. Pas als het water de behaaglijke temperatuur van 15 graden heeft bereikt zal de kreeft een poging doen om zich voort te planten. Met het zorgen voor nakomelingen maken ze geen haast. Pas als het wijfje ruim 7 jaar is en 25 cm groot is ze bereid tot paren. Als ze dan aan het einde van de zomer haar door het mannetje bevruchte eieren heeft gelegd draagt zij die nog ruim 9 maanden met zich mee tussen haar zwempoten onder het achterlijf.
Als de larven uit hun ei kruipen zijn ze ongeveer 10 mm lang.In 1 jaar en na enkele verschalingen zijn ze tot 3 cm gegroeid. Naarmate de kreeft groter wordt neemt het aantal verschalingen af. Kreeften eten hun oude afgeworpen schild zelf voor een groot gedeelte weer op als zij net zijn verschaald en wachten tot dat hun nieuwe schild weer hard genoeg is. Hierdoor krijgen ze de noodzakelijke kalkhoudende stoffen weer binnen. Vandaar dat je als duiker niet regelmatig oude afgeworpen schilden vindt. De Europese zeekreeft kan de leeftijd van 30 jaar bereiken.
.Een kreeft groeit langzaam vooral als de water temperatuur laag is. Bij temperaturen beneden de 5 graden gaat de kreeft niet meer op zoek naar eten.
Overdag zit de kreeft verscholen in zijn hol tussen steen of veenblokken.
Als de avond is gevallen gaat hij op jacht naar schaaldieren of aas.
Kreeften zijn duikers's nachts goed te bewonderen als ze op hun rooftocht vrij over de bodem of rotsblokken scharrelen.
Pas bij een ernstige verstoring laten ze zien dat ze met een paar krachtige slagen van hun staart met grote snelheid achteruit kunnen zwemmen. Maar eerst zullen ze proberen om met hun imposante scharen de indringer te verjagen. Als dat gelukt is kan hij zijn scharen weer gebruiken waar ze eigenlijk voor bedoeld zijn, namelijk het het vangen en verorberen van voedsel.
De voorste en grootste scharen zijn ongelijk van vrom en functie. De èèn is groter dan de andere en dient om b.v. de schelp van de prooi mee te vermorzelen. De andere schaar is kleiner en scherper en daarmee kan de kreeft de prooi in kleine stukjes snijden. dan zitten er op het 2e en 3e paar poten nog kleine schaartjes die dienen om het voorbewerkte voedsel naar binnen te werken. hun voedsel bestaat hoofdzakelijk uit schaaldieren, wormen, en aas.
. De Europese zeekreeft is de grootste geleedpotige van het Europese kustgebied. Hij is blauw/zwart van kleur afgewisseld door oranje vlekken. Als de kreeft de kans krijgt een hoge leeftijd te bereiken kan hij wel 75 cm groot worden. Vaak is dat niet het geval.Helaas is de kreeft niet alleen populair bij duikers, maar ook bij klanten van de duurdere restaurants. Er bestaat daarom ook een intensieve krreftvisserij. Maar tot nu toe lijkt het erop dat de populatie zich goed in stand weet te houden. Het blijkt dat ze meer last kunnen hebben van extreme weersomstandigheden. na de strenge winter in 1962 was de kreeften populatie in de Oosterschelde zo goed als uitgestorven, maar door het na die tijd uitblijven van hele strenge winters is de kreeft nu weer volop aanwezig.
1 Zakje geraspte hesp van Herta (150 gr) 1 potje salsa alla Napoletana van buitoni (200 gr) 240 gr penne 2 kleine courgettes (ong 400gr) 1 bol mozzarella (125 gr) peper en zout.
Bereiding:
1. Breng de penne aan de kook in gezouten water.
2. Snijd intussen de courgettes overlangs in tweëen en snijd ze vervolgens in schijfjes. voeg de schijfjes courgette bij de penne 2 minuten voor die gaar zijn. Giet de pasta af en doe alles opnieuw in de steelpan. 3.Snijd de mozzarella in kleine blokjes en voeg deze toe, samen met de geraspte hesp van Herta en de saus, die u eerst opwarmt in de microgolfoven (zie verpakking). Meng goed en breng op smaak met peper en zout. dien meteen op.
.Chateau de Peyrepertuse bij Duilhac-sous-Peyrepertuse
Chateau de Quéribus bij Cucugnan
Chateau Quillan bij Quillan
Chateau Montségur bij Montségur
Chateau Montaillou bij Montaillou
Chateau Puivert bij Puivert.
Meest bekend is de burcht in de grootste Middelleeuwse
stad Carcassonne met zijn dubbele ommuurde citadel.
.In 1659, toen de frans-Spaanse grens met het Verdrag van de Pyreneeën ongeveer 50 km in zuidelijke richting opschoof, verloren de burchten hun militaire betekenis.
Deze burchten (chateau in het frans) zijn nog steeds te bezoeken.
.Na de val van Carcassonne trokken de Katharen zich terug in afgelegen bergvestigingen, die voor hun belagers, de kruisvaarders, minder bereikbaar waren. De kruistocht duurde daarna nog ongeveer twintig jaar. Na de val van
Peyrepertuse (1240), Montsègur (1244) en Quéribus en Puilaurens (1255), was de Katharenbeweging haar grootste slagkracht kwijt.
.de Katharen (van het Grieks katharos = zuiver) of Albigenzen vormden een religieuze beweging, die zich vanaf het midden van de twaalfde eeuw over heel West-Europa verspreidde.
.In frankrijk bevinden zich naast de vele kastelen ook burchten zoals die van de Katharen, een religieuze groep uit de late Middelleeuwen. Het merendeel van deze burchten bevindt zich in het departement Aude in de streek Les Corbières.
.Tijdens de balts lichten de mannetjes herhaaldelijk snel de kopveren op, tillen hun staart op en openen en sluiten deze snel als een waaier, en roepen met zachte tonen die duidelijk anders zijn dan hun gebruikelijke geluiden. Korte glijvluchten en achtervolgingen horen bij het baltsritueel.
Het nest wordt in de vork van een tak van een hoge boom gebouwd, is groot en is van boven overdekt, met een verborgen ingang. het is versterkt met aarde en klei en gevoerd met dunne wortels. als de bladeren vallen worden de grote nesten goed zichtbaar. Als geschikte bomen schaars zijn wordt het nest soms in bosjes of heggen gebouwd.
De (5 à 8 maximaal 10) eieren zijn voor de maat van de vogel aan de kleine kant; ze wisselen wel van kleur maar zijn meestal blauwgroen met een dichte
bruine en grijze vlekjestekening. Ze worden in april gelegd, en er wordt per jaar maar 1 nest jongen grootgebracht tenzij een nest vroeg te gronde gaat.
In landelijke gebieden is de vogel door bejaging vaak schuw maar in buitenwijken komt hij veel voor. Als hij niet wordt bejaagd lijkt hij zelfs wel bij voorkeur in bewoonde gebieden voor te komen.
Lieve Pa, Dat je ons verliet, het is alweer een jaar geleden. je bent niet meer bij ons. Het leven, het zit ons even niet mee. Maar door jou heb ik nu, op het leven een andere kijk. Want andere dingen in het leven zijn opeens niet meer zo belangrijk. Ik probeer nu te genieten van de kleine dingen in het leven Want je bent hier op aarde niet zolang het is maar even. Elke dag denk ik even aan jou Gewoon, omdat ik nog steeds van je hou Het enige verdriet wat je mij hebt aangedaan is, ons te verlaten en weg te gaan.
.Net als bij andere kraaiachtigen wandelen ze over de grond maar als ze worden aangetrokken door voedsel of door een bijzonder voorwerp verplaatsen ze zich met kleine sprongetjes zijwaarts, met de velugels iets opengespreid.
De voorkeur van de hele familie voor blinkende objecten is bekend. de ekster eet vrijwel alles van dierlijke oorsprong; jonge vogels en eieren, kleine zoogdieren en insecten, maar ook eikels, graan en andere plantaardige voedselbronnen worden niet versmaad.
In aantallen prooien maken op de grond gevangen insecten ca 70-90 % van het dieet uit. Uit onderzoek is tot nu toe niet gebleken dat een gezonde eksterstand ten koste gaat van die van andere kleine zangvogels die op het menu staan van de ekster. De omnivore aard van de ekster heeft er toe geleid dat de naam pica een aanduiding in de geneeskunde is geworden voor het eten van oneetbare dingen.
.De ekster is een bekende kraaiachtige in ons land.
hij is opvallend zwart en wit. Het zwart heeft een metaal-achtige glans: blauw op de vleugels, groen, paars en blauw op de zeer lange staart. zijn geluid is een opvallend 'getjakker'. In open landschap trekt de vogel de aandacht door in groepjes van twee of drie met snel bewegende vleugels een voor een langs te vliegen, onderwijl krassend. Als de vogel neerstrijkt wordt de lange staart meteen omhoog getild, en zorgvuldig van de grond gehouden. Soms vormen twee of drie eksters een groepje dat b.v. katten pest, dwz schijnaanvallen uitvoert op deze dieren, mischien een reactie op de kat als concurrent. In de winter is de ekster meer in groepen te vinden bij het verplaatsen en fourageren, en vaak gezamelijk overnachtend. In het voorjaar vormen zich grotere groepen voor paarselectie.
voortplanting van de kreeft
