Dag 5

Gisteravond onze chauffeur een beetje veel afstand laten afleggen. Vier keer heen en weer rijden om te kunnen eten en terug thuis te raken. Terwijl de pizzeria aan huis leverde. Niet doordacht gewerkt goede vrienden.
Na een Frans ontbijt, geen kaas, geen vlees, en een tas koffie waar je bijna in kon verdrinken was het tijd om op te stappen. De kortste etappe (16km) van allemaal. Heb het allemaal een beetje aan mij laten voorbijgaan. Mee in het busje, wat praten, een koffietje in een frans cafeetje (eerst met 2 dan met zijn allen)
en alles netjes klaargemaakt in onze nieuwe halteplaats Beaudiegnies.
Tegen 14u kwamen de moedige stappers, van de andere kant dan wij ze verwachten, in de chambre d'hôte. De soep en de boterhammetjes stonden klaar om er onmiddellijk in te vliegen.
Kamers verdeeld, een douchke nemen en dan tijd om na het vele stappen wat tijd voor zichzelf te nemen. De soep voor morgen wordt minitieus door Dirk bereid en nu is het tijd voor onze leader om zijn versie van een vegetarische spaghetti klaar te maken. Onderweg hebben we nog streekcake gekocht en die zal dienst doen als dessert.
Terwijl mijn vrouwtje bezig is aan een culinair etentje moet ik het doen met een vegetarische spaghetti. Maar ... die kan lekker zijn!!!
Morgen is mijn laatste, voorlopige, dag in Frankrijk. Keer terug om de rust in mijn lichaam te laten wederkeren. De vermoeidheid is een sterk-remmende factor in mijn dagelijks bestaan. Volgende zaterdag pik ik terug bij de groep aan in Compiegne om de laatste zes dagen terug mee te stappen.
Ik ga er nog wat van genieten, doen jullie dat ook ondanks alle beslommeringen in Parijs. Er is hier de ganse dag geen enkel ander programma te bezichtigen dan de aanslagen.





wapperde in al haar schoonheid over de bewerkte velden.
van het station van Dour. Lekkere soep, kaas, bretonse worst en groffe boterhammetjes werden met smaak verorberd en de soep werd af en toe gebruikt om verkleumde handjes wat op te warmen. Onze moraal staat nog altijd in zijn zenith, de voetjes raken soms wat oververhit maar het kwam vandaag weer allemaal goed. 







het duveltje daar smaakte evengoed als ergens anders.




om een woordje tot ons te richten. Zij zijn al sinds 1 november op weg naar Parijs.
te gaan eten. Nu mijn blogje aangevuld en seffens een stevig stukje slapen. 





wandelen, met ons tweetjes, met vier, de kindjes in de draagzak of onze Fynn met zijn fiets. Met de mama en de twee kids gaan wandelen, gaan zwemmen enkele keren lekker gaan eten. Bijna alle dagen (vooral mijn schoonzoon) "kaffe mit kuchen" gaan verorberen, wel lekker. En natuurlijk af en toe een biertje, vokke pintje drinken, gaan proeven mag niet ontbreken. En af en toe lekker 'nietsdoen' moet ook kunnen.



drinken (neen geen duvel), op ons terras middagmalen
en straks gaan we zwemmen. Het zal op deze manier vlug terug vrijdag zijn.
aanwezigen hebben zich laten informeren over de LEIF-kaart. Waaronder zelfs enkelen beroepsmatig. Dokter Wauters liet ons aanvoelen dat het niet allemaal 'zo' simpel ligt.
En Dieter en Jelke (van het Huis vd Mens) belichten de meer praktische kant van de zaak. 

Op 11 november beginnen we er aan. Wij houden jullie zeker op de hoogte van onze ervaringen.





De seniorenraad hadden voor iedereen een prachtig cadeautje en we hebben veel reclame gemaakt voor onze LEIF-namiddag en avond. 















Vrijdag met onze kleinkinderen, Nelly met Noud op haar buik
en ik met Fynn op mijn rug ook nog 2 uurtjes stevig gaan wandelen.
bij Hilde en Luc. De treinreis naar daar duurt ongeveer 2,5 uur maar onderweg verlies je driekwartier in Gent. Maar het was het allemaal waard. We werden overspoeld door de Spaanse tapas die allemaal even heerlijk waren. Overgoten met wat duveltjes (die nu wel smaakten) en onze dag kon niet meer stuk. Merci Hilde en Luc voor de aangename en vooral lekkere dag. 






gaan bezoeken. Hij is er zot van. Ook de olifanten stonden zeer hoog op zijn lijstje. En bij de apen speelde hij zelf voor aap, hij doet schitterend hun geluiden na. 's Middags frietjes gegeten in een huifkar en de mensen verschoten dat hij zo veel kan eten en met smaak. Veel bekenden, niet alleen dieren, gezien. Allemaal grootouders met hun kleinkind(eren). Rond half drie was zijn pijpje uit en na 1 minuutje in de auto sliep hij al. 







en in de auto gesprongen om in het Fort van Duffel
te gaan eten (was gereserveerd!!!). Nog nooit gebeurd we hebben alle 8 hetzelfde gegeten, een slaatje (nou zeg maar sla!) met spek, kip en garnaal, superlekker en meer dan genoeg. Elk jaar zorgt iemand anders voor de ontvangst en 's avonds werd er naar hartelust steak met frietjes en groentjes verorberd. Met het nodige bier en afgesloten met een taartje was het ondanks het slechte weer een plezante Pikastro-dag. Alweer eentje voor de analen.