil zo graag samen met jou oud worden. Geloof me ,

samen oud worden is een geluk. 

We kunnen niet zonder elkaar blijven leven.
2085116-c7dc9c5c57eea3b94b195da7d202b4ac.jpg

2085116-61810ffc4b103f552bcc2f5e8688dd05.png

Hier werd het liedje door de voorbijganger gesleept ... Triest geluid! 

 Maar hij riep luid en hoorde alleen de kloppen van zijn wagentjes. 

Laat het meisje op een lage veranda achter - en kijkt naar de dageraad, 

en een rond gezicht. Droeg een scharlakenrode verf.

 Zwevend langzaam, vanaf een heuvel, voorbij het dorp, komen enorme

wagens in één rij naar beneden met een geurige hulde van een

weelderig veld; Achter de hennep, groen en dicht, hardlopen,

gekleed in een nevel van blauw, wijdverspreide strand en zee.

Het is niet het einde ... wordt verspreid leugens ... 

de Aarde wegkwijnen, de lucht is blij ... 

En het bos gesluierde zijden karmozijn goud,

en hij moppert een beetje, en verdwijnt, en is blauw ...


2085116-ed0d27ad6fc67f2d7ece23cbe909a32e.jpg

2085116-91d0b926362a4063694a75e84ed65d14.png

KWARTET +...
Een geit kwam zitten aan de tafel,
maar er is geen nachtegaal.
Nou, als dat zo is, zei de geit, dan zal ik ook gaan!
Ondeugende aap rende weg naar de ijsbaan,
een onhandige beer, pakte zijn jas,
de beer Bruin Gone skiën met papa!
Wanneer de kameraden het er niet mee eens zijn.
lees dan niet en het Kwartet. 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door De Coen om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van * Poëzie *❀*¸¸.❀*compleet *¸¸.•*¨*❀* *❀*¸¸. De lente begint op 21 maart, de zomer begint op 21 juni, de herfst op 21 september en d

↑ Terug naar de berichten