
Het is een droevige tijd!.Charme van de ogen.
Je afscheidsschoonheid is aangenaam voor mij,
ik hou van de weelderige verwelking van de
natuur,bossen gehuld in karmozijnrood en goud,
er is geluid en frisse adem in hun bladerdak,
en de lucht is bedekt met een golvende mist,en een
zeldzame zonnestraal,en de eerste nachtvorst,
en verre grijsharige winterbedreigingen.
Op een koude dag,op een herfstdag,ga ik daar weer terug.
Onthoud deze zucht van de lente,het verleden om te zien.Ik zal
komen en ik zal niet huilen.Onthoud,ik zal niet verbranden.
Het lied willekeurig ontmoeten.Nieuwe herfstdageraad.
Slechte tijdwetten.Gezongen rouwende geest.Laatste gehuil,
voorbij gekreun. Je zult het niet horen ik ben uitgestorven.
Het vuur zelf,blinde ogen.Verbrand de droom van het verleden
niet. De dag zelf is donkerder dan de nacht.Ooo mijn ziel.


















































