De sterren in mei
aan de hemel, en er is meer dan een gewone fantasie
nodig om in deze constellatie de vorm te herkennen
van wat de naam doet vermoeden. Behalve Spica,
springen hier weinig sterren meteen in het oog. Maar
wat het blote oog niet ziet, onthullen grote telescopen
wel. In de Maagd, die nu 's avonds in het zuiden staat
bevindt zich een reusachtige groep verafgelegen melk-
wegstelsels. Elk van deze stelsels is zoals onze eigen
Melkweg een verzameling van honderden miljarden
sterren.De hele groep melkwegstelsels bevindt zich op
een afstand van zo'n 50 miljoen lichtjaar. De mens be-
stond nog niet op aarde en de dinosauriërs waren pas
uitgestorven, toen het licht van deze melkwegstelsels
vertrok, dat ons nu bereikt.
Spica is een ster van ons eigen melkwegstelsel. Ze
staat op 260 lichtjaar van hier. We zien de ster nu
zoals ze was halverwege de achttiende eeuw, toen
op aarde James Watt op het punt stond de stoom-
machine uit te vinden. Wie in de verte kijkt, kijkt ook
in het verleden.







