Altijd onderweg

Dit artikeltje blijft beperkt tot één item, nl. de Midzomernachtrun. 

Deze derde editie werd een succes, bijna over de ganse lijn, enkel de weergoden waren niet altijd met ons.  Niet minder dan 50 teams waren ingeschreven en op sommige momenten was er een redelijk aantal bezoekers. Twee keer hebben we tafels en stoelen moeten bijzetten. Om 8u werd er gestart maar om half tien vielen de eerste druppels uit de hemel, geen grote hoeveelheden, maar het heeft wel een tijdje geduurd. Ondertussen draaiden onze eetstandjes op volle toeren, voor 12 uur waren de krieken met balletjes en de soep al uitverkocht. Ik heb zelf enkel haring in ajuinsaus gegeten maar superlekker en als zelfs een lid van de bootvissers dat zegt zal het wel waar zijn. De bakken duvel en trappist moesten regelmatig aangevuld worden, niemand moest zich tekortdoen.

Zonder echte belangrijkheid om 12u waren er ook winnaars. Het team "VDB LGTF" (kortweg de familie Van den Broeck) waren de algemene winnaars en "Girl Power" waren de gelukkigen bij de damesploegen. Na een verkwikkende douche waagden de meesten zich nog aan een stevig drankje en een overheerlijk hapje.

Om 3u30 's nachts hebben de drie musketiers/die hards de boel afgesloten en een einde gemaakt aan deze supereditie.  

Gisteren nog wat opgeruimd en alles afgewassen (met dank aan mijn vrouwtje) en vandaag alle materiaal terugbrengen naar onze traiteur en klaar is kees.

En er komt (bijna) zeker een vierde editie, maar dan wel zonder mezelf.

Na 10 jaar organiseren is alles nu definitief achter de rug. Het is goed geweest en afsluiten in schoonheid geeft altijd een goed gevoel.

Ik heb er van genoten, ik hoop alle aanwezigen ook.

BEDANKT aan iedereen waar ik gedurende deze 10 jaren heb mogen samenwerken en BEDANKT aan al diegenen die aanwezig waren en zo hun steentje hebben bijgedragen.     

De deelnemerslijst

Marc en Agnes in hun eetstandje

Veel volk om een drankje te nuttigen of een hapje te eten

Laat het smaken jongens

Mensen zijn gewoontedieren, het is nog maar eens bewezen en eigenlijk ben ik daar wel blij om. Mijn blogje verschijnt een dagje later dan normaal en toch zijn er vele lezers die gisteren een kijkje zijn gaan nemen. Ik bedank jullie om wekelijks de moeite te doen om dit bescheiden blogje te lezen. 

Deze week stond alles, niet overdrijven maar toch veel, in het van dochter en kleinkinderen. Sinds donderdag, tot gisteren, zijn ze hier op bezoek geweest. Het was superleuk maar wel vermoeiend. Het heeft allemaal zijn consequenties. De wasmachines staat constant aan, onze afvalberg verdrievoudigd, de chaos in huis maar dat neem je er met veel liefde bij. Die gasten maken je leven op een andere manier boeiender dan dat het al is. Heb ik een boeiend leven?

Dinsdag naar de vergadering in Brussel voor de eerste grote besprekingen van ons eigen GroenPlus-congres. Voor mij begon alles met meer dan een uur vertraging, wegen de problemen die de NMNS dagelijks veroorzaakt. Een uur op de trein gezeten zonder een meter te verplaatsen, zo kan het natuurlijk lang duren eer je op je bestemming bent. Zeer constructieve vergadering met zeer gemotiveerde mensen o.l.v. onze zeer gewaardeerde oud-kolonel die net niet op militaristische wijze de touwtjes in handen houd. Dit is maar een grapje hoor hij is supergedreven om er het beste van te maken.

Ons laatste optreden in CC De Mol was er eentje om in te kaderen. Lukas van den Eynde nodigt uit ... en wie? Connie Neefs kwam een lied van haar broer zingen en zingen kan ze nog. Barbara Dex, ik moet toegeven zij is een schitterende madam, kan niet alleen mooi zingen maar heeft ook nog eens een prachtig lijf. Of mag ik dat als 60-jarige niet meer zeggen? Inleider en middenstuk-vol-zanger was Hugo Mathijssen, hij verving een Nederlands duo, maar ik vond dat helemaal niet erg. Hij is tekstueel één van de meest sublieme mensen in Vlaanderen. Hoofdact was Jan De Wilde en hij was helemaal zichzelf en ik, ik ben superfan. Dit alles met dank aan Lukas, die zelf met plezier zijn liedjes meezong.

Zondagnamiddag naar een pensioenfeestje. Dat heb je als je zelf ook op een gezegende leeftijd komt. Eerst kwamen de trouwfeesten, dan de babyborrels, dan de vieringen van 50-jarig bestaan en nu komen de pensioenfeestjes er aan. Rest ons nog één feest zeker? Het was superleuk, plezante mensen en superlekker eten. Bedankt Jutta en Wim.

En voor de rest gaan wandelen met de kids, af en toe iets gaan drinken en thuis superveel spelen en met de kleinste op schoot zitten. Dat zijn de momenten die jezelf terug jong maken.

Nog één ding wil ik kwijt. Mijn vrouwtje en ik hebben zaterdag even zot gedaan. terwijl mijn kleinzoon op de molen zat heb ik om 11u30 met haar een dansje geplaceerd op de Zimmerplein en de mensen bleven staan kijken. Dat zijn dingen die moeten kunnen en de verzuring in onze maatschappij blijvend doorbreken.

Het is wel een lange tekst geworden, niet? Dus hou ik er mee op. Blijf genieten en deze week staat alles in het teken van de Midzomernachtrun, mijn allerlaatste organisatie. Als je niet ingeschreven bent om mee te lopen kom dan zeker een hapje eten en een drankje degusteren.        

Met de Groene senioren gaan we voor het eerst in ons bestaan een eigen congres organiseren. De voorbereidingen zijn al in volle gang ondanks dat het pas doorgaat in november van volgend jaar. Maandag in de provinciale stuurgroep zijn we er al stevig tegen aan gegaan om de fundamenten te leggen. Zaterdag tevens een ganse dag op stap geweest met GroenPlus Oost-Vlaanderen. Bazel was de place-to-be en we werden er hartelijk verwelkomd door onze Groene burgervader Jos Stassen. In de voormiddag een culturele (ja,ja er is wel wat cultuur daar) en in de namiddag het overstromingsgebied bezocht. Met een leuke receptie werd alles afgerond en dan met het openbaar vervoer terug naar Lier. Een echte TTB-dag werd het voor mij maar geloof het of niet op 1u en vijftien minuten ben ik van hier naar Bazel ge-openbaar-vervoerd.

Vanaf donderdag was het weer feest in de stad. Kind en kleinkinderen op bezoek. Gaan fietsen, gaan wandelen, heerlijk in de tuin gespeeld. De fietstrip naar het Averegten was superleuk. Zondag naar Mol voor een samenkomst van 300 kinderen, waarvan onze Fynn er eentje is, die opgevolgd worden ivm de mogelijke gezondheidsproblemen die er in die buurt zouden kunnen optreden. Zeer leerrijk!!! Kinderen worden getest (bloed, urine, enz.) en er dienen vragenlijsten ingevuld te worden. Volgend jaar gaat het over "luchtvervuiling". Blijkbaar konden anderen gemeenten hier ook op inspelen maar hebben dit niet gedaan, ook Lier blijft hier weer stevig achter.  

Sport en koken zijn er deze week wat overgebleven, toch nog asperges klaargemaakt, maar het kan niet alle weken feest zijn. Nog een klein eet-anekdootje, gisteren in het Zilvermeer een 'schnitzel xl' gaan eten en de ober verschoot er van dat ik alles had binnengespeeld. Mijn bord was één schnitzel en hij was ook nog superlekker.  

Geniet nog van jullie voortbestaan ik zal er zeker niet voor onderdoen.

nee een man mag niet huilen!!!

een selfie met vokke en Fynn

Het begint allemaal terug een beetje normaal te worden. Terug enkele vergaderingetjes meegepikt. Het lopen is deze week positief verlengd, 2 maal mijn sloefjes ondergebonden en een driekwartuurtjes van huis geweest. Lekker eten voor mijn vrouwtje, en ja voor mezelf ook een beetje, klaargemaakt.

En voor de rest altijd weg van huis, want veel valt hier niet te beleven. Het deed me wel deugd dat er in sommige straten toch een "dag van de buren" werd georganiseerd. Maar de "dag van het park" is hier stilletjes voorbijgepasseerd.

Vrijdag Mol-dag, weer een heerlijk weerzien met kinderen en kleinkinderen. En ja hij was alweer gegroeid, onze jongste spruit. 

's Morgens gaan wandelen met onze Fynn en samen iets gaan drinken, cocco (altijd cocco=chocomelk met een rietje). Het zijn superleuke Mol-dagen maar wel vermoeiend.

Het weekend hebben we aan zee doorgebracht, in Blankenberge. De ouders van mijn vrouwtje zitten daar voor 2 maanden en we zijn op bezoek geweest. Gisteren was het slecht weer maar zaterdag was een heerlijke dag. Gaan wandelen, gaan chillen en cocktails gaan drinken en 's avonds forel (2 voor de prijs van 1) gaan eten. De rodenbach is er wel overgeschoten maar ja men kan niet alles hebben.

De inschrijvingen voor mijn laatste Midzomernachtrun lopen vlotjes en ik hoop dat we hat aantal ploegen van de vorige jaren rustig gaan halen. Inschrijven (https://www.facebook.com/Midzomernachtrun?fref=ts) kan nog steeds en zij die niet lopen kunnen een hapje komen eten en een drankje nuttigen.  

Blijf genieten en er is zelfs een weersverbetering op komst. See you next week somewhere ... .

Onze kleinzoon, Noud, is stilaan aan zijn groei-opleiding begonnen. Op een week tijd kan een pasgeborene toch al flink veranderen. En blijkbaar kan hij net als Fynn fantastisch goed eten. Wij zijn er helemaal klaar voor om hem mee te laten opgroeien. En zoals een aantal maanden geleden gezegd met de geboorte van onze eerste kleinzoon zo telt ook nu de uitspraak "de ouders zorgen voor de opvoeding en de vokke voor de slechte manieren". 

De rest van de week was zeer variabel. Heb nog eens een "midweekblogje" geschreven. Mijn vrouwtje heb ik in de watten gelegd met heerlijk eten klaar te maken. Ben een drietal dagen weduwnaar geweest, ook dat is even genieten. Heb genoten van "buiten"kunst en ik heb er mijn eerste loopje sinds lang opzitten. Hopelijk kan ik daar nog een vervolg aan breien (of is het breiden???). 

Zoals op mijn FB-pagina al gezegd het deed dit weekend een beetje raar, voor het eerst sinds 8 jaren thuis te zitten met het Sinksenweekend. Normaal is dat voorbehouden voor een verwenweekendje Roparun. Maar vorig jaar heb ik ondervonden dat ik teveel problemen had om me gedurende 3 dagen te concentreren op het roadbook en daarom wijselijk besloten om er mee op te houden. Heb wel met veel belangstelling mijn Lotgenoten Vlaanderen gevolgd op de live-stream van Roparun 2015. En zij hebben dat weeral goed gedaan. Een dikke PROFICIAT aan team 239.

Gisteren was het nog even feesttijd. Tante Lucienne en nonkel André zijn 50 jaar getrouwd en wij waren uitgenodigd om dat samen met hen te vieren. Voor ons nog eens een gelegenheid om de Limburgse tak (ja ik ben half Limburger) van onze familie nog eens  te ontmoeten. Lekker gegeten, lekker gedronken in aangenaam gezelschap.

En ondanks het feit dat ik mezelf volledig op de achtergrond wil zetten heb ik toch het idee opgevat om een pagina op te richten "Vrienden van de Fietspunten". Lees eens waarover het gaat en maak jezelf dan ook lid, als dit nog niet gebeurd is. Via : https://www.facebook.com/groups/1440460762937169/1441420276174551/?notif_t=like  en/of https://www.facebook.com/pages/Vrienden-van-de-fietspunten/401892509998745.

Beste vrienden blijf genieten van de geneugten des levens en ondereg komen we elkaar wel eens tegen zeker en dan "genieten" we samen. Laat ons zeggen met een heerlijk duveltje.  

Sinds kort hangen er op de vest tussen het Spuihuis en de Lispersteenweg bordjes met "Verboden te voederen". Ik weet niet of dit "officiële" borden zijn, misschien bestaan die niet eens maar toch. Ik ben zelf 6O lentes-zo-pril en nooit heb ik anders geweten dan dat er eendjes en andere soorten gevolgelte in die beek rondzwierven. En met de kleine kinderen was het leuk hen enkele broodkruimels te bezorgen. Want alles was van dichtbij te bewonderen. 

Nu plots mag dit niet meer!!! Waarom? Zijn zij het equivalent van hangjongeren geworden? Heeft de buurt een massale petitie gedaan om hen te laten verwijderen? Of is dit "alweer" een eigen keuze van een paar mensen uit onze bewindsploeg? Want tegenwoordig treden sommigen al eens op ten persoonlijke gratie.

Langs de andere kant werd ik vorige week aangesproken door een aantal Lierenaars (misschien denken zij nog dat ik de Groene jongen van Lier ben) dat het in hun buurt vol ratten zit. Op Plaslaar heeft onze wetgevende macht een negatief advies gegeven, dat wil zeggen zorg dat je het zelf oplost. In de St. Annastraat lopen de ratten door de hoven van de mensen, oo daar is nog geen oplossing gevonden (is er al één gezocht???). 

Kortom het twee maten en twee gewichten hanteren is niet enkel voor onze burgers van toepassing maar nu ook voor onze "welbeminde" (of iets minder) dieren. 

Hopelijk komt met de eendjes alles in orde en worden de rattenplagen op een degelijke manier opgelost!!!

Na 3 weken out-of-order zijn we nu back-in-business. De persoonlijke gezondheid wordt terug stilaan beter maar amai op 4 dagen tijd 10kg vermageren, het kruipt in je kleren (letterlijk en figuurlijk).

Maar ...

... alles wordt goedgemaakt door de geboorte ven onze 2de kleinzoon. En net zoals bij de eerste zijn moeke en vokke weer superfier. En van in het begin is het al een "vlug" baasje. 10 Dagen te vroeg en op een uurtje was alles geregeld. Mag ik u voostellen :

NOUD, 51,5cm en 4kg, geboren op 15 mei om 23u. 

Ik moet eerlijk toegeven de naam zei me niets, ik ken of heb geen weet van iemand die zo noemt. Na wat opzoekingswerk blijkt het vooral in Nederland een populaire (38ste op de lijst van meest voorkomende) naam te zijn. En zijn betekennis is al direct van toepassing "adelaar", wel hij kwam er aan "gevlogen" (zie hierboven).

Superblij met zijn broertje en lekker kusjes geven!!!

Weer iemand om super van te genieten en we zullen onze babysit-handen volhebben als we op vrijdag naar Mol gaan.

Vandaag mag de mama naar huis en ze zullen zeker weten wat doen. Nogmaals van harte gefeliciteerd aan onze lieve dochter en onze schoonzoon. Geniet er van is eigenlijk mijn enige boodschap!!!

Onze eerste superkleinzoon heeft 4 dagen bij ons in Lier gelogeerd en we hebben er samen ongelooflijk van genoten. We zijn gaan fietsen, hij was lovely met zijn pothelm, naar de speeltuin en zaterdag naar de markt geweest en thuis in de tuin gespeeld. De 4 dagen zijn voorbijgevlogen.  

Fier als een gieter op de fiets

Ik lust wel een ijsje

Spelen in de zandbak en lekker vuil worden

In de speeltuin met vokke ...

... en moeke

Van maandag tot woensdag verliep de week vrij rustig en normaal. Wel 2 keer mijn loopsloefjes aangehad om driekwartiertjes te gaan bewegen. Het werd afwisselend wat lopen (10 à 12 min.) en afwisselend 3 min. wandelen. Gemakkelijk was het niet en de goesting is ook nog niet opgedoken. Maar ik hoop dat dat nog komt, vooral de goesting!!! 

Vanaf donderdag was het al GroenPlus (http://www.groen-plus.be/antwerpen/uitnodiging%20flyer%203.pdf wat de klok sloeg. Boodschappen gedaan, alles klaargezet in Chapo, de laatste regelingen getroffen en hopen dat alles vlot zou verlopen. Om 7u30 zaterdagmorgen stonden we paraat om alles over te brengen naar zaal Rubens (gelukkig maar aan de overkant van de straat) en rond 9u30 sijpelden de eerste deelnemers aan ons colloquium binnen. Als voorzitter heb ik iedereen persoonlijk welkom geheten (hopelijk heb ik niemand vergeten!!!) en had ik de eer de spits te mogen afbijten. Met 5 min. vertraging begon de eerste spreker en het was onmiddellijk een schot in de roos. Een gedetaillerder verslag ga ik jullie besparen maar op de website van http://www.groen-plus.be/ gaan jullie binnenkort een degelijk verslag kunnen lezen. Er was veel interactie met het publiek en ik heb de debatten moeten eindigen om iedereen de kans te geven een hapje te eten. Bereidt door de mensen van Hacienda Popular (http://www.bredeschoolhetkeerpunt.be/index.php?page=17). Heerlijke soep, kleine belegde broodjes en desserthapjes superlekker. Na het namiddagprogramma was er nog tijd voor een afsluitende receptie en een socaal babbeltje. Om 20u kwam ik moe maar voldaan thuis, maar mijn pijpje was wel uit. 

Gisteren gans de dag in Mol gezeten bij dochter en kleinkind. En met mijn vrouwtje een wandelingetje gaan maken in onze toekomstige woonplaats. 

Straks nog wat opruimen en voor de rest zoals altijd blijven genieten.

Laatste details afspreken

Het ontvangstcomite

De eerste besprekingen bij een tasje koffie 

De zaal staat klaar

  

Eugénie Bempunga van Mama Bolingo                     Walter onze huisfotograaf

Zaterdagmorgen marktje gedaan en geëindigd op het terras van de Réfuge. 's Avonds hadden we wat vrienden uitgenodigd. Heb frietjes gebakken, we hebben een duveltje (of 2) gedronken en taart gegeten en gezellig wat bijgekletst.

Zondag vroeg uit de veren. Een treintje naar Antwerpen genomen en daar werd ik aangenaam verrast. Achter ons zaten een aantal mensen doodleuk te babbelen over de komende "Midzomernachtrun". Of het nog doorging en wanneer en dat het de vorige jaren zo leuk was. Op een bepaald moment, ik kon mezelf niet bedwingen, heb ik me omgedraaid en het was algemene hilariteit want iedereen herkende me. Nog een aangenaam babbeltje gedaan en de mensen gerustgesteld dat het op 20 juni zou doorgaan.  

En dan op weg naar de tentoonstelling van Rubens prive, via GvA had ik gratis kaarten en na het huren van een audiotoestel (is altijd iets aangenamer dan een gekregen tekst lezen) wij naar binnen. Meer dan 2u genoten van prachtige schilderkunst, wij zeiden nog tegen elkaar "zulke schilderijen maken ze nu niet meer". Om tenslotte te eindigen in de mooie, half-gerestaureerde tuin van het Rubenshuis. Meer dan 2000 werken heeft hij ooit "gefabriceerd", want hij werkte niet alleen.

Nog lekker gaan eten in de "Bistro", een treintje terug naar Lier en nog wat wielrennen gekeken, maar dat stelde niet veel voor. Het weekend was veel te vlug voorbij en er zijn er nog enkele aangename op komst. Het wordt weer zalig genieten van alle geneugten des levens.   

Ontwerpen en schetsen van Rubens (details)

         

Linnenpers (17de eeuw)                                           Isabelle Brant (Anthonie Van Dyck)

Zelfportretten (1623 - 1630 - 1638)

Zicht op de imposante zaal



De bekering van Paulus

Wat gehoopt werd een leuke vakantie te worden, is daadwerkelijk uitgekomen. Met vrouwtje, dochter en kleinzoon er samen een vijftal dagen tussenuit, heerlijk toch!!! Zoals we gewoon zijn trekken we naar 'een" Landal', beter dan CenterParcs en aanverwanten. Deze hadden we al eens bezocht, omwille van onze dochter haar zwangerschap hadden we er voor gekozen niet al te ver weg te rijden. Vennenbos in Hapert (http://www.landal.be/be-nl/vakantieparken/nederland/brabant/het-vennenbos?gclid=Cj0KEQjwpM2pBRChsZCzm_CU0t4BEiQAxDVFmuedeei_VpGecpxc2hwcwTJRBw9d-6OOlUr-X-apDj8aAtmh8P8HAQ).

We hadden een leuk bungalowtje, wel eentje zonder afwasmachine (i hate afwassen!!!) met zicht op een bosje waar de eekhorentjes dapper rondspeelden en waar de eenden je overschotjes kwamen opeten.

We zijn een paar keer gaan wandelen, met onze Fynn in de rugzak en we hebben het subtropische zwembad samen onveilig gemaakt. Hij is ongelooflijk gek van water en hoe bruter hoe liever hij het heeft. Ijsjes eten en chocomelk drinken behoorden tot de dagelijkse geplogenheden. Onze dochter, hoogzwanger van ons 2de kleinkind, bleef 's morgens in het chaletje om wat naaiwerk te verrichten (haar naaimachine had ze meegebracht) want wandelen was voor haar niet meer aan de orde. Af en toe een duveltje consumeren en zelf simpel maar lekker eten klaargemaakt. En het weer, zaaaaaaaaaaaaaallig. Dit alles heeft er toe bij gedragen dat het een "oh my god" plezante week is geworden.

En nu maar afwachten wat het gaat worden, ons nieuwste kleinkind, nog een 4-tal weken geduld, als het al zo lang zal zijn!!!

Blijf genieten van de dagelijkse dingen en morgen komt er een vervolg van dit wekelijks blogje anders werd het teveel in één keer.      

Een appeltje ...                                                    ... een worstje, alles eet hij  

Samen in het zwembad

Verstoppertje spelen

Even een  moment van rust

Vandaag mijn eerste woordjes op de computer als zestig-plusser. Veranderd er nu veel? Hopelijk niet. Het leven kabbelt rustig verder zoals het bezig was en genieten doen we van elk moment. 

Vorige week nog een vergaderingetje meegepikt en donderdag ben ik een stevige wandeling gaan maken op de grens van Lier en Hooikt. Een leuke wandeling en onderweg enkele praatjes gemaakt met locals, dat doe ik graag.

Vrijdag was de eerste d-day 's avonds was er een feestje voorzien om mijn 60ste verjaardag te vieren. 60 jaar - 60 vrienden (en familie). Schitterend weer, blijkbaar krijg je dat als je dat verdient hebt. Aperitiefje in de tuin, geslaagd aperitiefje want eens geen cava, champagne of wijn maar duvel. Na een speechke (niet te lang!!!) was het BBQ-time, superlekker. Mijn dochter had voor mij een quizje voorzien over mijn leven en ik kon er een bak duvel mee winnen. Drie flesjes heb ik moeten teruggeven, drie verkeerde antwoorden. Tijd om de beentjes te strekken en rond drie uur was iedereen, op mijn broertjes na, naar huis. Superleuk feestje dat voor altijd in mijn geheugen staat gegrifd.

Na een korte nachtrust, onze kleinzoon sliep bij ons, zijn we naar Mol gereden. Gisteren zijn we samen met ons drietje in Mol mijn echte verjaardag gaan vieren. Het was lekker eten maar het duurde allemaal wat lang.

En nu is het tijd voor vakantie. Met mijn vrouwtje, dochter en onze kleinzoon op naar Nederland voor een heerlijk weekje Landal (http://www.landal.be/be-nl/vakantieparken/nederland/brabant/het-vennenbos?gclid=CjwKEAjwr6ipBRCM7oqrj6O30jUSJACff2WHlvvXE45gkRgMPzl1B1mqZt_Myqd1S0RgiCk7fqaQZBoCJNHw_wcB). 

En blijf genieten van alle geneugten die ons geschonken worden.  

Misschien geef ik één van de volgende weken een bierfeestje (vooral duvel) want nu heb ik genoeg in huis om een ganse kazerne te voorzien.

BEDANKT allemaal voor de vele verjaardagswensen, het was een plezier om zestig jaar te worden. 

Fort van Lier                                                        Leuk, met water spelen

Met familie ...                                                      ... en vrienden

...o...verdomme!!! Een artikeltje beginnen met een vloek het is niet alledaags dat geef ik toe. Maar het is welom onnozel van te worden. Vrijdagmorgen opgestaan met meer dan 38° koorts, slap als een vod, tot niets in staat. Het begint me langzaam de keel (eigenlijk wou ik "strot" gebruiken) uit te hangen en ik die dacht dat er beterschap in de lucht zat. Noppes, niks, niente, rien de knots!!! Alweer enkele interessante activiteiten moeten afzeggen, vrijdag vergadering en zaterdag met mijn vrienden gaan wandelen in de Ardennen. Sinds november is dit nu bezig en ondanks alle maatregelen houd het niet op.

Niets aan te doen, ik voel me momenteel weer wat beter.

Wat alles goed gemaakt heeft is onze kleinzoon. 4 Dagen hebben we samen doorgebracht, superplezant. We hebben ons, eerst met drie, hij, moeke en voke en dan samen met de mama geweldig geamuseerd. Lachen, gieren, spelen, stappen (voor hem is het meer lopen) eten (vooral veel). De foto's hieronder zeggen veel meer dan woorden. Gisteren zijn we naar Arendonk geweest (http://kempvzw.be/Over/Evenementen/Lammetjesdag.html) de schaapjes en lammetjes gaan bezoeken waar wij er eentje van sponsoren. Alleen de fotoshoot was niet echt met zijn goesting.  Een superleuke namiddag.

Misschien vraagt u zich af wat ik met de bovenstaande titel bedoel? Wel het is mijn laatste week als vijftiger en eigenlijk zie ik er een beetje tegen op. Gedane zaken nemen geen keer; de klok kan niet teruggedraaid worden. Volgend blogje zal er eentje zijn als prille zestiger. Blijf genieten ondanks alles en maak van elk moment een supermoment.   

Tussen de Liers schaapjes                                           Hmmmmm lekker, pannekoeken

Paaseitjes rapen ...                                                     ... in de tuin 

Hoog in het hooi                                                        Meer oog voor de ballon dan voor de lammetjes

Soep eten al rechtstaand!!!

Wat heb ik mezelf aangedaan? Donderdag op de seniorenraad in Lier kwam Geert spreken over "Valpreventie bij 55-plussers", dat leek me wel iets. Hoe ouder we worden hoe minder standvastig (op de benen he) we zijn. Zaterdagnamiddag ik naar de judoclub in het KTA in Lier. Eerlijkheid gebied me deze les heeft op zich niets met judo te maken, het is echt het leren vallen als je struikelt of achterovervalt. Een 16-tal senioren waren aanwezig, waar ik er enkele van kende en een aantal mensen uit de judo, die ik allemaal al kende. De lesgever zelf kwam me na de les nog even spreken en vertelde me dat ook hij mij kende. Tot mijn verbazing nog politiek, hij had in het OCMW van Kampenhout gezeten als lid van onze partij. Soms is de wereld toch klein.

Terug naar de les, het was de film van het vallen maar dan in omgekeerde richting. Vele oefeningen, heb zelfs zweet achtergelaten, hebben we samen ingeoefend. Dit zou allemaal een soort routine moeten worden. Eigenlijk zou elke 55-plusser dit eens moeten doen. Maar nu, 3 dagen later, ben ik stijf en ben ik tot de vaststelling gekomen dat ik nog spieren hebe waar ik dacht dat ze verdwenen waren. Dank Geert en anderen het was een zeer aangename kennismaking.

Met het schitterende weer van vorige dinsdag heb ik terug mijn wandelschoenen uit de kelder gehaald en er een stevig 13km wandeling van gemaakt. Het heeft me goed gedaan, hopelijk kan ik terug wat meer mijn schoentjes aantrekken!!!

Bezoek van onze kleinzoon is altijd een beetje jonger worden, hij zit geen minuut stil. Tot zaterdagnamiddag. Mijn vrouwtje en onze dochter hebben uiteindelijk het wijze besluit genomen om er mee naar de arts van wacht te gaan, het ventje had bijna 40° koorts. Nog wat medicamentjes gehaald en eindelijk is hij toch in slaap gevallen. Zondagmorgen zat er terug wat leven in, maar optimaal was het nog niet. Hopelijk is alles vlug ok en kan hij er terug stevig tegen aan. 

Gisterennamiddag waren we uitgenodigd op een verjaardagsfeestje van iemand die van toeten of blazen wist. Zijn gezicht was geld waard bij het binnenkomen. Enkele duveltjes gedronken en smakelijke hapjes gegeten. Het was een leuk feestje en rond 19u zijn we met de fiets terug naar de Merelstraat gereden.

De komende week zit vol variatie, alle dagen heb ik 1 of soms 2 dingen te doen. Ik heb het niet graag zo druk maar wat komt dat komt en we blijven genieten van alle dingen die op ons afkomen. 

Wat gaat alles veel sneller als je je ongelooflijk amuseert. Met vrienden op verlengd weekend naar Rozebeke (Brakel) in de Zwalmstreek. Wat normaal een wandelweekend, we hebben wel gewandeld hoor, moest worden is weer uitgeggroeid tot een driedaags eet- en drinkfestijn. Afgesloten met een lekker etentje in 't Plezant (http://www.plezant-lier.be/) overgoten met een laatste duveltje. 

Veel woorden ga ik er niet aan vuil maken, beelden zeggen meer dan woorden. 

We hebben 2 mooie wandelingen (van 10 en 12km) gemaakt, de Geutelingentocht en eentje langs het riviertje, de Zwalm. We zijn lekker gaan eten in Old Sotteghem (een aanrader) in Zottegem en veel eten klaargemaakt in ons vakantiehuisje. En het bier, de cava heeft rijkelijk gevloeid. heb ook de trippel-hop, editie 2015, geproefd en niet lekker gevonden. Mijn vrouwtje vind hem heerlijk, bij mij is de nasmaak teveel "gepeperd".

Lekker eten

Stadhuis van Zottegem

Geutelingentocht

Kapelletje H. Antonius (???)

Ontbijt

Van op de "Koebrug"

De Zwalm

Kerk van Roborst

Croque Monsieur in de pan

http://rtv.be/artikels/laatste-ontbijtjogging-tegen-kanker-lier-a4617

Het is voorbij!!! De 8ste "Ontbijtjogging" was tevens de laatste. 10 jaar heb ik mij ingezet voor het goede doel en daar ik volgende maand 60 wordt leek dit me een goede reden om er een eind aan te maken (niet letterlijk hoor!!!).

Om 8u30 verzamelden al een aantal mensen aan de atletiekpiste in Lier onder een stralend zonnetje. Ook RTV was aanwezig, zij hadden gevraagd om een interviewtje te mogen afnemen. Het resultaat ziet u op de pagina hierboven. Het is een leuk interviewtje geworden en eentje zoals ik denk dat ik ook ben. Na de mensen even toegesproken te hebben vertrokken de wandelaars o.l.v. Ludo (waarvoor mijn hartelijke dank) en de lopers voor een uurtje beweging. Het was een leuk groepje van een 25-tal lopers en loopsters die nadien even rustig konden douchen.

De zaal was al redelijk gevuld als ik ter plaatse kwam. 126 Eters hebben genoten van een heerlijk buffet gesponsort door zaal Familia (Koen Wellens) in Nijlen. Een volle zaal, alle stoelen gevuld meer kan je niet verlangen. Mijn speechke was een emotioneel afscheid en als ook nog onze voorzitter Winy (http://www.lotgenoten-vlaanderen.be/) zijn duit in het zakje deed werd het me even te machtig. 

Ik kan niet anders zeggen dan dat het een fantastische laatste Ontbijtjogging was. 

Met deze wil ik iedereen, mijn vrouwtje, mijn Lotgenoten, voor hun jaarlijkse hulp, mijn sponsor (hierboven al vernoemd) en vooral JULLIE die jaarlijks aanwezig waren bedanken voor jullie medewerking. Ook de pers wil ik bedanken om steeds ruchtbaarheid te geven aan mijn organisaties. Het was gisteren, zoals altijd, alweer een dag om van te genieten. 

Nog één organisatie staat voor de deur, op 20 juni de Midzomernachtrun en ik hoop van jullie allen daar ook nog te mogen ontmoeten.  

De week is tamelijk rustig verlopen op één vergadering na. Maar ik betrap er mezelf meer en meer op, nu het lopen zo goed als verleden tijd is, dat ik veel te weinig buiten kom. Maandagmorgen doe ik met de fiets wat boodschappen en ga in de Refuge mijn koffietje drinken. En als ik iets moet doen, een vergadering, boodschappen of naar de kinesist, dan kom ik nog wel eens uit mijn kot maar anders binnen, binnen, binnen. Daar moet ik echt wel dringend verandering in brengen!!! 

Vrijdagmorgen wij de auto in en naar Mol. Onze dochter was stevig ziek en wij namen onze kleinzoon voor het ganse weekend mee naar Lier. Uitzieken was voor haar de boodschap en met haar zwangerschap moest het pilloos verlopen.

Fantastisch hebben we ons geamuseerd, vooral met ons drietjes superveel gelachen. Lachen is onze kleinzoon zijn eerste hobby. En energie heeft hij ook genoeg dat hebben we wel gemerkt, geen drie seconden kan hij stilzitten. Hij neemt wel voldoende slaap, 11u aan één stuk 's nachts en in de dag een supermiddagslaapje van twee uurtjes.

We zijn gaan wandelen, naar de markt geweest, hebben flink gespeeld en hij helpt zelfs een "beetje" opruimen. Zijn op café geweest, naar de natuurlopen gaan kijken, heeft zich op de atletiekpiste volledig uitgeleefd. Soms loopt hij zijn eigen kleine beentjes voorbij. En hij verstaat veel meer dan wij denken dat hij verstaat. Hij gooit rommel zelf in de vuilbak, neemt zijn bord en gerief zelf uit de kast. Op korte tijd worden kleine kindjes zeer zelfstandig.

Gisteren hebben we hem terug thuisgebracht en hebben we samen frietjes met stoofvlees gegeten. Onze kleinzoon had het samen met mijn vrouwtje klaargemaakt en het was lekker. Onze dochter had kippenstoofvlees (zij eet geen vlees) gemaakt en dat was ook lekker. Het komt er eigenlijk op neer dat ik veel te veel heb gegeten.

Hier ga ik er mee stoppen. Heb nu 2 drukke maar superplezierige weken voor de boeg. Geniet van het aangename en ik hoor of zie jullie wel ergens ten velde;   

Een ganse week samen met mijn vrouwtje, het is weer eens wat anders. Dinsdag een ganse dag in het ziekenhuis doorgebracht. Bedankt trouwens aan iedereen die op mijn FB-pagina zijn aanmoedigingen heeft mee gegeven (https://www.facebook.com/rony.vanoosterwijck). Hiervoor vind ik het leuk om een pagina te hebben. Er is inderdaad een probleem met mijn nieren maar het heeft meer met mijn leeftijd (is 60 jaar dan toch oud?) en niets met mijn prostaat. Diëten en veel drinken, maar wat minder alcohol, is nu de boodschap.

Een paar keer deze week toch onze wandelschoentjes aangetrokken, want ook ons Nellytje vindt dat ze wat meer moet bewegen. Naar de Kesselse heide, die inderdaad langzamerhand terug echte heide aan het worden is en naar het provinciaal domein Averegten, waar we een stuk gewandeld hebben dat we nog nooit gedaan hadden en daar zijn we een oorlogsmonument tegen gekomen. Blijkbaar een vliegtuig met Canadezen dat daar neergestort was.

Vrijdag nog eens naar Mol, was een tijdje geleden, om te babysitten. De regen heeft ons belet van een wandeling te maken maar we zijn dan maar pannekoeken en wafels gaan eten. Naar de markt geweest, weinig gekocht maar lang blijven plakken!!! En gisteren ben ik nog eens naar een matchke basket gaan kijken. Nog een helft van de dames gezien di met winst afsloten en ook de heren hadden het niet moeilijk, meer dan 30 punten verschil. Maar dan de aftermatch, om 10u thuis vertrokken en om 17u terug thuis aangekomen. Daar zijn wat verlengingen gespeeld hoor!!!  En 's avonds naar de chiro-spaghetti, maar daar zonder bier. 

De week was alweer veel te kort maar we blijven standvastig genieten van alles wat er ons overkomt. Een zalige week aan iedereen!!!

Hebben, jullie mannen, soms ook dat gevoel dat jullie eigen vrouwen toch niet luisteren? Ik wel, sinds vorige zondag was mijn vrouwtje al aan de zieke kant. Maar toch nog 2 dagen gaan werken en dan liggen ze volledig strijk en moet de dokter er aan te pas komen. Die herhaalt dan wat ik meermaals gezegd heb en misschien, ik zeg wel misschien, luisteren ze dan toch eens. En dat is al meermaals zo gebleken, het is beter dat een buitenstaander iets zegt dan dat je dat zelf doet. 

Het begin van de week verliep zeer rustig en dat vind ik altijd een fijne gewaarwording. Het drukke in mijn leven hoeft niet echt meer. Donderdag was het vergadering van de Groene senioren en 's middags mocht ik met Christof Calvo in het federaal parlement lekker gaan eten. En het was lekker.

Eindelijk, de eerste keer dit jaar, nogeens gaan wandelen. Met de groep van "sport-over-dag", met 56 (???) deelnemers, een wandeling van ongeveer 8km gemaakt. In de sporthal nog een thee'tje, jawel thee, gaan drinken en ik was blij om thuis te komen. ik was stikkapot. Er zit echt wel geen greintje fysiek meer in dat lange lijf van mij. Als ik op tijd wil klaar zijn voor onze stunt dan zal er nog veel moeten veranderen.

's Avonds heb ik me laten meeslepen door het valentijn-offensief en voor mijn vrouwtje een heerlijk dinertje klaargemaakt. Olijfjes en turkse hapjes als starter, een halve canadese kreeft en als hoofdschotel indische wok. Om af te sluiten een ex(r)otische fruitsalade en als doorspoeler natuurlijk een duveltje. Het was om duimen en vingers af te likken, vooral de kreeft was vleesvullend en superlekker.

Zaterdag is en blijft marktdag, op mijn eentje dit keer en zondagmorgen hebben we samen een lekkere wandeling in het prille ochtendzonnetje gemaakt. Het was allemaal weer veel te snel voorbij. Mijn vrouwtje is nu een ganse week in vakantie en daar gaan we beiden eens goed van profiteren. 

Ook aan jullie blijf profiteren en genieten van dag tot dag.