.Via de Arabische landen kwam echte marjolein, ook zeer bekend onder de naam majoraan, terecht in de landen rond de Middelandse - zee, waar het ook nu nog als meerjarige halheester groeit.
Bij de oude Romeinen en Grieken werd het snel een zeer geliefd kruid, omdat er talrijke geneeskrachtige eigenschappen aan werden toegeschreven.
Als Afrodisiacum werd het toegevoegd aan krachtige rode wijnen.
.Origanum x majoricum is een kruising tussen oregano en marjolein.
De plant is groter en robuuster dan de eenjarige marjolein.
De plant wordt uitsluitend via stekken vermeerderd; in de zomer moet u hem terugsnoeien.
.In zijn oorspronkelijke gebied groeit marjolein meerjarig, terwijl het in landen met koude winters meestal als eenjarige wordt gekweekt.
Marjolein kan met zijn dunne, roodachtige stengels tot 50 cm hoog worden.
De aromatische bladeren zijn eivormig en grijsachtig, donzig behaard.
In de zomer verschijnen witte, roze of lila bloemen.
Naast etherischeolie zijn looi- en bitterstoffen de voornaamste bestanddelen.
.goedenavond lieve bloggers ik ben er weer met een paar nieuwe onderwerpen dus kunnen we weer erin vliegen. ik wens jullie allemaal een prettig weekend.groetjes hyacinttje
. hey beste bloggers ik wens jullie allemaal een happy valentijnsdag voor iedereen. ik vind dit een bijzondere mooie dag waar je aan elkaar kadootjes kunt geven zoveel je maar wilt en heel belangrijk is LIEFDE. vele groetjes van hyacinttje.
goedenavond beste bloggers allemaal we zijn weer begonnen aan een nieuwe week. het weekend is alweer voorbij. ik kom even jullie allemaal een fijne maandagavond wensen op deze mooie lentedag met veel zon. groetjes hyacinttje.
.Tot 50 mm.
De rups is groot met een lichtgroene basiskleur en heeft een zwarte band vooraan op ieder segment; deze band is onderbroken met oranje vlekken.
Kop geelachtig groen met zwarte tekens.
De jonge rups is zwart met een witte vlek op de rug en met kleine wratjes met haar.
de rupsen groeien in de zomer.
Bij gevaar wordt een rood vorkvormig orgaan, het osmaterium, uitgestulpt en dan verspreidt de rups een doordringende stank.
De pop overwintert in de kruidlaag.
Foto koninginnepage- Rups
.De wijfjes van de koninginnepage zetten hun eitjes af op verse blaadjes of later in de schermvormige bloemen van wilde en gecultiveerde peen ( daucus carota), engelwortel ( Angelica sylvestris), pastinaak, venkel, dille, en vele andere.
.In onze streken : de koninginnepage kan verspreid over heel Vlaanderen waargenomen worden, maar voornamelijk in heuvelachtige streken.
Hij is zeldzamer in Nederland, waar hij alleen te vinden is in het zuiden.
Hier nog een foto van koninginnepage- Eitje
.Zowel droge als vochtige graslanden waar een hele reeks planten voorkomen van de familie van de schermbloemigen Umbelliferae.
Komt niet voor op plaatsen met intensieve landbouw.
.Afmeting 50 tot 75 mm.
De koninginnepage is de grootste onder onze inheemse dagvlinders en voor velen ook de mooiste!
De grote veelkleurige pagevlinder is variabel van grootte.
Er is vooral verschil tussen beide geslachten.
De grondkleur van de vleugels is geel maar ook de kleuren zwart,grijs, blauw en rood komen voor.
.Tot 35 mm. de rups is nogal variabel. Het lijf varieert van olijfgroen/donkerbruin tot zwart; het kan echter ook geel zijn met zwarte vlekken. Een rij bleek-gele tekentjes bij de stigma's op de laatste segmenten. Op alle segmenten getakte doorntjes in de kleur van het lijf. Geen spinselnesten. Ze zitten alleen of hooguit in kleine groepen.
De rups leeft in en uit een of meer bladeren samengesponnen hangend tuitje aan een brandnetel. Bij ons groeien de rupsen in de zomerperiode. De meeste rupsen sterven bij ons in de laatste herfst.
.De kleine vos legt haar eitjes in grote groepen op de onderkant van frisgroene blaadjes van de veelvoorkomende grote brandnetel. Jonge rupsen eten gezamelijk in een spinselnest, dat ze maken door enkele bladeren aan elkaar te spinnen.
.In onze streken : overal goed verspreid, alhoewel wisselend in aantallen naargelang het seizoen.
In Europa : de kleine vos komt over heel Europa voor.
Hierbij nog een foto van eitjes van de kleine vos.
.De kleine vos afmeting 40 tot 50 mm.
De kleine vos is een erg kleurrijke en gemakkelijk te herkennen vlinder met oranje als hoofdkleur, maar ook wit, geel, zwart en blauw zijn op de vleugels te vinden..
De onderzijde van de vleugels camoufleren deze mooie vlinder uitstekend, wanneer hij in rusthouding met samengeklapte vleugels op de grond of op een boomstam zit.
Alle Nymphalidea hebben een typische manier van vliegen : na elke vleugelslag houden ze de vleugels helemaal recht uitgestrekt naast hun lichaam en blijven een poosje zweven zonder hun vleugels verder te bewegen.
.In het voorjaar van het jaar daarop komen de jonge spinnen uit de cocon.
Ze blijven enkele dagen in een dicht groepje bij elkaar.
Daarna gaan ze elk hun eigen weg en maken ze hun eerste wielweb.
In de herfst, als ze slechts 3 - 5 mm lang zijn, zoeken ze een beschut plekje om te overwinteren.
Pas in het voorjaar daarop worden ze geslachtsrijp.
Hierbij nog een foto van hoe een kruisspin haar prooi inpakt.
.Kruisspinnen bouwen hun wielweb vooral tussen lage takken van bomen en struiken.
Meestal zitten ze overdag midden in het web op de loer.
Het mannetje zwerft in de zomer rond om een wijfje te vinden dat bereid is met hem te paren.
Hij maakt een speciale draad ( de baltsdraad) vast aan de rand van haar web probeert haar aandacht te trekken door er ritmische rukjes aan te geven.
Als ze naderbij komt volgt de paring.
In de herfst maakt het wijfje verschillende cocons van gele spindraad, waar ze voor ze sterft de eitjes in legt.
.Deze kruisspin, die in West- en Midden- Europa overal vaak voorkomt, is niet alleen in bossen en op open terreinen met wat bomen te vinden, maar ook in de tuinen.
Hierbij nog een foto van pas uitgekomen kruisspinnen.
.De lichaamslengte van het wijfje bedraagt 12 - 17 mm, die van het mannetje slechts 5 - 10 mm.
De grondkleur van de kruisspin varieert van lichtbruin en roodbruin tot bijna zwart, maar altijd vertoont het tamelijk ronde achterlijf van deze kruisspin een kenmerkend patroon van witte vlekken die samen een kruis vormen.
.Wetenswaardigheid:
Het eekhoorntjesbrood is een eetbare paddestoel.
In de franse keuken hebben ze er een aantal beroemde gerechten weten van te maken.
. - Vroeg Eekhoorntjesbrood
Het vroeg Eekhoorntjesbrood(boletus reticalus) groeit onder loofbomen en onderscheidt zich door een lichter gekleurde, fijn fluwelige hoed en een fijne overlangse nettekening op de steel
.Het eekhoorntjesbrood is wel de meest begeerde van alle eetbare paddestoelen, en samen met de naaste verwanten altijd te herkennen aan de bruine hoed en de eerst grijswitte, later via geel naar olijfgroen verkleurende buisjeslaag.
. Het eekhoorntjesbrood komt voor in naaldbossen onder fijnsparren en dennen, in veel jaren niet zeldzaam.
In Midden-Frankrijk verschijnen ze regelmatiger want het schijnt dat ze beter gedijen bij de eerste herfstregens na een warme zomer.
.Hoed:
In de jeugd is eekhoorntjesbrood kussenvormig gewelfd, later toenemend vlakker, dikvlezig, lichtbruin tot diep kastanjebruin; in vochtige toestand
iets vettig; tot ruim 15 cm breed
Buisjeslaag:
in de jeugd grijs-wit, later geel, tenslotte olijfgroen, rond de steel diep uitgebocht, met nauwe poriën.
Steel:
De steel van het eekhoorntjesbrood is knotsvormig, grof, laterlanggerekt, met roodbruine, overlangse marmertekening op lichte ondergrond, bovenaan met lichte nettekening.
Vlees:
Het vlees is wit, na aansnijden niet verkleurend, met zachte, aangename smaak.
.Vooral ook niet te veel eieren onder de hen schuiven, anders bestaat de kans dat er eieren wegrollen en afkoelen, waardoor het embryo zal afsterven.
Een broedse hen eet en drinkt minder, maar hefet toch elke dag vers water en een beetje graanvoer nodig. Als het hele broedproces goed verloopt dan zullen de kuikens 21 dagen na de start van het broeden uit hun ei breken.
. Wanneer u een ras hebt dat vrij gemakkelijk broeds wordt, kan u deze op vrij eenvoudige wijze natuurlijk laten uitbroeden. Indien een van uw hennen goed broeds is , en dus al een dag of 3 weinig of niet van het nest komt, kan u deze best van de rest afzonderen en er enkele eitjes onderleggen.
Het best zet je de hen op een donkere plaats
Hier enkele kenmerken waaraan je kunt zien dat een hen broeds is:
- Ze blijft op het nest zitten en pikt de verzorger als hij dichter komt.
- Ze zet haar pluimen wijd open en maakt een klokkend geluid.
- Als je haar een ei geeft, zal ze het onder haar verstoppen.
.Kippen gaan over tot broeden omdat hun natuurlijk instinct dit verlangt.
Zoals ieder levend wezen hebben zij ook de drang om zich voort te planten en voor nakomelingen te zorgen.
Wie een broedse hen heeft, houdt best rekening met het volgende factoren:
- Zorg ervoor dat je eieren van kleine krielkipjes niet laat uitbroeden door zware hoenderrassen. Er bestaat gevaar voor het vertrappen van de kleine kuiens.
- Bij hoenders met pluimen op de poten gaan we deze afknippen om te voorkomen dat bij het verlaten van het nest de kloek de eieren stuk maakt.
Bij hoenders zoals 'Cochins' en 'brahma's' moet soms dons geknipt worden rondom de cloaca ( aarsopening) om de bevruchting te bevorderen.
.Zorg ervoor dat de vroeg broedende hennen alle nodige zorg krijgen die ze verlangen door extra veel stro in het nest te verwerken zodat de kans op afkoeling van de eieren gering blijft.
Ook heel belangrijk is de voeding van onze kippen. Een goede, sterke graanmengeling is dan ook aan te bevelen. De kippen moeten wat aansterken om de kans op ziektes te vermijden. Geef ook af en toe voldoende groenvoer zoals 'vogelmuur) en diverse grassoorten. Ook een vitaminekuur kan wonderen doen bij kippen, ....je ziet ze opvrolijken.
.In het voorjaar is er dan ook heel wat te beleven in het kippenhok. De hennen leggen terug verse eieren en binnenkort lopen de kuikentjes te pronken in het gras !
.Grijze roodstaarten leven in groepen, overwegend in het laagland regenwoud, maar ook aan bosranden en in plantages en bergbossen. Bij het onderling contact tussen de vogels spelen de fel rode staart en de heldere stem een belangrijke rol.
andere namen: grijze roodstaart
Wetenschappelijke naam: Psittacus erithacus
Engelse naam: Grey parrot
Verspreiding: West- tot Centraal-Afrika
Voedsel:vruchten en zaden
Lengte: 33 cm
Gewicht: 400 gr
Status: plaatselijk algemeen
Vindplaatsen
