Eindelijk

Ik wil me op voorhand verontschuldigen aan diegenen die vinden dat zulk artikel niet thuishoort op een blog. Maar ik wil hier mijn ei kwijt en het ligt me wat op de maag dus ... . 

Als je ouders overleden zijn beschouw je jezelf dan als een weeskind? Eigenlijk ik wel, daar is dus op zich niets mis mee. Maar pas als je wees bent besef je welke ongelooflijke papiermolen je nog moet ronddraaien en wat je nog allemaal dient te regelen. Het overlijden en de begrafenis geef je in handen van een begrafenisondernemer en daar kan je van op aan dat alles tot in de kleinste details geregeld wordt. Mijn broers hadden al een aantal andere zaken (papiermolen) geregeld maar ... .

Vandaag heb ik de de ganse voormiddag van instantie naar instantie gereden. Gsm opzeggen, een papier hier, een papier daar, bankje in bankje uit. Soms wordt je van de zes naar de negen gestuurd. Ik voelde me een beetje als een bedelaar op de duur en ik geef toe dat is geen prettig idee. Maar uiteindelijk komt alles wel in orde. En de ik moet beamen iedereen was vriendelijk.

Maar ...
Niemand maar dan ook niemand van alle personen die ik vandaag op deze papierreis ben tegengekomen heeft zich voor het overlijden "gecondoleerd". Blijkbaar ben ik nog een oude naïveling maar het heeft me laten schrikken. Is alles dan te herlijden tot "puur business"? Is er geen respect meer tegenover de mens voor u? Waarschijnlijk zit onze maatschappij momenteel zo in elkaar.     

Laten we dan maar sterkte vinden in die mensen die hun aanwezigheid hebben getoond, een kaartje in de bus hebben gestoken of een brief of een mailtje hebben gestuurd. 

Zaterdagmorgen mijn beste engels bovengehaald om een gesprekje te voeren met Amerikaanse vrienden van vrienden van één mijner broertjes. Living in New Mexiko en op weg om de Zimmertoren en het begijnhof met hun aanwezigheid te vereren.

Wij hadden tickets voor “Theater op het water”. Gepakt en gezakt, een rugzakje met enkele truis, een dekentje tegen de avondlijke koude en jeneverfles bij de hand, maar het was een maat voor niets. De “organisatie” (alweer een Liers akkefietje) had het op zich genomen om deze heerlijke lokatie  te vervangen door een muffe turnzaal van de oude kunstacademie en waarom? Het had de ganse dag niet geregend, het was beter buiten dan binnen en de artiesten waren er op uit om op het water op te treden. Dit weten we toevallig uit de eerste hand omdat we na het optreden een venstergesprek hadden met Axl Peleman.

Maar …

Het optreden was subliem. Wij, fervente fans van het nederlandstalige lied, hoorden en zagen onze helden (ik geef toe dit is wat te, maar ik vind geen andere woorden) samen en in het engels optreden. Bedankt Axl, Ron, Nathalie, Wigbert, Mich en ook Jan, Björn en Guy (ik had Swinnen nog nooit life aan het werk gezien). Met geweldige nummers als Cool water, The River, Who´ ll stop the rain en waterhit nummer 1, Smoke on the water (en nog veel andere liedjes) wisten zij ons enorm te boeien.  Een heerlijk avondje muzikaal genieten van een bende topartiesten afgerond met een gezapig gesprekje met Axl Peleman over koetjes, kalfjes en kindjes.

Zondagmorgen een trainingsloopje gedaan maar het was meer schuifelen dan lopen, kortom de trein der traagheid overschaduwde de Lierse stadsvesten. 45min voor een 7 a 8km, Rony het kan beter.

Mijn goeie vriend Bruno kwam ons ´s middags versterken en na een sobere maaltijd wij op weg naar de laatste dag van het “Na Fir Bolg”-festival in Vorselaar. Na het kleine debacle van vrijdag (zie deel 1) was het een geweldige vaststelling dat de klank ditmaal veel beter was. Onszelve direct versterkt met een guiness (lust ik niet) en een appelcider en op naar een gedurfd optreden van me-myself-and-my-guitar Roselien (www.myspace.com/roselienmusic). Leuk. The Popes
(www.thepopesofficialsite.com)  waren van een ander gehalte “´t moe ni goe zen as´t mo het is” maar het was nog goed ook, een aangename verrassing. En de guiness vloeide rijkelijk! ´t Kliekske  brachten een verrassend concert zij werden massaal en orchestraal bijgestaan door de mensen van “Den Troon” en een hoop jonge kinderen. Met zelfgemaakte instrumenten waren zij de blikvangers van dit prachtige optreden. Eva de Roovere
is niet direct mijn ding maar zij beschikt over een uitgebreide schare fans. En dan voor mij de verrassing van de dag het Winkelcollectief (www.vi.be/hetwinkelcollectief), nog nooit van gehoord, nederlandstalig, eigenzinnige teksten(met een Kastels accent), een rauwe zanger en een violiste met ballen aan haar lijf. Geweldig genoten en ik hoop van ze in de toekomst nog eens ergens tegen te komen.

En dan … kwam Zjef. Ietwat schlemiel, al eens een deel van de tekst vergetend maar oh zo geweldig.Tot u zingt de heer Van Uytsel Zjef.
De laatste maanden heb ik hem enkele malen mogen beluisteren en hij is ongetwijfeld één van de godfathers van het nederlandstalige lied. Ja, ik ben fan! En hij heeft ons niet teleurgesteld, van Ouwe makkers over Tederheid naar de Zotte morgen, in muziekland zijn dit maar kleine stapjes.