Dag 3

Door de Henegouwse velden nog steeds (en dat gedurende 3 dagen) de spoorweg volgende op weg naar illustere dorpjes als Jurbise, Ghlin, Jemappes.
Onderweg een telefoontje gedaan met moeder de vrouw die aan het babysitten was in Mol. Ook mijn oudste kleinzoon aan de lijn gehad, "vokke soep eten en patatjes". Het was een hart onder de riem om hem te horen en het is toch voor hen dat ik het doe.
Tijdens de stappperiodes was er genoeg tijd om diepgaande gesprekken te voeren. dat was de vorige dagen trouwens ook al het geval. Maar deze keer was ik toch even de weg kwijt. Het ging over matriarchen, vikings, mestoverschotten, rode en witte klaver en ga zo maar door. We verloren er zelfs onze weg door. Toch een aantal kilometertjes omgegaan.
Om de vermoeidheid een beetje te bestrijden had ik, ergens ten velde, getrakteerd met abrikozentaart. Iedereeen leek die wel te pruimen (sorry abrikozen)
Onderweg werden we nog onderschept door 3 boswachters in een jeep maar toen we hen meedeelden dat we op weg naar de klimaatconferentie in Parijs waren was het hek van de dam. Ondertussen hadden we een stevig regenbuitje met passende winden getrotseerd.
Van Quaregnon, waar Walter ons opwachtte om nog enkele beeldjes te schieten, richting Mons, Hotel terminus. Na een verkwikkend douchke gaan we hier seffens eens lekker eten.
Geniet er van en hopelijk kan ik jullie morgen een nieuw blogje voorschotelen.

Getten aandoen is een moeilijk werk
Even de weg kwijt!!!

Dan maar even uitrusten
Gespot in Niemandsland
Eindigen in de regen



het duveltje daar smaakte evengoed als ergens anders.




om een woordje tot ons te richten. Zij zijn al sinds 1 november op weg naar Parijs.
te gaan eten. Nu mijn blogje aangevuld en seffens een stevig stukje slapen. 





wandelen, met ons tweetjes, met vier, de kindjes in de draagzak of onze Fynn met zijn fiets. Met de mama en de twee kids gaan wandelen, gaan zwemmen enkele keren lekker gaan eten. Bijna alle dagen (vooral mijn schoonzoon) "kaffe mit kuchen" gaan verorberen, wel lekker. En natuurlijk af en toe een biertje, vokke pintje drinken, gaan proeven mag niet ontbreken. En af en toe lekker 'nietsdoen' moet ook kunnen.



drinken (neen geen duvel), op ons terras middagmalen
en straks gaan we zwemmen. Het zal op deze manier vlug terug vrijdag zijn.
aanwezigen hebben zich laten informeren over de LEIF-kaart. Waaronder zelfs enkelen beroepsmatig. Dokter Wauters liet ons aanvoelen dat het niet allemaal 'zo' simpel ligt.
En Dieter en Jelke (van het Huis vd Mens) belichten de meer praktische kant van de zaak. 

Op 11 november beginnen we er aan. Wij houden jullie zeker op de hoogte van onze ervaringen.





De seniorenraad hadden voor iedereen een prachtig cadeautje en we hebben veel reclame gemaakt voor onze LEIF-namiddag en avond. 















Vrijdag met onze kleinkinderen, Nelly met Noud op haar buik
en ik met Fynn op mijn rug ook nog 2 uurtjes stevig gaan wandelen.
bij Hilde en Luc. De treinreis naar daar duurt ongeveer 2,5 uur maar onderweg verlies je driekwartier in Gent. Maar het was het allemaal waard. We werden overspoeld door de Spaanse tapas die allemaal even heerlijk waren. Overgoten met wat duveltjes (die nu wel smaakten) en onze dag kon niet meer stuk. Merci Hilde en Luc voor de aangename en vooral lekkere dag. 






gaan bezoeken. Hij is er zot van. Ook de olifanten stonden zeer hoog op zijn lijstje. En bij de apen speelde hij zelf voor aap, hij doet schitterend hun geluiden na. 's Middags frietjes gegeten in een huifkar en de mensen verschoten dat hij zo veel kan eten en met smaak. Veel bekenden, niet alleen dieren, gezien. Allemaal grootouders met hun kleinkind(eren). Rond half drie was zijn pijpje uit en na 1 minuutje in de auto sliep hij al. 







en in de auto gesprongen om in het Fort van Duffel
te gaan eten (was gereserveerd!!!). Nog nooit gebeurd we hebben alle 8 hetzelfde gegeten, een slaatje (nou zeg maar sla!) met spek, kip en garnaal, superlekker en meer dan genoeg. Elk jaar zorgt iemand anders voor de ontvangst en 's avonds werd er naar hartelust steak met frietjes en groentjes verorberd. Met het nodige bier en afgesloten met een taartje was het ondanks het slechte weer een plezante Pikastro-dag. Alweer eentje voor de analen.

