Archief

Ja de zomer is voorbij.Alsof het nooit is gebeurd.
Opwarmen op verwarming.Alleen dit is niet genoeg.

Alles wat kon uitkomen,als een vijfvingerig blad,
viel in mijn handen.Alleen dit is niet genoeg.

Tevergeefs,noch kwaad,noch goed ging verloren.
Alles brandde licht.Alleen dit is niet genoeg.

Het leven nam onder haar hoede,zorgde en redde.
Ik had echt geluk.Alleen dit is niet genoeg.

De bladeren waren niet verbrand.De takken waren
 niet afgebroken.De dag was gewassen als glas.
Alleen dit is niet genoeg.

22

De laatste stralen van de zonsondergang liggen op het gebied

 van gecomprimeerde rogge. Het dutje van een

 roze knuffel. Het gras van een ongemarkeerde rand.

Geen wind, geen schreeuwende vogels. Boven het bosje, 

 een rode schijf van de maan. En het lied van de priesteres

sterft onder de avondstilte. Vergeet zorg en zorgen, 

galopperen  zonder een doel op een paard. 

In de mist en in de wei, onbegrensde afstand. 

Om de nacht en de maan te ontmoeten.

De oude vrouw keek van top tot teen op hen neer.Ze keek
 iedereen aan en haar blik was streng.En zo rook het:als ze
 stierf, oude vrouw.Morgen gaan ze uit elkaar,het huis zal 
doof worden stil. Ja, dit is zelf thee,dat wist ze,en daarom 
was ze hard en koud,en haar strenge blik was vol spijt,
misschien die van liefde, maar meer van minachting.

b

Ik herinner me een prachtig moment:je 
verscheen voor mij,als een vluchtig visioen,
als een genie van pure schoonheid.

In de loomheid van hopeloze droefheid.In de zorgen 
van luidruchtige ijdelheid.klonk ik lange tijd een 
zachte stem.En droomde van schattige trekken.

De jaren gingen voorbij. Een opstandige windvlaag
verdreef oude dromen,en ik vergat je zachte stem,
je hemelse trekken.

Ik heb een kikker in het bos gevangen en meegenomen,

maar de kikker in de bank verveelt zich -ze wil naar huis!
De boomkikker kijkt me heel verdrietig en verwijtend
 aan :Waar is je favoriete moeras?Waar zijn je geliefde
 familieleden?Ik kan niet wachten op de 
welkomstbijeenkomst!  deboomkikker wil
 het me vertellen.Ik zette mijn rugzak op mijn
 schouders en ging weer het bos in.
Aan de rand van het moeras liet
ik de kikker los.Vergeef me, kikker!
En haar spoor is verdwenen..

Ik ben het zat om alleen te zijn in deze wereld.
Zonder kinderen en familie, zoals iedereen.
En rondlopen in een verlaten appartement,
Op zoek naar vleselijke genoegens in tavernes.

Ik zou je alles stoutmoedig geven,
ik zou nergens spijt van hebben.
En hoe alleen bij zonsondergang de zon onderging,
ik zou je stevig tegen me hebben gedrukt.

De golven komen en de golven gaan weg.
Schuim kruipt op de glooiende kust.
Mistige schaduwen zwerven over de zee.
Meeuwen vliegen en schreeuwen,als in alarm.
Al vele eeuwen in de buurt van de wilde ondiepe
 pier sluimeren in de gleuven.
Luister naar de meeuwen treuzelen roept.
Kijk naar de witte kant van schuim.

Hierop zullen ze me met een onjuiste glimlach vertellen:
kijk, je bent een ontwijkende dichter, hypocriet,je houdt
 ons voor de gek  je hebt geen roem nodig ,het lijkt je
  belachelijken ijdel.Waarom schrijf je?IK BEN?
 voor jezelf.Waarvoor print je? Voor geld.
 O mijn God!Wat jammer!Waarom?

Ik draaide de veer aan met de sleutel. De motor
 zoemde, huilde.En de auto zonder benzine.
Haastte op volle snelheid.Donkerblauwe
De chauffeur zit achter het stuur.Cabine.
En de chauffeur van plasticine.Luid blaast
 hij het signaal.Hé, ga uit de weg,ik rij voor het
 eerst.Ik ben een onervaren bestuurder:ik verwar 
rem en gas.Gelukkig voor de beer:voorbij.Fuck 
 tah, tah, tarah-tah, tah. Eenauto flitste eroverheen.
En van versnelling in de muur BAM.

Ik draaide de veer aan met de sleutel. De motor
 zoemde, huilde.En de auto zonder benzine.
Haastte op volle snelheid.Donkerblauwe
De chauffeur zit achter het stuur.Cabine.
En de chauffeur van plasticine.Luid blaast
 hij het signaal.Hé, ga uit de weg,ik rij voor het
 eerst.Ik ben een onervaren bestuurder:ik verwar 
rem en gas.Gelukkig voor de beer:voorbij.Fuck 
 tah, tah, tarah-tah, tah. Eenauto flitste eroverheen.
En van versnelling in de muur BAM.