2

 Ergens klonken de golven. Golven vol droefheid. 
En als antwoord, fluistert de wind van passage.
 Zorgeloos, onbewust. 
Gefluister van de wind van migratie. 
Dat er geen verdriet in de wereld is.

Niet vreugdevolle gewichtloosheid, geen bier op 
een vreemde feest, maar slechts gekwelde geweten 
duwt de papier en pen.
Gedichten zijn samengesteld uit pijn 
En er is niet langer meer in de wereld van thema's 
Al het andere is slechts een achtergrond 
Dat zal van de muren worden gescheurd. 

Lente weer! vellen trillen weer vanaf de uiteinden van de 
berken en op de top van de wilg. Spring weer! 
opnieuw je trekken, opnieuw zijn mijnherinneringen
  levend. Lente! Lente! Oh, hoe het vastmaakt, 

zoals het leven ons leert te geloven in kracht! Laat ons goed,
 onze beste vriend slapen. In zijn graf versierde bloemen.
 Hij zegt: "Vrolijk ook u op: u kunt de zieke twee ziekten 

 niet koesteren". Wanneer je bloemen naar hem draagt, 
verneder de sympathie van zijn vriend. We kunnen het verleden niet terugdraaien, de komende kan niet vertrouwd 

worden, hoewel de dood het betekent, 
maar toch is het noodzakelijk om te leven; 
En het woord: leven - het betekent: onderwerpen.

Je kussen zijn als een roos, die door de wind tegen de ander
 wordt gedrukt. Je kussen zijn als een droom, een droom van
  een ander leven. Lobbyen met je waanzin azuur. Je kussen zijn
   als een storm. Naar de afgrond, tot chaos, op de hitte, bij de 
 zondvloed.

Er is iets in haar dat schoonheid mooier is, dat niet spreekt 
met gevoelens, met een ziel. Er zit iets boven het hart van 
de absolute macht van aardse liefde en aardse genoegens. 
Als een zoete hart van herinnering. Als het zoete licht van je 
eigen ster, betovert een of andere manier. Aan haar voeten en 
onder haar bescherming. Wanneer je bij haar bent, droomt je 
onduidelijke, obscure meesteres tegen haar. Denk niet dat je,
 en je hart is vol van alleen maar mooie tegenwoordigheid. Daal
 je de weg af, met haar uit elkaar, in een verlaten hoekje van 
jou, je bent vol van de hele droom immens, je bent vol van
 het hele mysterieuze verlangen. 

Ik kijk erg uit naar het nieuwe jaar. Ik zit onder de kerstboom.

Daar bescherm ik geschenken. Ik bescherm ze tegen iedereen.

Ik wacht op mijn kindreren en kleinkinderen. En ik zeg:

Veel geluk met het nieuwe jaar 2019. Ik wens jullie allemaal

 het beste. Ook voor mijn blog vriendenen vriendinnen

Gelukkig nieuwjaar 2019!!!!

De ijzige ochtend scheen en zong, de tweede is slechts een 
dag, want het sneeuwt buiten. En de lucht rondom is 
zachter rondom, en oogverblindend licht schijnt overal. 

Ik liep door een bosje opgewarmd door de zon, droog gras 
bedekte mijn pad en een dunne korst van de eerste
 sneeuw, alsof diamanten hier zijn verspreid. 

En ik herinnerde me hoe we samen de kust in de
 zomer langs deze weg liepen. En dezelfde
 wind, verlegen wind, kuste ons en stoorde je. 

En zo goed en vrij was ik. Het spijt me dat ik vanochtend 
zonder jou heb gesproken. En ik vroeg je schuchter om je.
 En ik hoorde aan de telefoon : "Hallo, het lot!" 

De ijzige ochtend scheen en zong, de tweede is maar een dag, 
want het sneeuwt buiten.En de lucht rondom is allemaal 
zachtblauw. En de ontmoeting was de gelukkigste van allemaal. 

Winter, gracieuze dromen. Ze vervagen over de oorsprong. 
Tuinen ver weg tussen de nevels. In de vlakte die vervaagt, 

in het midden van het licht van de dageraad. Stemmen
 als in een jeugdherinnering, gevangenen van de vorst, 

Ze gaan weg naar het platteland. Lieve nimfen met heldere
  ogen. Onder de kale bomen, onder de grijze lucht, steken

 jagers een stroom over, terwijl een zwerm vogels zweeft.
 Aan het einde van dat huis. Wat een gastvrije witte deken, 

in een sprookjesachtige stilte. En door de ramen zie je de rode vlam in
 de haard wankelen. Treinen arriveren, is het vandaag, is het nieuwjaar? 

Veel geluk gezondheid en vrede in 2019.

Zijn mijn wensen voor veel lieve mensen.

Over een echte vriend. In de moderne wereld van technologie, 
die door de buurt zweeft, denk je dat er zoveel zijn die we 
"mijn vrienden" noemen. En moe van de levensambities, niet
gerealiseerde ideeën. Ik wil om ons heen gezichten zien, 
lieveling en mensen die dicht bij ons staan. Er is veel
geschreven over vrienden. Van mezelf wil ik alleen maar 
toevoegen: een vriend is niet degene met wie ze samen 
 dronken, en niet degene die op de schouder klapte. En niet 
degene die graag advies geeft, met wie het dagelijkse pad 
 heeft gebracht, met wie je ooit hebt gestudeerd, ergens.
Nee, jongens, dit zijn geen vrienden. Een vriend is niet
 iemand die grapt en lacht, en niet iemand die stijl en vers
 waardeert. Vriend in je problemen worden bekend. In vreugde 
en verdriet om twee. Hij heeft je dankbaarheid niet nodig 
en ze vallen niet tussen de woorden. Vroeger  schreef 
ik over zulke vrienden, zij doen het ze spreken niet.
  Ze hebben geen klein hart van binnen, ik wens je gewoon
 een eenvoudige manier, een neppe nep weg jagen, 
maar waardeer oprechte vrienden. 

Wat ben ik dol op de eerste winterse sensatie. De stoppelbaard
 die weigert te buigen voor de jager die haar verplettert. 
Wanneer de ekster naar de velden komt die naar 
groen hooi ruiken, wanneer de haard aan het einde
 van het oude kasteel wordt gewekt,

het is tijd voor de stad. Oh, vorig jaar, toen ik terugkeerde,
 en het goede Louvre dat ik zag en zijn koepel, en Parijs 
en zijn rook en al het prachtige koninkrijk. In de wind
 schreeuwen de koetsen van de koetsiers nog steeds.

Ik voel, zoals ik het grijze weer en de voorbijgangers en
 de Seine leuk vond, onder de duizend straatlantaarns
 assisi als een koningin. Ik stond op het punt de 
winter weer te zien.En jij, mijn leven, en jij. 

O, in je lange blikken stond ik op het punt mijn
 hart te herstellen, en begroette je muren. 
Waarom, wie had me verteld dat je hart 
zo snel was veranderd voor mij?

Zoek naar het antwoord op de verwachtingen. 
In de sneeuw van de winter, in de kleuren van de lente, 
in de uren van scheiding, in de uren van vergaderingen. 
Smaak de harten van de diepten. In de sluiers van
 gepassioneerde malaise. In de velden van hevige
 veldslagen. In de stilte van de onbekende weide. 
Vergeet je gebeden niet.

Het leven was traag, als een oude waarzegster, die op 
mysterieuze wijze vergeten woorden fluistert. Ik zuchtte 
ergens over, ik had medelijden met iets, op één of andere 
manier brandde mijn hoofd met een droom. 
Ik stopte op een kruispunt van de weg en zag gekartelde 
bossen. Maar zelfs hier, onder het juk van een 
buitenaardse wil, leek het alsof de hemel zwaar was. En ik
 herinnerde me de verborgen redenen. De gevangenschap
 van gedachten, de gevangenschap van jonge krachten. 
En daar, in de verte, grillige pieken, de vertrouwde dag 
loom verguld. Lente, lente! Vertel me waar ik medelijden 
mee heb? Wat voor soort droom is je hoofd dat brandt? 
Geheimzinnig, als een oude waarzegger, 
fluister ik het leven vergeten woorden.

De straal van de zon tussen de linden was zowel stekend als hoog. 
Voor het bankje tekende je het schitterende zand, ik gaf mezelf 
helemaal over aan gouden dromen. Je hebt niets op mij geantwoord.
Ik heb lang vermoed dat we verwant zijn met het hart, dat je

  je geluk voor me hebt gegeven, ik was verscheurd, ik bleef maar
 zeggen dat het niet om onze schuld ging,  je hebt niets tegen
 me beantwoord. Ik bad, herhaalde ik, dat het onmogelijk 

voor ons is om lief te hebben, dat de voorbije dagen vergeten
 moeten worden, dat alle rechten van schoonheid in de
 toekomst bloeien. U hebt hier ook niets tegen mij gezegd.

Met de rest van mijn ogen kon ik het niet opgeven,  ik wilde het
 hele uitgedoofde geheim lezen. En je gezicht, ik vergeef
 gewoon de functies. Niets, je hebt geen antwoord gegeven.

Ik hou van de sneeuw, in de aanwezigheid van de maan.

Omdat het licht van  een slee met een vriend snel en vrij is, 

wanneer ze onder een tafel, warm en fris is, schudt ze je hand,

brandend en bevend. Wenst ze jou een gelukkig nieuwjaar.

In de winter wordt de wereld steeds vriendelijker en vrolijker
 van feestelijke zonder zorgen. Het is leuk om in december 
wakker te worden. En weet dat het nieuwe jaar binnenkort komt. 
Versierde kerstboom en verlichting, geschenken, Brugse kant
 bij het raam. En ik, zoals in mijn kindertijd, pas de dagen aan, 
zodat er nog maar één nacht overblijft. Ik wil een oudejaars
 bruisende tafel, ik wil een salade, "De ironie van het lot", en voor
 de kerstman om weer te komen, ik wil fantastische verrassingen.
  En laat het gebladerte vallen, maar als de vakantie is gekomen,
 willen we een beetje magie anderen geven verwarmte. Geschenken
  zullen weer verschijnen onder de kerstboom, onopgemerkt, zoals
 altijd. En het zal over het speelgoed schijnen. Live, echte ster. En de 
kaarsen op tafel zullen worden verlicht, als een teken van liefde,
  als een toekomstige code. Het is leuk om in december wakker te
  worden. En weet zeker dat het nieuwe jaar komt. 

In de winter wordt de wereld steeds vriendelijker en vrolijker
 van feestelijke zonder zorgen. Het is leuk om in december 
wakker te worden. En weet dat het nieuwe jaar binnenkort komt. 
Versierde kerstboom en verlichting, geschenken, Brugse kant
 bij het raam. En ik, zoals in mijn kindertijd, pas de dagen aan, 
zodat er nog maar één nacht overblijft. Ik wil een oudejaars
 bruisende tafel, ik wil een salade, "De ironie van het lot", en voor
 de kerstman om weer te komen, ik wil fantastischeverrassingen.
  En laat het gebladerte vallen, maar als de vakantie is gekomen,
 willen we een beetje magie  anderen geven verwarmte.Geschenken
  zullen weer verschijnen onder de kerstboom , onopgemerkt, zoals
 altijd. En het zal over het speelgoed schijnen. Live, echte ster. En de 
kaarsen op tafel zullen worden verlicht, als een teken van liefde,
  als een toekomstige code. Het is leuk om in december wakker te
  worden. En weet zeker dat het nieuwe jaar komt. 

Rising Sun, Dying Month, Every day I love you and I wait. 
Maar sterker dan de maand, en malser dan de zon, 
hou ik van de gouden ster. Die gouden ster die flikkert
 glinstert in de mystieke mist van de zonsopgang en in de 
stilte van de avond, is het koud en mooi, het zendt een glans
 naar de aarde. Voor hen die overdag moe zijn en vijandig en 
 zorgzaam, spreekt deze glans van liefde, voor degene die
  hopeloos hopeloos in de duisternis is, brandt hij van hoop. 
Dat is waarom ik zo van die ster charmer houd. Ik leef  tussen 
 dag en nacht, van mijn hart heb ik me geleerd om te 
dwalen. Niet overwinnend, maar zacht in het volgende uur.

 Elke dag, en in de hitte, en bij slecht weer, verzamel ik een 
mozaïek van geluk, van geluk en dromen, van hoop en  
lentebloemen. Van de glimlach van vertrouwde mensen, 
vriendelijke woorden en van de brieven van vrienden. 
Maar zodra een patroon ontstaat, is onopvallende moeite
 als een dief, sluipen, het zal me benaderen. En het mozaïek op
 de vloer zal worden gegooid, en lacht om tranen over mij,
maar de deur sluit voor rampspoed, verbied ik mijn ziel rouw 
en ga weer aan het werk. Elke dag, en in de hitte,  
en bij slecht weer, verzamel ik een mozaïek van geluk.

De trottoirs zijn verstopt, overal is het wit-wit.Sneeuw-sneeuw-

sneeuwval. Genoeg voor schoppen, voor schoppen en krabbers,

 voor grote vrachtwagens.De sneeuw was 's nachts dik en wit.

 Vanuit de sneeuw in de kamer is het licht. Blaast lichtjes de

 pluizen op, en dewinterzon staat op. Zoals elke dag, voller en

 beter, vollediger en beter wens ik jou voor het nieuwe jaar.

Met de zon gebogen over de donkere aarde, met mijn blik,
 omhels ik het hele doorkruiste pad: ik zie dat de duisternis
 van de woestijn is gedoofd. Dag gedoofd en leidde de nacht.

Gewoon iets vreselijks flikkert met een patroon.Wee het verleden
 door geheim verwijt. In de verwarde loop van onrealiseerbare
 dromen. Er zijn miljoenen tranen daar vergoten.

Het is een schande en pijn dat het zo onbegrijpelijk is. 
Deze waasplekken gloeien, het is alsof de boodschap 
die niet is bereikt. Alles, oh, alles, zou er alles mee
  dragen!

Ik feliciteer je met het aanbreken van de dag. 
Op de stromende, slaperige ochtend. Op deze
 zachte inktkleur. Gescheiden aan parelmoer. 

Gefeliciteerd met de kristallen wereld. Raak hem
 aan hij breekt, hij wordt roze sterrenstof 
opgelost bij zonsopgang. 

Ik adem stil op het glas en raak mijn 
lippen nauwelijks aan, de gevoelens worden 
 subtiel verscherpt  hiermee feliciteer ik ook. 

Gefeliciteerd! Ik wens een mirakel ter ere van het feit
 dat de lucht helderder wordt. Ter ere van het feit dat 
er een nieuwe dag komt, wens ik sneeuw. 

Ik wens een slokje vorst. Gouden melodieën
 van de schat, Een zaal leeg in de geuren 
van een roos. En ook sprekende blikken.

Ik wens de dromen van dronkenschap, om de vleugels
 langer dan staal te maken, wens ik liefde en geluk, 
hoe afgezaagd het ook zou klinken. 

Ik feliciteer u met het aanbreken van de dag. Het is nu 
opgelost in kleuren. En zal bijna spoorloos verdwijnen. 
Maar is het niet, een glorieuze vakantie? 

Ik vraag vandaag niet om geschenken van de kerstman. En ik 
verwacht geen feedback voor daden van verschillende mensen. 
 Ik wil gewoon de hete tranen stoppen. Degenen die steeds 
 meer uit ons hart stromen. En iedereen heeft een heel zwaar
   kruis en hun rug is gebogen. En voor geluk moet je opnieuw 
betalen met tranen. We weten niet hoe we levend moeten
  koesteren, maar we waarderen de graven, om de aarde
 één keer per jaar te besprenkelen met zout verdriet. Het 
nieuwe jaar spaart niet en het oude leven neemt niet weg. 
Je hoeft alleen maar zelf naar de hemel te kijken. 
En beschuldig je eigen beschuldigingen, afwijking, en haast 
je om het oneindige gezin over liefde te vertellen. Schiet op
 alsjeblieft, het leven eindigt altijd abrupt. Neem de dichtsbijen
 en dierbaren van ons weg. En de pijn van de ziel is gescheurd, 
arm, met een knal. Ik zal een paar wonderen toevoegen aan mijn 
 niet-feestvers: ik knuffel je geliefden, de hele wereld zal een  
ogenblik verharden. Verzamel de meest nabije zielen rond je tafel.
 En, met een glimlach, vier de geboorte van het nieuwe jaar. 
En maak geen ruzie met de komende dag. Alles is ijdelheid. 
Het belangrijkste is  mensen Iin je armen te sluiten. Wordt 
niet ziek en laat het hart van de beledigingen geen pijn doen. 
Begrip, tederheid, liefde, vergeet het niet. En hiervoor zal de
 Heer ons belonen met genade. Laat het verdriet van verlies nooit op
  je vallen, maar laat je familie zich op een moeilijk moment haasten
   om te helpen. Als het somber is, betekent dat dat we de schuld
 hebben. Haal de licht stralen als de zon, naar de menselijke ziel!

Nieuwjaar.

Ik keek er naar uit , naar het nieuwe jaar.Ik zit onder de

kerstboom. Daar bescherm ik geschenken.Ik bescherm ze 

tegen iedereen!Ik wacht op mijn kindreren en kleinkinderen.

 En ik zeg:"Veel geluk met het nieuwe jaar 2019". 

Ik wens jullie allemaal het beste. Ook voor mijn blog

 vriendenen vriendinnen.Gelukkig nieuwjaar !!!!

De ijzige ochtend scheen en zong, de tweede is slechts een dag, 
want het sneeuwt buiten. En de lucht rondom is zachter rondom, 
en oogverblindend licht schijnt overal! Ik liep door een bosje
 opgewarmd door de zon, droog gras bedekte mijn pad en een dunne
  korst van de eerste sneeuw, alsof diamanten hier zijnverspreid.
  En ik herinnerde me hoe we samen aan de kust in de zomer
 langs deze weg liepen. En dezelfde wind, verlegen wind, kuste ons en 
stoorde je. En zo goed en vrij was ik. Het spijt me dat ik vanochtend
 zonder jou heb gesproken. En ik vroeg je schuchter om je. 
En ik hoorde aan de telefoon : "Hallo, het lot!" De ijzige ochtend
 scheen en zong, de tweede is slechts een dag, het sneeuwt buiten.
En de lucht rondom is allemaal zachtblauw. En de ontmoeting 
was de gelukkigste van allemaal. 

Nog steeds ijskoud, nog steeds sneeuwend en 

de kalender heeft de pagina nog niet omgedraaid. 

Maar er hangt iets in de lucht, kietelt zijn neus

en zenuwen, roept om bloemen te kopen en

zijn hoed af te nemen, sijpelt door het raam

en over de kraag van zijn jas. Wat is dit anticiperen? 

Hoop? Lente? Of misschien is het geluk .

+ Poëzie.

Iedereen die wil om te worden gehoord. 
Leer te blijven zwijgen, 
zeker toe te passen.
Hun mond afdichting. 
Scheld niet voor de oorzaak.
 Het woord van leugens, 
en zelfverzekerd en moedig.
De lippen knijpend houden .



Alles in paren en je bent alleen. Niemand kent je angst. 
Een glas vrolijke wijn uit de leegte slaat niet op. 
Een alsem bitter kreunen. In de nacht, de wind pakt. 
Eén.Maar alleen HIJ is nodig, de ene in de hele wereld. 
En zonder dat kun je niet ademen, kalm de pijn van het hart niet. 
Je koude hart kan het niet warm houden zonder het. 
Wacht, het is allemaal weg en weg, en de dagen rennen onverbiddelijk. 
De vreugdeloze keten van jaren. Het leven gaat langzaam voorbij. 

Er zijn heldere momenten. De aarde is zo onvergelijkbaar goed. 

En onaardse bewondering. Aan de maker van de geurwerelden 

draagt ​​een bloem en de vogel zingt een liedje. De schepper van zijn

schepping bedankt. O, als het zou versmelten met de bloem en de vogel,

en de hele aarde. En met hen, zoals zij, bid met één gebed.

Zonder woorden, zonder een gedachte, zonder een fluistering. 

Ontzag van een trillende ziel om te branden.  

Ik wil blije gezichten zien, en dat alles gezond was, 
met een wens die ik voor altijd afscheid wil nemen, 
en dat we allemaal gelukkig moeten, en zouden leven. 
Om dit te doen, heb je niet te veel nodig. 
Leef goed en voor het hart. 
Beoordeel je acties heel strikt, het 
leven verandert niet voor een schijntje. 




Ik ben klaar om naar het einde van de wereld te rennen, ik ga ermee akkoord

om honderdduizend mijl te gaan. Alleen maar om je weer te zien, alleen om

een ​​moment met je te hebben. Hoe ik wil dat je mijn handen aanraakt, met

een wang naar mijn wang. En laat het niet lang duren, maar blij om te

 blijven. Nergens kan ik verlossing vinden van mijn liefde, ik heb me er

volledig in geworpen en ik leef het. Ik wanhoop wanhopig in verlangen

om de jouwe te zijn, draag het in mezelf, en ik vind geen plaats voor mezelf. 

En voor mijn liefde zal ik volledig antwoorden. Er is geen mooier gevoel meer

in de wereld. Laat zelfs in die liefde, ik niet alleen zal blijven.

Liefde komt, rust, slapeloosheid, koorts 
en loomheid, groeit met angst en achterdocht, 
voedt zich met tranen en gebed. 
Dan leidt ze een ongelijk gevecht met trucjes,
 bedrog, chillen, dan zal ze jaloezie geven 
aan de beledigingen, en de warmte
 van liefde zal vanzelf uitsterven. 
Liefde is het patroon. Vergane gevoelens 
zullen niet opfleuren. En denk aan mij verkeerd 
 is er enig nut? Immers, je verdriet, 
geloof me, klopt niet, en je zult helemaal 
niet door liefde worden misleid, maar 
eenvoudigweg is de periode van liefde verlopen.

Groen hout wordt geel, beven, bladeren vallen. 
Ah, alles vervaagt, alles vervaagt. 
Alle gelukzaligheid, alle schittering van schoonheid.

En de zon boven het bos. Met een sombere
 straal wordt wakker: om te weten, het is een 
voorbijgaande zomer.

En ik, ik zou graag huilen, dus mijn borst was 
uitgeput van angst. Deze foto herinnerde 
me aan ons vaarwel aan jou.

Ik wist, afscheid, dat je spoedig de woning van de 
hemel zou worden. Ik was, de vertrekkende zomer, 
En jij, het stervende bos.

De denneboom is zo donker, ook al kijkt de maand tussen 
lange takken. Dat leidt tot slapen, word je wakker, 
die molen, dan een nachtegaal. Die wind is een stille kus. 

Die geur van violette nacht. Die schittering van bevroren afstand. 
En de wervelwind van het nachtelijk gehuil. En slaap zachtjes
 tegen me, en verdrietig, dat ik hoopvernietig met een droom. 

Mijn engel, mijn engel is ver, waarom heb ik zoveel lief?

Groen hout wordt geel, beven, bladeren vallen. 
Ah, alles vervaagt, alles vervaagt. 
Alle gelukzaligheid, alle schittering van schoonheid.

En de zon boven het bos. Met een sombere
 straal wordt wakker: om te weten, het is een 
voorbijgaande zomer.

En ik, ik zou graag huilen, dus mijn borst was 
uitgeput van angst. Deze foto herinnerde 
me aan ons vaarwel aan jou.

Ik wist, afscheid, dat je spoedig de woning van de 
hemel zou worden. Ik was, de vertrekkende zomer, 
En jij, het stervende bos.