Archief

Een ganse week leuke dingen gedaan. Veel gaan wandelen met de 2 loebassen Sado en Lex , 3 dagen hoogbezoek gehad van ons Chrisje. Met haar hebben we kerstnacht gevierd en lekker eten gekookt en gegeten. 

We zijn enkele keren in Mol gaan lunchen, superleuk en lekker. De Onthaasting (http://www.deonthaasting.be/) is en blijft een absolute aanrader. De winkelstraten in Mol liggen er ondergedompeld in een aangename kerstsfeer. En hier zijn nog winkels, veel meer dan in Lier, een stad die aan het uitsterven is. 

Donderdag hebben Chrisje en ikzelf een namiddagje 'koken met plezier' klaargemaakt. Ons voorgerecht  hebben we gepikt van Jeroen Meeus (waarvoor dank) met een eigen toets. Het hoofdgerecht bestond uit knolselderpuree, gestoofd witloof, wildsaus met campignons en hertensteak. Om te eindigen met een fruitsalade met een bolletje ijs. Niet 'te' maar wel lekker, ech lekker!!! daarbij de nodige dranken cava, wijn en uiteraard duvel.

De lijn tussen vreugde en verdriet is soms superdun. Zaterdag vanuit Mol naar Mortsel gespoord om mijn vriend Rik mijn laatste groet over te brengen. Een zeer serene dienst voor een supergeëngageerd man. Mooie teksten van alle voorlezers zijn kinderen, zijn klavertje vier (vier charmante vrouwelijke kleinkinderen), zijn broer (vanuit hetbuitenland per brief) en enkele GroenPlussers. de dienst heeft bijna 2 uur geduurd maar verveelde nooit.

Gisteren dochter en kleinkinderen in Eindhoven van het vliegtuig gaan afhalen. De skivakantie, met zeer, zeer, weing sneeuw zit er alweer op.

En vandaag wordt mijn liefste vrouwtje 57 jaar jong. Tijd om het glas te heffen op de nog vele jaren die moeten komen.

Blijf genieten van mijn laatste blogje van 2015. Hopelijk hebben jullie er van genoten voor mij was het een plezier ze te schrijven. Aan iedere lezer bedankt voor 2015 en ik wens jullie allen het allerbeste toe in 2016.

Het is weer eens wat anders. Om 6u gewekt worden door een constant blaffende hond, waarom weet ik niet, het is eens iets anders. En blijkbaar weet hij nog steeds niet van ophouden. 

Sinds donderdagmorgen zijn we inwoner van Mol geworden, zij het nu nog tijdelijk. De eerste weekdagen liepen voor mezelf niet zoals ik ze me had voorgesteld. Nadat ik me de vorige weken (super)goed had gevoeld en dat ook aan iedereen had verkondigd heeft de miserie (nou ja een te groot woord!!!) weer toegeslagen. Hoesten, proesten, snotteren en snuiten alles is aan bod gekomen. Ik heb echt drie dagen compleet strijk gelegen. Bed in, bed uit, zetel in, zetel uit alles deed pijn en niets interesseerde of smaakte me. 

Ook de kindjes bleken last van droge hoest te hebben en dat is niet leuk vooraleer ze op skivakantie vertrokken. 

Ondanks alles hebben we een superleuke driedaagse gehad, boodschappen gaan doen, een koffietje gaan drinken en vooral veel spelen. Samen de tafel dekken en afruimen doet onze Fynn supergraag. Eigenlijk is hij wel een behulpzaam ventje voor zijn leeftijd. En onze Noud die lacht van 's morgens tot 's avonds. Hoe kan een mens nu slecht gezind zijn met zo'n 2 kleppers in huis. 

Gisteren hebben we iedereen, dochter en kids afgezet op de luchthaven van Eindhoven en een paar uurtjes later kregen we een sms dat ze goed zijn aangekomen in Salzburg en op weg zijn naar hun "groene" skioord.

Vanaf vandaag onder ons tweetjes, tijdelijk toch want we krijgen officieel bezoek hier in Mol. Straks met onze 2 loebassen gaan wandelen en zelf genieten van het nog altijd vrij warme weer. Maar er is niets aan de hand, deze temperaturen zijn de uitzondering die de regel bevestigen.

Blijf genieten en tot ... . 

Maandag voor de eerste maal met GroenPlus Antwerpen een praatcafé georganiseerd. Nu ja organiseren is een groot woord, het was vorige week plots in mij opgekomen dat we al zoveel vergaderen en dat we dat eens even anders zouden aanpakken. En ik denk dat het gelukt is. Het onderwerp "klimaatverandering" leende er zich natuurlijk toe. Er werd af en toe goed gelachen, maar dat moet ook om iedereen scherp te houden. Maar het werden vrij serieuze gesprekken waar we toch één en ander kunnen mee aanvangen. 

Dinsdag was het kernvergadering, maar dat was niet echt spek voor mijn bek. Maar dat valt overal wel eens voor. De donderdag heb ik aan mij laten voorbijgaan, mijn harde schijf stond voor deze week al overvol. 

Normaal moesten we woensdag gaan eten in Silo's (http://www.silos.be/) door Gault-Millau uitgeroepen tot "Brasserie van het jaar". Maar wij hebben moeten afhaken omdat mijn vrouwtje zich echt niet al te best voelde. Een spijtige zaak maar we zullen nog wel eens de kans krijgen om er te gaan smullen. 

Vrijdag was het uiteraard kidsdag. En wat hebben we ons alweer schitterend geamuseerd. De jongste, ondanks een beetje ziek, die lacht van 's morgens tot 's avonds, als je er maar mee bezig bent. En de oudste is een 'echte' deugniet maar eentje waarvan je het eigenlijk allemaal niet kwalijk neemt. We zijn blijven slapen, kwestie van al een voorproefje te nemen voor einde deze week.

We zijn voor het eerst gaan eten in "Het Looks" (http://fvhetly155.155.axc.nl/) met Ingrid en Werner. We hadden ons wel van uur vergist ern waren een uur te vroeg, dat kan iedereen overkomen en we hebben dan maar een duveltje extra gedronken. De menukaart is beperkt en we hebben een driegangenmenu genomen. Ik heb mijn keuze overgelaten aan de chef-kok en dat was een aangename verrassing. Voorgerecht, carpaccio van hertenkalf en eend als hoofdschotel. Om te eindigen met een appeltaartje en speculoosijs. Superlekker en voor herhaling vatbaar.

Zondagmorgend hadden we een filmontbijt geboekt. De Vredeberg was bomvol met eters en ook dat was heerlijk. En de film The Angel's share (https://nl.wikipedia.org/wiki/The_Angels%27_Share) was een onverwacht prachtige en aangename film. Een aanrader ook.

Een nieuwe week is weer aangebroken en zoals altijd geniet van alle momenten en misschien tot ergens ... .   

Naar aanleiding van een artikel in GVA : http://www.gva.be/cnt/dmf20151207_02008731/overzicht-wat-doet-uw-gemeente-tegen-de-klimaatopwarming?hkey=fad90e155931d27bd69877c1c7a31136&utm_source=gva&utm_medium=nieuwsbrief&utm_campaign=avond_metropool&M_BT=204699862608&adh_i=92720e3e41f89780d52e558304905dc5) wil ik toch even reageren.

Geachte krant,

Al jaren ben ik lezer van jullie krant, ik denk niet dat ik al ooit een soort klachtenbrief heb toegestuurd. Maar nu moet er toch iets van mijn lever.

Gisteren lees ik toevallig een artikel, vind er trouwens vandaag in de krant niets van terug, over wat mijn stad, Lier, doet tegen de klimaatopwarming. En alles zou op aangeven van de burgemeester vermeld staan.

Nu wat mijn eigen stad betreft zij hebben eigenlijk NIETS of bijna niets gedaan.

Na 5 minuten opzoekwerk kan ik ongeveer alles wat hij vermeld tegenspreken

Punt 1 : (Vlaamse regering betaald deze subsidie)

LIER EN REG – Plaatsen superisolerende beglazing Verenigingenlokaal en Buitenschoolse Kinderopvang Koningshooikt 2010-2500-EN-01 13.100,00 13.100,00

Dit is nog van de vorige legislatuur dus niet op conto van dit schepencollege

Punt 2 : (provinciale subsidies, hoeveel heb ik niet teruggevonden)

Is een project uit 2012 dus ook in de vorige legislatuur.

Punt 3 : kostprijs wordt nooit vermeld

Kerstverlichting vervangen door Led-verlichting : : verbruik : zelfde als 9 broodroosters (onze burgervader gezegd op RTV), maar wel huurprijs van 51 000/jaarbasis en dit voor 5 jaar (daar kan men ander problemen mee oplossen)

Punt 4 :

Week van de mobiliteit : lachertje, zelfs een autovrije zondag kan er niet af

Punt 5 :

Drie bedrijfswagens op CNG (mee ondersteund door Eandis) Vind maar eentje terug waar zijn die 2 anderen naar toe. Is dus ook niet enkel op naam van de stad maar met de medewerking van Eandis

Punt 6 :

Papiervermindering door automatisering van de opvraging notariële akten (is nieuw maar hoeveel gaat dit opbrengen, weinig tot niets)

Punt 7 :

FSC-convenant gecertificeerd hout en papier : sinds 2009. Ook dit is al van de vorige legislatuur.

Punt 8 :

2 wijkcomposteringen voor 120 gezinnen : er zijn er 16000 in Lier. Mooie poging maar de anderen blijven met hun compost zitten. En vermits er veel ouderen in onze stad wonen is dit niet altijd even makkelijk om dit naar het containerpark te brengen.

Misschien zou het toch even goed zijn om, als je dit soort (trouwens zeer interessante) artikels brengt, even te checken of dit allemaal wel klopt. Zoals gezegd heeft het me 5 minuten opzoekingswerk gekost .

Met vriendelijke klimaatgroeten

Eindelijk nog eens een schrijfsel. Ik heb getracht om elke wandeldag een artikeltje te schrijven over onze gebeurtenissen. Maar daar is nooit een einde aan gebreid. Waarom? Ik weet het eigenlijk zelf niet goed. De laatste dagen in Parijs hebben mij wat overmand en ik weet nog steeds geen antwoord op de vraag wat nu het nut was van onze tocht. 

Van bij de start was ik overtuigd dat ik iets moest doen om mijn dochter en kleinkinderen een "nette" wereld aan te bieden, ondanks dat mijn gezondheid en vermoeidheid er zouden onder lijden. Toen kwamen de aanslagen in Parijs en verdween dit doel al deels op de 2de plaats. Wanneer ook nog alle manifestaties werden afgeschaft bleef er van het "doel" niet veel of niets meer over. En het 'toevallige' bezoek aan de plaatsen van onheil (is dit wel juist uitgedrukt) heeft bovenstaande vraag zeker niet helpen oplossen.  

De "vraag" heb ik voor mezelf nog steeds niet kunnen beantwoorden. Maar ik heb deze tocht wel een plaats kunnen geven in mijn levensvisie. En ik ben blij dat ik het, zij deels, heb meegemaakt. Het was voor mezelf een erg leerrijke ervaring. Heb een aantal mensen wat van naderbij leren kennen en heb ook voor mezelf geleerd dat ik eigenlijke niets maar dan ook niets weet. Ja over sport en wat aanverwanten kan ik mijn mannetjes staan maar over de echte problemen en hoe ze (misschien) op te lossen daar moet ik grandioos voor passen. Misschien ben ik ook niet zo gedreven als anderen.

Vandaag organiseer ik in Chapo in Berchem een Praat-café over het klimaat en misschien vallen daar welantwoorden uit de lucht die bij mezelf aansluiten.

Geniet nog van jullie volgende dagen en hopelijk komt er terug wat regelmaat in mijn schrijfsels.  

Na een goede nachtrust vandaag terug mee gestapt. En het ging verrassend goed. Mesnil-Aubry als startplaats en het zou St. Denis als stopplaats opleveren. Na 5km in Ecouen werden we vervoegd door de rest van de bende. Dirk kan maar 8 personen vervoeren en we zijn nu met 12 dus 2 ritjes maken. Na een 'ongeleid' bezoek, we mochten enkel binnen om een foto te nemen en zonder onze GroenPlus-vlag, aan het kasteel van Ecouen werden de laatste stukjes bos verteerd. Vanaf nu slaat het grijsgrauwe van de banlieus toe.

Voor de laatste keer werden we door Dirk getrakteerd op paprika-soep. In een volgend dorpje stelden we ons voor als Belgen en wat kregen we als antwoord : "Jullie hebben toch geen bazooka's bij". je kan er mee lachen maar het geeft wel aan welke naam we hebben. Is dit misschien de 'kracht van verandering'?

Langs de andere kant werden we aangesproken door een garagist en die trakteerde het 12-koppige gezelschap op een heerlijk tasje koffie en vond het allemaal 'fantastique' wat we presteerden.    

Na een cafe-stopje, dames moeten ook naar het toilet, bereikten we St. Denis (vorige week nog totaal belegerd) en we hebben ons niet onveiliger gevoeld als elders. Drie militairen en wat gewapende politie tegengekomen en that's it. 

De trein op naar Gare du Nord en nog een laatste kilometer naar ons laatste hotelletje (nu ja meer jeugdherberg, met 4 op een kamer, geen donsdeken maar nog een 'seuze'). 

Eventjes Apeldoorn gebeld, mijn vrouwtje en dan naar de Thaï gaan eten. Het was lekker. Verrassend werd ik nog door mijn dochter opgebeld, waarvoor dank. En na met Fons nog een laatste half litertje Pelforth te hebben gedronken nu tijd om te gaan slapen. 

Ook vandaag geen fotootjes, hij heeft zijn geest gegeven. Maar de batterij is nu aan net opladen en morgen worden jullie extra befotoot. 

Geniet en hopelijk tot morgen, onze allerlaatste wandeldag. 

Toch nog besloten om een dagje langer te rusten, nu ja rusten, niet mee te stappen. Het was nochtans prachtig weer vanmorgen, na de middag is er wat regen gevallen. Ben met de laatste bus vertrokken en heb samen met Dirk de Match onveilig gemaakt. Trouwens zeer vriendelijke kassierster die onze dommigheden sereen heeft opgelost. Onze rendez-vous plaats was onvindbaar op het gps-systeem dus maar even aan de locals de weg gevraagd. Ons ergens discreet opgesteld maar binnen de kortste keren hadden we al controle. Maar de vriendelijke man liet ons staan als we maar geen 'couchonerie' uithaalden.

Een klein wandelingetje gemaakt en rond 13u arriveerde onze groep wandelaars, uitgebreid sinds gisteren met Lieve en Liliane. We zijn nu met 13 en de fietsers die sinds maandag onderweg zijn met 10 op weg naar ons einddoel Parijs.

De soep  was weer superheerlijk en de boterhammetjes smaakten lekker. Na een korte pauze en opgevuld met bananen, mandarijntjes en powerbars vertrok de groep voor de laatste 9km naar Mesnil-Aubry.

Met het busje terug naar ons hotel (eigenlijk de naam niet waardig) van gisteren want de mobilhome van Lieve stond daar geparkeerd. En dan op weg naar onze nieuwe slaapplaats, de voorlaatste in een lange reeks. Vanaf morgen slapen we tot het einde in hetzelfde hotel.

De avondlijke rituelen worden bovengehaald, douchen, wat rusten en avondeten en dan het bed in.

Tot morgen, geniet van jullie avondlijke rituelen.    

Vandaag was het een niet-mee-stap-dag. De zware wandeling van gisteren is in mijn knoken blijven zitten en ik voelde dat mijn vatje aan het leeglopen was. Wijselijk besloten om met het busje mee te rijden. En in gezelschap van onze chauffeur Dirk is dat helemaal niet erg. 

Vanmorgen eerst Jeannine naar het station van Creil gevoerd. Zij gaat terug naar Belgïe de vermoeidheid speelde haar parten. De mensen waarmee ik op stap ben zijn niet meer van de jongsten en dat heeft zijn invloed. 

Het zoeken naar een nieuw busje campinggaz was een heel avontuur, maar is uiteindelijk goed afgelopen. We hebben nieuwe gas om 's middags de zelfbereide soep van Dirk te kunnen verorberen. 

Rond 13u30 ontmoeten de stappers ons. Het waren net verzopen waterkiekens, de ganse dag koud en miezerig, er zijn aangenamer toestanden om in te stappen. We hadden eerst het dorpje wat verkend, ergens (goklokaal???) een koffietje gaan drinken en een leuk plaatsje gevonden om ons busje neer te poten. Er werd flink gegeten, de soep was allemaal op, en na het opruimen wij op zoek naar ons hotel-voor-de-nacht. 

Dit is wel het meest minimalistische dat we tot op heden gezien hebben. Hoe krijg je het klaar om op minder dan 1 m2 een lavabo, een toilet en een douche te installeren? Wel ik heb het met eigen ogen mogen aanschouwen.

We gaan ons avondmaal aanvatten en dan mijn bedje in een goede nachtrust te gemoed.

Vandaag geen fotootjes omwille van het niet meestappen en het miezerige weer. 

Tot op heden merken wij hier niets van de toestanden die waarschijnlijk in Parijs van kracht zijn. Vanmiddag gesproken met een groep (+50 pers.) gepensioneerden en zelfs zij begrepen niet wat er in Belgïe aan de hand is. Laten we er van uit gaan dat dit allemaal noodzakelijke ingrepen zijn maar hoelang ga je dit toepassen? Kan het zijn dat men pas binnen enkele weken, maanden een nieuwe aanslag beraamt of helemaal geen nieuwe aanslag. Ik begrijp het allemaal niet. Ons superbang maken voor de rest van ons leven kan toch niet de bedoeling zijn. Misschien ben ik hier voor sommigen mijn boekje te buiten gegaan maar het moest even van mijn lever.

We zijn natuurlijk weer gaan wandelen en vandaag was een superdag, toch voor mezelf. Een habitat waar ik me thuisvoel. Veel bergop en bergaf, veel slijk, een zonnetje dat volhield en uiteindelijk overwon en suparaangenaam gezelschap.

Vertrokken in Verberie (waar we gisteren halthielden) en dan via Robertval, waar de tweede groep aanpikte naar Senlis, ons eindstation. 20km waarvan 12 door een fantastisch bos, maar slijk was er wel. Alles stukgereden door grote machines die in het bos aan het werken waren. Van de l'Oise  naar Mont Pattogne, een zeer geaccidenteerd parcours.

's Middags weer heerlijk Dirk-soep gegeten en donkere boterhammetjes met brie. Het namiddaggedeelte hebben Luc en ik ingekort en we zijn tout droit naar Senlis gestapt. We kwamen uit op een soort autobaan maar we hebben dat netjes opgelost en na nog een halfuurtje stappen bereikten we, te voet, ons hotel.

Iedereen is nu een pintje gaan drinken maar ik heb een heerlijk douchke genomen, mij wat geschoren en nu lig ik wat uit te rusten op mijn bedje (en dat mag je letterlijk nemen, altijd veel te klein).

Tot morgen geniet van je avondlijke avonturen en wij gaan straks nog een hapje eten en dan naar bed. Ach ja nog een kleine anekdote, deze nacht ben ik uit mijn bedje (???) gevallen.  

Rob kan echt niets alleen!!!

Menhir de Rhuis

Fons blijft de mensen milieubewust bekeren tot in Parijs

Gisteren met de trein-thalys-trein terug aangepikt In Compiegne. Heb de 5km van het station naar het hotel te voet afgelegd kwestie van al een beetje terug in form te komen voor de volgende dagen. De regen was wel wat spelbreker maar een lieftallige oude dame heeft me een eindje gespaard en me binnendoor tot aan het hotel gebracht.

Vandaag om 7u terug uit de veren, douchen, een heerlijk ontbijt en dan vanuit het hotel op pad naar Verberie. De ganse morgen gestapt door het bosrijke domein rond Compiegne. Schitterend met enkele steile hellingen en een leuke afdaling naar Bethisy St. Pierre. Daar op de parking van een kasteeldomein stond Dirk ons op te wachten met warme soep en boterhammetjes (zelfs met eigenbereide tonijnsla) met bijval.

Spijtig was ik door onoplettendheid de weg kwijt. En op de momenten dat je iemand nodig hebt is er dus in zulke dorpjes geen kat te zien. En dat mag je letterlijk nemen.

We hebben ter plaatse een moment van bezinning ingelast waar iedereen zijn ei eventjes kwijt kon.

Ondertussen toch een voorbijganger gevonden die ons terug op de juiste weg heeft gezet. De namiddagwandeling begon met een stevig bergopje gevolgd door ettelijke kilometers slijkduiken. Gelukkig is het een ganse dag droog gebleven, de zon heeft zelfs zijn warmte afgegeven. Aangekomen in Verberie heeft Dirk Hilde en Walter gaan afzetten in het station (van Compiegne) om terug te keren naar Belgïe. De anderen hadden ondertussen warme oorden in een plaatselijk café opgezocht en kennisgemaakt met de plaatselijke dronkaards en dorpsidioten. Maar het was supergezellig.

Na een overheerlijk douchke zijn we in de buurt van het hotel gaan eten (Le Poivre Rouge). Lekker eten voor weinig geld. Nog even tijd genomen om mijn blogje aan te vullen en nu onder de lakens want morgen gaan we er alweer stevig tegen aan. Ongeveer 3/4 van de afstand is afgelegd en we komen al wegwijzers tegen die Parijs aanduiden.

Geniet er van en tot morgen!!!     

Morgenstond heeft goud in de mond