Archief

Grote koekoekshommel - Bombus vestalis

De grote koekoekshommel  is een opmerkelijke hommelsoort die geen eigen nest bouwt, maar als broedparasiet de kolonies van de aardhommel overneemt.  Het vrouwtje dringt het nest van een aardhommel binnen, doodt of verdrijft de aanwezige koningin en laat de werksters van de gastheer haar eigen eitjes verzorgen.

Ze lijkt sterk op de aardhommel (zwart met een gele band en een witte kont), maar heeft een bredere, vaak donkergele band vooraan het borststuk en twee gele vlekken op de zijkant van het achterlijf.

Grote koekoekshommel (Foto: Karel VERBRUGGEN)

Het gewei van een reebok

Momenteel kan je reebokken zien met verse geweien. De in de vorige herfst en winter afgeworpen geweien zijn hergroeid. Het gewei van een reebok is een jaarlijks terugkerend botuitsteeksel dat elk jaar opnieuw wordt opgebouwd. Het dient voornamelijk voor het afbakenen van een territorium en als statussymbool tijdens de paartijd.  Een volgroeid gewei is meestal ongeveer 25 centimeter lang. De meest voorkomende vorm is de zesender, met drie punten (enden) per stang.

Als het gewei volgroeid is, sterft de bast af. De reebok schuurt de dode huidresten eraf tegen struiken en jonge bomen. Dit proces heet 'vegen' en geeft het gewei zijn uiteindelijke bruine kleur.

Gewei van de reebok (Foto's: Roger DAMEN)

Opvallend minder wespen waargenomen deze zomer

(Natuurbericht van Natuurpunt)

Er worden deze zomer opvallend minder gewone wespen waargenomen in Vlaanderen. Ook het aantal meldingen van de Europese hoornaar en de Aziatische hoornaar kende de voorbije weken een duidelijke terugval. Een combinatie van wisselvallig voorjaarsweer, intensieve bestrijding en aanhoudende predatiedruk ligt aan de basis van deze daling.

Het weer speelt een doorslaggevende rol in de ontwikkeling van insectenpopulaties. Na een zonnige periode kregen we in mei en juni te maken met twee minder gunstige periodes. Vooral de natte en koude start van juni zorgde ervoor dat de nesten van wespen en hoornaars aanzienlijk trager tot stand kwamen. Hierdoor zien we momenteel bijna geen wespen rondvliegen.

Gentiaanblauwtje – Phengaris alcon

Het gentiaanblauwtje is een zeldzame, honkvaste dagvlinder die vooral bekendstaat om zijn uiterst gespecialiseerde en fascinerende levenscyclus waarbij hij mieren "om de tuin leidt".
De vlinder is aan de bovenkant lichtblauw en aan de onderkant grijsbruin met opvallende donkere stippen. Met een vleugellengte van 16 tot 19 mm is hij iets groter dan de meeste andere blauwtjes. Je vindt ze uitsluitend in natte heidegebieden, blauwgraslanden en veengebieden waar de klokjesgentiaan groeit. Hij is voornamelijk te zien in juli en augustus. De soort is sterk bedreigd door stikstofuitstoot en verdroging: -  in Vlaanderen staat hij zelfs op het punt van uitsterven.

Gentiaanblauwtje (Foto: Karel VERBRUGGEN)

Ringslang – Natrix natrix – Grass snake

(VTM Nieuws van woensdag 22/07/2026)

Heel wat mensen kregen de afgelopen weken een opvallende bezoeker in hun tuin: een ringslang. Door de vele warme dagen zijn ze de hete zandgronden in Limburg en het noorden van Antwerpen ontvlucht, en op zoek gegaan naar verkoeling, vaak in de tuinen van de mensen. Maar geen paniek, de slangen zijn totaal ongevaarlijk.

De beelden van het VTM-Nieuws kunnen niet gekopieerd worden, maar wij tonen U graag een filmpje van Buntlid Leo PEETERS die in 2021 reeds een ringslang kon filmen in het Kempisch kanaal.

Ringslang gefilmd in 2021 door Leo PEETERS in het Kempisch kanaal.
Klik op de "play-knop" om het filmpje te starten.
Klik daarna op de twee pijltjes rechts onderaan om beeldvullend te kijken. 

Zomertortel - Streptopelia turtur

De zomertortel  is een kleine, slanke duif die bekendstaat als de enige echte "trekkende" duivensoort in de Benelux. Terwijl andere duiven zoals de houtduif of Turkse tortel hier het hele jaar blijven, is de zomertortel een echte zomergast. 

Hij is kleiner en kleurrijker dan de bekende Turkse tortel. Kenmerkend zijn het oranjebruine verenkleed met zwarte vlekken op de rug en de zwart-witte strepen in de nek. Het is een schuwe vogel die zich vaak verschuilt in dichte struiken of bosranden. Hij leeft voornamelijk van zaden van wilde kruiden en landbouwgewassen. De vogel arriveert eind april of begin mei in onze streken om te broeden. In augustus of september vertrekt hij alweer naar de overwinteringsgebieden in de Sahel (ten zuiden van de Sahara). Het gaat helaas erg slecht met de zomertortel: de soort staat op de Rode Lijst als 'kwetsbaar'. De populatie is sinds de jaren '50 met meer dan 95% afgenomen.

Zomertortel (Foto: Jef ADRIAENSEN)

Ecoduct Kempengrens E34

Zondag 26 juli 2026 (10:00 tot 12:30 uur)
Vertrek en P : baan Postel-Reusel over brug E34 rechts
Gids : Tom HUYSMANS (ANB)

Klik op de "play-knop" om filmpje te starten.
Klik daarna op de 2 pijltjes rechts onderaan om beeldvullend te bekijken.

Nationale Nachtvlindernacht

Dit weekend (vrijdag 17 en zaterdag 18 juli 2026) vond de Nationale Nachtvlindernacht plaats. Tijdens dit evenement kon je op tientallen locaties in Nederland en Vlaanderen kennismaken met de verborgen, kleurrijke wereld van nachtvlinders. Ik was er niet….. maar heb in mijn archief enkele foto’s van nachtvlinders opgezocht.

Nachtvlinders (Alle foto's: Karel VERBRUGGEN)

Rood weeskind - Catocala nupta

Het rood weeskind is een zeer grote en opvallende nachtvlinder uit de familie van de spinneruilen. De soort staat bekend om zijn perfecte camouflage in rust, die plotseling omslaat in felle kleuren bij gevaar. Met een spanwijdte van 65 tot 80 millimeter is dit een van de grootste nachtvlinders in de Lage Landen. De vlinders vliegen in één generatie van begin juli tot begin november. Je vindt ze vooral in de buurt van populieren en wilgen. Dit zijn de waardplanten waar de rupsen 's nachts van eten. Ze komen voor in bossen, parken, rivieroevers en ook regelmatig in stedelijk gebied.

Rood weeskind (Foto's: Wout RENDERS)

Bunzing - Mustela putorius - Polecat

De bunzing  is een middelgrote marterachtige die in heel Europa voorkomt en bekendstaat om zijn karakteristieke donkere gezichtsmasker en beruchte geur. Het dier wordt vaak  "stinkdier van Europa" genoemd omdat het bij dreiging een sterk ruikende vloeistof uit zijn anaalklieren verspreidt.

De bunzing heeft een slank lichaam met een donkerbruine vacht waar de geelachtige ondervacht doorheen schemert. Ze hebben witte oorranden en een opvallend licht masker rond de ogen en snuit.Ze zijn voornamelijk nachtactief en leven op de grond. In tegenstelling tot veel andere marters kunnen ze niet goed klimmen, maar het zijn wel uitstekende zwemmers en duikers.Ze verkiezen oevers van vennen en beken, bosranden en boerderijen, waar ze overdag schuilen in konijnenholen, takkenbossen of schuurtjes.

Bunzing (Foto: Karel VERBRUGGEN)