Archief

Is dit een Sint-Jacobsvlinder…. of een Sint-Jansvlinder?

De Sint-Jacobsvlinder en de Sint-Jansvlinder zijn beide overdag actieve nachtvlinders, allebei met een opvallende zwart-rode kleur. Je onderscheidt ze het makkelijkst aan de hand van hun vleugeltekening en de periode waarin zevliegen.

De Sint-Jacobsvlinder heeft een donkere basiskleur met een lange rode streep en twee rode stippen (of vlekken) op elke voorvleugel. (vliegtijd van mei tot juni). De Sint-Jansvlinder heeft zes opvallende rode stippen (ook wel bloeddrupjes genoemd) op elke voorvleugel. (vliegtijd: van juni tot en met augustus)

Sint Jacobsvlinder (Foto: Karel VERBRUGGEN)

Sint Jansvlinder (Foto: Karel VERBRUGGEN)

Gestreepte witbol - Holcus lanatus

De gestreepte witbol  is een zeer algemene, inheemse grassoort in Nederland en België. De plant valt op door zijn zachte, fluweelachtige beharing en de witachtige tot roze-paarse bloeipluimen. Het gras bloeit van mei tot september met dichte pluimen die tijdens de bloei wijd uitstaan en later weer samentrekken. De plant vormt dichte pollen en wordt 30 tot 90 centimeter hoog.

Gestreepte witbol (Foto's: Karel VERBRUGGEN)

Koevinkje - Aphantopus hyperantus

Het koevinkje is een opvallend donkere, middelgrote dagvlinder die behoort tot de onderfamilie van de zandoogjes. Deze echte zomervlinder valt op door zijn rustige, fladderende vlucht in schaduwrijke gebieden. De vleugels zijn egaal zwartachtig donkerbruin met een smalle, witte franje aan de randen. De vlinder leeft vooral in vochtige, schaduwrijke graslanden, langs bosranden, brede bospaden en houtwallen. Je kunt deze vlinder zien vliegen van midden juni tot eind augustus.

Koevinkje (Foto's: Roger DAMEN)

De grootste natuurdatabank van België heeft zijn 100 miljoenste waarneming bereikt.
(Uit: Nieuwsbrief Natuurpunt)

De website "waarnemingen.be" bestaat sinds 2008 en krijgt momenteel jaarlijks zo'n 10 miljoen waarnemingen binnen. Achter de schermen controleren 360 vrijwulligers, ondersteund door een team professionals en AI, de meldingen. Al deze waarnemingen helpen om de natuur in kaart te brengen en vormen de basis voor wetenschappelijk onderzoek en beleidswerk.

Boompieper -  Anthus trivialis

De boompieper is een slanke, insectenetende zangvogel uit de familie van de kwikstaarten en piepers. In België en Nederland is de soort aanwezig als zomergast tussen eind maart en oktober. Hij staat vooral bekend om zijn spectaculaire en karakteristieke zangvlucht ook “parachutevlucht” genoemd. De vogel start zijn zang vanaf een hoge boomtop, vliegt steil omhoog en zweeft vervolgens met stijve vleugels en hangende poten als een parachute naar beneden naar een volgende boom.

Hij is ongeveer 15 centimeter groot (vergelijkbaar met een huismus) en heeft een gecamoufleerd, olijfbruin verenkleed met donkere strepen op de rug. De borst is warm geelachtig met fijne, scherpe streepjes.

Boompieper (Foto: Roger DAMEN)

Valkruid - Arnica montana 

Valkruid of wolverlei is een vaste plant die behoort tot de composietenfamilie met opvallende oranjegele bloemen (bloeitijd juni en juli) en die van oudsher bekendstaat om zijn krachtige ontstekingsremmende en pijnstillende werking bij fysieke trauma's. De plant groeit voornamelijk in Europese berggebieden op schrale, zure grond en dus ook in de Ardennen, en is in het wild in België wettelijk beschermd. 

Valkruid (Foto's: Roger DAMEN)

Zwerfvuilactie - Zaterdag 4 juli 2026

Hierbij fotoverslag (Roger DAMEN) van de zwerfvuilactie van vorige zaterdag.
Klik op de "play-knop" om het filmpje te starten.
Klik daarna op de 2 pijltjes onderaan rechts om beeldvullend te kijken.

Veenbesparelmoervlinder (Boloria aquilonaris)

De veenbesparelmoervlinder is een uiterst zeldzame dagvlinder. Deze soort is in Nederland en Vlaanderen acuut met verdwijnen bedreigd door de sterke achteruitgang van zijn zeer specifieke leefgebied. Je vindt hem uitsluitend in actieve, goed ontwikkelde hoogvenen en langs de oevers van vennen met hoogveenontwikkeling. Je zal hem bijgevolg nog uitsluitend kunnen zien in de Hoge Venen.  De rupsen leven vrijwel uitsluitend van de kleine veenbes. Je kan hem vooral zien van half mei tot half juli.

Veenbesparelmoervlinder (Foto: Roger DAMEN)

Azuurwaterjuffer - Coenagrion puella – Azure damselfly

Bij de libellen staat de azuurwaterjuffer op de eerste plaats van meest waargenomen soorten. Je kunt dit blauwzwarte juffertje in heel het land aantreffen, maar de kans is het grootst op de hogere zandgronden. Het uit elkaar houden van de verschillende blauwe waterjuffers is soms wel een uitdaging. Op het tweede segment van het smalle achterlijf (vanaf het borststuk gezien) van de azuurwaterjuffer staat doorgaans een U-vormige zwarte tekening. Je moet maar net even weten waar je naar moet kijken… . Ze vliegen nog tot eind juli, dus er is nog een beetje tijd om te oefenen langs de waterkant van stilstaande en zwak stromende wateren op zandbodem.

Azuurwaterjuffer (M) - Foto: Karel VERBRUGGEN

Azuurwaterjuffer (Jong M- nog niet helemaal gekleurd) - Foto: Karel VERBRUGGEN

Kleine weerschijnvlinder versus Grote weerschijnvlinder

De kleine weerschijnvlinder (Apetura ilia) komt zelden voor in Wallonië. De waardplanten van de rups zijn o.a. ratelpopulier, witte abeel en schietwilg. En dat zijn exact boomsoorten die in het vlieggebied, langsheen een zijrivier van de Salm, voorkomen. Merkwaardig dat de vlinder steunt op twee paar poten, de voorste ledematen zijn in groei achter gebleven. Als de mannetjes met geopende vleugels licht vangen kunnen de vleugels blauw verkleuren (= irisatie). Dit effect is niet aanwezig bij de vrouwtjes, waarbij bruin de hoofdkleur is.  Ze drinken sap van rottende planten, onrijpe vruchten en worden zelfs aangetrokken door mensenzweet. Of wasemt Wout de geur van stinkende kaas uit, want ook daardoor worden ze aangetrokken. Vandaar dat ze zo maar naar je toe kunnen vliegen.  Vleugelspanwijdte 55 tot 60mm. Kwam eind 2012 afgebeeld voor op Belgische postzegels. Maakt opmars in Vlaanderen.

De grote weerschijnvlinder (Apetura iris) is met zijn spanwijdte  van 84mm een indrukwekkende grote vlinder met lange, puntige voorvleugels. Bij geopende vleugels zijn de kleuren van de kleine- en grote weerschijnvlinder sterk  overeenkomend.  De kleine weerschijnvlinder heeft 2 extra oogvlekken (dus in totaal 4) op de bovenzijde van de voorvleugels. De grote weerschijnvlinder heeft slechts 2 oogvlekken. Ook bij samengevouwen vleugels is er kleurverschil. Mannetjes van de grote weerschijnvlinder zoeken in het begin van de dag dierlijke ontlasting op voor de mineralen. Later kan dan een date volgen met de vrouwtjes in grote eiken. In geuren en kleuren wordt hier de toekomst verzekerd. Bij waarnemingen.be worden de waarnemingen ‘vervaagd’, dus geen exacte coördinaten ter bescherming van de soort.

Roger DAMEN.

Kleine weerschijnvlinder (Alle foto's: Roger DAMEN)

Grote weerschijnvlinder (Foto's: Ward DILLEN)

Grote weerschijnvlinder (Foto: Roger DAMEN)