Dag 12

Na een dagje 'niet-mee-stappen' nam ik de draad terug op voor mijn laatste etappe want ik zou terugkeren naar huis. Zaterdag pik ik terug aan bij de groep om de laatste volle week terug mee op pad te gaan.

Er werd is wel wat op-en-af werk voorgeschoteld door de weidse velden. Wind, soms miezerige tot druipende regen waren ons deel. De wegeltjes waren dan ook redelijk vettig en Rob heeft dat aan de lijve ondervonden. Plots gleed hij ter aarde, sneller dan ik hem kon tegenhouden. Maar het viel allemaal best mee.

Voor het eerst werden we blijkbaar niet met open armen ontvangen. Dirk had ons middagmaal (verse soep en brood) klaargemaakt in Biastre (aan een schooltje) maar één van de ambtenaren kwam vertellen dat hij in stilte moest verdwijnen. Op bevel van de burgemeester. Begrijpe wie begrijpe kan!!! 

Tijdens onze middagpauze stapt er plots een man op me af die beleefd vraagt wat we aan doen zijn. Ik probeer in het kort, en het Frans, ons verhaal te doen. Ik ga even pen en papier halen zegt hij en ben direct terug. Bleek dat hij een journalist van een lokaal weekblad was die wel interesse had in ons verhaal en na nog een groepsfoto was de zaak geregeld.

Ik nam afscheid van de stappers want ik keer met de trein tijdelijk terug. In Caudry een ticketje gekocht (zeer vriendelijke man) nog even een koffietje gaan drinken en dan op weg. In het eerstvolgende station stonden we al 10 min. stil, maar in Lille had ik maar 13 min. voor mijn aansluiting naar Antwerpen. Maar dan ken je de Franse spoorwegen nog niet. Toen ik in Lille Flandres arriveerden was de trein netjes op tijd. Maar toen daagden de problemen pas echt op. Op het grote aankondigingsbord : ANVERS  Suprimé. Ik hade een klein vermoeden maar voor alle zekerheid even informeren wat 'suprimé' betekent, afgeschaft dus. Daar stond ik gepakt en gezakt. Een bordje info gevonden en gevraagd hoe kom ik in godsnaam in Antwerpen, Lier moest ik zeker niet vragen want daar had de dame in kwestie waarschijnlijk nog nooit van gehoord. De trein naar Tournai en bekijk het dan maar, dit alles in het Frans natuurlijk. 

Na een tijdje gearriveerd in Tournai gevraagd hoe het verder moest maar de dame in kwestie kon me niet helpen. Er vertrok op dat eigenste moment een trein naar Brussel. dat leek me een goed idee vanaf daar wist ik het wel. Alles is goed gekomen en na in Brussel een broodje te hebben verorberd kwam ik rond 9u30 in Lier aan. Vijf uren voor een tripje dat anders 3u en een beetje zou duren. Inderdaad met de trein is altijd een beetje reizen. 

Vanmorgen lekker uitgeslapen en nu enkele dagen nuttig recupereren en dan kan ik er vanaf zondag terug tegen aan. Hopelijk raak ik zaterdag in Compiegne maar dat zien we wel ter plaatse. 

Nog één ding, ik had Kristof Calvo's nieuwe boek 'F*ck de zijlijn' bij en door het vele treinrijden heb ik hem in één trek uitgelezen. Merci Kristof het leest vlotjes. 

Blijf ondankse de slechte wereldse toestanden toch genieten van elk moment. Tot in Compiegne. En diegenen die op de hoogte willen blijven van de avonturen van mijn compagnons zie www.groen-plus.be 

Pont a Pierre bekend voor mij van de Roparun

Afscheid (voor enkele dagen) van een supertoffe groep

Gisteravond onze chauffeur een beetje veel afstand laten afleggen. Vier keer heen en weer rijden om te kunnen eten en terug thuis te raken. Terwijl de pizzeria aan huis leverde. Niet doordacht gewerkt goede vrienden. 

Na een Frans ontbijt, geen kaas, geen vlees, en een tas koffie waar je bijna in kon verdrinken was het tijd om op te stappen. De kortste etappe (16km) van allemaal. Heb het allemaal een beetje aan mij laten voorbijgaan. Mee in het busje, wat praten, een koffietje in een frans cafeetje (eerst met 2 dan met zijn allen) en alles netjes klaargemaakt in onze nieuwe halteplaats Beaudiegnies.

Tegen 14u kwamen de moedige stappers, van de andere kant dan wij ze verwachten, in de chambre d'hôte. De soep en de boterhammetjes stonden klaar om er onmiddellijk in te vliegen.

Kamers verdeeld, een douchke nemen en dan tijd om na het vele stappen wat tijd voor zichzelf te nemen. De soep voor morgen wordt minitieus door Dirk bereid en nu is het tijd voor onze leader om zijn versie van een vegetarische spaghetti klaar te maken. Onderweg hebben we nog streekcake gekocht en die zal dienst doen als dessert.

Terwijl mijn vrouwtje bezig is aan een culinair etentje moet ik het doen met een vegetarische spaghetti. Maar ... die kan lekker zijn!!!

Morgen is mijn laatste, voorlopige, dag in Frankrijk. Keer terug om de rust in mijn lichaam te laten wederkeren. De vermoeidheid is een sterk-remmende factor in mijn dagelijks bestaan. Volgende zaterdag pik ik terug bij de groep aan in Compiegne om de laatste zes dagen terug mee te stappen.

Ik ga er nog wat van genieten, doen jullie dat ook ondanks alle beslommeringen in Parijs. Er is hier de ganse dag geen enkel ander programma te bezichtigen dan de aanslagen.   

Alles wordt overschaduwd en verdwijnt in het niets bij alle die nutteloze aanslagen in Parijs. Meer dan 120 mensenlevens ik begrijp niet dat iemand (IS) daar vreugde in vindt. Eigenlijk heb ik er zelf geen woorden voor om uit te drukken hoe ik mezelf voel. Waarschijnlijk zal dit bij vele anderen ook zo zijn. We zijn op weg naar Parijs voor de goede (klimaat)zaak en ik kreeg een sms'je van mijn vrouwtje dat ze zich ongerust maakt. Dan is het toch al ver gekomen of niet soms?

Het was zelfs zo ver dat we onszelf, in groep, wijsmaakten "Kunnen we de grens wel over?".  En onze volgauto, zou hij niet moeten uitgeladen worden? 

Gelukkig is alles vlot verlopen en hebben we vandaag de laatst km'tjes op Belgische bodem doorgebracht. Vanaf nu zitten we in Frankrijk tot 30 november. 

Het was een leuk parcours via ravel 98, slijkerige op-en-afjes gezegend door miezerige regenbuitjes soms vergezeld van een strak windje. Een dikke 22km hebben we onder onze zooltjes geplaveid. En onze GroenPlus-vlag wapperde in al haar schoonheid over de bewerkte velden.

Ons middagmaal hebben we genuttigd in de aftandse overschot van het station van Dour. Lekkere soep, kaas, bretonse worst en groffe boterhammetjes werden met smaak verorberd en de soep werd af en toe gebruikt om verkleumde handjes wat op te warmen. Onze moraal staat nog altijd in zijn zenith, de voetjes raken soms wat oververhit maar het kwam vandaag weer allemaal goed.

Wij blijven genieten van elke stap die ons dichter bij Parijs brengt. Doen jullie dat ook maar, genieten is en blijft de immer weerkerende boodschap. Tot morgen!!!  

Startplaats dag 4 Quaregnon-Sebourg (Fr)

Lieve met één voet in Belgie en één voet in Frankrijk

Door de Henegouwse velden nog steeds (en dat gedurende 3 dagen) de spoorweg volgende op weg naar illustere dorpjes als Jurbise, Ghlin, Jemappes.

Onderweg een telefoontje gedaan met moeder de vrouw die aan het babysitten was in Mol. Ook mijn oudste kleinzoon aan de lijn gehad, "vokke soep eten en patatjes". Het was een hart onder de riem om hem te horen en het is toch voor hen dat ik het doe.

Tijdens de stappperiodes was er genoeg tijd om diepgaande gesprekken te voeren. dat was de vorige dagen trouwens ook al het geval. Maar deze keer was ik toch even de weg kwijt. Het ging over matriarchen, vikings, mestoverschotten, rode en witte klaver en ga zo maar door. We verloren er zelfs onze weg door. Toch een aantal kilometertjes omgegaan.

Om de vermoeidheid een beetje te bestrijden had ik, ergens ten velde, getrakteerd met abrikozentaart. Iedereeen leek die wel te pruimen (sorry abrikozen)  

Onderweg werden we nog onderschept door 3 boswachters in een jeep maar toen we hen meedeelden dat we op weg naar de klimaatconferentie in Parijs waren was het hek van de dam. Ondertussen hadden we een stevig regenbuitje met passende winden getrotseerd.

Van Quaregnon, waar Walter ons opwachtte om nog enkele beeldjes te schieten, richting Mons, Hotel terminus. Na een verkwikkend douchke gaan we hier seffens eens lekker eten.

Geniet er van en hopelijk kan ik jullie morgen een nieuw blogje voorschotelen.  

Getten aandoen is een moeilijk werk

Even de weg kwijt!!!

Dan maar even uitrusten

Gespot in Niemandsland

Eindigen in de regen

Na een degelijk avondmaal, eigenlijk zeer degelijk, ik had mezes (superlekker, 8 dubbele Griekse hapjes) en een vrij degenlijke nachtrust (soms wat gesnurk opde achtergrond, niet te overdreven) stonden we vanmorgend om 9u30 paraat om onze 2de etappe, Halle-Soignies, aan te vatten. Eén van de langere etappes, bleek uiteindelijk 26km te zijn. 

Persoonlijke herinneringen opgehaald in Hennuyers (Ronde van Belgie) en iets voorbij dit station genoten van heerlijke soep en boterhammen door Dirk klaargemaakt. Op naar Braine-la-Compte waar een pi(t)sstop en een verkwikkend drankje (duvel!!!) in deze volgorde werden uitgevoerd. Het parcours was al een beetje meer heuvelachtig tegenover de kanaalwandeling van gisteren.

Het werd iets te snel donker, of gingen wij iets te traag, dus de samenkomst in Soignies vond dus plaats in duistere omstandigheden. We werden nog verwelkomd door een Soignieese (is dit wel juist???) Ecolo-afvaardiging. Maar het duveltje daar smaakte evengoed als ergens anders.

We hadden wel een probleempje met het avondmaal,. Afspraak om 20u maar natuurlijk veel te laat. Gelukkig hadden de dames een menu van kip, groenten en kroketjes besteld en bij aankomst werden we onmiddellijk gevoederd.

Nog eventjes tijd gemaakt voor dit korte verslagje en nu op naar bed. Blif genieten en morgen proberen we een nieuw verslagje te composteren.       

Op wandel

regionale tv-belangstelling

In Tubize met Ecolo

Met de trein naar Brussel-Luxemburg waar wij, ik was ondertussen al in goed gezelschap, rons 9u30 arriveerden. Enkele toespraken van voorname mensen o.a. onze voorzitter Hugo Van Dienderen was het even de beurt aan de Nederlanders van Urgenda  om een woordje tot ons te richten. Zij zijn al sinds 1 november op weg naar Parijs.  

Om 10u startte dan officieel onze 'Klimaattocht' in het gezelschap van een dikke 100-tal compagnons voor één dag. Schitterend natuurlijk!!! Door Elsene via Brussel en Vorst kwamen we aan het kanaal Brussel-Charleroi waar we onze piknik hebben verorberd? In openlucht zoals het GroenPlussers betaamd. In Beerse kregen we van Dirk van Sintjan uitleg over de windmolens van Ecopower en dan op weg naar Halle, onze eerste eindplaaats.

Na een kort maar krachtig afscheid van onze medewandelaars was het hoog tijd om een steviger drankje te nuttigen, duvel dus. Een zeer gezellig cafeetje op de Markt, naam ben ik al vergeten maar het is links ergens op een hoek!!!

De eerste lading werd door Dirk, onze chauffeur, netjes aan het hotel afgeleverd even later werden wij, de dranklustigen, opgepikt.

Kamerverdeling, even tijd om elkaar voor te stellen, alles afleveren en dan tijd om een stevige hap  te gaan eten.  Nu mijn blogje aangevuld en seffens een stevig stukje slapen.

Een dag met een ongelooflijk succes voor onze partij. Turkse tv, Nederlandse tv en VRT allen hadden een meer dan degelijke belangstelling voor onze tocht. Maasa's sms-jes werden na het 1u-nieuws ontvangen omdat we zo duidelijk in the picture waren.

Blijf genieten en hopelijk tot morgen voor een nieuw blogje.  

Beste vrienden vanaf vandaag staat alles in het teken van de klimaatconferentie in Parijs. Nog 2 dagen geduld en we beginnen er aan, onze voettocht naar Parijs. Vanaf woensdag 11 november tot vrijdag 27 november zijn we onderweg. Persoonlijk ga ik niet het ganse parcours afstappen, dat laat mijn gezondheid echt niet toe, maar ik ga mijn best doen. 

GroenPlus heeft een eigen FB-pagina (https://www.facebook.com/events/424906134365580/) aangemaakt en via onze website (http://www.groen-plus.be/) kunnen jullie ons volgen. Ik ga trachten mijn eigen blogje, die dagen dat ik zelf meestap, bij te houden, hopelijk lukt dat wel.  

Wij zijn natuurlijk niet alleen die begaan zijn met het klimaat. In Nederland is men al sinds 1 november onderweg en dat kun je dagelijks volgen op http://www.theclimatemiles.nl/. Zij krijgen alle dagen aandacht via de nationale tv (NPO) dat zal bij ons niet het geval zijn denk ik. De grote sloef betogers zal meekomen met de climate express, (http://nl.climate-express.be/) vanuit verschillende steden en gemeenten in Belgïe.  

Stof genoeg om alles te volgen en op de hoogte te blijven van de verwikkelingen.  

Gaan mijn vrienden en ik hiermee de wereld veranderen, neen, maar we geven er allicht een voorzet toe. We hebben op zijn minst die CO2 uitgespaard om niet met de wagen maar te voet naar Parijs te gaan. 

Vandaag nog wat laatste details regelen en me al een beetje mentaal voorbereiden. 

Blijf genieten en tot morgen!!

De laatste voorbereidingen en ...

... besprekingen bij mij thuis.

Beste vrienden, een blogje op zondagmorgen het is weer eens wat anders. Onze schitterende vakantie is voorbij nu tijd voor de echte problemen. Vanaf morgen staat alles in het teken van mijn klimaatvoettocht naar Parijs. Maar dat is vanaf morgen. 

Een weekje (van vrijdag tot vrijdag) naar Heimbach met kinderen en kleinkinderen het blijft iets speciaals. Normaal wordt een mens 's morgens gewoon wakker, staat men op en eet een beetje. Dat is iets anders nu. "Moeke, moeke, moeke" is het eerst wat we horen (gem. rond 7u), moeke gaat dan kijken en brengt onze Fynn mee in bed. Moet dan altijd doen alsof ik nog slaap en hij roept dan (echt uit volle borst) "vokke wakke worre". van 's morgens vroeg is hij superactief, en ik die gewoon ben van alles op 'mijn' tempo te doen. Pamper verversen, boterhammetjes (altijd met choco) en een grote fles met chocomelk is het morgendritueel. Vokke spelen, dat is met zijn duplo-blokken, ik bouw hij breekt af. Ondertussen is onze jongste aanwinst met de mama ook beneden gekomen. daar wordt je pas goed gezind van, hij lacht je altijd toe. Je kan niet anders dan smelten voor zulke lieve lachjes (soms met geluid) en oogjes.

We zijn veel gaan wandelen, met ons tweetjes, met vier, de kindjes in de draagzak of onze Fynn met zijn fiets. Met de mama en de twee kids gaan wandelen, gaan zwemmen enkele keren lekker gaan eten. Bijna alle dagen (vooral mijn schoonzoon) "kaffe mit kuchen" gaan verorberen, wel lekker. En natuurlijk af en toe een biertje, vokke pintje drinken, gaan proeven mag niet ontbreken. En af en toe lekker 'nietsdoen' moet ook kunnen.

Kortom het was superleuk mede dankzij het fantstische mooi weer natuurlijk. Als je elke middag op je terras kan lunchen dat is toch geweldig.

Bedankt Femke, Tom, Fynn en Noud en natuurlijk mijn vrouwtje dat ik dit met jullie heb mogen meemaken. Alweer iets om in mijn geheugen te printen en nooit meer te vergeten.

Hier ga ik het bij houden,straks gaan we samen naar Lier kermis en dan dan is het tijd om te genieten van alweer zeer leuke dingen.      

Vanmorgen waren onze dochter, de 2 kids (eentje op de buik en eentje op de rug) en ikzelf al om 9u op pad om een stevige wandeling in de buurt van onze (tijdelijke) woonst te maken. Het was nog frisjes maar de zon verwelkomde ons hartelijk. Het werd uiteindelijk een diertjes-wandeling, koeien (pekzwarte!!!), ezels, eendjes (op de Rursee), een eenzaam schaap en hertjes zijn we allemaal tegen gekomen. Soms was het wel stevig bergop en die 13 kilo (of die 8 kilo) begin je dan wel te voelen.

We zijn hier nu sinds vrijdag en het weer is in één woord fantastisch, nooit gedacht dat dit in november kon. We hebben al flink gewandeld, met mijn vrouwtje gisteren naar Kloster Mariawald, erwtensoep met worst gegeten en een biertje gedronken. We zijn met zijn allen in het Italiaans restaurant gaan eten, mmmmmmm osso buco. Af en toe een biertje drinken (neen geen duvel), op ons terras middagmalen en straks gaan we zwemmen. Het zal op deze manier vlug terug vrijdag zijn.

Donderdag was een succes. Iedereen beaamde dit. De tweede organisatie met de Lierse seniorenraad was een schot in de roos. Bijna 200 aanwezigen hebben zich laten informeren over de LEIF-kaart. Waaronder zelfs enkelen beroepsmatig. Dokter Wauters liet ons aanvoelen dat het niet allemaal 'zo' simpel ligt. En Dieter en Jelke (van het Huis vd Mens) belichten de meer praktische kant van de zaak.   

Hier laat ik het bij. Blijf genieten van de kleine en grote dingen van de week. Vrijdag zijn we terug in het land, hopelijk blijft het zonnetje ons bekoren tot dan.

Wandelen lags de Rur naar Heimbach-dorp

http://agripress.be/start/artikel/557703/nl

Wie ben ik om een professor en een WereldGezondheidsOrganisatie tegen te spreken. Als zij zeggen dat verwerkt vlees kankerverwekkend is dan zal dat zo wel zijn. 

Maar ik stel me dan de vraag : Is de rest wat we eten dan zo gezond? Vis, al meermaals is bevestigd dat niet alle waters en oceanen even rein zijn. Groenten, bij bio zou men nog geneigd zijn maar andere groenten zijn die onbespoten. Kan iemand daar met zekerheid een positief antwoord op geven?

Waarom schrijf ik dit tekstje? Als kankerpatiënt heb ik een beetje recht van spreken maar als consument komt het me een beetje de strot uit dat we stilaan gedwongen worden in een vegetarisch keurslijf. Ik eet graag vlees punt amen en uit.

Veel kankers zijn te wijten aan een ongezonde levensstijl, zegt men. Wel ik bewijs het tegendeel. Heb altijd gesport, zeer gezond geleefd, nooit gerookt en toch... . Op mijn vijftigste was de confrontatie met bepalend voor de rest van mijn leven. Gezond eten probeer ik nog altijd te doen, sporten is zo goed als verdwenen in de mist maar een pintje drinken (deed ik gedurende 12 jaar ook niet) moet kunnen en af en toe een sappige biefsteak in de pan slaan is aan mij wel besteed.

De aanbevolen hoeveelheden stellen niets voor want wat is 50gr vlees per dag.

Gisteren heb ik naar de prof in Terzake gekeken en ik had de indruk dat hij zelf soms genuanceerder uit de hoek kwam. Gevarieerd en bescheiden eten is een andere boodschap. Trouwens we hebben rood vlees nodig als mens, ok misschien kan je dit door andere produkten vervangen, ik zeg wel misschien.

Van mij mag iedereen vegetariër worden. Heb trouwens een dochter die ik ongelooflijk waardeer voor haar consequentie, zij is vegetariër vanaf haar twaalfde. Maar men moet mij niet opdringen om geen vlees meer te consumeren.

Dit moest even van mijn hart en ik denk dat ik mijn standpunt niet alleen sta.      

In het begin van de week had ik op mijn FB-pagina reclame gemaakt voor ons LEIF-project  met de seniorenraad. Het wordt een groot succes, we zijn op weg naar de 150 deelnemers. Diegenen die nog willen inschrijven dat kan via mij. Voor het eerst ook naar de regionale seniorenraad geweest. De kat wat uit de boom kijken is altijd mijn eerste intentie. 

Zaterdag met de kids naar Planckendael. Het was er "abonnementendag". Veel volk, maar dat mag natuurlijk. Onze kids zijn nog iets te klein om aan de randanimatie deel te nemen maar onze Fynn die amuseert zich kostelijk. Hij kan zich helemaal inleven in het dier waar hij bijstaat. Vooral zijn bijkomende geluiden zijn van hoge kwaliteit. Giraffen blijven toch zijn lievelingsdieren ondanks een schitterende aap-imitatie. En onze Noud die aanziet het allemaal al lachend. Het was, ook voor ons,een superleuke dag.

Donderdag was ons huisje bijna te klein voor de tv-opname van RTV. We werden in de kijker gezet met onze voettocht naar Parijs. (http://rtv.be/artikels/senioren-groen-plus-te-voet-naar-klimaattop-parijs-a16985)  Op 11 november beginnen we er aan. Wij houden jullie zeker op de hoogte van onze ervaringen.

Dank aan diegenen  (3X) die me uitgenodigd hebben op de openingsreceptie van de duik- en petanqueclub. Het was een aangenaam weerzien, met sommigen, en een leuke bedoening. Eigen lokalen blijven toch een belangrijk gegeven in de werking van onze sportclubs. Spijtig genoeg is dat niet altijd realistisch maar met de nodige onderlinge samenwerking is al veel mogelijk.  

Meer woorden ga ik niet gebruiken maar de foto's spreken meer voor zichzelf. Blijf genieten en hopelijk komen we elkaar nog eens ergens tegen.

Het slechte weer begint me wel te storen. Eigenlijk zou ik om de paar dagen een oefenwandeling moeten maken, de trip naar Parijs komt dichterbij, maar met dit s...dweer blijf ik liever thuis. Hopelijk is er wat beterschap de volgende dagen!!!

Gelukkig zijn er zonnetjes in huis. Vrijdagmorgen pendelden we om 6u30 al naar Mol om onze kids te gaan halen. 's Avonds kregen ze gezelschap van de mama en we hebben ons weer geweldig geamuseerd. Samen kleuren, spelen, pannenkoeken bakken en ook  opeten, taart eten, naar de "koers" (wielrennen op de baan, onze Fynn is superfan) kijken kortom enkel plezierige dingen.

Mijn dochter heeft me wegwijs gemaakt hoe ik mijn nieuwe Apple i-pad moet gebruiken. Dan pas kom je tot het besef hoeveel een mens weet, niets dus. Ik kan hem nu al opzetten dat is toch al een schitterend begin!!!

Donderdag ben ik een handje gaan toesteken op het Seniorenfeest (viering van 70-, 80- en 90-jarigen in Lier).  De seniorenraad hadden voor iedereen een prachtig cadeautje en we hebben veel reclame gemaakt voor onze LEIF-namiddag en avond.

Gistermorgen zijn onze kids terug naar Mol vertrokken en wij zijn mosselen gaan eten bij de Lierse Bootvissers. Lekker, met frietjes en een paar duveltjes. Daarna zijn we onze goede vriend Roger gaan bezoeken in het ziekenhuis. Het zal allemaal zijn tijd nodig hebben maar het zal wel goed komen. Men moet in alle omstandigheden positief blijven en daar weet ik persoonlijk alles van.

Een kort schrijfseltje van de week maar weer eentje waar we optimaal van genoten hebben. En dat geld voor ieder van jullie, genieten blijft de boodschap, ook van de kleine dingen.  

Naar de diertjes gaan kijken bij boer Bavo (Noorderwijk, De Kijfelaar)

De 25-jaarlijkse Gummarusfeesten zijn achter de rug. We kunnen enkel beamen dat hij er voor gezorgd heeft dat het, drie zondagen op rij, schitterend weer was. Maar dat moet je verdienen en de Lierenaars (de meesten althans???) hebben dit dik verdiend. Vanuit de eerste verdieping van café Réfuge (met dank aan Conny) hebben wij de processie bekeken en vonden dat het goed was. Persoonlijk had ik iets meer parochies van St. Gummarus verwacht maar voor de rest was alles picobello. Om af te sluiten zijn we bij "Chez Louis" de zondagmenu gaan eten in een stralend zonnetje overgoten met een heerlijke .... .

Vrijdag en zaterdag op "vakantie" in Mol. Gaan wandelen met onze twee kids, veel gespeeld,lekker gegeten (zelf klaargemaakt), minder goed geslapen (maar ach ja) en zaterdag namiddag terug naar huis. 's Avonds ons eerste optreden, van een nieuw seizoen, in CC De Mol. Spijtig genoeg zonder nieuwe tribune maar ze komt, het is enkel afwachten wanneer. En dat chocolaadje onder onze stoel hou ik bij tot ze er staat. Het smartlappen-optreden was dik ok vooral Rony Semtex was in grootse doen. Na afloop heb ik persoonlijk Lien van de Kelder gaan bedanken dat ze een liedje "Rony" over mij heeft gezongen. Of ze er echt om kon lachen weet ik niet ze was, laten we zeggen, war verrast.

Maandag zijn we met elf brouwerij Den Hopperd gaan bezoeken. (http://www.groen-plus.be/antwerpen/Bio-brouwerij%20Den%20Hopperd%20bezocht.htm) Lekker geproefd, lekker gegeten en een zeer interessante uitleg van brouwer Bart. In de namiddag gaan wandelen in Heist o/d Berg waar ik even gids heb gespeeld.

Dinsdag was het jaarlijkse bijeenkomst van de Ouderenraad. Het viel me persoonlijk wat tegen en ik had beter met mijn vrienden gaan wandelen in Hoegaarden.

Voor het eerst sinds lang een bezoek gebracht aan een museum in mijn eigen stad. Heb de foto's van Jimmy Kets gekocht. Een verrijking van mijn Lierse hebbedingetjes (en ik heb wel wat!!!).   

De week was weer veel te snel voorbij een nieuwe dient zich aan. Maar die is niet zo leuk gestart. Vannacht ziek geworden overgeven en diarree maar dat zal ook weer van voorbijgaande aaard zijn zeker. 

Geniet van wat nog komen gaat en tot ... .

Alle biertjes op een rij                                                  Lekker eten

wandelen in Heist o/d Berg

Kaft fotoboek Jimmy Kets

Wandelen in Postel

De H. Rumoldus van Mechelen

http://www.gva.be/cnt/blcva_01888951/in-beeld-historische-recreatie-sint-gummarusfeesten-van-start

http://www.gva.be/cnt/blcva_01889505/lier-overrompeld-tijdens-sint-gummarusfeesten

http://www.gva.be/cnt/blcva_01890011/ommegangzondag-eindigt-grappig-en-spectaculair

Een overweldigend succes meer kan ik er niet over zeggen. Rond 13u kon je in het Begijnhof nog rustig kuieren maar daarna was dit niet meer aan de orde. Met mijn goede vriend Jo, diens zoon Bram en ikzelf moesten we trachten in de sector Begijnhof-Zimmerplein-Eikelstraat alles in goede banen te leiden. We zijn daar goed in gelukt, achteraf bekeken. Het was eventjes chaos op het bruggetje aan de Zimmerplein maar dat hebben we proper opgelost.

Cafés en terrassen zaten overvol, de Bootvissers hadden zelfs geen duvel meer. Het weer was met ons maar als je als heilige maar één keer om de 25 jaar gevierd wordt mag je wel iets inde plaats geven vind ik. En dat zal hij de 2 volgende weekends ook wel in orde brengen.

Eerlijk moet ik toegeven ik heb nog nooit zoveel volk in Lier bij elkaar gezien. Het was over de koppen lopen, soms tot 7 rijen dik. Gelukkig mocht ik langs de straatkant lopen en heb ik toch het grootste gedeelte van de stoet zelf kunnen zien. Alles was om ter prachtigst, hoed af voor iedereen die zijn steentje tot het welslagen van dit evenement heeft bij gedragen.

Hopelijk zien we elkaar (wist niet dat ik in Lier zoveel volk kende of was eerder omgekeerd?) volgende week terug. Geniet van de komende week zoals ook ik zal doen.    

Begijntjes ...

... in vol ornaat

Onze dochter, Bram en enkele vrienden

De enige echte maagd van Lier

De Perre is er klaar voor 

Ruth en haar kindergevolg

Familiefoto

Onze schepenen in volle glorie

Beste vrienden vrijdag heb ik hoofdstuk, nummer zoveel, afgesloten. 10 Jaar kanker = 10 jaar inzet voor het goede doel. 

2005, het jaar van mijn vijftig-jarig bestaan werd overrompeld door de boodschap dat mijn lichaam in het bezit was van enkele kwaadaardige kankercellen, lymfeklierkanker. Nu kun je daar op allerlei manieren tegenoverstaan maar eigenlijk is trachten te overwinnen de enige boodschap. Omdat vele anderen in mijn situatie waren besloot ik om er zelf iets positiefs voor te doen. Dokter ben ik niet, psycholoog ook niet dus het enige dat in mijn mogelijkheden lag was geld inzamelen waarmee anderen nuttig werk konden verrichten. En ik die nooit bij de pakken blijf zitten heb direct de daad bij het woord gevoegd.

Maar organiseren kan je niet alleen dus trommelde ik in de loop van deze 10 jaren een hoop "vrienden" bij elkaar om alles mee in goede banen te leiden. Heb ik teleurstellingen opgelopen? Ja en soms van mensen waar ik dacht van te kunnen op rekenen. Maar dat weegt helemaaI niet op tegen de positieve ervaringen die me hierbij te beurt gevallen zijn. In de nood leert men zijn vrienden kennen, wel dat is maar al te waar.  

Na eerst enkele fietstochten (http://www.bloggen.be/ronyvo/archief.php?startdatum=1117576800&stopdatum=1120168800) te hebben georganiseerd ism de sportdienst tvv van het Universitair ziekenhuis in Edegem kwam het idee om 2 dingen die ik graag zelf doe nl. eten en lopen in één organisatie te steken. 8 Ontbijtjoggings waren het uiteindelijk resultaat. We hebben er zelfs de nationale Tv mee gehaald. 

"Kunst tegen kanker" (http://www.gva.be/cnt/aid898190/lierse-kankerpatient-zoekt-kunstenaars-die-een-creatie-afstaan)was het meest prestigieuze project. Ik kende zelf niet van kunst maar met de hulp van een aantal kunstminnende mensen is alles perfect gelukt. Maar dit was een éénmalige belevenis die veel tijd en energie heeft opgeslorpt.

De laatste jaren is er dan de Midzomernachtrun (http://www.hln.be/regio/nieuws-uit-lier/laatste-midzomernachtrun-voor-ronny-a2371802/) bijgekomen en daar houd het nu op. Genoeg is genoeg. Mijn oncoloog bracht me steeds dezelfde boodschap : er is niets mis mee om eens wat meer aan jezelf te denken. En misschien ga ik dat nu ook wel doen.

Maar kan ik dat wel? Dat zal de grote vraag zijn en blijven. Sociaal geëngageerd ziijn heeft voor mij als betekennis iets goed doen voor de anderen. 

Hier ga ik er mee stoppen. Je kan op mijn blogjes alles nog wel eens terug doorlezen als je daar interesse voor hebt. Blijf genieten  en tot een volgend vrolijk artikeltje.  

Vanaf heden staat het woord "wandelen" het hoogst in mijn vocabularium. Nog 2 maanden voor de start van ons stapavontuur naar Parijs.

Deze week goed getraind. Dinsdag een wandeling van ongeveer 27 km vertrekkend vanuit St. Joris Weert via Kessel-Lo naar Leuven. Met 8 op de trein naar St Joris Weert, 3 dames, mij redelijk onbekend en 5 mannen, wel bekend. Gedeeltelijk langs de Dijle, door het Meerdaelbos en via het provinciaal domain in Kessel-Lo naar Leuven. Onderweg veel gelachen, onze zelfgmaakte (voor sommigen althans) boterhammetjes opgegeten en 1 alcoholische drank geconsumeerd. Bij aankomst aan het station in Leuven nog wel enkele stevige 33-ers tot ons genomen en dan de trein terug naar Lier. De dag erna een stevig loopje ondernomen, ongeveer 65', om eens te voelen wat het zegt om 2 dagen na elkaar een inspanning te doen. Bij mij ligt dat zeer delicaat, maar het viel allemaal mee. Vrijdag met onze kleinkinderen, Nelly met Noud op haar buik en ik met Fynn op mijn rug ook nog 2 uurtjes stevig gaan wandelen.

Tussendoor nog wat vergaderingetjes meepikken en zaterdag naar het Looks om wat muziek op te snuiven. Een organisatie van mijn jongste broertje die jammer genoeg in het water is gevallen. Al moet ik toegeven dat er voor de 2 groepen die we gehoord hebben, nog redelijk wat volk aanwezig was.  Veel vrienden tegen gekomen maar den duvel smaakte mij niet. Het overkomt me zelden maar heb dan maar enkele colaatjes en wat pintjes verzet. Goede muziek, aangenaam gezelschap maar stromende regen. Als organisator heb je dit laatst niet in de hand (daar weet ik ook alles van).

Gisteren waren we uitgenodigd in Oostkamp bij Hilde en Luc. De treinreis naar daar duurt ongeveer 2,5 uur maar onderweg verlies je driekwartier in Gent. Maar het was het allemaal waard. We werden overspoeld door de Spaanse tapas die allemaal even heerlijk waren. Overgoten met wat duveltjes (die nu wel smaakten) en onze dag kon niet meer stuk. Merci Hilde en Luc voor de aangename en vooral lekkere dag.

Alweer een nieuwe week is van start gegaan, weer eentje om, ondanks het mindere weer, volop van te genieten. Tot ergens onderweg en hopelijk tot volgende week.  

Zondag is het EK Basketbal begonnen met deelname van onze Belgian Lions. Alhoewel ik bijna nooit meer zelf naar een wedstrijd ga kijken, zelfs op tv laat ik het meestal voorbijgaan, is dit de sport die me het nauwst aan het hart ligt. Ongeveer 30 jaar heb ik dit spelletje mee gespeeld. En eerlijkheid gebied me ik was een zeer slechte verliezer, die ondanks mijn beperkingen altijd voor 110% inzet toonde. Dus ik probeer onze Belgen een beetje, via krant, internet en tv, op de voet te volgen.

Na een schitterend EK atletiek vorig jaar in Zurich waren de plannen om volgend jaar terug te gaan naar Amsterdam. Het heeft wat voeten in de aarde gehad maar uiteindelijk hebben we kaarten voor het volledige EK. Ik moet eerlijk toegeven ze zijn de helft goedkoper dan in Zwitserland. 

Het nieuwe "vergaderseizoen" is stilletjes op gang aan het komen. Ben ik daar blij om? Ja soms wel, soms is het de vergadering "teveel". Vorige week hadden we al een stevige.

Mijn vrouwtje heb ik extra gesoigneerd (op zijn Liers) met lekker eten klaar te maken. Maar ze staat nu op dieet, tijdens haar vakantie is ze wat kilootjes aangekomen en die moeten er terug af. Het gaat haar lukken want ik ken haar zo'n beetje.

En dan onze superboys natuurlijk. Ze zijn hier weer een paar dagen op bezoek geweest en dat zullen de moeke en de vokke geweten hebben. Onze dochter heeft vrijdag op FB een foto gepubliceerd waar we beiden liggen te slapen voor tv. Maar we vergeven het onszelf. Gisteren zijn we met zijn allen naar de schaapjes gaan kijken. Er was veel volk op de been. Spijtig genoeg hebben we de cultuurmarkt niet meer gehaald. 

Straks moet ik gaan vergaderen en als voorzitter moet ik me nog een beetje voorbereiden. Tot volgende week en blijf, zoals  alle weken, GENIETEN. 

Eten geven is één van onze taken

Zeer interessant blijkbaar

Mama met de jongste zoon

Een selfie met vokke

Vandaag is mijn vrouwtje in haar autootje gestapt om terug te gaan werken. Drie weken vakantie zijn veel te snel voorbij gevlogen. En ik, ik kan nu terug tot rust komenen alle stress van me afgooien, hahaha.

Heb deze week genoten van een superweek atletiek maar heb mezelf hierdoor een hoop slaaptekort bezorgd. Maar het was meer dan de moeite waard. Genoten van een aantal Belgische prestaties en natuurlijk van een aantal wereldperstaties (http://www.iaaf.org/competitions/iaaf-world-championships/15th-iaaf-world-championships-4875/results/men/discus-throw/final/series#resultheader). Hopelijk zien we een aantal van hen volgend jaar live in Amsterdam (EK).

We hebben een heerlijke fietstocht gemaakt in de Limburgse Kempen en daarna pannenkoeken gegeten voor Fynn zijn officiële 2de verjaardag. (https://www.facebook.com/rony.vanoosterwijck/posts/10207496597482281?notif_t=like). 's Avonds onze oudstekleinzoon mee naar Lier genomen.

Spijtig genoeg was het donderdag rotslecht weer maar we hebben toch nog een wandelingetje gemaakt en in de namiddag heeft hij in de regen buiten gespeeld.

Ne het bezoek van Lampiris om onze verwarmingsketel na te kijken (we zijn nu weer 2 jaar gerust) zijn we naar Planckendael vertrokken. Mijn verjaardagscadeau (een abonnement) laten valideren en een jaar parkeren voor amper 10 euro (anders 7 euro/keer). We zijn eerst zijnn favoriete dieren, de giraffen, gaan bezoeken. Hij is er zot van. Ook de olifanten stonden zeer hoog op zijn lijstje. En bij de apen speelde hij zelf voor aap, hij doet schitterend hun geluiden na. 's Middags frietjes gegeten in een huifkar en de mensen verschoten dat hij zo veel kan eten en met smaak. Veel bekenden, niet alleen dieren, gezien. Allemaal grootouders met hun kleinkind(eren). Rond half drie was zijn pijpje uit en na 1 minuutje in de auto sliep hij al.

Onze dochter en onze nieuwst anwinst kwamen vrijdagnamiddag aan en bleven een nachtje slapen. 's Morgens naar de markt geweest, we hadden wel veel beziens met onze 2 kleinzonen en in de namiddag nog een stevig wandelingetje met ons vijven gemaakt. Na de opruiming keerde de rust in huize Nelly-Ronu weder. Maar het is plezierige chaos als onze kleinkids er zijn.

Gisteren met mijn vrouwtje lekker gaan eten in het Moment om de vakantie af te sluiten. Nelly een slaatje met kip en een grote ijskreem, ik gegrilde vis overgoten met de nodige duvels.

De rust en dagelijkse sleur keren vanaf heden weer maar we blijven genieten van alle momenten die we op ons pad tegenkomen. Hopelijk tot volgende week voor een iets minder druk artikel.