Het allerbelangrijkste is harmonie in je ziel,
alleen kan het geluk uit niets creëren.
Als je houdt van wat is, wordt alles in
de wereld gevuld met liefde.
Mogen kleine genoegens elke dag
aangenaam maken, en aangename
dagen dragen bij aan een gelukkig leven.
Herfstkreten met regen, tranen op de grond laten vallen,
verdrinken in gebladerte en in trieste gevangenschap.
Bij het ontmoeten van de eerste koude winter voor de deur,
stort langzaam de hele wereld in stilte.
De bomen kappen van lommerrijke jurken.
En door de straten lopen met een gekke wind,
huilt autumn in de regen, omsluitend in zijn armen
Uit de paraplu's van domme voorbijgangers die rennen.
De kleuren van de natuur verdunnen met neerslag,
verdriet toevoegen aan een doorleefde dag,
herfst huilt met regen van de toppen van de lucht
en trekt een schaduw op de plassen met gebladerte.
Vandaag de herfst ging de deurbel voor mij, ik
stond op de trap en wachtte.
Ik was met stomheid geslagen toen ze opende,
ze was zo magisch.
Een stapel prachtig, felrood haar, een
gebeitelde neus, het rudiment van dieprode lippen,
en een blik zo gek uit de ogen van schaamteloze.
Wezel, wie zal hier onbeleefd zijn?
Ik stond versteld van de deuropening,
ze liep en vlak achter haar aan,
zo'n schoonheid schoot plotseling in de wind,
dat was niet haar schat, schat.
We dronken thee met een beetje herfstgebladerte,
huilden samen met zware regen.
Oh herfst, je bent de vreugde van mijn ziel.
Ze zijn rijk aan zielen die in de herfst zijn geboren.
Toen ze wegging, keek ik heel lang naar
de deur, zonder de deur te durven sluiten.
En er viel sneeuw uit de lucht. Alleen als aandenken zijn
lijsterbessen triest en een beeld dat je niet mag vergeten.
Halloween is een afgekorte naam voor Allerheiligen. Gehuld in ongebruikelijke tradities, wordt de feestdag al meer dan duizend jaar gevierd in de nacht van 31 oktober op 1 november. De wortels zijn echter nog dieper, in oude heidense tijden vierden de volkeren die toen op het grondgebied van het moderne Europa woonden op deze dag het einde van het zomerseizoen en het begin van het nieuwe jaar. De heidenen noemden hun vakantie Samhain en waren er zeker van dat op deze avond de muur instort in de andere wereld, vanwaar de geesten van dode mensen naar de aarde komen.
HERFST. het zit in de details. Als je in een gezellig café
thee bestelt, geen ijs, maar ijsthee. Als je geen ijs, maar
warme chocolademelk wilt. Als je haastig het huis verlaat,
gooi je er een sjaal overheen. Als je in het park loopt, ben
je verrast om te luisteren naar het geritsel van bladeren
onder je voeten.En steeds vaker neem je een paraplu mee.
En kijk naar de wolken, haast je niet, fronsend naar de
vertrekkende tram, maar lach gewoon, voel op de huid
eerst, grote druppels, loensen naar de wind,
de kraag opheffen, en begrip. HERFST!
Wachten op de lente is geen gemakkelijke taak.
Ze heeft paardebloemen onder de dennennaalden,
kleine sneeuwstorm, diep in de oude stoffige grote doos,
de letters die ze nodig heeft, de gele zonnestraal ligt in
een glazen bol, een strook stof is opgeslagen in de kleur
van de hemel. Het is nog lang voor de lente, de winter is
groot, maar de lente is klein. Vingers voelen lijnen, pluisjes
en zachtheid, de geur van oud papier in de neus kriebelt.
En de lente komt tot leven zo begrijpelijk, eerlijk gezegd
eenvoudig als hij wil. En binnen is alles anders dan buiten:
in het witte stof van de vorst, onder de dennennaalden, de zuidenwind.
Wachten op de lente is niet eenvoudig. Maar ze zal wachten.
Oktober was ik al gearriveerd, het bos schudt de
laatste bladeren van hun naakte takken.
De herfstkou stierf de weg bevriest.
Het geruis loopt nog steeds na de molen bij de beek,
maar de vijver is al bevroren, mijn buurman haast zich naar de
vertrekkende velden met zijn verlangen,
en ze bewaken de winter met gekke pret,
en wakende honden slaperige eikenbossen.
+ Poëzie.
Oktober
Het bos schudt al de
laatste bladeren van zijn naakte takken.
De herfstkou is gestorven. De weg bevriest.
Moeder loopt nog steeds naar de molenbeek,
maar de vijver is al bevroren.Het is reeds winter.
Voor de wintervakantie.
Voor een groene kerstboom.
De witte jurk zelf.
Genaaid zonder naalden.
De witte sneeuw heeft de vacht
met een de wind afgeschud.
En het is mooier dan alles.
In een groene jurk.
Er zijn vreugde en ongeluk in het leven. Er zijn ontmoetingen en
afscheidingen in het leven.Een gekke ster lacht,
er komen regenstreken en sneeuwstormen huilen. Dit is de zaak ons leven.
Dat we lachen, het verdriet, de tranen verwarm dan we van
iemands zachte handen, die vaker dan de hartslag , zal de klok ruisen,
de minuut zal kruipen. Leeft het leven van hun kalenders.
En wij verheugen ons opnieuw, als kinderen. Dank uw lot, dank
dank voor het feit dat u in deze wereld leeft. 
Laat een vrouw alleen huilen als de geliefde tegen haar zal zeggen
met jou in het leven, zal ik een droom voorbijgaan",
en een kus van liefde die haar geeft.
Laat een vrouw alleen huilen als het kind de eerste lach hoort horen.
En naast hem, zorgzaam en trouw, zal op zichzelf drukken,
woorden van liefde fluisteren. Laat een vrouw alleen huilen
als ze een jaar met een leven, geliefd, toegeven aan zichzelf:
"Het leven wordt tevergeefs geleefd!", en zal hem een
lieve glimlach geven. Zij vond de reden.
De handen van vrouwen, twee witte vleugels,
wat we zijn vernoemd naar hem in de straat,
en het leven onder de ruwe en sobere
handen van de vrouw houden ons van het kwaad.
De handen van een vrouw, jij bent alleen,
wat stopt alle grijze dagen
op de vakantie van hoop, liefde en succes.
De handen van vrouwen als de schoonheid van de Lente
Dank u voor mannen geschenk gegeven,
het betekent veel voor ons.
Alle paden leiden naar de Happy World. Leven in deze wereld gelukkig
daar met de goede trouw beslecht forever.
Daar is de wind van het lachen van vreugde de rivier, daar gember
zonnestralen spelen, er sonore lach sterren 's nachts en de kleine
bewoners van het land neerdalen op een straal van goede dromen.
Er zijn wizards helder jeugd, grappige verhalen wonen in de buurt,
er is zelfs een verlangen nooit mist, oneindig koekoek koekoek jaar,
niemand ziek, niemand lijdt, en als plotseling de berg daar dwaalt,
de goede fee dat uur zal vliegen. En Air Balloons is zal draaien.
Mooie feeën worden achter bossen gehouden.Een enorme kristallen
kist met wonderen. En als iemand een wonder wil, dan kun je
vanaf daar dit wonder krijgen. Naar de gelukkige wereld op de
heldere weg. Alleen goede mensen gaan zonder alarm.
Alle goede mensen,gelukkige mensen.
Werk aan wonderen en droom van een wonder.
Liefde, het kan anders zijn. Het is een reflectie op het ijs.
Het gebeurt alsof een pijn niet reageert, het gebeurt dat
appelbloesems bloeien. Het kan een wervelwind en een vlucht zijn.
Het is een ketting en een gevangenis. We rusten haar en werken,
en we offeren ons leven. Maar er is nog steeds een liefde die
onmerkbaar zal passeren. En, tillen, helpen. Jij zal door de jaren heen leiden,
en zal tot de laatste dagen je geweten zijn.
De minuut die leefde, hoe langer het jaar van de slaap. En de vlinder,
wiens leven aan een blad is gebonden, wordt niet nauw opgenomen.
Elk moment heeft een speciale kleur, vanuit een drukke, drukke staat.
Hij is somber voor iemand wiens hart zwaar van boosaardigheid is,
verguld met goud.Voor alle seizoenen hebben de tijden plezier,
op elke leeftijd is er geluk. Maar wijsheid is de top van de kunst
van het waarnemen van comfort voor het leven.
De gelukkige herfst met wolkenloze dagen. Gekleurd
gebladerte ritselt onder de voet. Hartwarmte,
oprechtheid, geluk, met een plusteken wens ik
je humeur. Laat de herfstregens het leed
wegspoelen. En de wolken van leed
voorbijgaan, zal de natuur met een rel
van felle kleuren betoveren, in alle
zaken waait een eerlijke wind.
Laat het uitkomen. Alles. voor iedereen.
Het meest geheime. Het belangrijkste.
Het meest geliefde. In het hart van de opgeslagen.
Het meest licht. Noodzakelijk.
